آرسنال با پیروزی حیاتی مقابل بایرن مونیخ در ورزشگاه امارات، به شکلی هیجان‌انگیز امیدهای خود در لیگ قهرمانان اروپا را زنده کرد.
پس از شکست در دو مسابقه ابتدایی مقابل دینامو زاگرب در خانه حریف و المپیاکوس در ورزشگاه خانگی، امیدهای توپچی‌ها برای صعود به مرحله حذفی به‌شدت به خطر افتاده بود.
شاگردان آرسن ونگر با پیروزی مقابل بایرن مونیخِ پپ گواردیولا - که مدعی اصلی صعود از گروه F به‌عنوان تیم نخست بود - به آن دو نمایش ناامیدکننده قبلی پاسخ دادند و نشان دادند که نباید آن عملکردها را ملاک قضاوت درباره خود قرار داد.
بایرن مالکیت توپ را در اختیار داشت، اما آرسنال با سخت‌کوشی به پیروزی رسید؛ بردی که امیدهای این تیم را زنده نگه می‌دارد. در دقیقه ۷۷، اولیویه ژیرو که به‌عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شده بود، از فاصله‌ای نزدیک توپ را وارد دروازه کرد. این گل پس از اشتباه نادر مانوئل نویر، دروازه‌بان بایرن، به ثمر رسید؛ او نتوانست ضربه آزاد سانتی کازورلا را مهار کند.
پیروزی آرسنال در واپسین ثانیه‌های مسابقه قطعی شد؛ زمانی که مسوت اوزیل ارسال هکتور بیرین را به گل تبدیل کرد. نویر توپ را با دست از دروازه بیرون کشید، اما داوران تشخیص دادند که توپ از خط دروازه عبور کرده است.
آرسنال باید از دروازه‌بان خود، پتر چک، سپاسگزار باشد؛ او پس از اشتباه دیوید اوسپینا، دروازه‌بان جایگزینش در شکست مقابل المپیاکوس، بار دیگر به ترکیب اصلی بازگشته بود و با مهارهایی فوق‌العاده مقابل تیاگو آلکانتارا و آرتورو ویدال درخشید.
نویر نیز پیش از اشتباه خود عملکرد درخشانی داشت؛ به‌ویژه با مهار خیره‌کننده ضربه سر تئو والکات در نیمه نخست.
نویر به‌طور گسترده بهترین دروازه‌بان جهان شناخته می‌شود، اما شب متفاوتی را پشت سر گذاشت؛ شبی که برای قهرمان جام جهانی آلمان، فراز و نشیب‌های زیادی داشت.
او مهاری انجام داد که تنها از دروازه‌بانان بزرگ برمی‌آید؛ زمانی که ضربه سر والکات را از فاصله نزدیک با واکنشی سریع از دروازه بیرون کشید، در حالی که به نظر می‌رسید گلزنی قطعی است.
آیا والکات می‌توانست ضربه سر دقیق‌تری بزند؟ آیا او تنها همان فرصت اندک را برای مهار توپ در اختیار نویر گذاشت که بهترین دروازه‌بان‌ها همیشه از آن استفاده می‌کنند؟
پاسخ مثبت است، اما این مهار همچنان نمایشی خیره‌کننده از واکنش، چابکی و تکنیک بود. نویر والکات را مبهوت کرد و آرون رمزی را نیز در حیرت فرو برد؛ بازیکنی که پیش از آن برای جشن گرفتن گل، چرخیده بود.
با این حال، نویر هنگام گل نخست آرسنال نشان داد که او هم می‌تواند اشتباه کند. او با حرکتی نامتعادل از دروازه بیرون آمد و در تلاش برای مهار ضربه آزاد کازورلا، به‌شکلی ناامیدکننده دست‌وپا زد؛ در نتیجه، ژیرو توانست توپ را به‌سختی وارد دروازه کند، هرچند نشانه‌هایی از برخورد توپ با دست نیز وجود داشت.
این اتفاق حتی برای بهترین‌ها هم رخ می‌دهد و شاید همین اشتباه بود که کارزار آرسنال در لیگ قهرمانان اروپا را نجات داد.
آرسن ونگر، سرمربی آرسنال، برخلاف رفتار همیشگی‌اش، زمانی که مطرح شد ترجیح دادن دیوید اوسپینا به دروازه‌بان اصلی تیم، پتر چک، در بازی قبلی لیگ قهرمانان مقابل المپیاکوس در خانه اشتباه بوده است، واکنشی تند و حساس از خود نشان داد.
این تصمیم نتیجه معکوس داشت؛ چرا که اوسپینا در شکست ۳-۲ و آسیب‌زننده آرسنال، یک توپ ساده را پس از ضربه کرنر درون دروازه خودی انداخت.
ونگر در برابر ادعاهایی مبنی بر مرتکب شدن اشتباهی بزرگ از تصمیم خود دفاع کرد، اما بازگشت چک ۳۳ ساله و عملکردش مقابل بایرن مونیخ، دلایل بیشتری برای انتقاد از سرمربی آرسنال فراهم کرد.
چک خیلی زود وارد جریان مسابقه شد و با واکنشی فوق‌العاده ضربه تیاگو را مهار کرد. او همچنین با مهار ضربه ویدال، بار دیگر توانایی‌های ورزشی و چابکی همیشگی خود را به نمایش گذاشت.
این حرف به معنای ضعیف بودن اوسپینا نیست؛ دروازه‌بان کلمبیایی چنین نیست. اما وقتی دروازه‌بانی با کیفیت چک در اختیار دارید، کنار گذاشتن او در مسابقه‌ای که به‌هیچ‌وجه نمی‌توانید در آن شکست بخورید، تصمیمی غیرعاقلانه است.
ونگر با نیمکت‌نشین کردن چک مرتکب اشتباه شد. این مسابقه آن را ثابت کرد.
امیدهای آرسنال برای موفقیت در لیگ قهرمانان اروپا در فصل گذشته، در ماه فوریه و در دیدار مقابل موناکو، به دلیل ترکیبی از خامی و ناتوانی دفاعی از بین رفت؛ زمانی که توپچی‌ها در خانه با نتیجه ۳-۱ شکست خوردند و از مرحله یک‌هشتم نهایی کنار رفتند.
نمایش آرسنال در شکست مقابل المپیاکوس نیز فاصله چندانی با آن عملکرد نداشت و هواداران این تیم را به‌شدت خشمگین کرد.
ونگر پیش از آن مسابقه گفته بود آرسنال «باید» تمام بازی‌های خانگی خود را ببرد، اما تیمش پس از آنکه دو بار از حریف عقب افتاد، فرصت کسب یک امتیاز را نیز از دست داد؛ چرا که تقریباً بلافاصله پس از گل تساوی الکسیس سانچز، گلی را دریافت کرد که در نهایت گل پیروزی حریف شد.
چگونه ممکن است تیمی که مقابل آن حریفان تا این اندازه ضعیف بازی می‌کند، برابر بایرن مونیخ چنین عملکرد خوبی داشته باشد؟ بایرنی که زیر نظر پپ گواردیولا، یکی از مربیان بزرگ فوتبال، هدایت می‌شود و به‌عنوان عضوی از خاندان سلطنتی فوتبال اروپا شناخته شده است.
گواردیولا پیش از این نیز در ورزشگاه امارات مالکیت توپ را در اختیار داشته، اما نتوانسته بود پیروز شود. زمانی که بارسلونا در آوریل ۲۰۱۰ برتری دوگله خود را از دست داد و در این ورزشگاه به تساوی رسید، آرسنال تنها ۳۸ درصد مالکیت توپ داشت؛ در حالی که بایرن در نیمه نخست این مسابقه، ۷۴.۵ درصد مالکیت توپ را به خود اختصاص داد.
با وجود این، آرسنال بار دیگر مقاومت کرد. توپچی‌ها از نظر دفاعی مستحکم بودند، در خط میانی سرسختانه جنگیدند و اگرچه هر دو گل آن‌ها به شکلی دشوار و آشفته به ثمر رسید، این دو گل ممکن است در نهایت ارزشی بی‌نهایت داشته باشند.
