آرسنال و پاری سن ژرمن در دو مورد از پربارترین کارخانههای فوتبال اروپا قرار دارند. خیابانهای پایتختهای انگلیس و فرانسه به تولید استعدادهای زیادی کمک کردهاند که به سوپراستاری رسیدهاند.
با این حال، جالب اینجاست که مدارس هال اند و کمپس پی اس جی به ندرت با هم تلاقی داشتهاند. در طول سالها، تنها تعداد انگشت شماری از بازیکنان برای هر دو باشگاه بازی کردهاند.
در حالی که ما برای اولین دیدار مرحله حذفی لیگ قهرمانان اروپا بین این دو تیم آماده میشویم، دیداری که جایگاه در فینال ۲۰۲۵ در آن مطرح است، بیایید سفری به گذشته داشته باشیم و ستارگانی را که پیراهن این دو باشگاه بزرگ را بر تن کردهاند، به یاد آوریم.
۱. نیکلاس آنلکا
آنلکا در جوانی یک استعداد خارقالعاده بود و در دو مقطع زمانی در پی اس جی بازی کرد که دوره حضورش در شمال لندن بین این دو مقطع قرار داشت.
این مهاجم در سن ۱۷ سالگی به آرسنال آرسن ونگر پیوست، بازیکنی که برای رسیدن به بزرگی مقدر شده بود. سرعت سرسامآور او، وی را به کابوس مدافعان تبدیل کرده بود و علیرغم انبوه ستارگان تهاجمی در باشگاه، نقش مهمی برای خود دست و پا کرد.
آنلکا در فصل ۱۹۹۷/۹۸ که آرسنال دوگانه قهرمانی را به دست آورد، به ترکیب تیم راه یافت، اما بهترین عملکرد او در فصل بعد رقم خورد، جایی که به عنوان بازیکن جوان سال PFA انتخاب شد و با ۱۷ گل در لیگ برتر به کار خود پایان داد. دنیا برای آنلکا آماده بود، اما او در هایبوری احساس رضایت نمیکرد.
او بیشتر میخواست و رئال مادرید پیشنهادی به آرسنال داد که آنها نمیتوانستند رد کنند. با این حال، دوران حضور او در اسپانیا کوتاه بود و این مهاجم در سال ۲۰۰۰ به پی اس جی بازگشت. در حالی که بازگشت آنلکا با استقبال گستردهای در پاریس مواجه شد، این فرانسوی مرموز تنها یک سال در پایتخت ماند و سپس به انگلیس بازگشت.
۲. کابا دیاوارا
دیاوارا پس از ترک بوردو در سال ۱۹۹۹، طولانیترین و پرماجراترین دوران حرفهای یک بازیکن دورهگرد را تجربه کرد. اولین مقصد او آرسنال بود، اما این مهاجم که به عنوان یک گزینه عمقی در خط حمله به خدمت گرفته شده بود، تنها ۱۲ بار برای این باشگاه به میدان رفت.
دوران حضور او در هایبوری فراموششدنی بود، اگرچه برخی ممکن است حضور کوتاه اما امیدوارکننده او را از روی نیمکت در الندرود به یاد بیاورند، حضوری که به طرز عجیبی منجر به اولین گل او برای آرسنال نشد.
او در زدن توپ به تیر دروازه با پیراهن قرمز و سفید استعداد داشت، اما در نهایت عملکرد ناامیدکنندهای داشت و پس از تنها شش ماه باشگاه را ترک کرد. این مهاجم سپس سه سال را در پی اس جی گذراند، اما بخش زیادی از دوران حضورش در پایتخت فرانسه را به صورت قرضی در تیمهای دیگر سپری کرد.
۳. لاسانا دیارا
پس از اینکه نتوانست جای خالی کلود ماکلله را در چلسی پر کند، آرسنال در پایان مهلت نقل و انتقالات تابستانی ۲۰۰۷، ریسکی روی دیارا انجام داد.
اگرچه بدون شک با استعداد بود، اما این یک داستان آشنا برای هافبک دفاعی فرانسوی در شمال لندن بود. او برای دقایق بازی در ترکیب اصلی به مشکل خورد، زیرا آرسن ونگر سرسختی متئو فلامینی را در خط میانی خود ترجیح میداد.
به این ترتیب، دیارا تنها هفت بار در لیگ برتر برای توپچیها به میدان رفت و به سرعت با مبلغ کمی به پورتسموث فروخته شد. او بعدها خود را به عنوان یک دارایی ارزشمند برای تیم عالی رئال مادرید به رهبری ژوزه مورینیو ثابت کرد و قبل از بازنشستگی، دوره کوتاهی را در پارک ده پرنس سپری کرد.
دیارا قبل از آویختن کفشهایش در سال ۲۰۱۹، تنها ۱۹ بار برای پی اس جی بازی کرد.
۴. میکل آرتتا
میکل آرتتا در نیمه نهایی پیش روی لیگ قهرمانان اروپا از کنار زمین نقش تعیین کنندهای ایفا خواهد کرد.
سرمربی آرسنال در مقایسه با، مثلاً بارسلونا که آرسنال ممکن است در فینال با آن روبرو شود، ارتباط عمیقی با پی اس جی ندارد، اما او در دوران جوانی و زمانی که هنوز تلاش میکرد به عنوان یک هافبک نوظهور جایگاهی برای خود پیدا کند، به صورت قرضی در پایتخت فرانسه بازی کرد.
آرتتا در طول ۱۸ ماه حضور قرضی خود در تیم پی اس جی که قطعاً از کمبود استعداد رنج نمیبرد، عملکرد چشمگیری داشت. او با بازیکنانی مانند جی جی اوکوچا و رونالدینیو همبازی بود و پی اس جی مشتاق بود او را پس از پایان دوره موقتش حفظ کند.
افسوس که انتقال دائمی صورت نگرفت و آرتتا به جای آن مسیری را در پیش گرفت که تقریباً یک دهه بعد او را به آرسنال رساند. این سرمربی پنج سال پایانی دوران بازیگری خود را در امارات سپری کرد و در نهایت کاپیتان باشگاه شد، اگرچه به نظر میرسد او به عنوان سرمربی با توپچیها دستاوردهای بیشتری نسبت به دوران بازیگریاش به عنوان هافبک دفاعی کسب خواهد کرد.
۵. داوید لوئیز
لوئیز، بازیکنی پر هرج و مرج و واقعاً بینظیر، دوران حضورش در آرسنال یک پاورقی در یک دوران حرفهای بسیار پرافتخار بود.
این برزیلی در ابتدای دوران سرمربیگری آرتتا عموماً بازیکن مستحکمی بود و ۷۳ بار برای این باشگاه به میدان رفت. با این حال، او یک راه حل بلندمدت نبود، حتی اگر به توپچیها در کسب قهرمانی جام حذفی در سال ۲۰۲۰ کمک کرد.
بیشتر دستاوردهای جمعی او در ابتدای دوران حرفهایاش در اروپا به دست آمد، جایی که این مدافع پس از دو دوره حضور در چلسی و یک دوره دو ساله در تیم غولپیکر فرانسوی، مجموعه چشمگیری از جامها را به دست آورد. لوئیز دو عنوان قهرمانی لیگ یک فرانسه و پنج جام داخلی دیگر را کسب کرد.
او در هر دو فصلی که خط دفاعی پی اس جی را رهبری میکرد، در تیم منتخب فصل لیگ یک قرار گرفت.
