معرفی اسطوره‌ی بزرگ آرسنال تونی آدامز

تونی آدامز تمامی 22 سال دوران بازی خود را به عنوان مدافع در آرسنال توپ زد و توسط هوادارن به عنوان یکی از بهترین بازیکنان تاریخ باشگاه هم مطرح شد... همچنین یکی از 100 بازیکن برتر لیگ انگلیس هم انتخاب شد.در آرسنال شماره 6 و در تیم ملی انگلیس شماره 5 را بر تن میکرد.به همراه آرسنال 4 قهرمانی دسته اول و لیگ برتر ، 3 جام حذفی ، 2جام اتحادیه ، یک جام برندگان اروپا و 3 جام خیریه رو بالای سر برد...


🔸سابقه باشگاهی
آدامز در داگنهام رشد کرد و از سال 1971 تا 1978دانش آموز مدرسه راهنمایی هانترزهال بود و پس از آن تا سال 83 دانش آموز مدرسه ایست بروک. به عنوان یک بچه مدرسه ای در سال 1980 با آرسنال قرارداد امضا کرد، او اولین بازی خودش رو برای تیم اصلی چهار هفته بعد از تولد 17 سالگی اش و در روز 5 نوامبر 1983 برابر ساندرلند در لیگ دسته اول انگلیس انجام داد. در فصل 1985-1986 خودش رو به عنوان بازیکن ثابت مطرح کرد.اولین قهرمانی ارزشمند خودش رو در سال 1987 در جام حذفی جشن گرفت. جایی که آرسنال در فینال اف ای کاپ لیورپول رو در ومبلی شکست داد. در زمان مربیگری جرج گراهام در کنار لی دیکسون، نایجل وینتربرن و استیو بولد یکی از چهار دفاع اصلی و ثابت آرسنال بود. در 1 ژانویه 1988 در 21 سالگی کاپیتان آرسنال شد و تا 14 سال بعد یعنی زمان بازنشستگی کاپیتان باقی ماند. بازیهای عالی تونی در خط دفاع توپچی ها یکی از عوامل اصلی قهرمانی آرسنال در جام اتحادیه در فصل 1986-1987 و بعد از آن دو قهرمانی پیاپی دسته اول انگلیس در فصلهای 1988-1989 که در ثانیه های پایانی آخرین بازی فصل در آنفیلد توپچی ها قهرمانی خود را جشن گرفتند و همچنین فصل 1990-1991 که آرسنال در این فصل فقط یک باخت داشت. در فصل 1992-1993 تونی موفق شد به عنوان کاپیتان آرسنال جام حذفی و جام اتحادیه را بالای سر ببرد و همچنین در سال بعد از آن جام برندگان اروپا رو بالای سر برد.


🔸تونی و الکل!!!
علیرغم موفقیت های فوتبالی زیاد، الکل از اواسط دهه 80 زندگی تونی را تحت تاثیر قرار داد. به طوری که هر از چند گاهی خبرهایی از درگیری های شبانه تونی به گوش میرسید. در 6 می 1990 تونی ماشین فورد مدل سیرا خود را در حالت غیر عادی به دیواری در نزدیکی خانه اش کوباند، او 4 بار هم به علت رانندگی در حالت مستی دستگیر شد.... در 19 دسامبر همان سال تونی حتی به چهار ماه زندان هم محکوم شد ولی بعد از گذشتن دو ماه از دوران حبس آزاد شد. اما این حبس هم تاثیری نداشت و تونی بعد از آزادی هم به مصرف الکل ادامه داد. او درگیر حادثه های الکلی دیگری هم شد از جمله بازی کردن در حالت مستی برای تیم در یکی از بازیهای فصل 93-94 که باعث شد از پلکان رختکن نیز سر بخورد و در پی همین حادثه سرش 29 بخیه خورد!!

یک بار هم که با هم تیمی خود ری پاولر به رستوران رفته بود هنگامی که با تمسخر طرفداران تیمهای رقیب رو به رو شد آنها رو با کپسول آتش خاموش کن زد و روی آنها باز کرد... پس از یک سری رفتارها و اعمال غیر متعارف از تونی، طرفداران تیمهای رقیب به او لقب donkey دادند. او در کتاب زندگی نامه اش نوشته است، زمانی که در بازداشت به سر میبرد یک کارت پستال از طرف طرفداران رقیب دریافت کرد که روی آن عکس یک الاغ بود! قبل از زندانی شدن هواداران کوئینز پارک رنجرز او را با لقب donkey مورد تمسخر قرار دادند که تونی با حرکتی ناشایست واکنش نشان داد و برای همین کار محکوم به پرداخت 1000 پوند جریمه شد.

سرانجام در 14 سپتامبر 1996 تونی در ملا عام به الکلی بودن خود اقرار کرد و تصمیم به ترک الکل گرفت.

بعد از درمان روی دیگری از زندگی تونی پدیدار شد. او تصمیم به ادامه تحصیل و همچنین یادگیری نوازندگی پیانو گرفت... او یکی از معروفترین الکلی های درمان شده در انگلیس می باشد. مبارزات او با الکل در کتاب زندگی نامه ای که خودش نوشته کاملا شرح داده شده است. خیلی ها نقش آرسن ونگر را در احیای شخصیت تونی کلیدی می دانند. ونگر یک بازسازی عظیم در رژیم غذایی و نحوه زندگی بازیکنان مخصوصا برای تونی انجام داد. ونگر به شدت تونی را برای ترک الکل تحت فشار قرار داد به طوری که گفته میشد ترک الکل توسط تونی باعث ماندن و ادامه فعالیت وی در آرسنال شد.

آدامز پاسخ خوبی به این اعتماد ونگر داد و به عنوان کاپیتان تیم در سالهای 1997-1998 و 2001-2002 آرسنال را به دو دابل رساند. او تنها بازیکن انگلیسی طول تاریخ است که در سه دهه مختلف به عنوان کاپیتان موفق به قهرمانی با تیم خود شده است. در آگوست 2002 و درست قبل از شروع فصل2002-2003 تونی پس از 20 سال اعلام بازنشستگی کرد. او برای آخرین بار در بازی آخر فصل 2001-2002 برابر اورتون لباس آرسنال را بر تن کرد.

آدامز 669 بازی برای آرسنال انجام داد. فقط دیوید اولری بیشتر از تونی برای آرسنال به میدان رفته است. همچنین تونی موفق‌ترین کاپیتان تاریخ آرسنال نیز به شمار می‌آید. او در این بازی‌ها 48 گل هم به ثمر رساند. او بعد از تیری هانری و دنیس برکمپ سومین بازیکن برتر تاریخ آرسنال نیز به حساب می آید.

تونی در یک بازی دوستانه با سلتیک در 13 می 2002 همراه با لی دیکسون دوست و یار قدیمی خود از فوتبال خداحافظی کرد. شماره 6 تونی تا فصل 2006-2007 دست نخورده باقی ماند تا اینکه در این فصل فیلیپ سندروس جوان این شماره را بر تن کرد!

تونی در سپتامبر 2008 وقتی بعد از 7 سال در جریان بازی آرسنال-پورتسموث به عنوان مربی پومپی ها به امارات آمد به شدت مورد تشویق هواداران قرار گرفت و هواداران سرود معروف خود را برای او خواندند: "There’s only one Tony Adams"

با پایان دوره بازیش رو به مربی گری آورد و در وایکامب و پورتسموث مربیگری کرد، تیم گبلای (قبله) آذربایجان و در آخر تونی سرمربی تیم گرانادا شده بود...


🔸سابقه ملی تونی
آدامز اولین بازی ملی خود را در سال 1987 و در برابر تیم ملی اسپانیا انجام داد. در یورو 88 یکی از دو گل تیم ملی انگلیس را به ثمر رساند. بعد از شروع امیدوار کننده تونی در بازیهای ملی او دچار افت محسوسی شد به طوری که در کمال شگفتی توسط بابی رابسون برای جام جهانی 90 از لیست تیم ملی خط خورد و همچنین یورو 92 را نیز به علت مصدومیت از دست داد... با این حال او همچنان جایگاه ثابتی در تیم ملی داشت و بعد از خداحافظی گری لینه کر در سال 1992 تونی صاحب بازوبند تیم ملی انگلیس هم شد و در یورو 96 کاپیتان تیم انگلیسی بود که در نیمه نهایی در ضربات پنالتی از آلمان شکست خوردند. با آمدن گلن هادل وی بازوبند را از تونی گرفت و آن را به آلن شیرر گلزن آن روزهای انگلیس داد که این امر برای تونی ضربه محکمی به حساب می آمد.

تونی بعد ها و در سال 2008 در جمع هواداران خود اظهار کرد که من از تصمیم گلن هادل مبنی بر دادن بازوبند به شیرر خشمگین شدم ولی واکنش مثبتی داشتم و بازوبند را به آلن دادم تا مشکلی برای تیم پیش نیاید. آدامز به حضور در تیم ملی ادامه داد و بالاخره موفق به حضور در یک جام جهانی شد و آن هم جام جهانی 98 فرانسه بود که با باخت برابر آرژانتین در ضربات پنالتی از دور رقابت ها حذف شدند. تیم ملی انگلیس با تونی در یورو 2000 هم خوب نبودند و حذف شدند. بعد از یورو 2000 شیرر از تیم ملی خداحافظی کرد و آدامز دوباره صاحب بازوبند کاپیتانی شد.

پس از چند ماه انگلیس در مقدماتی جام جهانی 2002 در ورزشگاه ومبلی مغلوب آلمان شد. آن بازی شصدمین بازی تونی در ورزشگاه ویمبلی بود که به نوعی یک رکورد در بین بازیکنان انگلیسی به شمار می آید! پس از درخشش ریو فردیناند و در زمان اسون گوران اریکسون تونی تصمیم به خداحافظی از تیم ملی گرفت.

او در بازی برابر اکراین در 31 می 2000 که با برد 2-0 انگلیس همراه بود گل دوم تیمش را زد که آخرین گلی بود که در ورزشگاه ومبلی قدیم زده شد. همچنین این گل اولین گل تونی پس از گلی بود که در نوامبر 1988 به عربستان زد به حساب می آمد. این هم در نوع خود یک رکورد برای تونی به حساب می آید! طولانی ترین فاصله بین دو گل ملی برای تیم ملی انگلیس! در مجموع تونی 66 بار برای انگلیس بازی کرد و 5 گل هم زد.


🔸تونی و کار خیریه
در سپتامبر 2000 تونی با توجه به تجربیات خوب خودش در زمینه ترک الکل یک کلینیک تاسیس کرد. بنیاد خیریه ای که هدف آن درمان، مشاوره و حمایت از ورزشکاران زن و مرد معتاد به مواد و الکل بود. بازی خداحافظی تونی برابر سلتیک هم به گسترش این کلینیک کمک کرد به طوری که در آن بازی 500,000 پوند برای فعالیت این کلینیک جمع آوری شد.


🔸افتخارات

قهرمانی لیگ در سالهای:
1989 ، 1991 ، 1998 ، 2002

قهرمانی جام حذفی در سالهای:
1993 ، 1998 ، 2002

قهرمانی جام اتحادیه در سالهای:
1987 ، 1993

قهرمانی جام برندگان اروپا در سال 1994

بهترین بازیکن جوان سال در سال 1987

حضور در تیم منتخب فصل در سالهای:
1994 ، 1996 ، 1997

حضور در تیم دهه لیگ برتر:
از فصل 1992-1993 تا فصل 2001-2002

دریافت نشان سلطنتی رده عالی امپراتوری بریتانیا