در مورد اینکه آیا اخراج دیابی بازی را دگرگون کرد
مسلما بله. بیشتر از لحاظ روانی تاثیر داشت تا از لحاظ فوتبالی. پس از اخراج بیش از حد نگران این بودیم که اختلاف گلمان کم نشود ، زیرا 10 نفره بودیم. بجای اینکه به بازی کردن ادامه دهیم ، فشار را به سمت خودمان آوردیم. پس از آن در بعضی از تصمیمات داور بسیار بسیار بدشانس بودیم. البته از دست من در اینباره کاری بر نمی آید.
در مورد از دست دادن برتری 4 گله
بسیار ناراحت کننده است زیرا بسیار خوب بازی کردیم و این فرصت را داشتیم تا در کورس قهرمانی 3 امتیاز دیگر بدست آوریم. نیوکاسل به جنگیدن ادامه داد . من می دانستم که پس از 0-4 شدن ، بازی تمام نشده بود زیرا بسیار مهم بود که بر اعصابمان مسلط باشیم و به بازی کردن ادامه دهیم. تیمی که بازی را باخته بداند ، زمانی که به بازی برگردد ، همواره شما تحت فشار زیادی خواهید بود. بسیار مهم بود که اجازه ندهیم به بازی برگردند. به همین خاطر امشب مقصریم که 10 نفره شدیم.
در مورد اینکه آیا اخراج بیهوده ای بود
کاملا بیهوده و غیرضروری بود و من مقعتدم که بارتون بسیار خوش شانس بود که بخاطر تکلش روی دیابی ، در زمین باقی ماند.
در مورد اینکه آیا دیابی در مورد آن اتفاق چیزی به او گفته است
او در حال حاضر بسیار ناامید است. بهتر است که با او حرف نزنید. باید تلاش کند و این حادثه را فراموش کند. خیلی ناراحت کننده است زیرا او نیمه ی اول بسیار خوبی داشت. او فوق العاده بازی کرد. عکس العمل او را می توان اینگونه توجیه کرد که او دفعات زیادی به خاطر تکل های بد ، مصدوم شده است و به همین خاطر کمی زود از کوره در رفت. او چندین دفعه مصدومیت های بسیار طولانی داشته است. مسلما آن تکل باعث این عکس العمل شد.
در مورد دو پنالتی
از هر دو تصمیم داور بسیار تعجب کردم. ولی من داور نیستم و فکر نمی کنم که نظر من الان خیلی مهم باشد زیرا نمی توانیم برگردیم و چیزی را عوض کنیم.
در مورد اینکه این نتیجه چه تاثیری بر امید قهرمانی آرسنال می گذارد
از لحاظ عددی ، دو امتیاز ، از لحاظ روانی صدمه ی بیشتری می زند زیرا همه در رختکن بسیار ناامید هستند. در آینده مشخص خواهد شد.
