7. گابریل پائولیستا
حواسمان باشد که با گابریل ماگالائس اشتباهش نگیریم؛ پائولیستا دو فصل و نیم در آرسنال حضور داشته و بیشتر از همه بابت درگیریاش با دیگو کاستا شناخته میشود.
خشونت و تعصب او مقداری بیشاز حد بود، و آمار دریافت کارت زرد و قرمز او در لیگ برتر بهطور میانگین هر 329.5 دقیقه اتفاق افتاده است. تعجبی ندارد که آرسن ونگر به او لقب «کله خراب» داده است.
او نتوانست خود را به زوج کوشیلنی و مرتساکر تحمیل کند و در ادامه نیز در فصل 2017 با مبلغی ناچیز به والنسیا منتقل شد.
او در مصاحبه سال 2019 خود با ایندیپندنت گفت: «در دورانم در لیگ برتر تلاش کردم کیفیتم را اثبات کنم، اما شانس این کار به من داده نشد. اغلب با مصدوم شدن همتیمیهایم به من فرصت حضور در ترکیب اصلی میرسید. شایسته فرصتهای بیشتری بودم. غمگین بودم چرا که علیرغم نظر بسیاری، کیفیت لازم برای حضور در ترکیب اصلی را داشتم.»
6. سوکراتیس پاپاستاتوپولوس
در سال 2018 با مبلغ 17.6 میلیون پوند از بوروسیا دورتموند جذب شد. قرار بود به عنوان یک مدافع مرکزی کلاسیک و سرسخت به ترمیم خط دفاعی تیم کمک کند.
او در دوران اونای امری عملکرد قابل قبولی به نمایش گذاشت، اما محدودیتش در بازی با پا او را از لیست آرتتا خارج کرد.
پس از کنار گذاشته شدن از لیست بازیکنان تیم در آغاز فصل 2020/21، قرارداد او با توافق مشترک فسخ شد و در ژانویه به المپیاکوس پیوست.
5. اندی لینیگان
پس از به ثمر رساندن گل در دقایق اضافه در فینال جام حذفی مقابل شفیلدونزدی در سال 1993، لینیگان به نخستین بازیکن آرسنال تبدیل شد که به طور رسمی پیراهن شماره پنج را بر تن میکند.
این مدافع میانی زیر سایه تونی آدامز، استیو بولد و مارتین کیون قرار داشت اما طی دو فصل حضورش در آرسنال 41 مرتبه در لیگ برتر به میدان رفت.
او پیش از انتقال دائمی به کریستال پالاس در ژانویه 1997، برای فصل 1995/96 شمارهاش را به 12 تغییر داد.
او پس از بازنشستگی یک شرکت لولهکشی تأسیس کرد. نمیدانیم آیا توماس پارتی در این زمینه پا جای پای او خواهد گذاشت یا نه!
4. توماس فرمالن
فرمالن در سال 2009 از آژاکس به آرسنال پیوست و اولین فصل درخشانی را پشت سر گذاشت و هفت گل در لیگ برتر به ثمر رساند و در تیم منتخب فصل لیگ برتر قرار گرفت.
او در فصل اول حضورش در آرسنال 45 بازی انجام داد که هیچوقت به این تعداد بازی در یک فصل برای باشگاه نزدیک نشد. او به دلیل یک سری مشکلات و مصدومیتها نتوانست بیش از 150 بازی در پنج سال حضورش در آرسنال انجام دهد.
ملی پوش بلژیکی پس از فروش رابین فن پرسی به منچستریونایتد در سال 2012 کاپیتان باشگاه بود، اما پس از آن قرارداد جدید را رد کرد و دو سال بعد به بارسلونا پیوست.
3. کولو توره
توره که خود را به عنوان یکی از بهترین مدافعان لیگ برتر معرفی کرده بود، پیش از فصل 07-2006، پیراهن شماره 5 آرسنال به او اهدا شد.
او سپس یک همکاری دفاعی درخشان با ویلیام گالاس ایجاد کرد.
این مدافع میانی بازیکن اصلی تیم توپچیها بود تا اینکه درگیری شدید او با گالاس در تابستان 2009 باعث جداییش از باشگاه آرسنال شد.
2. استیو بولد
با وجود پیوستن به آرسنال در سال 1988، بولد تا شروع فصل 1996-1995 منتظر ماند تا رسماً پیراهن شماره 5 خود را بر تن کند.
او یکی از چهار مدافع میانی مشهور باشگاه است که در کنار بازیکنانی چون لی دیکسون، نایجل وینتربرن و تونی آدامز حضور دارد.
او در موفقیت آرسنال در فصل 1997-1998 به یک شخصیت باتجربه و مهم تبدیل شد و 34 بازی در همه رقابتها برای تیم آرسن ونگر انجام داد.
بولد دوران مربیگری خود را در ساندرلند در سالهای 1999 تا 2000 قبل از پیوستن به کادر مربیگری آرسنال شروع کرد، او تا سال 2021 به کار خود در باشگاه ادامه داد.
1. مارتین کیون
کیون پیراهن شماره 5 را از بولد در سال 1999 به ارث برد و مطمئناً چیزهای زیادی به ارزش این پیراهن اضافه کرد، او اجازه نداد که فشار بر عملکرد او تأثیر بگذارد.
این مدافع پیراهن شماره 5 را با افتخار قابل توجهی بر تن کرد و دومین قهرمانی لیگ برتر و جام حذفی را با باشگاه در فصل 02-2001 کسب کرد.
او سپس در آخرین فصل حضورش در آرسنال بیشتر نیمکت نشین بود و فقط 10 بازی در لیگ انجام داد ولی در نهایت در آن فصل، [فصل 04-2003] بدون شکست قهرمان لیگبرتر شدند. بزرگترین تصویری که از او باقی مانده، مسلماً حرکت او در برابر نیستلروی در نبرد اولدترافورد بود.
