کیون از تفاوت ونگر و فرگوسن پیش از بازی‌های بزرگ می‌گوید

مارتین کیون تفاوت آرسن ونگر و سر الکس فرگوسن پیش از بازی‌های بزرگ را فاش کرد

آرسن ونگر و سر الکس فرگوسن بی‌تردید دو تن از بزرگ‌ترین مربیان دوران لیگ برتر هستند.

هرچند از بسیاری جهات شخصیت‌های کاملاً متفاوتی داشتند، ویژگی‌های رفتاری مشترکی هم میانشان دیده می‌شد. هر دو اراده‌ای سرسخت برای پیروزی داشتند و وقتی اوضاع مطابق میلشان پیش نمی‌رفت، زود از کوره درمی‌رفتند.

فرگوسن بسیار هراس‌انگیزتر بود، اما ونگر هم روی تندوتیزی داشت؛ کافی است از ژوزه مورینیو، آلن پردو و خود فرگی بپرسید.

در اوج رقابت منچستریونایتد و آرسنال در اوایل دههٔ ۲۰۰۰، فرگوسن و ونگر از یکدیگر خوششان نمی‌آمد.

بااین‌حال، رابطهٔ این دو به‌مرور زمان بهتر شد؛ این تغییر از زمانی آغاز شد که آرسنال دیگر آن نیروی سابق نبود. حالا آن‌ها خود را آشنا، و شاید حتی دوست، می‌دانند.

تفاوت روش فرگوسن و ونگر پیش از بازی‌های بزرگ

اما این دو اسطورهٔ لیگ برتر پیش از بازی‌های بزرگ چه رویکرد متفاوتی داشتند؟ ریو فردیناند، یکی از بهترین مدافعانی که فرگوسن در ۲۶ سال حضورش در منچستریونایتد به خدمت گرفت، و مارتین کیون، بازیکن تیم‌های قهرمان ونگر در سال‌های ۱۹۹۸، ۲۰۰۲ و ۲۰۰۴، در گفت‌وگویی خنده‌دار در شبکهٔ بی‌تی اسپورت همه‌چیز را توضیح دادند.

فردیناند گفت: «هیچ‌وقت نمی‌دانستی قرار است چه اتفاقی بیفتد. اگر صدایت می‌کرد تا به دفترش بروی، انگار باید پیش مدیر مدرسه می‌رفتی. صدایت می‌کرد و همه شروع می‌کردند به خندیدن؛ تو هم با خودت می‌گفتی: «خدای من، این بار چه‌کار کرده‌ام؟»»

او ادامه داد: «با خودت فکر می‌کنی: «چه‌کار کرده‌ام؟ جایی از خط خارج شده‌ام؟» وارد دفترش می‌شوی و می‌گوید: «امروز آماده‌ای؟»»

«یادم هست در زمین نیوکاسل، در ورزشگاه سنت جیمز پارک، بازی داشتیم. داخل اتوبوس تیم بودیم که او زد پس کله‌ام. من یک مرد بالغ بودم و با خودم می‌گفتم: «داری چه‌کار می‌کنی؟»»

«گفت: «کریگ بلامی درباره‌ات حرف زده. به چند نفر گفته امروز نابودت می‌کند؛ برای این آماده‌ای؟ اگر نابودت کرد، سوار اتوبوس برگشت نشو.» از همین کارهای کوچک می‌کرد تا بازیکنانش را راه بیندازد و ما را برای بازی حسابی آماده کند. بلد بود روی دکمه‌های درست دست بگذارد؛ این یعنی مربیگری عالی.»

سپس از کیون پرسیدند ونگر پیش از بازی‌های بزرگ چه رویکردی داشت و چه تفاوتی با فرگوسن می‌کرد. او گفت:

«آرسن کاملاً متفاوت بود. فضایی شکست‌ناپذیر می‌ساخت. پیش از آن‌که به ورزشگاه برسیم، موسیقی «سیمپلی دِ بِست» را پخش می‌کرد.»

پیش از آن‌که مدافع بازنشسته جمله‌اش را تمام کند، فردیناند، فرانک لمپارد و جیک هامفری همگی از خنده منفجر شدند.

فردیناند با تعجب گفت: «چی دارم می‌شنوم؟! امکان ندارد! این فهرست موسیقی شما بود؟ آنجا حرکات موزون هم اجرا می‌کردی؟»

هامفری اضافه کرد: «پس آن پیروزی‌ها را تینا ترنر الهام می‌داد؟»

این‌که بازیکنان محبوب آرسنالِ «شکست‌ناپذیرها» پیش از بازی‌های بزرگ به ترانه‌های تینا ترنر گوش می‌دادند، بی‌شک ایده‌ای بسیار خنده‌دار است؛ اما این روش در آن زمان برای ونگر نتیجهٔ دلخواه را داشت. فقط سر الکس با ۱۳ قهرمانی و پپ گواردیولا با شش قهرمانی، بیش از این مربی افسانه‌ای فرانسوی در لیگ برتر جام برده‌اند.

همچنین هیچ‌کس بیش از ونگر در لیگ برتر سرمربیگری نکرده است؛ او با ۸۲۸ بازی، رکورددار است. هیچ مربی دیگری نیز در فصل‌های بیشتری از لیگ برتر حضور نداشته؛ ونگر در ۲۲ فصل این رقابت‌ها مربیگری کرده است. بسیاری از مربیان روش‌های عجیب‌وغریب و خلاقانه‌ای برای انگیزه‌دادن به بازیکنانشان دارند و ونگر هم آشکارا از این قاعده مستثنا نبود.

فرگوسن دربارهٔ فصل شکست‌ناپذیر ونگر

فرگوسن در سال ۲۰۲۱، با تمجید از فصل بدون شکست آرسنال در لیگ برتر زیر نظر ونگر، گفت: «این دستاورد فراتر از هر چیز دیگری قرار می‌گیرد.» این حرفی بود که سرمربی پیشین منچستریونایتد شاید چند سال قبل هرگز علناً به زبان نمی‌آورد؛ اما نشان می‌دهد دو رقیب سابق چطور به‌مرور به دوستی‌ای غیرمنتظره رسیدند.

فرگوسن در آوریل ۲۰۱۸، پس از اعلام تصمیم ونگر برای کناره‌گیری در پایان فصل ۲۰۱۷-۲۰۱۸، گفت: «واقعاً برای آرسن ونگر خوشحالم. احترام زیادی برای او و کاری که در آرسنال انجام داده قائلم. این‌که توانسته ۲۲ سال از عمرش را وقف کاری کند که دوستش دارد، گواه بزرگی بر استعداد، حرفه‌ای‌گری و ارادهٔ اوست.»

او ادامه داد: «در دنیایی که مربیان فوتبال گاهی فقط یک یا دو فصل دوام می‌آورند، این‌که او توانسته چنین مدت طولانی در باشگاهی به بزرگی آرسنال خدمت کند، دستاوردی بزرگ است. خوشحالم که در این مقطع از فصل اعلام کرده می‌رود؛ حالا می‌تواند بدرقه‌ای را داشته باشد که واقعاً شایستهٔ آن است. بی‌تردید او یکی از بزرگ‌ترین مربیان تاریخ لیگ برتر است و افتخار می‌کنم که رقیب، همکار و دوست چنین مرد بزرگی بوده‌ام.»

ونگر هم پیش‌تر از فرگوسن تمجید کرده بود

ونگر نیز در سال ۲۰۱۱، دو سال پیش از اعلام بازنشستگی فرگوسن، از او تمجید کرد. ونگر در آستانهٔ جشن‌گرفتن بیست‌وپنجمین سال حضور فرگوسن در اولدترافورد گفت:

«دیگر چه می‌توان گفت؟ این روزها خیلی درباره‌اش صحبت می‌شود. تنها چیزی که می‌توان گفت این است که کیفیت و استمرار کارش تحسین‌برانگیز است.»

«این دستاورد استثنایی است؛ چون کسی را در بالاترین سطح فوتبال نمی‌شناسم که ۲۵ سال در همان باشگاه و در بالاترین سطح فعالیت کرده باشد. مطمئناً هیچ‌کس دیگری دوباره چنین کاری نخواهد کرد.»

وقتی از ونگر پرسیدند آیا می‌تواند در آرسنال به چنین دستاوردی برسد، اضافه کرد:

«فاصله‌اش کمی زیاد است؛ یعنی باید ۱۰ سال دیگر اینجا بمانم. بعد از همهٔ این‌ها، اگر بتوانم امسال را به فصلی خوب تبدیل کنم، خوشحال می‌شوم!»