جیمی ردنپ در یک مصاحبه گفته بود مشکل جک ویشلر، جک ویشلر است. پیش از این پل اسولز و کرگر نیز به انتقاد از ویلشر پرداخته بودند.
ویلشر در گفت و گویی با گاردین نسبت به صحبت های ردنپ واکنش نشان داده است.
"من به حرف کسانی که از نزدیک با آنها کار می کنم گوش می دهم. با تمام احترام، اگر لازم باشد ردنپ از یک خصیصه اخلاقی بیشتر برخوردار باشد، آن همدردی کردن است. برای افراد آسان است که به تلویزیون بروند و بگویند او باید این کار یا آن کار را انجام بدهد. اما اگر به گذشته نگاه کنید او همان قدر که من مصدوم شده ام مصدوم شده است. شاید بیشتر، و او هرگز در سن من چنین مصدومیتی را تجربه نکرده، در چنین سنی برای بازگشت از مصدومیت به توان ذهنی بیشتری نیاز دارید.
"حرف های افراد را در تلویزیون می شنوید که می گویند او باید کمی آماده تر بشود. بسیار خب، من نیازی به این ها ندارم، اینجا به حرف کسانی مثل رئیس و گری نویل گوش می دهم، افرادی که دلسوزانه صحبت می کنند و این می تواند به بازی من کمک کند. شنیدن انتقادات بازیکنان سابق به من لطمه نمی زند، احتمالا من را کمی افسرده تر می کند. شنیده ام که رابی ساویج چه گفته و اگر بخواهید بدانید آن اولین انتقاد سازنده ای بود که از جانب بازیکنان سابق مطرح میشد. برای این انتقادات احترام قائل هستم. پذیرای انتقادات هستم، می دانم این جزئی از فوتبال است اما وقتی بی پروا و پرخاشگرانه باشند به آنها گوش نمی دهم.
جیمی ردنپ در صحبت های خود گفته بود: "مشکل جک ویلشر، جک ویلشر است. او مثل دو سال پیش است. عذری برای این پسر جوان وجود ندارد.
ویلشر می گوید چنین یادآوری هایی برایش موجب دلسردی می شود و می داند که باید از فرصت هایش برای باشگاه و تیم ملی استفاده کند و از پتانسیل خود آگاهی دارد.
پس از آماده شدن همه بازیکنان آرسنال شاید ویلشر برای حضور در ترکیب اصلی چالشی دشوار پیش رو داشته باشد. در تیم ملی اما اوضاع متفاوت است، با خداحافظی جرارد و لمپارد، ویلشر که چهار سال پیش اولین بازی ملی خود را انجام داد اما اکنون فقط 21 بازی ملی دارد می تواند فرصت بیشتری برای بازی داشته باشد. او در مدتی که با مصدومیت درگیر بود درد و رنج فراوانی را تحمل کرده و در آرسنال با یک روانپزشک صحبت کرده تا کمی از شدت آنها کم کند و زمان از دست رفته را جبران کند.
"دلسرد کننده بود، حالا یاد گرفته ام تا جایی که ممکن است از فوتبالم لذت ببرم. هر گاه در زمین هستم فقط از آن لذت می برم، پرخاشگر و عصبانی نیستم.
"اگر سال ها پیش مشکلی پیش آمده من پیش روانشناس رفته ام و گفته ام: ببین مچ پای من خوب نیست. حالا این ها را پشت سر گذاشته ام و از فوتبال لذت می برم و رشد کرده ام. می دانم که هر هفته وقایع در مسیر دلخواه من پیش نمی روند، البته که این طور نیست. اما باید همه تلاش خود را انجام دهید و لذت ببرید. من در آرسنال با یک روانپزشک صحبت کردم و او به من یاد داد اگر ذهنت سالم نباشد می تواند روی سایر اعضای بدنت نیز تاثیر بگذارد. بنابراین این مورد را درست کن و از فوتبالت لذت ببر. این کاری است که من تلاش می کنم انجام دهم. دوست داشتم بیش از 250 بازی انجام بدهم، اگر مصدوم نمی شدم این کار را می کردم. بنابراین از این جنبه در جایی که باید باشم نیستم اما از نظر کنار آمدن با مصدومیت، تطبیق یافتن و پذیرفتن آن جایی که میخواهم باشم هستم.
او در مورد سیگار کشیدن خود می گوید:
"اگر 20 سیگار در یک روز می کشیدم و در یک فصل 20 گل می زدم مشکلی پیش نمیامد. چندین بار گرفتار شدم اما کسی نیستم که دائما سیگار بکشم. بی پروا نیستم، من دو بچه دارم. نمی خواهم آنها بزرگ شوند و بگویند: "بابا رو نگاه کن، همیشه میره بیرون و سیگار میکشه" من جزو این افراد نیستم. شرایط تحت کنترل است. پس از اولین باری که سیگار کشیدم با رئیس صحبت کردم و او این را پذیرفت، انگار فرانسوی هستم و در اتوبوسی از بازیکنان فرانسوی که در حال سیگار کشیدن هستند قرار دارم. و پس از مرتبه دوم گفت: "ببین جک، این برای تو فصل بزرگی است" از قبل می دانستم.
"به تعطیلات رفتم و از آن لذت بردم اما به محض برگشتن به تمرینات گفتم من باید آماده باشم. فصل پیش رو برای من فصل مهمی است، نه فقط برای تیم ملی بلکه برای باشگاه من. بعد از 3 - 4 فصل یک پیش فصل خوب داشتم و و در تمام جلسات تمرین حاضر بودم. از مصدومیت در امان ماندم و هر روز اینجا تمرین کردم. آماده هستم، برای من فصل بزرگی است. به این فکر نمی کنم که برای پیشرفت به یک سال دیگر زمان نیاز دارم. حالا 22 ساله هستم، به آلمان نگاه کنید، گوتزه در سن من جم جهانی را برده است. اکنون وقت کسب افتخارات است.
او در مورد تیم ملی آلمان و صحبت هایش با آلمانی های آرسنال در این مورد گفت:
"از پودولسکی پرسیدم بهترین بازیکن آنها [در تیم ملی آلمان] چه کسی بوده؟ او گفت ما در تیممان کریستیانو رونالدو یا لیونل مسی نداشتیم، ما فقط یک تیم خوب بودیم. این چیزی است که آنها داشتند، از حرف من برداشت اشتباه نکنید، آنها بازیکنانی در کلاس جهانی داشتند اما در قالب یک تیم خوب کار می کردند و هنگامی که برابر مسی ها و رونالدو ها بازی کردند آنها را مغلوب کردند زیرا با یکدیگر همکاری کردند.
"آلمان قهرمان جام جهانی شد و ما در مرحله گروهی حذف شدیم. بنابریان فاصله ای که با آنها داریم این قدر است. ما مسی یا رونالدو نداریم اما بازیکنان خوبی داریم. با خداحافظی لمپارد و جرارد تیم کمی در هم شکسته اما داریم تلاش می کنیم تا مثل یک تیم با هم همکاری کنیم. در جهت درستی حرکت می کنیم."
