پیروزی یک بر صفر مقابل منچستر یونایتد، باعث شد تا دوباره به صدر جدول لیگ برتر صعود کنیم. بازیکنان ما با حفظ خونسردی، سه امتیاز حیاتی را به شمال لندن بردند.
درخشش لئاندرو تروسارد در نیمه اول، تمام معادلات را برهم زد و فشار را بر روی منچستر سیتی، صدرنشین موقتی لیگ، حفظ کرد. حالا همه چیز به هفته پایانی و بازی مقابل اورتون بستگی دارد تا قهرمان لیگ برتر مشخص شود.
پیش از دیدار نهایی مقابل اورتون، پنج نکته کلیدی از بازی با شیاطین سرخ را با هم مرور میکنیم:
رکوردشکنیهای متوالی
فارغ از اتفاقات هفته آینده، بدون شک فصل برای تیم میکل آرتتا فوق العاده بوده است. آنها در اولدترافورد رکوردهای بیشتری را جابجا کردند. این پیروزی، بیست و هفتمین برد ما از ۳۷ بازی بود و یک رکورد جدید باشگاهی در لیگ برتر را به ثبت رساند. در واقع، تنها در دو فصل از لیگ برتر، تعداد بردهای بیشتری در لیگ داشتهایم: ۱۹۷۱/۱۹۷۰ (۲۹ برد) و ۱۹۳۱/۱۹۳۰ (۲۸ برد).
گل تروسارد، ما را به ۸۹ گل لیگ برتری در این فصل رساند که باز هم یک رکورد جدید محسوب میشود و از تعداد گلهای فصل گذشته عبور کرد. آرتتا تیم ما را به قلههای جدیدی رسانده و حالا تا روز پایانی لیگ مدعی قهرمانی هستیم.
درخشش هاورتز
کای هاورتز یک بار دیگر تاثیر بسزایی داشت. او با استفاده از اشتباه کاسمیرو در آفسایدگیری، توانست از تله آفساید فرار کند و پاس گلی برای تروسارد در به ثمر رساندن گل حیاتی بازی مهیا کند.
این هفتمین پاس گل لیگ برتری هاورتز در این فصل بود، که آماری بهتر از مجموع سه فصل گذشته اوست. او همچنین در ۱۴ بازی اخیر لیگ برتر، ۱۳ بار در امر گلزنی یا پاس گل سهیم بوده است. با این حال، درخشش او فراتر از پاس گل بود. هاورتز با برنده شدن در نبردهای تن به تن و جدالهای هوایی نسبت به هر بازیکن دیگری در زمین، به نقطه اتکایی برای تیم تبدیل شده بود و کابوس خط دفاعی نامنظم یونایتد را رقم زد.
مهار فشار
اگر بدون دیدن بازی فقط به آمار نگاه میکردید، شاید فکر میکردید که یونایتد بازی را در دست داشته است. چرا که تنها تیمهایی که در این فصل ضربات بیشتری به سمت دروازه ما زدهاند، تاتنهام و فولام بودهاند (به ترتیب ۱۵ و ۱۴ ضربه). میزبان همچنین طی ۹۰ دقیقه بازی ۶۱ بار وارد یک سوم دفاعی ما شد، اما نتوانست کار خاصی انجام دهد.
تنها دو ضربه از ۱۴ شوتزنی یونایتد نیازمند واکنش جدی داوید رایا بود که هر دوی آنها مهارهای سادهای به حساب میآمدند. بارها و بارها به مهاجمان یونایتد اجازه دادیم به سمت دروازه ما پیشروی کنند، اما گابریل، بن وایت و به طور خاص ویلیام سالیبا عملکرد درخشانی داشتند و با تکلهای عالی یا هدایت مهاجمان به سمت بیرون زمین، موقعیتهای خطرناک را از بین میبردند. خط دفاعی ما علیرغم فشار زیاد برای کسب پیروزی، خونسرد و با تمرکز عمل کرد و فوقالعاده بود.
نیمکت پرقدرت
ما حالا در جدول ۳۰ امتیاز بالاتر از منچستر یونایتد هستیم، که فاصلهای نجومی با زمانی دارد که هر دو تیم برای قهرمانی میجنگیدیم. با این حال، فراتر از فاصله امتیازی در جدول، تفاوت گزینههای دو مربی نیز بسیار زیاد بود.
باورنکردنی است که در این مرحله از فصل، آرتتا یک ترکیب کاملاً آماده در اختیار داشت و هشت نفر از نه بازیکن تعویضی او، بازیکنان ملیپوش کشورهایشان بودند. حتی زمانی که بوكایو ساکا در اواخر نیمه دوم به دلیل مصدومیت تعویض شد، سرمربی ما میتوانست به گابریل ژسوس، برنده چهار دوره لیگ برتر، برای پر کردن جای او روی بیاورد و اطمینان حاصل کند که در تمام دقایق بازی یازده بازیکن قدرتمند در زمین داشته باشیم.
اریک تن هاخ در حالی مجبور شد پنج بازیکن از آکادمی را در لیست ذخیره خود قرار دهد که مجموعاً ۱۲ بازی در لیگ برتر انجام داده بودند. در میان بازیکنان تعویضی او، تنها کریستین اریکسن و آنتونی گزینههای واقعبینانهای برای تغییر سرنوشت تیم به نظر میرسیدند، اما هیچکدام از آنها در مدت زمان حضورشان در زمین تاثیر چندانی نداشتند.
یک برد دیگر با نتیجه ۱-۰ برای آرسنال!
هدف امروز تنها کسب سه امتیاز حیاتی برای بازگشت به صدر جدول و تحت فشار قرار دادن منچستر سیتی بود و نمایش حسابگرانه ما، این هدف را محقق کرد. بعد از اینکه پیش افتادیم، به ندرت خطر از دست دادن پیروزی را احساس کردیم و بازی را با پختگی به پایان رساندیم.
این برد همچنین به معنی تکرار پیروزی در هر دو دیدار لیگ مقابل یونایتد برای اولین بار از فصل ۲۰۰۶/۰۷ بود و پنجمین برد ما در اولدترافورد در دوران لیگ برتر را رقم زد که جالبتر اینکه، همه این بردها با نتیجه ۱-۰ به دست آمده است. این نتیجه در دیدار هفته آینده مقابل اورتون، در حالی که همچنان برای قهرمانی انگلیس بعد از ۲۰ سال رؤیا در سر داریم، بسیار دلچسب خواهد بود.
