آمپادو بین سالهای 1988 تا 1991 3 سال برای تیم اصلی بازی کرد و بعد از آن به وست بروم،سوانسی،لیتون و اکستر [جایی که تبدیل به مربی شد] رفت.
آمپادوی 41 ساله میگوید که زمانی که در آرسنال زیر نظر مربیگری پت رایس کار میکرده مهمترین دوران حرفه ایش بوده است.
.
"من فکر میکنم این یک واقعیت است که من در دوران طولانی بازی حرفه ایم تقریبا 18 سال،رشدی که اینجا داشتم به دلیل حضور پت بوده."او به ( Arsenal Player ) گفت :
"کار سخت او با ارزش است.شما هیچوقت به خاطر آن روزهای بد احساس تاسف نمیکنید.کار سخت جزئی ازین تیم است.همه ی کسانی که در اطراف من هستند ارزش آن را به خوبی بر روی دوران حرفه ایم می بینند."
.
زمان حضور آمپادو مصادف با بردن 2 جام برای آرسنال بود که حضور در ترکیب اصلی بسیار سخت بود.
"این واقعا سخت بود.چون شما در تیم قهرمان انگلستان در حال تلاش کردن بودید."او گفت :
"بزرگترین نامی که از آن تیم جوانان بیرون آمد اندی کول بود که ما با هم در جوانان بازی میکردیم.پس از آن بازیکنانی مانند کوین کمپبل،دیوید هیلیر و هیل هینی بودند."
"بازیکنان از ما جوان تر هم مثل ری پارلور و مارک فلت وجود داشتند و اغلب بازیکنان بعد از 2 یا 3 سال خارج شدند."
حالا سیستم برای جوانان دوباره راه اندازی شده و آنها جایگاه ویژه ای در تیم دارند."
.
با وجود اینکه تنها دوبار برای تیم اصلی بازی کرد اما آمپادوبازگشتش را از روی علاقه میداند.
او به یاد می آورد :"بازی اول در زمین بیسبال در دربی کانتی بوده است."
"آن روزها تنها دو بازیکن تعویضی بود و آن من بودم و دیوی اولری.من به خاطر می آورم که ما در حال گرم کردن بودیم و چیزی از بیرون به دیوید برخورد کرد.آنها فکر میکردند من بودم اما در واقع او آسیب دیده بود."
.
"من به یاد می آورم که اولین بازیم در هایبری برابر اورتون بود.من آن روز بسیار احساساتی شده بودم.من زمین را ترک کردم و به رویاهایم بازگشتم و با آرامش خوابیدم.من فکر نمیکردم که تا یک شنبه شب بیدار شوم.من واقعا تخلیه شده بودم و فکر میکنم که به ظاهر 5 دقیقه بود.یک صحنه ی واقعی برای من بود.آن روز فوق العاده بود."
.
در آن زمان فضای شگفت انگیز در اطراف باشگاه وجود داشت.زیرا من به یاد می آورم که لیورپول تیم برتر دهه 80 بود و همراه با بازیکنان فوق العاده مثل جان بارنز اما آرسنال آمد و لیورپول را در خانه شکست داد."
