دربی شمال لندن همیشه بازی پر اهمیتی میان هواداران آرسنال بوده است، طبیعی است در چنین شرایطی احساس اضطراب زیادی وجود داشته باشد.
هیچ شکستی دردناک تر از شکست مقابل رقیب سنتی نیست، خصوصا در این برهه از زمان میتواند دردناک تر هم باشد، و زمانبندی بازی های ملی بدین معنی بوده است که هواداران آرسنال دو هفتهی تمام اضطراب فرا رسیدن این بازی را داشته باشند، زمانی که همچنان در حال هضم شکست مقابل منچسترسیتی هستند.این بدین معنی است که هواداران آرسنال بیش از هر وقت دیگری عصبی هستند، که حق هم دارند باشند، نتیجه بازی روز شنبه ١٨ نوامبر نقش بسیار تعیین کننده ای برای باشگاه در این برهه خطرناک لیگ ایفا خواهد کرد.
در حال حاضر، فصل آرسنال روی لبه تیغ قرار گرفته است، آنها فاصله بسیار زیادی با بالانشینان جدول دارند، اما قهرمانی در لیگ هرگز یک هدف واقع بینانه برای تیم فعلی نبوده است.منصفانه نگاه کنیم این تیم احتمالا فقط به دنبال حفظ تعادل است. این فصل از لیگ برتر راجع به یافتن جایگاهی در چهار تیم اول بوده است، و آرسنال سه امتیاز با این جایگاه فاصله دارد، علیرغم اینکه تا به اینجا بازی های خارج از خانه نامناسبی داشته است.پیروزی مقابل تاتنهام میتواند توپچیها ها را به یک امتیازی این رقیب دیرینه برساند و میتواند به بازپس گیری جایگاه آنها را برای حضور در جمع بزرگان اروپا، یعنی لیگ قهرمانان اروپا، کمک کند.اگرچه، همه چیز میتواند به راحتی به مسیری دیگر منحرف شود. شکست تقریبا تضمین میکند که ظرف آرسنال لبریز شده است، آنها هفت امتیاز از اسپرز فاصله میگیرند و آینده شان در فصل به لبه پرتگاه سقوط آزاد کشانده میشود.
یک شکست بزرگ دیگر میتواند به شکل قابل توجهی رختکن تیم را بی انگیزه کند، این فصل آرسنال پتانسیل نابودی را دارد، آن هم زمانی است که امید هایشان برای کسب هرگونه افتخار ناامید شود.برای بازیکنان جاه طلب بسیار سخت است که وقتی شانسی برای رسیدن به هیچگونه افتخاری ندارند، انگیزه بالا کشیدن تیم را داشته باشند.در فصلی که آرسنال شانس قهرمانی لیگ برتر یا لیگ قهرمانان ندارد، دربی ها از همه چیز مهم تر میشوند، آنها برای خودشان یک پا جام قهرمانی اند، شانسی برای ایجاد خاطراتی که مرهم زخم باشند.
هواداران آرسنال با آب و تاب خاطره پیروزی ۵-٢ سال ٢٠١٢ مقابل تاتنهام را مرور میکنند، اما احتمالا غیر از آن خاطره شیرین ديگری به آن صورت در این سال ها نداشته باشند. شاید دربی به اندازه چیزی که قبلا بود حساس نباشد، اما در هر صورت نتیجه آن همچنان وزنه سنگینی محسوب میشود.
این فصل به شکل ویژه ای اهمیت دارد، فصل گذشته تاتنهام بعد از دو دهه فصل را بالای آرسنال به پایان رساند، در عین حال آرسنال از پیروزی مقتدرانه آنها در ومبلی مقابل رئال مادرید رنج کشیده است.روزگاری، فوتبال جذاب آرسنال زبانزد جهان بود، اما حالا تیم جوان مائوریسیو پوچتینو دارد تاج و تخت را از آن خود میکند.درست است که این ها در نهایت تنها رجز خوانی است، اما جایگاه لیگ هم مطرح است، این شانسی برای آرسنال است تا به چهار تیم بالای جدول بازگردد. مشکل است که با یک فصل دیگر حضور در لیگ اروپا هوداران را راضی نگه داشت، آنها به دفعات بیشمار در گذشته با این سناریو های تلخ مواجه بوده اند و این حس بیزاری به سختی از بین میرود.
با فرا رسیدن تابستان ٢٠١٨، آرسنال بیش از هر موقع دیگری نیاز به لیگ قهرمانان دارد، با مسوت اوزیل و الکسیس سانچزی که قطعا از تیم جدا خواهند شد! آرسنال نیاز به یافتن جایگزین های مناسب آنها بین استعداد ها و ستارگان حال حاضر فوتبال اروپا دارد.اما بدون حضور در لیگ قهرمانان، هیچ بازیکن بزرگی حاضر به پیوستن به آرسنال نمیشود و مجبور میشود به شکلی متوسط و معمولی به کار خود ادامه دهد.دربی برای آرسنال راجع به این است که بتواند تسلط بر روی تاتنهام را از سر بگیرد، راجع به این است که ثابت شود توپچیها میتوانند از پس آنها برآیند.
این یک چالش دلهره آور است، زیرا تاتنهام هرچیز مثبتی که آرسنال از دست داده را در خود دارد: سازماندهی، قدرت فیزیکی و اعتماد به نفس. اگرچه، یک نتیجه مناسب میتواند تاثیر چشمگیری بر ادامه فصل آرسنال داشته باشد.آرسن ونگر نمیتواند اجازه دهد که ناامیدی در رختکن تیمش رخنه کند. پیامد چنین چیزی فاجعهبار خواهد بود.
