نکته مثبت شماره ۱: درخشش دوباره یاکوب کیویور
عذرخواهیها باید به بلندی بیاحترامیها باشند (شخصاً شامل خودم هم میشود).
هواداران با دیدن لنگان لنگان بیرون رفتن گابریل مقابل فولام، چشمانشان را از وحشت بستند. بسیاری نگران بودند که از دست دادن او - تنها یک هفته پیش از دیدار با رئال مادرید - به معنای پایان تلاش مشترک ما در رقابتهای داخلی و اروپایی خواهد بود. حتی برخی خواستار جانشینی بن وایت به جای یاکوب کیویور در ترکیب اصلی خط دفاعی بودند.
اما آرتتا این بازیکن لهستانی را انتخاب کرد و او خوش درخشید. فرم خوب اخیر او چهارشنبه شب نیز ادامه یافت و او به خوبی با تغییرات خط حمله پالاس مقابله کرد و علاوه بر ضربه سر فوقالعادهاش که گل اول بازی را به ثمر رساند، با یک تکل تماشایی، مانع گلزنی بازیکن سابق آرسنال، ادی انکتیا شد.
نمیشد انتقالی روانتر از این به ترکیب اصلی تیم را آرزو کرد و کیویور شایسته تقدیر فراوان برای این عملکرد است. او به دلیلی یک ملیپوش تثبیتشده برای لهستان است و نقش مهمی در هر موفقیتی که ممکن است امسال به دست آید، ایفا خواهد کرد.
نکته منفی شماره ۱: اشتباه دوباره ویلیام سالیبا
وای خدای من، چه وضعی است.
حتی اگر کیفیت بازی پایین بود، آرسنال تنها چند دقیقه با پیروزی فاصله داشت و در مسیر تثبیت جایگاه خود در لیگ قهرمانان فصل آینده قرار داشت - تا اینکه ویلیام سالیبا یک گل تساوی به پالاس هدیه داد.
این بازیکن فرانسوی به خونسردیاش در زمین مشهور است، اما در اواخر بازی و زمانی که پاس بیاحتیاط او به سمت مارتین اودگارد تنها به ماتتا رسید و ضربه چیپ زیبای او بازی را به تساوی کشاند، این خونسردی را به حد افراط رساند.
گل خوردن به این شکل بسیار ناامیدکننده است، به ویژه با توجه به اینکه این دومین اشتباه وحشتناک سالیبا در عرض یک هفته است. او یک استعداد فوقالعاده است، اما در سه بازی اخیر دو بار به دلیل سهلانگاری بیش از حد در مناطق خطرناک غافلگیر شده است و این عدم یادگیری ممکن است باعث نگرانی سرمربی شود.
یکی دو بازی درخشان مقابل پاری سن ژرمن و همه چیز بخشیده خواهد شد.
نکته مثبت شماره ۲: کدام مشکل مهاجم؟
اگر آرسنال در تابستان یک شماره ۹ "واقعی" بخرد، قهرمانی میتواند تا کریسمس به دست آید!
میکل مرینو از زمان مصدومیت کای هاورتز، بار گلزنی تیم را به دوش کشیده است و عملکرد بسیار خوبی داشته و در ۱۳ بازی اخیر خود ۱۰ بار روی گلها تاثیرگذار بوده است (۶ گل و ۴ پاس گل).
او در بازی میانه هفته در ترکیب حضور نداشت و به جای او، لئاندرو تروسارد در نوک خط حمله قرار گرفت و با موفقیتی مشابه عمل کرد. این ستاره بلژیکی گل دوم تیم ما را در آن شب به ثمر رساند و این چهارمین گل او در چهار بازی اخیر لیگ پس از دو گلی که مقابل ایپسویچ تاون و یک گلی که مقابل اورتون به ثمر رساند، بود. آمار اخیر او با مجموع گلهای او در سی بازی قبلی لیگ برابری میکند.
تروسارد دقیقاً با نقش مهاجم نوک بیگانه نیست، اما در بهترین حالت یک گزینه پشتیبان محسوب میشود و ویژگیهای بسیار متفاوتی نسبت به هاورتز ارائه میدهد. با توجه به تضاد سبکی آنها، آرسنال همچنان میتواند از نحوه کنار آمدن با چنین مشکلات خط حملهای بسیار خرسند باشد.
این مشکلات را در تابستان حل کنید و این پروژه "منفجر" خواهد شد.
نکته منفی شماره ۲: تلاش جمعی ضعیف
انتظارات ما نسبتاً پایین بود، اما...
این مسابقه برای آرسنال یک چالش دشوار بود: جایگاه آنها در بین پنج تیم برتر "نسبتاً" امن است و ممکن است طبیعتاً نگاهی هم به بازی هفته آینده مقابل پاری سن ژرمن داشته باشند. بنابراین، تنها غرور و حرفهایگری در کنار تمایل شدید به عدم واگذاری زودهنگام قهرمانی به لیورپول، در این بازی مطرح بود.
اما نه تنها یک چشم: آنها طوری بازی کردند که انگار از قبل در ساحل هستند و چمدانهایشان را برای گشت و گذار در پاریس بستهاند. در حمله عجله و ضرورتی دیده نمیشد، آنها چندین اشتباه غیرضروری مرتکب شدند (همانطور که در بالا ذکر شد) و برخی از بازیکنان - از جمله کاپیتان مارتین اودگارد - کاملاً محو بودند.
در همین حال، داوید رایا به طرز وحشتناکی ناهماهنگ به نظر میرسید و نقش مهمی در بازگرداندن روحیه به پالاس داشت. پاسهای اشتباه و دستپاچگی او زیر توپهای بلند، فاصله زیادی با آرامش همیشگی او بین تیرکها داشت.
شاید این یک اتفاق نادر باشد و بازیکنان بیشتر روی نیمهنهایی لیگ قهرمانان تمرکز کردهاند، اما سهلانگاری آنها ترسناک بود و نباید اجازه داده شود که به یکی از ویژگیهای باقیمانده این فصل داخلی تبدیل شود.
نکته مثبت شماره ۳: بدون مصدومیت تازه
داشتن فهرست کاملی از بازیکنان سالم، در صدر اولویتهای آرسنال قرار داشت.
برخی ممکن است آرتتا را به خاطر انتخاب ترکیب قویاش زیر سوال ببرند و اگر در این بازی هر یک از بازیکنان کلیدی مصدوم میشدند، قطعاً مورد انتقاد قرار میگرفت. با این حال، شش روز فاصله نسبتاً زیادی تا بازی با پاری سن ژرمن است و بازیکنان در این فاصله باید در شرایط مسابقه باقی بمانند.
سرمربی چنین احساسی داشت و تقریباً بهترین یازده بازیکن خود را انتخاب کرد و تنها بوکایو ساکا بازیکن اصلی بود که روی نیمکت قرار گرفت. در حال حاضر به نظر میرسد که این "ریسک" نتیجه معکوس نداشته است، حتی اگر نتوانستیم سه امتیاز را کسب کنیم.
هنوز ممکن است نگرانیهایی در مورد بن وایت و میکل مرینو وجود داشته باشد که هر دو در فهرست تیم برای بازی با پالاس حضور نداشتند. اما اگر آنها به موقع برای بازی با پاری سن ژرمن ریکاوری کنند، آرتتا به اندازه بازی با رئال مادرید - منهای توماس پارتی - مهرههای قوی در اختیار خواهد داشت و میتواند امیدوار باشد که هفته آینده یک شب خاطرهانگیز دیگر را در اروپا تجربه کند.
نکته منفی شماره ۳: امتیازات از دست رفته بیشتر
آیا ممکن است آرسنال به کشمکش برای کسب سهمیه پنج تیم برتر کشیده شود؟
این فصل با صحبت از قهرمانی آغاز شد و حتی در هفتههای اخیر، بیشتر بحثها حول این موضوع بوده است که چه زمانی آرسنال از نظر ریاضی قهرمانی را به لیورپول واگذار خواهد کرد، نه آنچه پشت سر گذاشتهایم.
اما سومین تساوی در چهار بازی اخیر لیگ برتر باعث شده است تا تعقیبکنندگان سهمیه لیگ قهرمانان اروپا تا حدودی به ما نزدیک شوند و - اگر چلسی بازی عقب افتاده خود را ببرد - حاشیه امنیت ما به هفت امتیاز کاهش یابد. در نظر بگیرید که توپچیها هنوز باید با لیورپول و نیوکاسل روبرو شوند و ناگهان ممکن است نگرانی در مورد جایگاه ما در لیگ قهرمانان سال آینده شروع شود.
این احتمال وجود دارد که آرسنال مشکلی پیدا نکند - ما مطمئناً از حالا تا پایان فصل چند امتیاز کسب خواهیم کرد و تیمهای پایینتر احتمالاً امتیاز از دست خواهند داد، به خصوص زمانی که با یکدیگر بازی میکنند (چلسی دو هفته دیگر به مصاف نیوکاسل میرود).
با این حال، این واقعیت که هنوز در هالهای از ابهام قرار دارد، بسیار ناامیدکننده است - و تقصیر خودمان است - و آرتتا احتمالاً افسوس خواهد خورد که تیم قوی او نتوانست در مقابل تیم کریستال پالاس به همین اندازه پریشان، چنین ترسهایی را از بین ببرد.
اگر ما قهرمان لیگ قهرمانان شویم، در هر صورت هیچکدام از اینها مهم نخواهد بود...
