یک گروه اسکاتلندی بذری را کاشتند که بعدها تبدیل به یکی از معروف ترین نام ها در فوتبال دنیا شد.
دیوید دانسکین، از کیکالدی در فیفه، در کارخانه ی مهمات آرسنال در وولویچ کار می کرد. مرد اسکاتلندی که فردی فوتبالی بود، در فضایی که توسط راگبی و کریکت قرق شده بود، با کمک سه نفر از دوستانش یک تیم را پایه ریزی کرد؛ دوستان او الیجاه واتکینز، جان هامبل و ریچارد پیرس بودند. با آمدن دو بازیکن ناتینگهام فارست، فرد بردزلی و موریس بیتس، دانسکین هم تهییج به فعالیت بیشتر شد.
حرف تشکیل باشگاه پیچید و 15 نفر که هر کدام حاضر به پرداخت نیم شلینگ برای درست کردن تیم بودند، جلو آمدند. دانسکین سه شیلینگ دیگر نیز به آن اضافه کرد و آن ها در اکتبر 1886 یک توپ فوتبال خریدند.
تیم در دسامبر 1886 اولین مسابقه را ترتیب دادند ولی هنوز نه اسمی داشتند، نه لباسی و نه جایی برای بازی! دانسکین و بقیه ی اعضا به دنبال یکی از کارگاه های کارخانه، نام دایال اسکور را انتخاب کردند و و تصمیم گرفتند تا در جزیره ی سگ ها به دیدار واندررز شرقی بروند.
دایال اسکور 6-0 بازی را برد و در می خانه ی سلطنتی بلوط دور هم جمع شدند و بعد از آن در کریسمس 1886 در ایستگاه آرسنال در وولویچ. باردزلی هم مشکل پیراهن تیم را با ارتباطش با ناتینگهام فارست حل کرد و آن ها هم یک سری کامل لباس قرمز برای او ارسال کردند.
وقتی آن ها در می خانه ی سلطنتی دور هم بودند تصمیم گرفتند اسم تیم را هم عوض کنند. اسم جدید ترکیب اسم می خانه و محل کارشان بود، رویال آرسنال (آرسنال سلطنتی). این اسم از دایال اسکور خیلی با شکوه تر بود و تا 1891 نیز باقی ماند، زمانی که نام وولویچ آرسنال نام رسمی تیم شد.
در آن زمان 15 نفری که دارائی خود را برای ساخت این تیم فوتبال خرج کرده بودند، چیزی بیشتر از تنها تمرین کردن می خواستند، بدون شک حرکاتی اجتماعی در کنار آن. این قسمتی از چیزی بود که آن ها می دانستند شروع کرده بودند.
