نوانکو کانو، یکی از هیجانانگیزترین، غیرقابل پیشبینیترین، تکنیکیترین و بااستعدادترین مهاجمان دوران آرسن ونگر، فصل ۲۰۰۳/۰۴ آخرین فصل حضور او در آرسنال بود.
این مهاجم بااستعداد نیجریایی در اواسط فصل ۱۹۹۸/۹۹ به ما پیوست و پیش از فصل شکست ناپذیران، سه جام مهم را برای باشگاه بالای سر برده بود. او آن فصل را با نزدیک شدن به ۲۰۰ بازی برای تیم اصلی آغاز کرد و مطمئناً یکی از باتجربهترین بازیکنان رختکن بود، چرا که پیش از این برای آژاکس، اینترمیلان و تیم ملی نیجریه قهرمانی کسب کرده بود.
اگرچه در آخرین فصل حضورش در شمال لندن، فرصتهای بازی کانو محدود شد، اما او چندین درخشش قابل توجه در جامهای حذفی داشت و همچنین در ژانویه، تک گل ما را در تساوی ۱-۱ لیگ برتر مقابل اورتون به ثمر رساند.
او همچنین به اندازه کافی بازی کرد تا مدال قهرمانی لیگ برتر را به دست آورد. آخرین حضور او در بازی خارج از خانه مقابل پورتموث بود – تیمی که پس از پیوستن به وست بروم، شش فصل را با آنها سپری کرد.
او دوران حضور خود در توپچیها را با ۴۴ گل در ۱۹۸ بازی در تمامی رقابتها به پایان رساند. او همچنان یک مهمان همیشگی ورزشگاه امارات است و یک مبارز خستگیناپذیر در بنیاد بسیار موفق Kanu Heart خود به شمار میرود. ما اخیراً با او در مورد خاطراتش از یک فصل باورنکردنی صحبت کردیم.
فصل ۲۰۰۳/۰۴ آخرین فصل حضور شما در باشگاه بود. آیا با شروع فصل و با تنها یک سال باقی مانده از قراردادتان، میدانستید که این آخرین فصل خواهد بود؟
نه، واقعاً نمیدانستم. شما که شرایط قراردادتان را میدانید، اما هر اتفاقی ممکن است بیفتد و به هر حال تمرکز شما روی آن نیست. تمرکز شما بر عملکرد خوب، ارائه بهترین بازی و فکر کردن به جامهایی است که میتوانید کسب کنید. بنابراین، برای من واقعاً مثل هر پیشفصل دیگری بود، روی چیزی که میتوانیم با تیم به دست آوریم تمرکز کرده بودم.
آیا سرمربی به شما گفت که نقش شما در تیم آن فصل چه خواهد بود؟
او با همه صحبت کرد، همانطور که هر سال این کار را انجام میداد، و به ما گفت که چه چیزی را میتوانیم به دست آوریم. او به ما گفت که میتوانیم جام ببریم و میتوانیم بهتر از چند فصل گذشته باشیم. سال قبل قهرمانی را از دست داده بودیم و او گفت که ما به اندازه کافی برای قهرمانی خوب هستیم. او به ما گفت که همه مهم هستند. کل تیم مورد نیاز خواهد بود، همه فرصت بازی پیدا میکنند و ما باید همه با هم متحد باشیم و به پیروزی ادامه دهیم.
شما در آن زمان یکی از باتجربهترین بازیکنان تیم بودید و قبلاً با ما قهرمانی کسب کرده بودید. آیا خود را رهبر میدانستید؟
بله، فکر میکنم همه بازیکنان باتجربهتر باید به بقیه کمک میکردند، اما ما همچنین چند بازیکن جوان داشتیم که بالا میآمدند و بازیکنان جدیدی هم به تیم اضافه شدند. ما سبک بازی خود را منتقل میکردیم، اما همچنین در باشگاه یک ذهنیت برنده داشتیم و مطمئن شدیم هر کسی که وارد تیم میشود این ذهنیت را حفظ کند و بداند بازی کردن در اینجا به چه معناست.
بسیاری از حضورهای شما در اوایل آن فصل در جامهای حذفی و اروپا بود. چه خاطراتی از آن بازیها دارید؟
چیزی که از آن فصل به یاد دارم، بردن است! همین است. ما تیم خیلی خوبی داشتیم و اکثر بازیهایمان را بردیم. یادم میآید در یک بازی جام حذفی [مقابل روترهام یونایتد] بازی به پنالتی کشیده شد و سسک فابرگاس اولین بازی رسمیاش را انجام داد. آن شب دیوانهکنندهای بود!
شما قبلاً جزئی از تیمهای موفق آرسنال بودید و در سال ۲۰۰۲ دوگانه را کسب کردید. تیم فصل ۲۰۰۴/۲۰۰۳ چه تفاوتی با آن تیم داشت؟
کانو: آن تیم، خب، خیلی خیلی خوب بود. همه ما میتوانستیم فوتبال بازی کنیم، اما همچنین همه ما مبارز و برنده بودیم. روحیهی تیمی فوقالعادهای داشتیم. میشد دید که چطور در بازیها همدیگر را هل میدادیم و در تمرینها هم همینطور بود.
از نظر ذهنی خیلی قوی بودیم. میدانستیم که هر بازی برای ما حکم فینال را دارد. مهم نبود با چه کسی بازی میکردیم، با آن بازی مثل فینال برخورد میکردیم. از نظر من آن تیم عادتهای خیلی خوبی داشت، تمام عادتهایی که برای موفقیت نیاز دارید. اگر از من بپرسید چه ویژگیهایی داشتیم، به سادگی میگویم از هر نظر خیلی خیلی قوی بودیم.
بهترین لحظات شما در آن فصل چه بود؟
برای من، چه بازی میکردم یا نه، آن حس برنده شدن را به یاد میآورم. پیروزیهایمان و اینکه چقدر قدرتمند بودیم را به یاد میآورم، چه بازی میکردم و چه نه. بدیهیست که بازیهایی که انجام دادم را دوست داشتم، میخواستم کمی جادو نشان دهم و تواناییهایم را به رخ بکشم، اما برای من آن فصل درباره این بود که چقدر یک تیم واقعی بودیم. ما بازیکنان خوب زیادی داشتیم و هرکسی که بازی نمیکرد، آماده بود. و هرکسی که بازی میکرد میدانست که باید عملکرد خوبی داشته باشد. این چیزی بود که باعث میشد تیم به خوبی کار کند.
با اینکه قبل از اون فصل بازیهای زیادی انجام میدادی، اما وقتی انتخاب نمیشدی کنار اومدن باهاش سختتر بود؟
نه، سخت نبود. اگه بازیکنی جلوی شما رو گرفته باشه، این تصمیم مربیه. فقط باید بشینی و منتظر فرصت خودت باشی، بعدش میتونی کاری رو که لازمه انجام بدی. توی فوتبال همیشه همینطوره – سرمربی تصمیم میگیره و شما باید احترام بذارین. هرجور سرمربی ببینه، تیم رو همونطوری انتخاب میکنه. فقط به خاطر اینکه کسی توی تیم از شما جلوتره، به این معنی نیست که بهتره، بلکه این فقط خواسته مربیه.
ژانویه و فوریه برای نیجریه در جام ملتهای آفریقا بازی کردی و بعد از اون فقط تو یه بازی لیگ به میدان رفتی. آیا اون مسابقات باعث افت عملکردت در اون فصل شد؟
بله، سخت بود، چون تو ترکیب پر از بازیکنای خوب، وقتی جایگاهت رو از دست بدی، برگشتنش سخته. طبیعتا تو نبود من آرسنال خیلی خوب کار کرد، پس بعد از برگشتنم دوباره وارد تیم شدن برام سخت بود. بعضی وقتا برعکسه – وقتی برای بازیهای ملی میری، گاهی اوقات تیم بهت برای برگشتن نیاز داره یا باید تغییراتی ایجاد کنه، اما این فصل اونا به هیچکدوم از اینا نیاز نداشتن.
تو برای بازی آخر فصل مقابل لستر تو ترکیب نبودی، اما تو ورزشگاه بودی؟
بله، اونجا بودم و جشن قهرمانی رو به یاد میآورم! همه ما در اون جشن شریک بودیم – هوادارا، بازیکنها، کادر فنی و خانوادهها. باید از اون لحظات وقتی پیش میان لذت برد.
فکر میکنم چندتا جشن حسابی گرفتیم و خیلی خوشحال بودیم! بردن لیگ برتر کار راحتی نیست، پس باید ازش لذت ببرین. البته شکستناپذیری اون رو حتی خاصتر میکرد و بعدش حسابی خوش گذروندیم. ما به طور کامل ازش لذت بردیم!
چقدر به اینکه برای همیشه یک آرسنالی شکست ناپذیر هستی افتخار میکنی؟
بسیار، بسیار افتخار میکنم و خیلی خوشحالم که جزئی از این تیم بودم. حفظ اون رکورد کار راحتی نیست و داشتن تیمی پر از بازیکنهای فوقالعاده هم کار راحتی نیست. هوادارها هم باید افتخار کنن، چون تو اون فصل ما باهم به چیزی که میخواستیم رسیدیم.
اینکه جزئی از اون تیم باشم و یکی از بازیکنهای اون ترکیب باشم، چیزیه که سالهای سال، سالهای سال بهش افتخار میکنم. من هنوز با بقیه بازیکنهای اون تیم صحبت میکنم – تیری، رابرت پیرس، ری پارلر، اکثرشون. تا جایی که بتونم وقتی برای دیدن بازیهای آرسنال میرم هم اونا رو میبینم.
