loading
در حال بررسی درخواست شما

دنیس برکمپ

پروفایل بازیکن

  • نام : دنیس برکمپ
  • تاریخ تولد : 1348/2/20 ( ۵۴ سال و ۳۰۱ روز پیش )
  • ملیت : هلند
  • پست بازی : مهاجم
  • ورود به باشگاه: 1374/3/11 ( ۲۸ سال و ۲۷۳ روز پیش )
  • تاریخ ترک باشگاه : 1385/5/4 ( ۱۷ سال و ۲۱۵ روز پیش )
  • مدت حضور درباشگاه : بیش از ۱۱ سال و ۱ ماه
  • باشگاه پیشین: آژاکس
  • بازدید: ۴۳,۰۰۵ بار
10

دنیس نیکولاس ماریا برکمپ متولد 10 مه 1969 ملقب به مرد یخی

او به عنوان یکی از بهترین بازیکنان نسل خود، یکی از بهترین مهاجمان تاریخ لیگ برتر و در میان بهترین بازیکنان آژاکس و آرسنال شناخته می‌شود. برکمپ، پسر یک برقکار، در آمستردام به دنیا آمد و به صورت آماتور در لیگ‌های پایین‌تر بازی می‌کرد. او در 11 سالگی توسط آژاکس دیده شد و اولین بازی حرفه ای خود را در سال 1986 انجام داد. یک سال بعد عملکرد خوب منجر به فراخوانی تیم ملی هلند شد و توجه چندین باشگاه اروپایی را به خود جلب کرد.

برکمپ در سال 1993 با اینترمیلان قرارداد امضا کرد، جایی که او دو فصل ضعیف را پشت سر گذاشت. پس از پیوستن به آرسنال در سال 1995، او زندگی حرفه‌ای خود را تازه کرد و به این باشگاه کمک کرد تا سه عنوان قهرمانی لیگ برتر و چهار جام حذفی را کسب کند و به فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال 2006 برسد، که آخرین حضور او به عنوان بازیکن را رقم زد. برکمپ علیرغم تمایل خود به عدم حضور در مربیگری، بین سال های 2011 تا 2017 به عنوان دستیار در آژاکس خدمت کرد.

برکمپ با تیم ملی هلند در یورو 1992 حضور داشت، جایی که او تحت تاثیر قرار گرفت و با به ثمر رساندن 3 گل با کشورش به نیمه نهایی رسید. در جام جهانی 1998، او گل پیروزی به یاد ماندنی را در مرحله یک چهارم نهایی مقابل آرژانتین به ثمر رساند که به عنوان یکی از بهترین گل های تاریخ جام جهانی فوتبال در نظر گرفته شده است. برکمپ رکورد فااس ویلکس را پشت سر گذاشت و در سال 1998 به برترین گلزن هلند تبدیل شد، رکوردی که بعداً توسط پاتریک کلایورت، کلاس یان هانتلار و رابین فن پرسی شکسته شد.

برکمپ دو بار در جایزه بهترین بازیکن سال فیفا سوم شد و توسط پله به عنوان یکی از 100 بازیکن برتر جهان انتخاب شد.

در سال 2007، او به تالار مشاهیر فوتبال انگلیس معرفی شد، اولین و تنها بازیکن هلندی که این افتخار را دریافت کرد. برکمپ در سال 2021 وارد تالار مشاهیر لیگ برتر شد. در سال 2017، گل برکمپ به نیوکاسل در سال 2002 به عنوان بهترین گل تمام دوران لیگ برتر در تاریخ 25 ساله لیگ انتخاب شد.

اوایل زندگی

برکمپ که در آمستردام به دنیا آمد، آخرین پسر از چهار پسر ویم و تونی برکمپ بود. او در یک منطقه‌ای که اکثر افراد آنجا جزو طبقه کارگر بودند، در خانواده‌ای بزرگ شد که در آرزوی رسیدن به جایگاه طبقه متوسط ​​بود. پدرش که یک برقکار و فوتبالیست آماتور در لیگ های پایین‌تر بود، نام او را به افتخار دنیس لاو مهاجم اسکاتلندی، دنیس نامید. برای پیروی از آداب و رسوم نام هلندی، پس از قبول نشدن توسط اداره ثبت، یک "n" اضافی توسط پدرش در نام کوچک برکمپ درج شد.

برکمپ توسط خانواده‌اش به عنوان یک کاتولیک رومی بزرگ شد و در دوران کودکی خود به طور منظم در کلیسا شرکت می‌کرد. اگرچه در سال‌های بعد او گفت که بازدید از کلیسا برای او جذابیتی نداشت، اما برکمپ هنوز ایمان خود را حفظ کرده است. به گفته برکمپ، قهرمانان فوتبال دوران کودکی او گلن هادل بودند که او را به خاطر کنترل توپ دقیقش تحسین می‌کرد، و یوهان کرایف، که در دوازده سالگی مربی او بود.

آژاکس 1986 تا 1993
 

برکمپ از طریق سیستم جوانان آژاکس بزرگ شد و در سن 11 سالگی به این باشگاه پیوست. برکمپ اولین بازی حرفه‌ای خود را زیر نظر یوهان کرایف در 14 دسامبر 1986 مقابل رودا انجام داد. این دیدار با نتیجه 2-0 به سود آژاکس به پایان رسید. برکمپ اولین گل خود را برای تیم اصلی آژاکس در برابر هارلم در 22 فوریه 1987 در دیداری که آژاکس 6-0 برنده شد، به ثمر رساند. او در فصل 1986/87، 23 بازی انجام داد، از جمله اولین بازی اروپایی مقابل مالمو در جام برندگان جام اروپا که باعث تحسین او شد.

آژاکس در فینال این رقابت‌ها لوکوموتیو لایپزیگ را با نتیجه 1-0 شکست داد و برکمپ به عنوان بازیکن تعویضی به میدان آمد. در فصول بعدی، برکمپ خود را به عنوان بازیکن تیم اصلی آژاکس معرفی کرد. در این دوره موفقیت باشگاه به اوج خود رسید و برای اولین بار در پنج سال اخیر، عنوان قهرمانی لیگ هلند را در فصل 1989/90 به دست آورد. برکمپ فصل بعد 29 گل در 36 بازی به ثمر رساند و مشترکاً با روماریو، مهاجم آیندهوون بهترین گلزن لیگ شد.
 
آژاکس در سال 1992 تورینو را در فینال جام یوفا شکست داد. آنها سپس در فینال جام حذفی در 20 می 1993 هیرنوین را 6-2 شکست دادند. برکمپ از سال 1991 تا 1993 بهترین گلزن لیگ هلند بود و در سال های 1992 و 1993 به عنوان بهترین بازیکن سال هلند انتخاب شد. او در مجموع 122 گل در 239 بازی برای باشگاه زادگاهش به ثمر رساند.

اینترمیلان 1993 تا 1995

برکمپ پس از بازی های خوبش برای آژاکس مورد توجه چندین باشگاه اروپایی قرار گرفت. یوهان کرایف به او توصیه کرد که به رئال مادرید نرود، یکی از تیم هایی که گفته می‌شد به او علاقه‌مند بود، اما برکمپ اصرار داشت که در ایتالیا بازی کند. او سری آ را "بزرگترین لیگ در آن زمان" می‌دانست و انتقال به یوونتوس یا اینترمیلان را ترجیح می‌داد. در 16 فوریه 1993، برکمپ با انتقال 7.1 میلیون پوندی به باشگاه اینترمیلان موافقت کرد.

برکمپ پس از امضای قرارداد گفت اینتر "تمام خواسته های من را برآورده کرد. مهمترین چیز برای من استادیوم، افراد حاضر در باشگاه و سبک بازی آنها بود." برکمپ اولین بازی خود را در 29 اوت 1993 در سن سیرو در برابر رجیانا انجام داد و با نتیجه 2-1 پیروز شد. او اولین گل خود را برای باشگاه مقابل کرمونزه در سپتامبر 1993 به ثمر رساند، اما در مقابل سبک دفاعی سازمان یافته تیم های ایتالیایی، کار سختی داشت و تنها هفت گل دیگر در لیگ به ثمر رساند. فرم ضعیف اینتر در لیگ با اخراج باگنولی در فوریه 1994 و جایگزینی او با جیانپیرو مارینی، یکی از اعضای تیم قهرمان ایتالیا در جام جهانی فوتبال 1982، به اوج رسید.

این باشگاه در سری آ سیزدهم شد و یک امتیاز با سقوط فاصله داشت، اما در جام یوفا موفق بود و در فینال سالزبورگ اتریش را شکست داد. برکمپ با 8 گل بهترین گلزن این رقابت‌ها بود و در دور اول مقابل راپید بخارست هت تریک کرد. در فصل دوم برکمپ در اینتر، باشگاه دوباره سرمربی را تغییر داد و اوتاویو بیانکی را منصوب کرد. برکمپ یک فصل ناامیدکننده را تحمل کرد و از مصدومیت‌‌ها و خستگی ناشی از جام جهانی 1994 رنج برد. او در 26 بازی موفق به زدن 5 گل شد. خارج از زمین، رابطه برکمپ با مطبوعات و هواداران ایتالیایی ناراحت کننده شد.

شخصیت خجالتی او و تمایل او به رفتن به خانه بعد از مسابقات به عنوان بی تفاوتی وی تعبیر می‌شد. اینتر لیگ را در رده ششم به پایان رساند و نتوانست جام یوفا را حفظ کند و این باشگاه در دور دوم حذف شد. در فوریه 1995، باشگاه توسط ماسیمو موراتی، تاجر و هوادار ایتالیایی خریداری شد، که قول داد سرمایه گذاری هنگفتی روی تیم انجام دهد. آینده برکمپ در تیم اصلی پس از امضای قرارداد با مائوریتزیو گانز یک ماه پس از تصاحب نامشخص بود.

آرسنال 1995 تا 2006

همانطور که موراتی آماده انجام تغییرات عمده در باشگاه بود، برکمپ اینتر را ترک کرد و در ژوئن 1995 با مبلغ 7.5 میلیون پوند با آرسنال قرارداد امضا کرد. او اولین خرید بروس ریوچ در آرسنال شد و رکورد 2.5 میلیون پوندی باشگاه را شکست. ورود برکمپ به این باشگاه نه تنها به این دلیل مهم بود که او یک فوتبالیست بین المللی ثابت شده بود که به نظر می‌رسید بهترین سال های خود را در پیش داشته باشد، بلکه به این دلیل که پس از افت بسیار در اواسط دهه 1990، سهم عمده ای در بازگشت آرسنال به موفقیت داشت.

در روز آغازین فصل لیگ 1995/96، برکمپ اولین بازی کامل خود را مقابل میدلزبورو انجام داد. او برای تطبیق پذیری با فوتبال انگلستان تلاش کرد و در شش بازی بعدی باشگاه در لیگ موفق به گلزنی نشد که باعث تمسخر مطبوعات انگلیسی شد. در 23 سپتامبر 1995، برکمپ گل های اول و دوم خود را برای آرسنال مقابل ساوتهمپتون در هایبری به ثمر رساند. برکمپ اولین فصل خود را با 33 بازی و 11 گل به پایان رساند و به آرسنال کمک کرد تا با گلزنی مقابل بولتون در آخرین روز فصل، پنجم شود و به جام یوفا راه یابد.

انتصاب آرسن ونگر به عنوان سرمربی آرسنال در سپتامبر 1996 نقطه عطفی در حرفه برکمپ بود. ونگر که مربی موفقی در فرانسه و ژاپن بود، استعداد برکمپ را تشخیص داد و می‌خواست از او به‌عنوان نقطه اتکای بازی رو به جلو تیم استفاده کند. هر دو طرفدار فوتبال هجومی بودند و تصمیم ونگر برای تحمیل یک رژیم سخت‌گیرانه تناسب اندام و سلامت، برکمپ را خوشحال کرد. برکمپ علیرغم حضور کمتر در فصل 1996/97، تأثیر بیشتری در تیم اصلی داشت و 13 پاس گل داد.

او مقابل تاتنهام در نوامبر 1996، کاپیتان تونی آدامز را در دقیقه 88 کمک کرد تا با پای چپ خود والی بزند. او سپس در وقت‌های اضافه گلزنی کرد. برکمپ اولین کارت قرمز خود را در مقابل ساندرلند در ژانویه 1997 به دلیل تکل بلند روی پل بریسول در دقیقه 26 دریافت کرد. آرسنال در ادامه بازی با نتیجه 1-0 شکست خورد، اما 8 برد در 16 بازی پایانی باعث شد این باشگاه در جایگاه سوم قرار گیرد، اما به تفاضل گل کمتر نسبت به نیوکاسل، فرصت حضور در لیگ قهرمانان اروپا از دست داد.

برکمپ در فصل بعد در کمک به آرسنال در تکمیل دوگانه داخلی نقش اساسی داشت.

او با 22 گل بهترین گلزن باشگاه شد. در اوایل فصل خارج از خانه مقابل لسترسیتی در 23 اوت 1997، برکمپ اولین هت تریک خود را برای این باشگاه به ثمر رساند. گل سوم، که او آن را مورد علاقه خود برای آرسنال می‌دانست، تنها به یک لمس برای کنترل توپ در محوطه جریمه نیاز داشت. بعد از بازی، مارتین اونیل، سرمربی لستر اعتراف کرد که "بهترین هت تریکی است که تا به حال دیده‌ام".

در بازی تکراری جام حذفی مقابل وستهم در 17 مارس 1998، برکمپ به دلیل ضربه زدن با آرنج به استیو لوماس اخراج شد و سه بازی را به دلیل محرومیت از دست داد. او پس از کشش بیش از حد همسترینگ خود در برابر دربی کانتی در 29 آوریل 1998 و از دست دادن فینال جام حذفی 1998، دیگر نقشی در آن فصل آرسنال ایفا نکرد. برکمپ جایزه بهترین بازیکن سال PFA را دریافت کرد و سومین بازیکن غیربریتانیایی شد که توسط همکاران حرفه ای خود به عنوان بازیکن برتر سال فوتبال انگلیس شناخته شد.

برکمپ پس از حضور موثر در جام جهانی 1998 با تیم ملی هلند، فصل پربار دیگری را در 1998/99 پشت سر گذاشت. اگرچه آرسنال پس از از دست دادن عنوان قهرمانی در آخرین روز فصل مقابل منچستریونایتد نتوانست قهرمانی را در لیگ برتر حفظ کند، اما برکمپ با زدن 16 گل، دومین گلزن برتر این باشگاه در تمام رقابت‌ها بود و فصل را به عنوان بهترین پاسور به پایان رساند، در کنار جیمی فلوید هاسلبنک با 13 پاس گل. آرسنال همچنین در یک بازی تکراری نیمه نهایی جام حذفی مقابل منچستریونایتد در آوریل 1999 شکست خورد.

در حالی که بازی با نتیجه 1-1 به پایان 90 دقیقه نزدیک بود، آرسنال پس از سرنگون شدن ری پارلور توسط فیل نویل در محوطه 18 قدم، صاحب یک پنالتی شد. برکمپ ضربه پنالتی را زد اما پیتر اشمایکل آن را مهار کرد. در نیمه دوم وقت اضافه، رایان گیگز گل برتری را به ثمر رساند، گلی که بسیاری آن را بهترین گل تاریخ مسابقات می‌دانند. برکمپ پس از دست دادن این پنالتی، تا پایان دوران حرفه‌ای خود پنالتی دیگری نزد.

فصل 1999/00 هم برای آرسنال و هم برای برکمپ ناامیدکننده بود. این باشگاه در لیگ برتر دوم شد و 18 امتیاز کمتر از منچستریونایتد داشت و در فینال جام یوفا 2000 در ضربات پنالتی مغلوب گالاتاسرای شد.

جدایی هموطنش مارک اورمارس و امانوئل پتی در فصل نزدیک به گمانه زنی ها در مورد آینده برکمپ اتفاق افتاد. او در نهایت در دسامبر 2000 با شرایط تمدید قرارداد موافقت کرد.

با وجود تعداد زیادی خرید جدید در فصل 2000/01، آرسنال برای سومین سال متوالی نایب قهرمان لیگ شد. ظهور تیری آنری و سیلوین ویلتورد به عنوان مهاجمان اصلی باعث شد فرصت های کمتری برای حضور برکمپ در ترکیب تیم ایجاد شود. او به عنوان یک تعویض دیرهنگام در پیروزی لیورپول مقابل آرسنال در فینال جام حذفی 2001 استفاده شد.

موفقیت در نهایت در فصل 2001/02 به دست آمد. آرسنال دوباره لیگ را به دست آورد و منچستریونایتد را در اولدترافورد در بازی ماقبل آخر فصل شکست داد تا دومین دبل باشگاه تحت هدایت ونگر را تکمیل کند. آرسنال چهار روز قبل چلسی را 2-0 شکست داده و قهرمان جام حذفی شده بود.

برکمپ در 33 بازی لیگ به میدان رفت و مجموعاً 15 گل در تمامی مسابقات به ثمر رساند که یکی از آنها مقابل یوونتوس در مرحله گروهی دوم لیگ قهرمانان اروپا بود. برکمپ در 27 ژانویه 2002 در دور چهارم جام حذفی انگلیس در پیروزی مقابل لیورپول تک گل آرسنال را به ثمر رساند، اما در ادامه به دلیل تکل دو پا بر روی جیمی کاراگر کارت قرمز دریافت کرد که خود کاراگر هم به دلیل پرتاب سکه به میان جمعیت از زمین اخراج شد.

او متعاقباً برای سه بازی (دو بازی در لیگ، یک بازی در جام حذفی) محروم شد. برکمپ برای محرومیت خود درخواست فرجام‌خواهی داد، اما ناموفق بود. او در 3 مارس 2002 برابر نیوکاسل بازگشت. در اوایل بازی، رابرت پیرس، یک پاس از جناح چپ به برکمپ ارسال کرد. برکمپ تحت فشار نیکوس دابیزاس، با یک ضربه توپ را کنترل کرد و از سمت دیگر دور زد، قبل از اینکه توپ را در گوشه سمت راست پایین قرار دهد. ونگر این گل را "باور نکردنی" توصیف کرد و افزود: "این نه تنها یک گل باشکوه بود، بلکه یک گل بسیار مهم بود. من از آن بسیار لذت بردم." برکمپ در 9 بازی از 10 بازی اخیر لیگ حضور داشت و همکاری سازنده‌ای با لیونبرگ ایجاد کرد.

برکمپ در طول فصل 2002/03 به یک نقطه عطف شخصی رسید و صدمین گل خود را برای آرسنال در برابر آکسفورد یونایتد در دور سوم جام حذفی در 4 ژانویه 2003 به ثمر رساند. در لیگ، آرسنال با وجود اینکه در مارس 2003 با 8 امتیاز برتری داشت، نتوانست قهرمانی را حفظ کند. با این حال، آنها برای دومین سال متوالی قهرمان جام حذفی شدند و ساوتهمپتون را در فینال جام حذفی 2003 شکست دادند. در 20 ژوئیه 2003، برکمپ برای یک سال دیگر قراردادش را تمدید کرد.

فصل 2003/04 برای برکمپ عالی به پایان رسید زیرا آرسنال عنوان قهرمانی لیگ را پس گرفت و به اولین تیم انگلیسی در بیش از یک قرن تبدیل شد که کل فصل لیگ را بدون شکست پشت سر گذاشته است. مقابل لسترسیتی در آخرین بازی فصل، برکمپ با پاس گل به پاتریک ویرا، موجب پیروزی 2-1 آرسنال شد. تیمی که «شکست‌ناپذیران» نام داشت، در اروپا به موفقیت چندانی دست نیافت. آرسنال در مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا در مجموع دو بازی مقابل چلسی شکست خورد. برکمپ در پایان فصل به آرسنال متعهد شد و قرارداد خود را تمدید کرد.

برکمپ در 29 بازی لیگ در فصل 2004/05 بازی را از ابتدا شروع کرد، اما دفاع از عنوان قهرمانی آرسنال ناموفق به پایان رسید. این تیم با 12 امتیاز کمتر از چلسی در رده دوم قرار گرفت. برکمپ در خانه مقابل میدلزبرو در 22 آگوست 2004 در غیاب ویرا آسیب دیده، کاپیتان تیم بود که در آن آرسنال شکست 3-1 را کامبک زد و نهایتاً 5-3 پیروز شد و با رکورد ناتینگهام فارست در 42 بازی بدون شکست در لیگ برابری کرد. در مقابل شفیلد یونایتد در جام حذفی در 19 فوریه 2005، برکمپ به دلیل هل دادن مدافع از داور نیل بری کارت قرمز مستقیم دریافت کرد. درخواست تجدیدنظر او توسط اتحادیه فوتبال انگلستان رد شد، به این معنی که او سه بازی بعدی باشگاه را از دست داد.

در آخرین بازی خانگی آرسنال در این فصل، برابر اورتون، برکمپ بهترین بازیکن مسابقه بود و یک گل زد و سه پاس گل در برد 7-0 داد. برکمپ تحت تأثیر هواداران آرسنال قرار گرفت که شعار "یک سال دیگر" را سر دادند و آن را "بسیار خاص" توصیف کردند. او گفت: "بدیهی است که آنها احساس می‌کنند من توانایی بازی کردن برای یک سال دیگر را دارم، بنابراین این عالی است زیرا نشان می‌دهد که آنها واقعاً پشت من هستند." پس از پیروزی آرسنال در ضربات پنالتی مقابل منچستریونایتد در فینال جام حذفی 2005، او قرارداد خود را برای یک سال دیگر تمدید کرد.

آرسنال در فصل آخر برکمپ در این تیم، در لیگ برتر چهارم شد. برکمپ در دیدار اول لیگ قهرمانان اروپا مقابل اف سی تون سوئیس در دقیقه 72 به عنوان یار تعویضی به میدان آمد و در وقت های تلف شده گل برتری را به ثمر رساند. پس از پی‌گیری‌های فراوان هواداران آرسنال، باشگاه یکی از آخرین بازی‌های خود در استادیوم هایبری را به بزرگداشت دنیس برکمپ اختصاص داد. "روز برکمپ" در 15 آوریل 2006 برگزار شد و آرسنال در مقابل وست بروم قرار گرفت. به هواداران تی شرت های نارنجی "DB10" به یادگار داده شد - رنگ تیم ملی او، حروف اول اسم و شماره تیم او.

خود برکمپ به عنوان یار تعویضی در نیمه دوم وارد زمین شد و لحظاتی پس از اینکه نایجل کوشی گل را به تساوی رساند، گل پیروزی را به ثمر رساند. گل دقیقه 89 برکمپ آخرین گل او برای آرسنال بود. برکمپ در آخرین بازی خود برای آرسنال مقابل بارسلونا در فینال لیگ قهرمانان اروپا بر روی نیمکت حضور داشت. بارسلونا در 13 دقیقه پایانی دو گل به ثمر رساند تا برتری زودهنگام آرسنال را از بین ببرد و قهرمان این رقابت‌ها شود.

اولین بازی آرسنال در ورزشگاه جدید امارات، بازی خداحافظی برکمپ بود. در 22 ژوئیه 2006، در حالی که آرسنال با باشگاه قدیمی برکمپ، آژاکس بازی می‌کرد، مراسمی به افتخار او در استادیوم جدید برگذار شد. برکمپ مسابقه را با پدرش ویم و پسرش میچل آغاز کرد. هر چهار فرزند برکمپ نقش مسکات یا عروسک مسابقه را ایفا کردند.

نیمه اول توسط بازیکنان تیم های فعلی آرسنال و آژاکس انجام شد، در حالی که نیمه دوم را بازیکنان مشهور سابق هر دو تیم، از جمله یان رایت، پاتریک ویرا، مارک اورمارس، امانوئل پتی و دیوید سیمن برای آرسنال و یوهان کرایف، مارکو فن باستن، دنی بلیند، فرانک و رونالد دی بوئر برای آژاکس آغاز کردند. آرسنال با گل های آنری و نوانکو کانو این مسابقه را 2-1 برد.

حرفه بین المللی

برکمپ اولین بازی ملی خود را برای تیم ملی هلند در برابر ایتالیا در 26 سپتامبر 1990 به عنوان جانشین فرانک دی بوئر انجام داد. او اولین گل خود را برای این تیم مقابل یونان در 21 نوامبر 1990 به ثمر رساند. برکمپ برای یورو 1992 انتخاب شد، جایی که هلند مدافع عنوان قهرمانی بود. اگرچه برکمپ سه گل در این مسابقات به ثمر رساند، اما این تیم در مرحله نیمه نهایی در ضربات پنالتی مغلوب دانمارک، قهرمان آن جام شد.

در مسابقات مقدماتی جام جهانی 1994، برکمپ پنج گل به ثمر رساند و برای حضور در این جام انتخاب شد که در ایالات متحده برگزار می‌شد. او در تمام بازی های این جام حضور داشت و در مرحله گروهی مقابل مراکش و در مرحله یک هشتم نهایی مقابل ایرلند گلزنی کرد. برکمپ اولین گل هلند را مقابل برزیل به ثمر رساند، اما این تیم با نتیجه 3-2 شکست خورد و در مرحله یک چهارم نهایی از این جام خارج شد.

در یورو 1996، برکمپ مقابل سوئیس گلزنی کرد و گل پاتریک کلایورت مقابل انگلیس با پاس وی به ثمر رسید. هلند که به عنوان تیم دوم گروه به مرحله یک چهارم نهایی صعود کرده بود، در ضربات پنالتی مقابل فرانسه از دور مسابقات حذف شدند.

او در برابر ولز در مقدماتی جام جهانی 1998 در 9 نوامبر 1996 اولین هت تریک خود را برای تیم ملی به ثبت رساند. هلند در گروه خود اول شد و به جام جهانی 1998 فرانسه راه یافت. برکمپ سه بار در این رقابت‌ها گل زد، از جمله گل پیروزی به یاد ماندنی مقابل آرژانتین در دور یک چهارم نهایی. او یک پاس هوایی بلند 60 یاردی از فرانک دی بوئر را کنترل کرد، توپ را از میان پاهای روبرتو آیالا عبور داد و در نهایت با شلیک مرگبار با بیرون پای راست از یک زاویه بسته، کارلوس روآ را مغلوب کرد.

این گل که برکمپ از آن به عنوان گل محبوب خود در دوران حرفه‌ای‌ یاد کرد، سی و ششمین گل او برای تیم ملی بود و فاس ویلکس را به عنوان رکورددار گلزنی پشت سر گذاشت. در نیمه نهایی، هلند پس از تساوی 1-1 در وقت معمول، در ضربات پنالتی مغلوب برزیل شد. برکمپ در کنار فرانک دی بوئر و ادگار داویدز در تیم منتخب این مسابقات قرار گرفت.

در 9 اکتبر 1999، برکمپ آخرین گل خود را برای هلند، مقابل برزیل به ثمر رساند. از آنجایی که هلند میزبان مشترک یورو 2000 بود، این تیم به طور مستقیم به این مسابقات راه یافت. در مرحله نیمه نهایی، هلند در ضربات پنالتی 3-1 مغلوب ایتالیا شد. پس از این شکست، برکمپ اعلام کرد که از مسابقات ملی خداحافظی می‌کند و تصمیم گرفت بر روی حرفه باشگاهی خود تمرکز کند. او با 37 گل در 79 بازی رکورددار گلزنی لاله‌های نارنجی شد که بعدها پاتریک کلایورت در ژوئن 2003 از او پیشی گرفت.

افتخارات فردی

برکمپ در طول دوران بازیگری خود جوایز متعددی دریافت کرده است. او دو بار برای جایزه بهترین بازیکن سال فیفا در سال های 1993 و 1996 در جایگاه سوم قرار گرفت و در FIFA 100 حاضر بود، فهرستی که توسط پله اسطوره برزیل از 125 بازیکن برتر زنده فوتبال تهیه شده است. برکمپ در دوران حرفه‌ای باشگاهی خود دو جایزه پیاپی بهترین بازیکن سال هلند را در سال های 1991 و 1992 به دست آورد و برای سه فصل متوالی (1990/91 تا 1992/93) بهترین گلزن لیگ هلند بود. او در آوریل و می 1998 به عنوان بهترین بازیکن سال FWA و بازیکن سال PFA انتخاب شد و در فصل 1997/98 در تیم منتخب سال PFA قرار گرفت.

برکمپ همچنین در آگوست 1997 به یک شاهکار منحصربه‌فرد دست یافت و هر سه گلش مقابل لستر در یک بازی، در انتخاب برترین گل ماه، در رده‌های اول، دوم و سوم انتخاب شدند. برکمپ بهترین گلزن یورو 1992 بود و در تیم منتخب جام جهانی 1998 حاضر بود. در آوریل 2007، برکمپ توسط بینندگان شبکه فوتبال BBC به تالار مشاهیر فوتبال انگلیس راه یافت. یک سال بعد، او توسط هواداران آرسنال پس از تیری آنری در فهرست 50 بازیکن برتر تاریخ توپچی ها به عنوان دومین بازیکن انتخاب شد. وی در سال 2021 هم وارد تالار مشاهیر لیگ برتر شد.

در فوریه 2014، آرسنال مجسمه برکمپ را در خارج از ورزشگاه امارات به منظور گرامیداشت دوران حضور او در این باشگاه رونمایی کرد.

مجسمه دنیس برکمپ در خارج از مقر KNVB در Zeist نصب خواهد شد، زیرا او به عنوان بهترین بازیکن تیم ملی هلند از سال 1990 تا 2015 انتخاب شده است. این مجسمه به مجسمه های یازده تن از بهترین بازیکنان قرن، که در سال 1999 ساخته شدند، اضافه خواهد شد. این مجسمه در کنار مجسمه هایی از یوهان کرایف، رود گولیت، فرانک رایکارد و مارکو فن باستن و دیگران قرار خواهد گرفت.

حرفه مربیگری

برکمپ پس از بازنشستگی اصرار داشت که به سمت مربیگری نخواهد رفت. او پیشنهادی از طرف آرسنال رد کرد و در عوض بر سفر و گذراندن وقت با خانواده‌اش تمرکز کرد. با این حال، در آوریل 2008، او دیپلم مربیگری را برای فوتبالیست های بین المللی سابق هلندی آغاز کرد و به عنوان کارآموز در آژاکس مشغول به کار شد. برکمپ پس از تکمیل دوره Coach Betaald Voetbal توسط اتحادیه رویال فوتبال هلند (KNVB)، در 26 اکتبر 2008 به عنوان دستیار یوهان نیسکنز برای تیم تازه تاسیس هلند B منصوب شد. برای فصل 2008/09، برکمپ در پست مربیگری رسمی با مسئولیت تیم جوانان D2 (U12) به آژاکس بازگشت.

 پس از ارتقاء فرانک دی بوئر به عنوان سرمربی آژاکس در دسامبر 2010، برکمپ به عنوان دستیار Fred Grim در تیم زیر 19 سال منصوب شد. برکمپ در آگوست 2011 به عنوان دستیار دی بوئر در آژاکس انتخاب شد. با این حال، پس از ورود پیتر بوش به عنوان سرمربی جدید آژاکس، نقش برکمپ در آژاکس کمی تغییر کرد. او دیگر در طول بازی‌های تیم اصلی روی نیمکت نمی‌نشست و به جای آن، بر روی تمرینات میدانی و کمک به بازیکنان جوان برای رسیدن به تیم اول تمرکز بیشتری داشت. او و دستیار همکار، هنی اسپایکرمن، در دسامبر 2017 از نقش خود اخراج شدند.

زندگی شخصی

برکمپ در 16 ژوئن 1993 با هنریتا رویزندال ازدواج کرد. این زوج چهار فرزند دارند: استل دبورا، میچل برکمپ، یاسمین نائومی و سافرون ریتا. پسرش میچل در حال حاضر از ژانویه 2023 برای بروملی بازی می کند. دختر او استل همسر دانی فن د بیک، هافبک منچستریونایتد است که اولین دختر این زوج در 9 آوریل 2022 به دنیا آمده است. برادرزاده او، رولاند برکمپ نیز یک فوتبالیست حرفه‌ای سابق است. او به زبان هلندی (زبان مادری خود)، انگلیسی و ایتالیایی مسلط است.

فوبیا

لقب برکمپ به دلیل ترس از پرواز، هلندی بدون پر است. منابع معاصر بر این باور بودند که این موضوع ناشی از اتفاقاتی است که با تیم ملی هلند در جام جهانی 1994 رخ داد که در آن موتور هواپیما در حین پرواز خاموش شد و زمانی که پرواز به دلیل شوخی یک روزنامه نگار مبنی بر داشتن بمب در کیفش به تاخیر افتاد. برکمپ در زندگینامه خود در سال 2013 اظهار داشت که فوبیای او در واقع در اولین فصل حضورش در اینترمیلان ایجاد شده است که در آن تیم به طور منظم با هواپیماهای کوچک به بازی های خارج از خانه سفر می‌کرد.

برکمپ تصمیم گرفت بعد از جام جهانی 1994 دیگر هرگز پرواز نکند، اما در سال 1996 به دنبال کمک روانپزشکی بود: ''من این مشکل را دارم و باید با آن زندگی کنم. من نمی‌توانم کاری انجام دهم، این یک موضوع روانی است و نمی‌توانم آن را توضیح دهم. دو سال است که با هواپیما پرواز نکرده‌ام. اتحادیه فوتبال هلند و آرسنال در این زمینه کمک من بوده‌اند.'' این شرایط توانایی او را برای بازی در مسابقات خارج از خانه در رقابت های اروپایی و سفر با تیم ملی به شدت محدود کرد. در برخی موارد با ماشین یا قطار به صورت زمینی سفر می‌کرد، اما تدارکات برخی مسابقات به گونه‌ای بود که اصلاً سفر نمی‌کرد. در تدارک بازی آرسنال در لیگ قهرمانان اروپا مقابل لیون در فوریه 2001، ونگر از نگرانی های خود برای سفر برکمپ با قطار و ماشین به دلیل تلاش های انجام شده صحبت کرد.

اخرین بروزرسانی: ۹ ماه پیش
این صفحه را به اشتراک بگذارید
بازی بعدی آرسنال
آرسنال
آرسنال
VS
نیوکاسل
نیوکاسل
لیگ برتر - استادیوم امارات
۱۴۰۲/۱۲/۵ ۲۳:۳۰
بازی قبلی آرسنال
پورتو
پورتو
1 - 0
آرسنال
آرسنال
لیگ قهرمانان اروپا - Estádio do Dragão
۱۴۰۲/۱۲/۲ ۲۳:۳۰

آخرین اخبار مربوط به دنیس برکمپ

اخبار بیشتر از دنیس برکمپ