برای هواداران آرسنال، هیچ مسابقهای به اندازه رویارویی با تاتنهام هیجانانگیز نیست. به محض اعلام برنامه مسابقات، دربی شمال لندن با خط قرمز روی تقویمها مشخص میشود.
پیروزی در خانه رقیب دیرینه، در ورزشگاه N17، از شیرینترین طعمهای ممکن است و ما در طول سالها، بردهای به یاد ماندنیای داشتهایم که به خاطر شادیای که به همراه آوردهاند، وارد افسانههای آرسنال شدهاند.
در اینجا به شش مورد از بهترین بازیهای خارج از خانه در پنج دهه گذشته اشاره میکنیم:
۴ مارس ۱۹۸۷
تاتنهام ۱-۲ آرسنال
این دیدار برگشت نیمه نهایی جام اتحادیه یکی از چهار برد ۲-۱ در وایت هارت لین در سال ۱۹۸۷ بود. سه روز قبل، توانستیم با ثبت نتیجه ۲-۲ در مجموع، شکست ۱-۰ در بازی رفت را جبران کنیم. انگیزه مضاعف ما از پیام خودباورانهای بود که در نیمه اول از بلندگو ورزشگاه پخش شد و در آن توضیح داده میشد که هواداران تاتنهام چگونه میتوانند برای فینال بلیت تهیه کنند.
وقتی دو تیم دوباره به مصاف هم رفتند، کلایو آلن در دقیقه ۶۲ میزبان را پیش انداخت، اما یان آلیسون، بازیکن تعویضی، موفق شد با ضربه نزدیک در دقیقه ۸۸ بازی را به تساوی بکشاند. سپس در دقیقه آخر، پاس گل دیوید روکاسل ما را برای اولین بار در این دیدار پیش انداخت و راه را برای پیروزی مقابل لیورپول در ومبلی و کسب جام هموار کرد.
۵ می ۱۹۹۹
تاتنهام ۱-۳ آرسنال
در حالی که فصل ۱۹۹۸/۹۹ به مراحل پایانی خود نزدیک میشد، ما در صدر جدول با منچستریونایتد رقابت شانه به شانه داشتیم. اسپرز با تمام وجود میخواست مانع از قهرمانی مجدد ما در لیگ برتر شود، اما ما با غلبه بر آنها و باقیماندن دو بازی، به صدر جدول صعود کردیم.
در ۴۰ دقیقه ابتدایی بازی برتری محسوسی داشتیم و دنیس برکمپ برای امانوئل پتی و نیکولاس آنلکا موقعیت گل ایجاد کرد. سپس دارن اندرتون با یک ضربه آزاد زیر پای دیوید سیمن، بازی را در نیمه دوم هیجانانگیز کرد. با این حال، نوانکو کانو با یک حرکت انفرادی فوقالعاده در پنج دقیقه پایانی بازی، لوک یانگ را جا گذاشت و گل برتری را به ثمر رساند تا سه امتیاز حیاتی و حق لافزنی را برای ما به ارمغان بیاورد.
۲۵ آوریل ۲۰۰۴
تاتنهام ۲-۲ آرسنال
ما یک بار دیگر در این بازی مدعی قهرمانی بودیم، و تنها یک امتیاز برای تکرار موفقیت ۱۹۷۱ و قهرمانی در لیگ در وایت هارت لین کافی بود. پاتریک ویرا قبل از اینکه هموطنش رابرت پیرس با دو برابر کردن اختلاف، اطمینان از کسب جام را تقریباً قطعی کند، ما را پیش انداخت.
با این حال، اسپرز با تمام قوا به میدان آمد و پس از اینکه جیمی ردنپ گل تساوی را به ثمر رساند، یک پنالتی جنجالی در اواخر بازی به میزبان داده شد که رابی کین آن را تبدیل به گل کرد. اما با وجود از دست دادن دو امتیاز، یک امتیازی که کسب کردیم برای قطعی کردن قهرمانی کافی بود و باعث جشنهای دیوانهوار داخل و خارج از زمین شد و ما را در مسیر رسیدن به عنوان «شکستناپذیران» با چهار بازی باقیمانده قرار داد.
۱۳ نوامبر ۲۰۰۴
تاتنهام ۴-۵ آرسنال
در اواخر همان سال، شاهد گلهای فراوانی در یک بازی کلاسیک لیگ برتر بودیم، اما اطمینان حاصل کردیم که اولین بازی مارتین یول به عنوان سرمربی تاتنهام با شکست به پایان برسد.
نورالدین نیبت، مدافع میانی میزبان، با یک ضربه والی تماشایی آنها را پیش انداخت، اما حتی پس از اینکه تیری آنری درست قبل از نیمه وقت بازی را به تساوی کشاند، هیچکس نمیتوانست پیشبینی کند که بعد از شروع مجدد بازی چه اتفاقات دیوانهکنندهای خواهد افتاد.
لاورن یک ضربه پنالتی را تبدیل به گل کرد تا ما را پیش بیندازد، سپس ویرا با قدرت از سد مدافعان گذشت و گلزنی کرد. در حالی که جرمین دفو با یک ضربه محکم دروازه ما را گشود، برتری دو گله با گل فردی لیونبرگ دوباره به دست آمد. لدلی کینگ با ضربه سر گلزنی کرد قبل از اینکه پیرس به گل همیشگی خود مقابل اسپرز برسد، گلی که با توجه به گلزنی فردریک کانوته، نهمین گل این بازی فوقالعاده، بسیار حیاتی بود.
۲۱ سپتامبر ۲۰۱۰
تاتنهام ۱-۴ آرسنال
این دیدار جام اتحادیه، با برتری ۴-۱، بزرگترین برد ما در خانه رقیب از سال ۱۹۷۸ را به ثبت رساند. آرسن ونگر، طبق معمول در این رقابتها، ترجیح داد تا بازیکنان جوانی را به ترکیب اضافه کند و این تصمیم با ضربه سر هنری لانسبری بر روی سانتر جک ویلشر، که تنها گل او برای توپچیها بود، نتیجه داد. با این حال، رابی کین بار دیگر با گلزنی خود در دقیقه ۹۰ بازی را به تساوی کشاند.
اما تنها شش دقیقه پس از شروع وقتهای اضافی، با دو ضربه پنالتی از سمیر نصری که هر دو بار اسلوبودان پلتیکوسا، دروازهبان اسپرز، را مغلوب کرد، پیش افتادیم. سپس آندری آرشاوین با یک شوت محکم به گوشه پایین دروازه، برتری قاطع ما را تکمیل کرد.
۲۳ ژانویه ۲۰۲۳
تاتنهام ۰-۲ آرسنال
ما در اولین برد خود در ورزشگاه تاتنهام هاتسپر استادیوم، با اختلاف هشت امتیاز به صدر جدول لیگ برتر صعود کردیم. در دقیقه ۱۴، هوگو لوریس با اشتباه در دفع سانتر بوکایو ساکا، توپ را وارد دروازه خودی کرد تا به ما برای رسیدن به گل اول کمک کند. ما در ادامه میتوانستیم گل دوم زیبایی را هم به ثمر برسانیم، اما شلیک محکم توماس پارتی به تیرک دروازه برخورد کرد.
با این حال، در دقیقه ۳۶ بازی، برتری خود را با شوت دقیق مارتین اودگارد از فاصله ۲۵ متری به گوشه پایین دروازه لوریس، دو برابر کردیم. در طرف مقابل، چندین مهار دیدنی از آرون رمزدیل در هر دو نیمه، مانع از گلزنی اسپرز شد و ما توانستیم اولین برد خارج از خانه در دربی شمال لندن از سال ۲۰۱۴ را در لیگ برتر جشن بگیریم.
