«پشت هر حرکت، باید یک فکر وجود داشته باشد.»
برای دنیس برگکمپ، مهاجم آرسنال و تیم ملی هلند که در ۴ ژوئیه ۱۹۹۸ یکی از برترین گلهای تاریخ جام جهانی را مقابل آرژانتین به ثمر رساند، تلاش برای رسیدن به کمال میتوانست هم یک نعمت باشد و هم یک نفرین.
در زندگینامه خود با عنوان Stillness and Speed، یکی از فصلها «باید بینقص باشد» نام دارد. برگکمپ سرسختترین منتقد خودش بود. او میگوید: همیشه میخواهی جلوتر بروی و پیشرفت کنی. مدام استانداردها را بالاتر میبری و به همین دلیل هیچوقت چیزی به اندازه کافی خوب به نظر نمیرسد. او همچنین جمله معروف دیگری هم دارد: فکر میکنم علاقهای به زدن گلهای زشت ندارم.
او مقابل آرژانتین، مهارتی خیرهکننده را با یک ضربه نهایی بیرحمانه ترکیب کرد؛ موضوعی که از جهتی طعنهآمیز بود، زیرا برگکمپ در کتاب Brilliant Orange: The Neurotic Genius Of Dutch Football نوشته دیوید وینر گفته بود: باید بیشتر یک قاتل باشم.
برگکمپ در حالی پا به جام جهانی فرانسه ۱۹۹۸ گذاشت که فصلی فوقالعاده را همراه آرسنال و با قهرمانی در لیگ و جام حذفی پشت سر گذاشته بود. او پیش از آغاز جام جهانی نیز گلهای تماشایی فراوانی به ثمر رسانده بود. هتتریک فراموشنشدنی او مقابل لسترسیتی در تساوی ۳-۳ ورزشگاه فیلبرت استریت که تلفیقی از هنر، آرامش، توانایی بدنی و ظرافت مثالزدنی در لمس توپ بود، برای همیشه در حافظه فوتبال ثبت شده است.
در ماههای ابتدایی آن فصل، برگکمپ هنر دریافت توپ، استفاده از مدافع بهعنوان پوشش، فریب دادن حریف با یک حرکت و سپس فرستادن توپ به گوشه سمت راست دروازه را به کمال رسانده بود. او میگفت: تا زمانی که لمس اول و مسیر حرکت توپ درست باشد، نیازی نیست با تمام قدرت به توپ ضربه بزنید.
در ورزشگاه ولودروم مارسی، دیدار مرحله یکچهارم نهایی با نتیجه ۱-۱ دنبال میشد و بازی در آستانه کشیده شدن به وقتهای اضافه بود. پاتریک کلایورت با پاس سر حسابشده برگکمپ، هلند را پیش انداخته بود، اما تنها پنج دقیقه بعد کلودیو لوپس گل تساوی آرژانتین را به ثمر رساند. هر دو تیم تا دقایق پایانی ۱۰ نفره شده بودند و زمانی که مسابقه وارد دقیقه ۹۰ شد، رونالد دیبوئر پاس دقیق و بلند ۵۰ یاردی خود را ارسال کرد؛ پاسی که با سه لمس کاملاً بینقص از سوی برگکمپ همراه شد.
او با پرشی بلند، توپ را با پای راست خود مهار کرد، سپس با روی پایش آن را به سمت چپ هدایت کرد و روبرتو آیالا را کاملاً از جریان بازی خارج ساخت. در ادامه نیز با بیرون پای راست، توپ را از کنار کارلوس روا عبور داد و به تور دروازه چسباند.
زیبایی این ضربه نفس همه را در سینه حبس کرد. بری دیویس، گزارشگر شبکه BBC، با هیجان فریاد زد: کنترل فوقالعاده برگکمپ... وای، چه گلی! در سوی دیگر، جک فان گلدر، گزارشگر رادیویی هلند، تنها بارها نام D-E-N-N-I-S B-E-R-G-K-A-M-P را فریاد زد و سپس با فریادی سرشار از شادی، احساساتش را بروز داد. برگکمپ نیز در حالی که دستانش را روی صورتش گذاشته بود، از شدت خوشحالی به پشت روی زمین افتاد و هواداران نارنجیپوش پشت دروازه جشنی دیوانهوار برپا کردند.
بهترین گل دوران حرفهای برگکمپ
طبیعی است که برگکمپ بعدها این گل را بهترین گل دوران حرفهای خود توصیف کرده و گفته است: انگار تمام زندگیات تو را به این لحظه رسانده است. او از کودکی شیفته هندسه، زاویهها و فضا بود. «فوتبال مثل حل کردن یک پازل است.» این جملهای بود که مرد یخی درباره فوتبال میگفت و تأکید میکرد حتی در شلوغترین نقاط زمین هم میتواند فضاهایی را پیدا کند که دیگران قادر به دیدن آن نیستند.
هنرمندان و ریاضیدانان هلندی نیز شیفته درک فضایی برگکمپ بودند. در کتاب Brilliant Orange، طرحی از یرون هنمان، هنرمند هلندی، از پاس قوسی برگکمپ برای همتیمیاش در آرسنال، نیکولا آنلکا، منتشر شده که زیر آن این توضیح آمده است: در یک لحظه زمین شلوغ و تنگ به نظر میرسد؛ ناگهان عظیم و وسیع میشود. یک معجزه.
دکتر راب رورس، ریاضیدان هلندی، معتقد بود برگکمپ ادامهدهنده راه اسطورههایی چون یوهان کرویف و مارکو فانباستن است. او گفت: بیشتر همکاران من معتقدند کسی مانند دنیس برگکمپ بدون تردید یک هنرمند بزرگ است. دلیلش نحوه استفاده او از فضاست.
برگکمپ زمانی گفته بود: من فوتبالیست متفاوتی هستم. هواداران آرسنال و تیم ملی هلند بهخوبی میدانند که این جمله، در واقع، چیزی کمتر از واقعیت را بیان میکرد.
