درباره ی هایبری...
"بیان کردن ارزش های هایبری توسط کلمات برای من و تمام توپچی ها سخت است.من زمین را در بازی آخر بوسیدم زیرا میدانستم دیگر آنجا بازی نخواهم کرد.
میدانم که عجیب است اما هیچ چیزی بالاتر از هایبری برای من نیست.من در استادیوم های زیادی بازی کردم.استادیوم های بزرگ تر و حتی زیبا تر از نظر ساخت یا هرچیز دیگری اما هایبری،هایبری است و همیشه هم خواهد بود.هیچ استادیومی برای من قابل مقایسه با هایبری نیست."
درباره ی اوبامیانگ...
"هرکسی کاری که باید را انجام می دهد.من چطور میتوانم به کسی بگویم بمان وقتی خودم تیم را ترک کردم؟
شما میدانید که این اتفاق ها رخ می دهند و این عشق شما به یک تیم را نخواهد کشت.
به عنوان یک بازیکن،او وضعیت را همراه خانوادهاش بررسی می کند.همچنین همراه پدرش که من اورا می شناسم،تا ببینند که بهترین چیز برای او چیست.
او مسیر خودش را دارد و من نمی دانم که چه در ذهن او می گذرد و کجا می خواهد برسد.تنها چیزی که من میدانم این است که اگر برود،ما دلتنگ گل هایش می شویم.
ما نمی خواهیم که او برود اما از طرف دیگر ما باید بدانیم که او زندگی خودش را دارد و شاید میخواهد چیز های دیگر را ببیند.چه کسی می داند؟
اما به عنوان یک آرسنالی امیدوارم بماند."
