مقاله
نخستین بازی آرسن ونگر در آرسنال؛ ترکیب تاریخی و سرنوشت ستاره‌ها
آرسن ونگر در ۱۲ اکتبر ۱۹۹۶ برای نخستین بار روی نیمکت آرسنال نشست و برابر بلکبرن به پیروزی رسید. نگاهی داریم به ترکیب ۱۱ نفره توپچی‌ها در آن دیدار تاریخی و سرنوشت کنونی ستاره‌های آن نسل.
نخستین بازی آرسن ونگر در آرسنال: چه کسانی بازی کردند و الان کجا هستند؟
آرسن ونگر در اول اکتبر ۱۹۹۶ به طور رسمی هدایت آرسنال را بر عهده گرفت، اگرچه نخستین بازی او تا ۱۱ روز بعد فرا نرسید. تعهدات قراردادی با باشگاه قبلی‌اش آغاز زندگی او در لندن را با تأخیر مواجه کرد و زمانی که در ۱۲ اکتبر تیمش را در ایوود پارک به میدان فرستاد، هواداران مشتاقانه منتظر بودند تا ببینند این مرد فرانسوی چه چیزی برای ارائه در فوتبال انگلستان دارد.
نتیجه، پیروزی ۲-۰ برابر بلکبرن بود که با دبل ایان رایت و ثبت نخستین برد آرسنال در ایوود پارک از سال ۱۹۶۴ به دست آمد. این اولین مسابقه از ۱،۲۳۵ بازی او روی نیمکت مربیگری بود و ترکیب اصلی، کمتر شبیه به تیمِ ونگر و بیشتر متکی بر میراث کادر قبلی بود. ترکیب ۱۱ نفره او شامل پنج بازیکن از خط دفاعی شش‌نفره جرج گراهام، دو بازیکن در حال بهبود از اعتیادهای رسانه‌ای‌شده و تنها یک نام غیربریتانیایی در خط هاافبک بود.
تمام آنچه بعداً رخ داد — جام‌ها، فصل شکست‌ناپذیران — همه به یک شنبه بارانی در لانکاشر بازمی‌گردد؛ زمانی که تقریباً هیچ‌کس چیزی درباره او نمی‌دانست.
نخستین بازی آرسن ونگر در آرسنال
بلکبرن ۰-۲ آرسنال (۱۲ اکتبر ۱۹۹۶)
آرسنال از زمان اخراج بروس ریوش در اوت ۱۹۹۶ بدون سرمربی دائمی بود؛ استوارت هیوستون تا ۱۲ سپتامبر هدایت موقت را بر عهده داشت و پت رایس نیز تا زمان ورود ونگر در اکتبر، مسئولیت تیم را پذیرا شد.
بلکبرن، قهرمان دو فصل قبل، کاملاً فروپاشیده بود؛ آن‌ها همچنان بدون برد و با ۳ امتیاز در قعر جدول قرار داشتند، در حالی که این پیروزی آرسنال را به رده دوم جدول صعود داد.
زمان زیادی طول نکشید تا آرسنال کار را آغاز کند؛ ایان رایت تنها پس از ۳ دقیقه گلزنی کرد و سپس در نیمه دوم با فرستادن توپی چیپ از بالای سر تیم فلاورز، دومین گل را به ثمر رساند تا هر ۳ امتیاز را برای توپچی‌ها تضمین کند.
«مردم می‌پرسیدند من کیستم. من کاملاً ناشناخته بودم.»
ونگر جزئیات شیرینی را از اولین بازی خود به یاد می‌آورد، مانند ممنوع کردن شکلات و شیرینی در رختکن به محض ورودش به باشگاه.
«در بین دو نیمه اولین بازی، از فیزیوتراپم، گاری لوین پرسیدم: هیچ‌کس حرف نمی‌زند، مشکلشان چیست؟ و او پاسخ داد: گرسنه‌اند. قبل از بازی به آن‌ها شکلات نداده‌ام. خنده‌دار بود!»
او همچنین به یاد می‌آورد که از همان ابتدا تحت فشار بود و رسانه‌ها مطمئن نبودند این مرد فرانسوی چه چیزی برای ارائه دارد.
«مردم می‌پرسیدند من کیستم. من کاملاً ناشناخته بودم. و هیچ سرمربی خارجی تا آن زمان در انگلستان موفق نشده بود. بنابراین در موقعیتی بودم که هیچ‌کس مرا نمی‌شناخت و تاریخ هم علیه من بود.» — او این جملات را به سایت رسمی آرسنال گفت.
چه کسانی در اولین بازی آرسن ونگر به میدان رفتند؟
با توجه به اینکه ونگر در اواسط فصل به تیم اضافه شده بود، مجبور شد با بازیکنان موجود در باشگاه کنار بیاید. او تیمش را با سیستم ۵ دفاعه به میدان فرستاد و از مدافعان کناری هجومی استفاده کرد تا بهترین بهره را از ترکیبش ببرد.
دیوید سیمن
او تازه از حضور در تیم منتخب یورو ۹۶ برگشته بود و در آرسنال به‌ندرت به زحمت می‌‌افتاد. مصدومیت باعث شد دیوید سیمن بخش زیادی از آن فصل نخست را از دست بدهد، اما او گزینه اولِ بی‌چون‌وچرا باقی ماند و پیش از ترک باشگاه از مرز ۴۰۰ بازی برای آرسنال گذشت. او اکنون اغلب در تلویزیون و پادکست‌ها به عنوان کارشناس دیده می‌شود.
لی دیکسون
ونگر مدافعان کناریِ دوران گراهام را حفظ کرد و دیکسون تا ۶ سال دیگر پاسخ این اعتماد را داد. او تا زمان بازنشستگی‌اش در سن ۳۸ سالگی در پایان فصل ۲۰۰۱/۰۲ گزینه اول باقی ماند و از آن زمان راه بسیاری از بازیکنان سابق را دنبال کرده و به کارشناس تلویزیونی تبدیل شده است، از جمله فعالیت در شبکه BBC و ITV.
مارتین کیون
او به جای کنار زدن کسی، در خط دفاعی ۳ نفره به کار گرفته شد. کیون در سال ۱۹۹۳ پس از دوره‌هایی حضور در آستون ویلا و اورتون به آرسنال بازگشت و تا سال ۲۰۰۴ در تیم ماند و در طول سال‌های بازی‌اش کنار تونی آدامز و استیو بولد به میدان رفت. او نیز مانند سایر افراد این فهرست، از چهره‌های مداوم تلویزیونی است و گاهی در برنامه Match of the Day شبکه BBC دیده می‌شود.
استیو بولد
زمانی که ونگر هدایت تیم را بر عهده گرفت، استیو بولد ۳۴ ساله بود و پیش‌بینی می‌شد به‌‌تدریج از ترکیب کنار گذاشته شود. اما تغییر سیستم ونگر به ۵ دفاعه، او را تا پیش از انتقالش به ساندرلند در سال ۱۹۹۹، در کانون کسب دوگانه فصل ۱۹۹۷/۹۸ قرار داد. او بعدها برای مربیگری در آکادمی بازگشت و هم‌زمان به عنوان دستیار ونگر نیز فعالیت کرد.
تونی آدامز
کاپیتان تیم هفته‌ها قبل علناً اعتیاد خود به الکل را تایید کرده بود، اما ونگر پای او ایستاد. آدامز پیش از بازنشستگی در سال ۲۰۰۲، دو دوگانه لیگ و جام حذفی را بالای سر برد. او چند بار در برنامه‌های تلویزیونی ظاهر شده است، اما کلینیک «اسپورتینگ چنس» او مهم‌ترین یادگار دوران پس از بازنشستگی‌اش باقی مانده است که سلامت روان، حمایت عاطفی و درمان اعتیاد را برای ورزشکاران حرفه‌ای فعلی و سابق فراهم می‌کند.
نایجل وینتربرن
وینتربرن در اولین بازی ونگر پاس گل داد و بخشی جدایی‌ناپذیر از خط دفاعی بود که در فصل ۱۹۹۷/۹۸ تنها ۳۳ گل در لیگ دریافت کرد و تا زمان ورود اشلی کول، پیراهن دفاع چپ را حفظ کرد. او بعدها پیش از بازنشستگی ۳ سال را در وست‌هم گذراند و اکنون در برنامه‌های پخش زنده کشوری حضور می‌یابد.
دیوید پلات
خرید شاخص بروس ریوش، دیوید پلات، بدون هیچ دردسری در تیم حفظ شد. او در آن فصل در ۲۸ بازی ۴ گل به ثمر رساند تا اینکه ورود امانوئل پتی نقش او را کاهش داد. مربیگری او را به سامپدوریا، ناتینگام فارست، تیم زیر ۲۱ سال انگلستان و یک دوره موفقیت‌آمیز منجر به قهرمانی به عنوان دستیار روبرتو مانچینی در منچستر سیتی کشاند.
پاتریک ویرا
این تنها دومین بازی او برای آرسنال و تنها بازیکن غیربریتانیایی ترکیب اصلی بود. ویرا سال‌ها به عنوان ستاره استوار خط هاافبک آرسنال باقی ماند، بخشی از ترکیب شکست‌ناپذیران بود و به خاطر رابطه پرتنش و آتشینش با روی کین، هافبک منچستر یونایتد، به شهرت رسید. ویرا گاهی به عنوان کارشناس ظاهر شده است، اما بیشتر روی مسیر مربیگری‌اش تمرکز دارد؛ او هدایت کریستال پالاس، استراسبورگ و جنوا را بر عهده داشته و در سال ۲۰۲۶، در زمان نگارش این مطلب، سرمربی تیم ملی سنگال است.
پل مرسون
۱۸ ماه پس از بازپروری، مرسون بازیکنی ثابت در اولین فصل ونگر بود و روی گل دوم نیز نقش داشت. او تابستان بعدی با رد پیشنهاد قرارداد جدید به میدلزبورو فروخته شد و اکنون از ستون‌های ثابت شبکه Sky Sports است. او اعتراف کرده بود که به مواد مخدر و الکل اعتیاد داشته و پیش از بازگشت به زمین، برنامه بازپروری اتحادیه فوتبال انگلستان را طی کرده است.
مرسون همچنین یک سال موفق را در پورتموث سپری کرد و نقش کلیدی در صعود این تیم به لیگ برتر ایفا نمود. با این حال، او تصمیم گرفت که برای بازی دوباره در سطح اول فوتبال خیلی مسن است و می‌خواهد به خانه نزدیک‌تر باشد، بنابراین برای ۳ سال به والسال پیوست.
ایان رایت
زننده گل‌های پیروزی‌بخش در آن روز، از سال ۱۹۹۱ در صدر جدول گلزنان آرسنال قرار داشت و در تابستان ۱۹۹۸ تیم را ترک کرد و بعدها به یکی از شناخته‌شده‌ترین مجریان و کارشناسان فوتبال بریتانیا تبدیل شد.
پیش از موفقیت در آرسنال، رایت نخستین بار با بازی در کریستال پالاس مطرح شد؛ جایی که بیش از ۱۰ گل در تمامی رقابت‌ها برای «عقاب‌ها» به ثمر رساند و همین امر زمینه انتقال او به جمع توپچی‌ها را فراهم کرد. او ۷ سال در آرسنال بازی کرد، بیش از ۲۰۰ بار برای این تیم به میدان رفت و زمانی بهترین گلزن تاریخ باشگاه بود.
جان هارتسون
سازنده گل نخست رایت، هارتسون در دوران بازی‌اش مهاجمی فیزیکی بود و بعدها در سال ۱۹۹۷ با انضمام نیکولا آنلکا به تیم، به وست‌هم فروخته شد. او بهترین سال‌های خود را در سلتیک گذراند و بیش از ۸۰ گل برای این تیم به ثمر رساند. هارتسون علاوه بر فعالیت به عنوان کارشناس، پس از مبارزه با سرطان بیضه، بنیاد خیریه خود را برای حمایت از خانواده‌های متأثر از این بیماری و همچنین ارائه آموزش‌های بازپروری به مبتلایان به اعتیاد به شرط‌بندی تأسیس کرد.
