کای هاورتز درباره فصل پیشروی آرسنال:
ما حالا چند قدم رو به جلو برداشتهایم. جام خیریه را بردیم و اولین بازی فصل را هم با پیروزی پشت سر گذاشتیم، اما تازه از اینجا به بعد کار اصلی شروع میشود.
با فرا رسیدن رقابتهای لیگ قهرمانان، جام اتحادیه و جام حذفی، برنامه فشردهای پیش رو خواهیم داشت و آن زمان است که میتوانیم تواناییهای واقعیمان را نشان دهیم.
ما مثبتاندیش هستیم و میخواهیم امسال همهچیزمان را بگذاریم تا دوباره به اهدافمان برسیم و جامهای بیشتری برای این باشگاه به ارمغان بیاوریم.
درباره رقابتجوییاش با ویکتور یوکرش:
ما هر دو رقابتطلب هستیم، اما فکر میکنم بهتر است پاسخی دیپلماتیک به این سؤال بدهم. هر دوی ما نقاط قوت و ضعف خودمان را داریم.
اگر ویکتور اینجا بود، قطعاً میگفت که بازیکن بهتری است، اما من در این مورد نظر متفاوتی دارم.
او بازیکن خوبی است، بله. میتوانم بگویم شوتهای قدرتمندی دارد. اما ما در کنار هم بازی میکنیم و بهعنوان یک تیم هم کاملاً خوب عمل کردهایم.
درباره جو و روابط درون تیم آرسنال:
همه بسیار به یکدیگر نزدیک هستند و هر بازیکنی رابطه خوبی با دیگری دارد.
همه میگویند اینجا مانند یک خانواده است، اما واقعاً چنین حسی دارد. بله، بودن در کنار بچهها هر روز واقعاً لذتبخش است.
درباره جاهطلبی آرسنال در لیگ قهرمانان اروپا:
حالا همه میدانند بازی کردن در چنین رقابتی چقدر لذتبخش است و فکر میکنم امسال میخواهیم دوباره به آن مرحله برسیم.
راه درازی در پیش است، اما من پیش از این تجربه حضور در آن سطح را در فوتبال باشگاهی داشتهام.
درباره شکست در فینال لیگ قهرمانان اروپا:
این قطعاً یکی از سختترین اتفاقات بود؛ هم برای بازیکنان و فکر میکنم برای هواداران نیز همینطور، چون ما تا این اندازه به جام نزدیک شده بودیم.
میتوانستید کشمکش و فشار موجود در زمین را حس کنید؛ اینکه واقعاً تا این حد نزدیک شده بودیم. فکر میکنم همین موضوع ادامه دادن و گفتن اینکه این فقط یک بازی فوتبال بود را دشوارتر میکند.
وقتی به آن مرحله میرسید، میخواهید قهرمان شوید. کنار آمدن با آن اتفاق و فراموش کردنش زمان زیادی برد، چون برای باشگاه و ما بازیکنان، یکی از بزرگترین شبهای دوران حرفهایمان تا امروز بود.
اینکه نتوانستیم جام را با خودمان به خانه ببریم، بسیار سخت بود؛ بهخصوص به این دلیل که روز بعد مراسم رژه خیابانی و جشن داشتیم.
درباره دفاع آرسنال از عنوان قهرمانی لیگ برتر:
این آمار واقعاً دیوانهکننده است. اینکه تنها عنوان قهرمانی لیگ برتر را داشته باشید و بشنوید که ۲۲ سال از آن گذشته، واقعاً آماری باورنکردنی است، چون من همیشه میدانستم آرسنال شایسته چیزهای بیشتری است.
ما اکنون تیمی در اختیار داریم که واقعاً میتواند برای هر جام ممکنی رقابت کند. سال گذشته فقط یک جام بود، اما امسال فکر میکنم چیزهای بسیار بیشتری در راه است و ما میخواهیم همهچیز را ببریم.
با این حال، هنوز راه درازی پیش رو داریم. در حال حاضر تنها چیزی که برای ما اهمیت دارد، تمرکز روی بازی بعدی در هر هفته است.
در پاسخ به این سؤال که آیا قهرمانی در لیگ به آرسنال آزادی عمل و رهایی بیشتری داده است:
اگر بخواهم منصف باشم، واقعاً نمیدانم. خودم هم به این موضوع فکر کردهام، اما به نظرم هر فصل جدیدی برای تمام تیمها دوباره از صفر آغاز میشود.
مدت زیادی است که در این حرفه حضور دارم و میدانم باید هر هفته خودت را ثابت کنی. مهم نیست چند ماه پیش چه اتفاقی افتاده؛ ما باید دوباره تواناییمان را نشان دهیم و میخواهیم همین کار را انجام دهیم.
وقتی طعم قهرمانی در لیگ برتر را چشیده باشید، میخواهید دوباره آن را تکرار کنید. فکر میکنم این دقیقاً همان کاری است که تلاش میکنیم این فصل هم انجام دهیم.
درباره به ثمر رساندن اولین گل فصل آرسنال در لیگ برتر:
زمان زیادی برای فکر کردن نداشتم. همهچیز خیلی سریع اتفاق افتاد. توپ ارسال شد و ریکی در سمت چپ قرار داشت و کمی... بله، هیچ. در نهایت گل خوبی بود و البته اینکه اولین گل فصل بود، حس خوبی داشت.
درباره شکست دادن منچسترسیتی در سوپرجام:
شما هیچوقت دقیقاً نمیدانید در اولین بازی چه چیزی در انتظارتان است، بهخصوص زمانی که مقابل سیتی بازی میکنید. البته آنها نیز تغییرات زیادی داشتند.
اما بله، ما میخواستیم آن بازی را ببریم و نشان دهیم که برگشتهایم. فکر میکنم این را هم نشان دادیم.
درباره گلزنی در بزرگترین صحنهها:
در نهایت، همیشه میخواهید در لحظاتی که اهمیت دارند گل بزنید. بهویژه در رقابتهای بزرگی مانند جام جهانی، لیگ قهرمانان و لیگ برتر؛ گل زدن و به جا گذاشتن ردپای خودتان همیشه لذتبخش است.
این همان کاری است که در جام جهانی نیز سعی کردم انجام دهم. البته وقتی بتوانید خودتان را در بزرگترین صحنهها نشان دهید، همیشه انگیزه و انرژی مضاعفی به شما میدهد.
درباره تجربه حضورش در جام جهانی و بازگشت به آرسنال:
واضح است که جام جهانی در نهایت برای ما آلمانیها چندان مثبت نبود، اما بدون شک حضور در آنجا و در آمریکا تجربه خوبی بود.
وقتی به آن نگاه میکنم، با وجود اینکه به چیزی که میخواستیم نرسیدیم، همچنان تجربه و دوران خوبی بود.
درباره پدر شدن:
قطعاً میتوانم بگویم که یک تغییر بزرگ است. تغییری شیرین و البته پرزحمت، اما چیزی است که فکر میکنم واقعاً از آن لذت میبریم و هر روز مرا خوشحال میکند.
این اتفاق به شما دلیلی میدهد تا هر روز با خوشحالی از خواب بیدار شوید. دیگر فضای زیادی برای بداخلاق بودن یا چیزهایی از این دست وجود ندارد؛ همیشه باید آماده و سرحال باشید.
این اتفاق قطعاً دیدگاه شما را تغییر میدهد. در نهایت، هر کاری که انجام میدهم برای آنهاست، نه دیگر فقط برای خودم.
میخواهید آنها را خوشحال کنید و این قطعاً یکی از افتخارآمیزترین و بهترین چیزهایی است که تا به امروز به دست آوردهام.
درباره فعالیتهای بنیاد خیریهاش در این تابستان:
این همیشه یکی از رویاهای من بود که بتوانم چیزی را به جامعه خودم بازگردانم. واضح است که میدانم خودم از نظر مالی و از جنبههای دیگر در موقعیت بسیار خوبی قرار دارم. با این حال، احساس میکنم در جایگاهی هستم که میخواهم چیزی را جبران کنم و پس بدهم.
ما به یک مرکز نگهداری از کودکان مبتلا به بیماریهای خاص، یعنی یک هاسپیس در آلمان و در لورکوزن، جایی که خودم در آن بزرگ شدم، رفتیم و از تعدادی کودک مبتلا به بیماریهای علاجناپذیر عیادت کردیم.
فکر میکنم چنین کاری همیشه آدم را متواضع میکند و به خودش میآورد، چون خودم میدانم که گاهی ناراحت میشوم یا اوضاع آنطور که میخواهم پیش نمیرود، اما قطعاً افراد زیادی هستند که شرایط بسیار سختتر و بدتری نسبت به من دارند.
نشاندن لبخند بر لب این کودکان و خوشحال کردنشان در آن روز، اتفاقی بسیار خاص برای من و همچنین همسرم بود.
برای من، این موضوع اهمیت بسیار زیادی دارد و کاری است که با تمام علاقه انجامش میدهم.














