آرسنال پنجشنبه شب در نیمهنهایی جام اتحادیه در آنفیلد، با وجود 10 نفره شدن، به طرز چشمگیری به تساوی 0-0 مقابل لیورپول دست یافت.
کارت قرمز گرانیت ژاکا در دقیقه 24 به این معنی بود که میهمان باید بیش از یک ساعت با یک بازیکن کمتر بازی کند، کاری بسیار دشوار در زمینی که توپچی ها در سال های اخیر بارها در آن ضربه خورده اند.
به نظر میرسید که آرسنال از نظر دفاعی از هم پاشیده شود و در بازی رفت جام اتحادیه پا پس بکشد.
وایت پس از انتقال 50 میلیون پوندی اش از برایتون که مورد انتقاد بسیاری قرار گرفت، شروعی متزلزل در دوران حرفه ای خود در آرسنال داشت، اما این بازیکن 24 ساله در ماه های اخیر نقش خود را افزایش داده و شروع به پیشرفت کرده است.
کارشناسان و هواداران به سرعت این سوال را مطرح کردند که چرا آرسنال برای بازیکنی که تنها یک فصل کامل در لیگ برتر حضور داشته است، چنین هزینه بالایی پرداخت کرده است.
عملکرد او در آنفیلد نشان داد که این مبلغ کاملاً موجه است.
وایت بازی را با بیشترین تکل، مهار و بلاک در زمین به پایان رساند.
هنگامی که آرسنال در سپتامبر 2020 در آنفیلد 3-1 به لیورپول باخت، آنها عملکرد قابل احترامی از خود به نمایش گذاشتند، اما فاصله کیفی بسیار زیاد بود و میکل آرتتا حتی به آن اعتراف کرد و به ویژه ویرجیل فن دایک را مورد توجه قرار داد.
آرتتا پس از بازی اعلام کرد: (آنها را به خوبی از جلو پرس میکنیم، اما فن دایک یک پاس 60 یاردی برای صلاح میفرستد و آنها از پرس خارج می شوند. این کیفیت است.)
جدایی داوید لوئیز در تابستان به این معنی بود که آرسنال به دنبال یک مدافع میانی جدید بود و طبیعتاً آرتتا مدافعی را هدف قرار داد که تکنیکش روی توپ شبیه یک هافبک بود.
آرتتا که به طور واضح به فن دایک و توپ های مورب بلند او حسادت می کرد، با 50 میلیون پوند به برایتون رفت و بن وایت را با خود بازگرداند.
محدوده پاس وایت برای یک مدافع میانی قابل توجه است و این در عملکرد او مقابل لیورپول کاملاً نمایان بود.
با عقب نشستن آرسنال، پاسهای بلند وایت برای لاکازت و ساکا، برای کاهش فشار لیورپول بسیار مهم بود و دقت دقیق این پاسها چیزی است که او را از بقیه متمایز میکند.
بازیکنان خوب زیادی وجود دارند که می توانند در عمق دفاع کنند و مانند وایت مقابل لیورپول کلین شیت کنند، بدون اینکه قیمت بالایی داشته باشند که گابریل ماگالائس یکی از آنهاست، اما خونسردی، آرامش و توانایی وایت در بازی با توپ چیزی است که برتری را به ارمغان می آورد.
یک پاس به لاکازت در نیمه دوم نمونه کاملی از خوب بودن وایت بود.
در حالی که یک مهاجم لیورپول به سرعت او را دنبال میکرد و دریایی از بازیکنان بین او و خط نیمه زمین وجود داشت، وایت بدون وحشت مکث کرد و توپ را مستقیماً به پای مهاجم در فاصله 40 یاردی رساند.
این همان پاسی بود که آرتتا قبلاً فن دایک را به خاطر آن ستایش کرده بود، که به آرسنال اجازه میداد تا پرس حریف را شکست دهد، ضدحمله ای را آغاز کند و به مدافعانش فضای کافی بدهد و بسیاری از مدافعان برای انجام آن با مشکل مواجه شدند.
وایت با چنین استعدادی، قرار است تا سالهای آینده به عنوان تکیهگاه اصلی در آرسنال و احتمالاً خط دفاع انگلیس باشد.
از هر هوادار آرسنال، برایتون یا لیدز بپرسید که در مورد وایت چه فکری می کنند، و همه آنها به شما یک چیز را خواهند گفت: او بسیار درخشان است.
به قلم راهول لاخانی
