آرسنال همیشه مایل بوده به بازیکنان جوان فرصت بازی دهد، اما ثابت کردن خود به باشگاه چالشی کاملاً متفاوت است.
آرسن ونگر به دلیل دادن شانس درخشش در تیم اصلی به بازیکنان جوان مشهور بود، اگرچه حضور در لیگ برتر همیشه دشوارتر از حضور در یکی از جامها بود.
ما نگاهی دقیقتر به 20 بازیکنی که فقط یک بار برای آرسنال در لیگ برتر ظاهر شدهاند، داشتهایم.
رونار الکس رونارسون
رونارسون، ملی پوش ایسلندی همچنان در تیم آرسنال حضور دارد و در حال حاضر به صورت قرضی در تیم بلژیکی لوون حاضر است، اما اگر او به امارات بازگردد و دومین حضورش در لیگ برتر را تجربه کند، بسیار متعجب خواهیم شد.
این گلر 27 ساله در فصل 2021/22 چندین بار به عنوان ذخیره برند لنو بر روی نیمکت حضور داشت که به دلیل نمایش لرزانش مورد انتقادهای زیادی قرار گرفت.
یک بازی او در لیگ برتر با یک بازی کوتاه 20 دقیقه ای مقابل ولورهمپتون و پس از دریافت کارت قرمز لنو در دسامبر 2020 انجام شد. آرسنال 2-1 شکست خورد، اگرچه هیچ یک از گل های خورده در حالی که رونارسون در زمین بود به ثمر نرسید.
لی هارپر
هارپر در تابستان 1994 با مبلغ 150 هزار پوند با آرسنال قرارداد امضا کرد. این گلر باید تا سال 1997 صبر میکرد تا اولین بازی خود را در برد 2-0 در ساوتهمپتون انجام دهد. در پایان آن فصل، او به QPR رفت و بقیه دوران حرفهای خود را در لیگ های پایین گذراند.
دیوید گروندین
گروندین که در سال 1998 از آکادمی سنت اتین به آرسنال آمد، بلافاصله به تیم فرانسوی قرض داده شد و همچنین دوره های قرضی خود را در کن، بورن و دانفرملاین گذراند.
این مدافع چپ در لیگ برتر در تساوی 0-0 مقابل لیورپول در سال 1999 به میدان رفت و همچنین در جام اتحادیه و لیگ قهرمانان اروپا بازی کرد قبل از اینکه با قراردادی دائمی به دانفرملاین بپیوندد.
مارت پوم
پوم پس از امضای قرارداد به عنوان گلر ذخیره از ساندرلند، دو سال را در شمال لندن گذراند و مجبور شد تا آخرین بازی فصل آخر خود در این باشگاه منتظر بماند تا شانس حضور در لیگ برتر به او داده شود، تساوی 0-0 مقابل پورتسموث
رایان گری
تنها بازی گری در لیگ برتر برای آرسنال، اتفاقاً اولین بازی از دوران 49 بازی شکست ناپذیری، پیروزی 6-1 مقابل ساوتهمپتون بود.
در پایان آن فصل، مدافع متوجه شد که با شکستگیهای متعدد در هر دو ساق پا بازی میکند و مشکلات مصدومیت بقیه دوران حرفهای او را تحت تأثیر قرار داد و او را مجبور به بازنشستگی در سن 27 سالگی پس از یک دوره بازی با بورنموث کرد.
آمائوری بیشاف
آرسن ونگر به دلیل مشکلات تناسب اندام بیشاف، با خرید وی یک «قمار» انجام داده است.
تنها حضور این هافبک در لیگ برتر در پایان فصل 09-2008 با پیروزی 3-0 در پورتموث انجام شد، اما او یک ماه بعد بازیکن آزاد شد و از آن زمان در فوتبال پرتغال و آلمان بازی کرده است.
ریس وستون
وستون در شکست مقابل نیوکاسل در پایان فصل 1999/2000 تنها بازیاش را برای آرسنال در لیگ برتر انجام داد.
این مدافع به طور منظم تری در کاردیف بازی کرد، جایی که او نخستین بار برای تیم ملی بزرگسالان ولز به میدان رفت. او اکنون در بخش بازرگانی در برنتفورد کار میکند.
برایان مک گاورن
بازیکن دیگری که در شکست 4-2 مقابل نیوکاسل در پایان فصل 1999/200 در کنار ریس وستون ظاهر شد. این مدافع نتوانست خود را در فوتبال انگلیس در طول نقل مکان های بعدی به نوریچ و پیتربورو قبل از بازگشت به زادگاهش ایرلند تثبیت کند.
دیوید بنتلی
بنتلی با بلکبرن و تاتنهام دوران خوبی در لیگ برتر داشت اما تساوی 1-1 مقابل پورتسموث تنها بازی وی با پیراهن آرسنال بود.
این وینگر با یک گل خیره کننده برای تاتنهام در تساوی 4-4 به امارات بازگشت اما پس از ناامید شدن از فوتبال در سن 29 سالگی بازنشسته شد.
تامی بلک
بلک که بیشتر به خاطر دوران هفت سالهاش در کریستال پالاس شناخته میشود، در کنار برادر بزرگترش مایکل، بخشی از آکادمی آرسنال بود.
در حالی که به مایکل هرگز در لیگ برتر فرصت داده نشد، تامی حداقل در پیروزی 1-0 مقابل اورتون در سال 2000 ظاهر شد.
گاوین هویت
در تنها بازی لیگ برتری هویت، آرسنال با نتیجه 3-0 مقابل منچسترسیتی شکست خورد.
هویت در سال 2017 گفت: ''به یاد دارم که همین الان بیرون رفتم، روبینیو را دیدم و به این فکر کردم که او با دیگر مدافعان چه کرده بود، امیدوار بودم این کار را با من انجام ندهد. اما من پر از اعتماد به نفس بودم و آماده بودم.''
نیکو یناریس
یناریس که پس از تبدیل شدن به یک شهروند چینی و بازی برای این تیم ملی نامش را به Li Ke تغییر داد، اولین بازی خود را در لیگ برتر در شکست 2-1 در اولدترافورد انجام داد، یکی از چهار بازی که برای این باشگاه انجام داد.
این هافبک در سال 2014 امارات را ترک کرد و به برنتفورد پیوست اما در پنج سال حضور در این باشگاه قبل از پیوستن به بیجینگ گوان با مصدومیت دست و پنجه نرم کرد.
جولیان گری
گری در شکست مقابل نیوکاسل ظاهر شد و 19 دقیقه مانده به پایان بازی جای کانو را گرفت.
یک دوره موفقیت آمیز در کریستال پالاس گذراند، اما او در نهایت لیگ ها را کنار گذاشت و حتی مدتی را در قبرس گذراند.
ریو میاچی
میایچی هفت بار برای تیم اصلی آرسنال بازی کرد، از جمله یک بازی کوتاه 17 دقیقهای مقابل استوک در لیگ برتر - وی همچنین در بولتون و ویگان در سطح بالای جزیره بازی کرد.
این مهاجم نتوانست خود را در ویگان تثبیت کند و به نظر میرسید که پایان دوران حرفهای او در انگلیس بود و در نهایت با قراردادی دائمی به سنت پائولی پیوست.
این روزها این جوان 29 ساله به همراه یوکوهاما مارینوس به زادگاهش ژاپن بازگشته است.
نستور کابالرو
15 دقیقه در تساوی 1-1 با میدلزبورو کل دوران حرفهای کابایرو در لیگ برتر را رقم زد، قبل از اینکه او در سراسر جهان در پاراگوئه، کره جنوبی، قبرس، یونان، شیلی، گواتمالا و اسکاتلند بازی کند.
استاتیس تاولاریدیس
این مدافع میانی که در سال 2001 با قیمت 1 میلیون پوند از ایراکلیس تسالونیکی به عنوان یک بازیکن 21 ساله به آرسنال آمد، همیشه در تلاش بود تا در طول سه سال حضورش در شمال لندن، تونی آدامز، مارتین کیون، سول کمپبل و کولو توره را به چالش بکشد اما تنها به مدت 15 دقیقه در پیروزی 6-1 مقابل ساوتهمپتون به میدان رفت.
او آرسنال را ترک کرد تا در فرانسه به همراه لیل و سنت اتین فوتبالش را ادامه دهد و هفت سال پایانی دوران حرفه ای خود را در یونان بگذراند.
جی امانوئل توماس
امانوئل توماس که در حال حاضر برای آبردین بازی میکند، پس از اولین بازی خود در لیگ برتر در شکست مقابل چلسی در سال 2010، نتوانست انتظارات را برآورده کند.
آرتورو لوپولی
ما هنوز هم فکر میکنیم که او میتواند کار خود را انجام دهد، زیرا او در مدیریت فوتبال خوب بود و نام ایتالیایی خوشایندی دارد، اما لوپولی اکنون در هجدهمین باشگاه دوران حرفهای خود (تیم سری D بورگو سن دونینو) حضور دارد.
این مهاجم در جام اتحادیه برای آرسنال بازی کرد و گلزنی کرد، اما تنها بازی او در لیگ برتر منجر به شکست 1-0 مقابل بلکبرن شد.
پارک چو یونگ
پارک، بدترین بازیکنی هست که پیراهن شماره 9 آرسنال را در لیگ برتر پوشیده است.
آیزایا رانکین
رانکین که یک مهاجم حرفهای لیگ های پایینتر بود، اولین بازی خود در لیگ برتر را به عنوان بازیکن تعویضی در دربی شمال لندن انجام داد، در بازی که آرسنال در وایت هارت لین 1-1 مساوی کرد.
پس از رفتن به برادفورد در سال 1998، او برای 13 باشگاه مختلف بازی کرد و تنها در یک فصل تعداد بازیهایش دو رقمی شد.
