در سال 1891 باشگاه تبدیل به باشگاهی حرفه ای شد و نام آن به وولویچ آرسنال تغییر یافت.
اتحادیه ی فوتبال لندن سعی داشت باشگاه های لندنی مانند تاتنهام، کوینز پارک رنجرز و میلوال را ترغیب کند تا لیگ جنوبی را تشکیل دهند ولی این هدف مورد قبول واقع نشد و در نتیجه آرسنال نیز برای حضور در لیگ فوتبال اعلام درخواست کرد و در 1893 به لیگ دسته دو راه یافت.
در آن زمان آرسنال تنها تیم حرفه ای لندن بود و اولین تیم جنوب بیرمنگام که به لیگ راه پیدا می کرد.
در همان سال وولویچ آرسنال به زمین اربابی بازگشت، اولین زمین که در محل بزرگی در کناره ی سراشیبی به عنوان اسپیون کوپ شناخته می شد. نامی که برگرفته از نام سربازی بود که از جنگ بوئر باز گشته بود. بنابراین کوپ اصلی متعلق به وولویچ آرسنال شد.
بازی اصلی اول آن ها در لیگ در روز شنبه 2 سپتامبر آن سال برابر دیگر تیم تازه راه یافته به لیگ، نیوکاسل یونایتد بود. آن بازی در زمین اربابی انجام شد و با دو گل شاو و الیوت برای توپچی ها 2-2 به پایان رسید.
یک هفته بعد وولویچ آرسنال اولین شکست خود در لیگ را در زمین ناتس کانتی و با نتیجه ی 3-2 پذیرفت. اولین برد تیم نیز دو روز بعد و با هت تریک جان هلث_که اولین برای باشگاه در لیگ بود_ موفق به غلبه ی 4-0 برابر والسال شد.
نیوکاسل و برتون سویفتس هر دو با زدن شش گل در نیم فصل اول از آرسنال پیشی گرفتند ولی وولویچ آرسنال هم با یک برد شش گله برابر میدلزبورو آیرونوپلیس و تکرار آن در یک بازی خانگی مقابل نوریچ ویکتوریا، از قافله عقب نماندند.
وولویچ آرسنال حتی یک برد قاطع تر را نیز تجربه کرد، زمانی که در 14 اکتبر 1893 موفق به پیروزی 12-0 برابر اشفورد یونایتد در جام حذفی شد؛ بردی که هم چنان به عنوان بزرگ ترین برد باشگاه در آن رقابت ها باقی مانده است.
آرسنال لیگ 15 تیمی را در جای نهم به پایان رساند و در 28 بازی، 28 گل به ثمر رساند و توانست رکوردی قابل اعتبار را برای بازگشت به نبرد مایل استون بر جای بگذارد
