الکساندر سانگ بازیکن کامرونی و ستاره میانی آرسنال در این فصل از روز های اولین که به آرسنال آمد پرده برداشت و در این مورد صحبت کرد .
او عقیده دارد ونگر مانند یک پدر برای اون بوده و این محبت وی را هیچ گاه فراموش نخواهد کرد .
" وقتی به ارسنال آمدم هیچ چیزی نمی دانستم . نه می توانستم انگلیسی صحبت کنم و هم اینکه از عذاهایش متنفر بودم .
دو سال اول بازیگری من این جا بسیار سخت بود . وقتی در هتل تنا بودم گریه می کردم . وقتی تمرینات به اتمام می رسید تمام مدت زمان بیکاریم را پای تلفن و با دوستانم در فرانسه بودم . به همین علت نیز مبالغ زیادی برای تلفن هایم می دادم .
به هیچ وجه اعتماد به نفس نداشتم و آرسن ونگر به من کمک کرد تا به این جا برسم و بزرگترین تشکر ها را از وی دارم . او به من اعتماد کرد و نگرانی هایم را کاهش داد و کمک کرد تا حسخوبی داشته باشم .
باشگاه در محله آنفیلد برایم جایی تهییه کرد و در ان جا برایم یک تلویزیون با تمام کانال های فرانسوی تهییه دید و این کمک بسیار خوبی از طرف آن ها بود . "
سانگ هم چنین در مورد اینکه در باشگاهش کورسیکان تمامی بازیکنان رویایشان بازی زیر نظر ونگر بود :
" در 17 سالکی یک تلفن به من زده شد و گفته شد رویای من به واقعیت پیوسته است .
آن ها به من گفتند آرسن ونگر می خواهد تا من به آرسنال بروم . البته من باور نکردم . برای من آرسنال هه چیز است . همه در باشگاه قبلیم عاشق بازی برای آرسنال بودند . نه بارسلونا و نه رئال مادرید و نه منچستر .
برای بازی با تیری هانری و دنیس برگکمپ و رابرت پیرس و فردی لیونگبرگ و پت ویرا . ولی وقتی با من تماس گرفته شد فکر می کردم که می خواهند با من شوخی کنند .
فقط وقتی به مل تمرینی آرسنال در لندن رسیدم و تمرینات را از نزدیک دیدم این موضوع را باور کردم .
بعد از آن آرسن ونگر را دیدم . او به من گفت بازیم را در باستیا دیده است و من را در آرسنال میخواهد .
سپس تیری هانری من را در آغوش گرفت و به فرانسوی به من خوش آمد گفت .
نمی توانستم آن را باور کنم . من فقط 17 ساله بودم . بعد از آن دنیس سعی کرد با منصحبت کد اما من نمی توانستم انگلیسی صحبت کنم .
می ترسیدم . با تیم به تمرینات پیش فصل در اتریش رفتم و یادم می آید به این فکر م یکردم که اگر آرسنال به من بگوید برو من باز هم خوشحال به خانه باز می گشتم .
وقتی در روز اول به هتل بازگشتم به دوستانم زنگ زدم و همه به من گفتند تا پیراهن تیری هانری را بفرستم . بعد از اردوی اتریش به باستیا بازگشتم و چیزی دیگر نشنیدم . به مدت سه هفته خبری نبود . فکر می کردم اشتباهی در این مدت کرده بودم .
اما در نهایت آرسن ونگر به من زنگ زد و گفت می خواهم تا به آرسنال بیایی . "
