ویتو مانونه از وضعیت خود در بین ینس لمان و مانوئل آلمونیا به عنوان دروزابان سوم تیم و از شرایط سخت در بین آنها برای فیکس شدن میگوید. تصمیم ونگر برای فیکس شدن آلومانیا به جای لمان باعث جنگی تمام عیار میان دروازبانان توپچیها و خراب شدن روابط آنها شده بود.
ونگر این تصمیم را به علت چندین اشتباه فاحش از لمان گرفته بود و این وضعیت تا حدی بود که آلومنیا پیش از بازی با منچستر یونایتد در ماه آپریل گفته بود که حتی نمیتواند با لمان حرف بزند!
لمان همه موادر را مطبوعاتی میکرد و سرسختانه با شرایط میجنگید.
آلمونیا در آن روزها میگفت: "من هر روز از خواب بلند می شوم و میدانم که امروز هم وضعیت همین است.از وقتی او(لمان) از تیم اصلی کنار گذاشته شد هر روز باید با این وضعیت سر کنم. اما من دیگر به او توجه نمی کنم.این مشکل اوست و هرچه می خواهد می تواند بگوید. نمی دانم چرا باید با او صحبت کنم.اگر شخص مهمی بود شاید شانسم را امتحان میکردم ولی او شخص مهمی نیست!
ویتو مانونه جوان در سال ۲۰۰۶ از ایتالیا به آرسنال آمد و شاهد تمام درگیریها میان لمان و آمونیا بود. این موضوع برای جوانی مانند او شرایطی بسیار سخت بود. مامونه میگوید: وضعیت سختی بود زیرا ینس بسیار گلر خشنی بود به ویژه با آلمونیا. بنابراین شما میتوانید تصور کنید که چه فشاری در تمرینها روی من بود. این سختی به این علت بود که من سعی می کردم از آنها یاد بگیرم درحالی که آنها سعی میکردند یکدیگر را بکشند! در بعضی تمرینها مانند تمرین شوت و سانتر شما باید به یکدیگر کمک کنید اما آنجا خبری از کمک نبود!
لمان نیز دربارهی درگیریهایش با آلمونیا در بیوگرافیاش که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد، نوشته است: نیکولاس بنتر با کمک زانوهایش بلند پرید و با ضربهی سر به من گل زد. کمک مربی که در ضربات آزاد با ما تمرین میکرد، دوست من آلمونیا را نشان داد که فریاد میزد که این یه گل معمولی بود و ضربه ی آزاد نبود.
بعد از اینکه بازی تموم شد پیش او رفتم و گفتم گوش کن تو نباید پشت من حرف بزنی و فریاد بکشی!
و اینجا بود که او خشمگین شد و گفت: "چی میگی؟ از من چیمیخوای حر....زاده!!! چرا توهین میکنی ؟!"
من هم داد زدم "خفه شو حر....زاده!!! حداقل تو الان میگویی که چه دربارهی من فکر میکنی"
او پاسخ داد: "این شخصیت واقعی تو است که به همکار خودت بی احترامی کنی"
تا الان مربیها و بازیکنان زیادی جر و بحثهای ما را دیدهاند و سعی کردهاند ما را آرام کنند. مجبور بودند تا او را آرام کنند تا مرا نزند ولی من از اینکه او عصبانی شود استقبال میکردم زیرا باعث می شد رقیبم کنار برود.
بازیکنان تیم در آن موقع مارا از هم دور نگه میداشتند تا مانع دعوا شوند....
مانونه در اینباره گفت:"من معمولا آنها را جدا نمیکردم زیرا من بسیار جوان بودم و این شرایط برای من بسیار سخت بود. تمرینهایمان مانند فینال لیگ قهرمانان بودند و من همیشه استرس داشتم. شما نمیتوانستید یک توپ را هم از دست بدهید.با این حال این مرا بزرگ کرد و یاد داد چگونه برای شرایط سخت آماده باشم."
