جک بازگشته است. همه به ناجی فوتبال انگلیس احترام بگذارید. حداقل این گونه
به نظر می رسد[که جک ناجی انگلیس است] این خاصیت غایب بودن است.
آرسنال فصل قبل را هم بدون جام پشت سر گذاشت و سپس رابین ون پرسی را از دست داد به عقیده ی خیلی ها جک می توانست ناجی آرسنال باشد.
آرسن ونگر، روی هاچسون و تمام کسانی که به فوتبال انگلیس امید دارند منتظر یک چیز هستند.
آن چیز مشترک این است: جک ویلشر، تسلط در خط میانی، یک پاس، یک تکل، یک حرکت سرعتی انفجاری، همانگونه که از قبل از 17 ماه مصدومیت بازی می کرد.
جک می گوید: " زمانی که مصدومید مانند مسی هستید. اینطور فکر نمی کنید؟ این خوب است، این جزء جدایی ناپذیر فوتبال است و چیزی است که زیاد انجام می دهید.
"این باعث ایجاد ترس در من نمی شود. وقتی مصدوم هستید خواندن آن خوب است اما زمانی که بازمی گردید، به ویژه در نخستین بازیتان با خود فکر می کنید آیا من هیچ گاه موفق می شوم...
اگر بازی مقابل تیم زیر 21 ساله های وست بروم رو ببینید مردم می گویند: 'عملکرد خوبی داشتی' و من فکر می کنم 'نه خوب نبودم.' اما من خودم می توانم احساس کنم که در هر بازی در حال بهتر و بهتر شدن هستم."
جک 27 اکتبر بار دیگر به میادین بازگشت. زمانی که دیگر گائل کلیشی، سسک فابرگاس، سمیر نصری و ونپرسی در آرسنال نبودند. او در طول مدت مصدومیتش ایستاده بود و خروج آن ها از باشگاه را تماشا می کرد.
" من بازی نمی کردم و بیشتر مانند یک هوادار بودم، بنابراین احساس هواداران را درک میکنم."
به نظر نمی رسد او تمایلی برای ادامه راه آن ها داشته باشد. در واقع در طول مدت زمانی که دور از میادین بود تعهد و رابطه اش با باشگاه محکم تر شده اما آیا در دنیای مدرن یک فوتبالیست می تواند قول دهد که هیچگاه باشگاهش را ترک نکند؟
" باور دارم اگر در باشگاهتان خوشحال باشید می توانید این قول را بدهید. 10 سال در این باشگاه حضور داشته ام و حضور در آکادمی هیل اند ( Hale End ) و سپس از آنجا به تیم اصلی راه یافتن یک داستان شگفت انگیز است. این یک رویاست.
" فاصله 20 دقیقه ای خانواده ام با زمین تمرین و 1 ساعتی با ورزشگاه برایم ایده آل است. سسک می خواست به خانه برود، خانه برای من آرسنال است. او می خواست به سوی خانواده و دوستانش بازگردد. خانواده و دوستانم فقط 20 دقیقه با من فاصله دارند. این فوق العاده است.
"همچنین داشتن هواداران؛ زیرا زمانی که در حال قدم زدن در اطراف شهر هستم تعداد زیادی ار هوادران آرسنال آنجا حضور دارند که این فوق العاده است. هواداران هنوز طوری که می خواهید شما را به یاد می آوردند. می خواهید نسبت به شما احساس عشق و علاقه وجود داشته باشد و در این باشگاه این احساس نسبت به من وجود دارد."
اگرچه ویلشر چهار سال قبل در سن 16 سالگی نخستین بازیش را برای آرسنال انجام داد اما او می داند که تجربه حضورش در تیم آرسن ونگر فقط کمی بیش از یک فصل است.
" فکر می کنم 39 بازی در لیگ برتر را تجربه کرده ام اما زمانی که بازیکنانی مانند تونی آدامز و تجربه آن ها رو می بینید، واقعا تجربه من چیزی نیست.این چیزی است که می خواهم به آن دست یابم."
آدامز 669 بار برای توپچی ها به میدان رفت و و مجسمه ای از خوشجالی بعد از گلش که به آرسنال کمک کرد تا قهرمانی 1998 را قطعی سازد در ورزشگاه امارات ساخته شده است.
بیش از 8 سال از آخرین باری که آرسنال فاتح لیگ برتر شد میگذرد، 7 سال از قهرمانی آن ها در جام حذفی که آخرین قهرمانی آن ها بود میگذرد اما اهداف تغییری نکرده است.
" جاه طلبی ما در هر فصل رقابت برای قهرمانی در لیگ برتر است . اگر به دستیابی آن فکر نکنیم هیچ گاه به آن دست پیدا نخواهیم کرد.
" ممکن است مردم بگویند فاصله زیادی با آن داریم و جدول دروغ نمی گوید. چند امتیاز عقب افتاده ایم اما می دانیم باید چه کار کنیم. ما می دانیم که نمی توانیم بیش از این امتیازات را از دست دهیم.
" دیدن رفتن بازیکنان درجه یکمان مانند فابرگاس و نصری دشوار است اما اگر جای خالی بازیکنی مانند فابرگاس را با کسی مثل کازورلا پر کنید، آن ها مشابه هم هستند. کازورلا مانند آرتتا بازیکن سطح بالایی است. اگر او انگلیسی بود به عنوان اولین نفر به تیم ملی دعوت میشد.
" دیدن رفتن بازیکنان سخت است اما در واقع می بینید که بازیکنان دیگری مانند لوکاس پودولسکی با تجربه بیش از 100 بازی ملی وارد اینجا می شوند. آن ها هنوز هم بازیکنان سطح بالایی هستند. بازگشت به تیم و حضور در کنار بازیکنان سطح بالا فوق العاده است."
جک هفته ی پیش برای افتتاح واحد عملکرد ریه به بیمارستان بازگشت. بخشی که قبلا بهم ریخته و با تجهیزاتی قدیمی بود اکنون کاملا منظم شده و مجهز به جدید ترین تکنولوژی ها است.
بازیکنان بخشی از درآمد خود را صرف امور خیریه می کنند. جک و کارل در اطراف استادیوم امارات و در رختکن مشغول جمع آوری کمک های مالی شدند تا حداکثر میزان ممکن جمع آوری شود.
جک گفت: "بله من برنده شدم" او یک برنده است برکت و اراداه ای قوی دارد همچنین با احساسات کسانی که ایمان خود را به دست پزشکان سپرده اند آشناست.
در سن 19 سالگی با عمل جراحی که روی پای او صورت گرفت دوران حرفه ای او می توانست با خطری جدی مواجه شود.
"خدا را شکر عمل جراحی به خوبی انجام شد. آنها 2 پین در استخوانم جایگذاری کردند. در عمل اول آنها نمی خواستند این کار را بکنند زیرا آن فقط یک استخوان کوچک بود که با این کار ممکن بود اوضاع بدتر شود. جراح(جیمز کالدر) عالی بود من همه چیز را مدیون او فیزیوتراپ ها و تیم بدن سازی آرسنال هستم.
"ضربه ای به مچ پای چپم وارد شد اما من این درد را در مچ پای راستم هم احساس می کردم. فیزیوتراپ از من پرسید که آیا خوب هستم؟ و من به او گفتم آن فقط یک ضربه بود و برای چهار هفته از میادین دور بودم.
جک در پیش فصل آرسنال حضور پیدا کرد و برابر بوکا جونیورز هم بازی کرد اما به نظر نمی رسید در بازی برابر نیویورک رد بولز همه چیز مرتب باشد.
او فقط 7 دقیقه دوام آورد و سپس برای 2 ماه پایش در کفش مخصوص بود تا اینکه اسکن مجدد نشان داد استخوان هنوز ترمیم نشده است.
"خیلی سخت است. به ویژه وقتی دچار تجدید آسیب دیدگی می شوید. در ژانویه من دوباره شروع به دویدن کردم و سپس دوباره دچار شکستگی نازک نی شدم که کاملا متفاوت از شکستگی قبلی بود. این بار مشکل در پاشنه ی پایم بود.
سپس وقتی دوباره می خواست شروع به بازی کند گشادی تاندون ها در زانویش باعث شد حتی یورو 2012 را هم از دست بدهد.
در این مدت با آلن شیرر مشورت کرد که خود از ناحیه تاندون آسیب های بدی را تجربه کرده بود. شیرر از او خواست تا صبور باشد و بگذارد مشکل کاملا برطرف شود.
"همه ی تابستان را در باشگاه بدنسازی بودم. فقط یک هفته به تعطیلات رفتم اما از می تا ژوئن هفته ای 6 روز کار می کردم تا اینکه پیش فصل شروع شد.
"قدرت بدنی من 100% بیشتر شده و من هنوز هم آن کار ها را انجام می دهم و برای رسیدن به بالاترین سطح باید این کار را انجام دهم.
"فیزیوتراپ ها می دانند درباره ی چه چیزی صحبت می کنند. آنها متد های مختلفی دارند و به من گفتند که باید برگردم اگر به خاطر آنها نبود اکنون من هنوز برنگشته بودم.
جک هنگامی که در بازی زیر 21 ساله ها برابر ردینگ توسط گوتیره زده شد می دانست که بازگشته است سپس پس از انتظاری طولانی برابر کویینز پارک برای تیم اصلی هم به میدان رفت.
"اولین ضربه ای که می خورید همواره مهم است. این بیشتر یک مسئله ی ذهنی است تا چیز دیگر"
در بازی با شالکه هم او از ضرباتی سنگین جان سالم به در برد و این نشان می دهد که بدن او قوی تر و ذهنش بالغ تر شده است.
در بازگشت جک نقش آرچی، پسرش که در سپتامبر 1 ساله شد نیز بسیار مهم بوده است حضور او باعث شد تا 17 ماه مصدویمت جک برایش قابل تحمل تر شود.
"سخت ترین قسمت این است که از نظر ذهنی از مسیر منحرف نشوید. وقتی مدت زیادی بازی نکنید ممکن است در همه ی جوانب از ریل خارج شوید. حضور آرچی یک مزیت بزرگ بود. اگر او نبود واقعا نمی دانستم چه کار کنم؟
"اما یک پسر دارید که نمی خواهید ترکش کنید پس این به شما کمک می کند. فکر نمی کردم اولین سال عمرش را در کنارش باشم اما ماه ها خانه نشین شدم و از این نظر این اتفاق بسیار خوب جواب داد.
"شب های زیادی با او بیدار بودم، فیفا بازی کردم اما زمانی که به تمرینات بازگشتم و بازی کردم ماجرا متفاوت شد"
جک به ترکیب تیم ملی انگلیس بازگشت.دعوت شدن او برای ونگر خوشایند نبود زیرا او فکر می کرد که این جوان 20 ساله پس از اخراج برابر یونایتد و از دست دادن بازی با فولهام و همچنین وقفه ی بازی های ملی نزدیک 3 هفته را استراحت می کند.
"از هاجسون بابت انتخاب کردن من سپاسگزارم.اینکه بدانید بخشی از برنامه های یک پروژه ی بزرگ هستید به شما اعتماد به نفس می دهد.به نظر می رسد که همه بر روی بازگشت من برنامه ریزی کرده اند و برای آن تلاش می کنند اما اگر به ترکیب نگاه کنید بازیکنان جوانی مثل رحیم استرلینگ را می بینید که بازی با پای خوبی دارند."
"مردم می گویند جک این گونه است،جک آن گونه است،جک تنها بازیکن تکنیکی تیم است.اما من فکر می کنم اگر کمی عمیق تر نگاه کنید بازیکنانی را می بینید که توان رقابت با بهترین ها را در دنیا دارند و این برای آینده فوق العاده است."
"حتی در پست مدافع میانی هم اینطور است.اسمالینگ با توپ خوب کار می کند و فیل جونز هم می تواند در هافبک بازی کند.من مدت زیادی از فوتبال دور بودم و الان فقط می خواهم در تمامی بازی ها به میدان بروم اما باید معقولانه تر رفتار کنم."
"اکنون برای من همانند پیش فصل است و شما نمی خواهید که زیاد بازی کنید.البته در آنجا معمولا زمانی برای استراحت دارید اما حالا برای من هیچ فرصتی برای از دست دادن نمانده است."
"من در اشبورتون در مقابل 60000 تماشاگر به میدان رفتم،بعد از آن در الدترافورد و سپس در شالکه بازی کردم.این ها موانع بزرگی در بازگشت من بودند اما از آنها لذت بردم.من می خواهم به همان جایی که بودم باز گردم و هر هفته بدون خستگی بازی کنم."
"هیچ چیزی در بدن من وجود ندارد که بگویم نمی توانم شنبه،سه شنبه،شنبه،سه شنبه .... بازی کنم.حالا تنها مشکل من بازی کردن و کنار آمدن با این فشار است."
جک بازگشته است و می خواهد زمان از دست رفته را جبران کند.لطفا به چشم مسی به او نگاه نکنید.
آرسنال فصل قبل را هم بدون جام پشت سر گذاشت و سپس رابین ون پرسی را از دست داد به عقیده ی خیلی ها جک می توانست ناجی آرسنال باشد.
آرسن ونگر، روی هاچسون و تمام کسانی که به فوتبال انگلیس امید دارند منتظر یک چیز هستند.
آن چیز مشترک این است: جک ویلشر، تسلط در خط میانی، یک پاس، یک تکل، یک حرکت سرعتی انفجاری، همانگونه که از قبل از 17 ماه مصدومیت بازی می کرد.
جک می گوید: " زمانی که مصدومید مانند مسی هستید. اینطور فکر نمی کنید؟ این خوب است، این جزء جدایی ناپذیر فوتبال است و چیزی است که زیاد انجام می دهید.
"این باعث ایجاد ترس در من نمی شود. وقتی مصدوم هستید خواندن آن خوب است اما زمانی که بازمی گردید، به ویژه در نخستین بازیتان با خود فکر می کنید آیا من هیچ گاه موفق می شوم...
اگر بازی مقابل تیم زیر 21 ساله های وست بروم رو ببینید مردم می گویند: 'عملکرد خوبی داشتی' و من فکر می کنم 'نه خوب نبودم.' اما من خودم می توانم احساس کنم که در هر بازی در حال بهتر و بهتر شدن هستم."
جک 27 اکتبر بار دیگر به میادین بازگشت. زمانی که دیگر گائل کلیشی، سسک فابرگاس، سمیر نصری و ونپرسی در آرسنال نبودند. او در طول مدت مصدومیتش ایستاده بود و خروج آن ها از باشگاه را تماشا می کرد.
" من بازی نمی کردم و بیشتر مانند یک هوادار بودم، بنابراین احساس هواداران را درک میکنم."
به نظر نمی رسد او تمایلی برای ادامه راه آن ها داشته باشد. در واقع در طول مدت زمانی که دور از میادین بود تعهد و رابطه اش با باشگاه محکم تر شده اما آیا در دنیای مدرن یک فوتبالیست می تواند قول دهد که هیچگاه باشگاهش را ترک نکند؟
" باور دارم اگر در باشگاهتان خوشحال باشید می توانید این قول را بدهید. 10 سال در این باشگاه حضور داشته ام و حضور در آکادمی هیل اند ( Hale End ) و سپس از آنجا به تیم اصلی راه یافتن یک داستان شگفت انگیز است. این یک رویاست.
" فاصله 20 دقیقه ای خانواده ام با زمین تمرین و 1 ساعتی با ورزشگاه برایم ایده آل است. سسک می خواست به خانه برود، خانه برای من آرسنال است. او می خواست به سوی خانواده و دوستانش بازگردد. خانواده و دوستانم فقط 20 دقیقه با من فاصله دارند. این فوق العاده است.
"همچنین داشتن هواداران؛ زیرا زمانی که در حال قدم زدن در اطراف شهر هستم تعداد زیادی ار هوادران آرسنال آنجا حضور دارند که این فوق العاده است. هواداران هنوز طوری که می خواهید شما را به یاد می آوردند. می خواهید نسبت به شما احساس عشق و علاقه وجود داشته باشد و در این باشگاه این احساس نسبت به من وجود دارد."
اگرچه ویلشر چهار سال قبل در سن 16 سالگی نخستین بازیش را برای آرسنال انجام داد اما او می داند که تجربه حضورش در تیم آرسن ونگر فقط کمی بیش از یک فصل است.
" فکر می کنم 39 بازی در لیگ برتر را تجربه کرده ام اما زمانی که بازیکنانی مانند تونی آدامز و تجربه آن ها رو می بینید، واقعا تجربه من چیزی نیست.این چیزی است که می خواهم به آن دست یابم."
آدامز 669 بار برای توپچی ها به میدان رفت و و مجسمه ای از خوشجالی بعد از گلش که به آرسنال کمک کرد تا قهرمانی 1998 را قطعی سازد در ورزشگاه امارات ساخته شده است.
بیش از 8 سال از آخرین باری که آرسنال فاتح لیگ برتر شد میگذرد، 7 سال از قهرمانی آن ها در جام حذفی که آخرین قهرمانی آن ها بود میگذرد اما اهداف تغییری نکرده است.
" جاه طلبی ما در هر فصل رقابت برای قهرمانی در لیگ برتر است . اگر به دستیابی آن فکر نکنیم هیچ گاه به آن دست پیدا نخواهیم کرد.
" ممکن است مردم بگویند فاصله زیادی با آن داریم و جدول دروغ نمی گوید. چند امتیاز عقب افتاده ایم اما می دانیم باید چه کار کنیم. ما می دانیم که نمی توانیم بیش از این امتیازات را از دست دهیم.
" دیدن رفتن بازیکنان درجه یکمان مانند فابرگاس و نصری دشوار است اما اگر جای خالی بازیکنی مانند فابرگاس را با کسی مثل کازورلا پر کنید، آن ها مشابه هم هستند. کازورلا مانند آرتتا بازیکن سطح بالایی است. اگر او انگلیسی بود به عنوان اولین نفر به تیم ملی دعوت میشد.
" دیدن رفتن بازیکنان سخت است اما در واقع می بینید که بازیکنان دیگری مانند لوکاس پودولسکی با تجربه بیش از 100 بازی ملی وارد اینجا می شوند. آن ها هنوز هم بازیکنان سطح بالایی هستند. بازگشت به تیم و حضور در کنار بازیکنان سطح بالا فوق العاده است."
جک هفته ی پیش برای افتتاح واحد عملکرد ریه به بیمارستان بازگشت. بخشی که قبلا بهم ریخته و با تجهیزاتی قدیمی بود اکنون کاملا منظم شده و مجهز به جدید ترین تکنولوژی ها است.
بازیکنان بخشی از درآمد خود را صرف امور خیریه می کنند. جک و کارل در اطراف استادیوم امارات و در رختکن مشغول جمع آوری کمک های مالی شدند تا حداکثر میزان ممکن جمع آوری شود.
جک گفت: "بله من برنده شدم" او یک برنده است برکت و اراداه ای قوی دارد همچنین با احساسات کسانی که ایمان خود را به دست پزشکان سپرده اند آشناست.
در سن 19 سالگی با عمل جراحی که روی پای او صورت گرفت دوران حرفه ای او می توانست با خطری جدی مواجه شود.
"خدا را شکر عمل جراحی به خوبی انجام شد. آنها 2 پین در استخوانم جایگذاری کردند. در عمل اول آنها نمی خواستند این کار را بکنند زیرا آن فقط یک استخوان کوچک بود که با این کار ممکن بود اوضاع بدتر شود. جراح(جیمز کالدر) عالی بود من همه چیز را مدیون او فیزیوتراپ ها و تیم بدن سازی آرسنال هستم.
"ضربه ای به مچ پای چپم وارد شد اما من این درد را در مچ پای راستم هم احساس می کردم. فیزیوتراپ از من پرسید که آیا خوب هستم؟ و من به او گفتم آن فقط یک ضربه بود و برای چهار هفته از میادین دور بودم.
جک در پیش فصل آرسنال حضور پیدا کرد و برابر بوکا جونیورز هم بازی کرد اما به نظر نمی رسید در بازی برابر نیویورک رد بولز همه چیز مرتب باشد.
او فقط 7 دقیقه دوام آورد و سپس برای 2 ماه پایش در کفش مخصوص بود تا اینکه اسکن مجدد نشان داد استخوان هنوز ترمیم نشده است.
"خیلی سخت است. به ویژه وقتی دچار تجدید آسیب دیدگی می شوید. در ژانویه من دوباره شروع به دویدن کردم و سپس دوباره دچار شکستگی نازک نی شدم که کاملا متفاوت از شکستگی قبلی بود. این بار مشکل در پاشنه ی پایم بود.
سپس وقتی دوباره می خواست شروع به بازی کند گشادی تاندون ها در زانویش باعث شد حتی یورو 2012 را هم از دست بدهد.
در این مدت با آلن شیرر مشورت کرد که خود از ناحیه تاندون آسیب های بدی را تجربه کرده بود. شیرر از او خواست تا صبور باشد و بگذارد مشکل کاملا برطرف شود.
"همه ی تابستان را در باشگاه بدنسازی بودم. فقط یک هفته به تعطیلات رفتم اما از می تا ژوئن هفته ای 6 روز کار می کردم تا اینکه پیش فصل شروع شد.
"قدرت بدنی من 100% بیشتر شده و من هنوز هم آن کار ها را انجام می دهم و برای رسیدن به بالاترین سطح باید این کار را انجام دهم.
"فیزیوتراپ ها می دانند درباره ی چه چیزی صحبت می کنند. آنها متد های مختلفی دارند و به من گفتند که باید برگردم اگر به خاطر آنها نبود اکنون من هنوز برنگشته بودم.
جک هنگامی که در بازی زیر 21 ساله ها برابر ردینگ توسط گوتیره زده شد می دانست که بازگشته است سپس پس از انتظاری طولانی برابر کویینز پارک برای تیم اصلی هم به میدان رفت.
"اولین ضربه ای که می خورید همواره مهم است. این بیشتر یک مسئله ی ذهنی است تا چیز دیگر"
در بازی با شالکه هم او از ضرباتی سنگین جان سالم به در برد و این نشان می دهد که بدن او قوی تر و ذهنش بالغ تر شده است.
در بازگشت جک نقش آرچی، پسرش که در سپتامبر 1 ساله شد نیز بسیار مهم بوده است حضور او باعث شد تا 17 ماه مصدویمت جک برایش قابل تحمل تر شود.
"سخت ترین قسمت این است که از نظر ذهنی از مسیر منحرف نشوید. وقتی مدت زیادی بازی نکنید ممکن است در همه ی جوانب از ریل خارج شوید. حضور آرچی یک مزیت بزرگ بود. اگر او نبود واقعا نمی دانستم چه کار کنم؟
"اما یک پسر دارید که نمی خواهید ترکش کنید پس این به شما کمک می کند. فکر نمی کردم اولین سال عمرش را در کنارش باشم اما ماه ها خانه نشین شدم و از این نظر این اتفاق بسیار خوب جواب داد.
"شب های زیادی با او بیدار بودم، فیفا بازی کردم اما زمانی که به تمرینات بازگشتم و بازی کردم ماجرا متفاوت شد"
جک به ترکیب تیم ملی انگلیس بازگشت.دعوت شدن او برای ونگر خوشایند نبود زیرا او فکر می کرد که این جوان 20 ساله پس از اخراج برابر یونایتد و از دست دادن بازی با فولهام و همچنین وقفه ی بازی های ملی نزدیک 3 هفته را استراحت می کند.
"از هاجسون بابت انتخاب کردن من سپاسگزارم.اینکه بدانید بخشی از برنامه های یک پروژه ی بزرگ هستید به شما اعتماد به نفس می دهد.به نظر می رسد که همه بر روی بازگشت من برنامه ریزی کرده اند و برای آن تلاش می کنند اما اگر به ترکیب نگاه کنید بازیکنان جوانی مثل رحیم استرلینگ را می بینید که بازی با پای خوبی دارند."
"مردم می گویند جک این گونه است،جک آن گونه است،جک تنها بازیکن تکنیکی تیم است.اما من فکر می کنم اگر کمی عمیق تر نگاه کنید بازیکنانی را می بینید که توان رقابت با بهترین ها را در دنیا دارند و این برای آینده فوق العاده است."
"حتی در پست مدافع میانی هم اینطور است.اسمالینگ با توپ خوب کار می کند و فیل جونز هم می تواند در هافبک بازی کند.من مدت زیادی از فوتبال دور بودم و الان فقط می خواهم در تمامی بازی ها به میدان بروم اما باید معقولانه تر رفتار کنم."
"اکنون برای من همانند پیش فصل است و شما نمی خواهید که زیاد بازی کنید.البته در آنجا معمولا زمانی برای استراحت دارید اما حالا برای من هیچ فرصتی برای از دست دادن نمانده است."
"من در اشبورتون در مقابل 60000 تماشاگر به میدان رفتم،بعد از آن در الدترافورد و سپس در شالکه بازی کردم.این ها موانع بزرگی در بازگشت من بودند اما از آنها لذت بردم.من می خواهم به همان جایی که بودم باز گردم و هر هفته بدون خستگی بازی کنم."
"هیچ چیزی در بدن من وجود ندارد که بگویم نمی توانم شنبه،سه شنبه،شنبه،سه شنبه .... بازی کنم.حالا تنها مشکل من بازی کردن و کنار آمدن با این فشار است."
جک بازگشته است و می خواهد زمان از دست رفته را جبران کند.لطفا به چشم مسی به او نگاه نکنید.
