دیدار برزیل و نروژ در مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶، برای هواداران آرسنال جذابیتی مضاعف خواهد داشت. هرچند پیش از شروع مسابقه در روز یکشنبه، نگاهها بیش از هر چیز به ستارههایی چون وینیسیوس جونیور و ارلینگ هالند معطوف است، اما یکی از مهمترین داستانهای این بازی به تقابل میان هافبک فعلی و شاید هافبک آینده توپچیها بازمیگردد.
برونو گیمارش و مارتین اودگارد، دو تن از خلاقترین بازیکنان تورنمنت تا اینجا، در نیوجرسی مقابل یکدیگر قرار میگیرند و نبرد فردی آنها میتواند نقش تعیینکنندهای در سرنوشت مسابقهای داشته باشد که برخلاف تصور اولیه، روی کاغذ بسیار نزدیک و متعادل به نظر میرسد؛ آن هم با وجود سابقه و اعتبار بالای سلسائو.
اگرچه رقابت جذاب کفش طلا تیترهای اصلی رسانهها را به خود اختصاص داده، اما مسابقه برای کسب عنوان بهترین پاسور جام جهانی نیز به همان اندازه دیدنی بوده است. گیمارش با ۴ پاس گل و اودگارد با ۳ پاس گل، هر دو در جمع ۵ بازیکن برتر این فهرست قرار دارند و تنها مایکل اولیسه فرانسوی با ۵ پاس گل بالاتر از آنها ایستاده است.
این تقابل در شرایطی برگزار میشود که آرسنال همچنان وضعیت هافبک ۶۵ میلیون پوندی نیوکاسل را زیر نظر دارد؛ بازیکنی که با درخشش در آمریکای شمالی نشان داده در کنار اودگارد میتواند خط میانی توپچیها را به سطحی بالاتر برساند.
خاموش کردن منتقدان
اودگارد در فصل گذشته در سطح باشگاهی با تردیدها و انتقادهایی مواجه بود. برخی کارشناسان و حتی بخشی از هواداران آرسنال معتقد بودند او باید از ترکیب اصلی کنار گذاشته شود یا حتی در تابستان فروخته شود؛ موضوعی که با توجه به تبدیل شدنش به نخستین کاپیتان قهرمان آرسنال در ۲۲ سال اخیر، عجیب به نظر میرسید.
بخش عمده این انتقادات از این تصور ناشی میشد که اودگارد در نقش شماره ۱۰ بیش از حد محافظهکارانه بازی میکند و گاهی اجازه میدهد مسابقات بدون تأثیرگذاری جدی او سپری شوند، به جای آنکه کنترل بازی را در دست بگیرد. او در برخی مقاطع فصل واقعاً تحت تأثیر مصدومیتهای جزئی قرار گرفت، اما با این حال موفق شد در ۲۴ بازی لیگ برتر، ۷ پاس گل به ثبت برساند.
با این حال، جام جهانی بار دیگر چهره واقعی اودگارد را به نمایش گذاشته است. او بدون فشار سنگین پایان دادن به سالها انتظار برای قهرمانی لیگ در سطح باشگاهی، با آزادی عمل بیشتری بازی کرده و در سه نمایش پویای خود، نسخهای آشناتر از تواناییهایش را نشان داده است. به نظر میرسد او تا حد زیادی منتقدانش را ساکت کرده و شاید باشگاه را نیز متقاعد کرده باشد که فروشش تصمیم درستی نخواهد بود.
فرمانده خلاقیت نروژ
کاپیتان نروژ تاکنون در سه بازی خود در آمریکای شمالی، ۳ پاس گل ثبت کرده است؛ از ارسال کرنری که به گل لئو اوستیگارد مقابل عراق منجر شد تا پاس دقیق برای ارلینگ هالند برابر سنگال و همچنین پاس تعیینکننده برای آنتونیو نوسا پیش از گل تماشایی او مقابل ساحل عاج.
بر اساس آمار اوپتا، اودگارد تنها سومین بازیکن تاریخ فوتبال مردان است که از زمان آغاز ثبت آمارها در سال ۱۹۶۶، در هر سه حضور نخست خود در جام جهانی پاس گل داده است. او همچنین نخستین بازیکنی محسوب میشود که پس از دیرک کویت در سال ۲۰۱۰، در سه مسابقه متوالی جام جهانی موفق به ثبت پاس گل شده است.
اودگارد در دیدار مرحله یکشانزدهم نهایی برابر فیلها، ۹۰ بار توپ را لمس کرد و ۱۸ پاس رو به جلو فرستاد؛ آماری که از هر بازیکن دیگری در میدان بیشتر بود.
البته این عملکرد برای ستاره ۲۷ ساله نروژ اتفاقی تازه محسوب نمیشود. او با وجود از دست دادن سه مسابقه از هشت دیدار مرحله مقدماتی به دلیل مصدومیت، باز هم ۷ پاس گل به ثبت رساند؛ از جمله ۳ پاس گل در یک بازی مقابل اسرائیل. هیچ بازیکن دیگری در اروپا به چنین آماری دست پیدا نکرد.
قهرمان کمتر دیدهشده برزیل
برونو گیمارش نیز جام جهانی را با عملکردی درخشان آغاز کرده است. شاید او به اندازه ستارگان افسانهای نسلهای طلایی گذشته سلسائو مورد توجه قرار نگیرد یا از همان میزان شهرت برخوردار نباشد، اما کاپیتان نیوکاسل بدون تردید یکی از مهمترین بازیکنان برزیل در این رقابتها بوده است.
این هافبک یک پاس گل بیشتر از اودگارد ثبت کرده است؛ از پاس دقیق برای وینیسیوس در گل تساوی فوقالعاده مقابل مراکش گرفته تا ارسال دیگری برای گل سر این وینگر برابر اسکاتلند. او سپس با عبور از خط دفاع، توپ را برای ماتئوس کونیا مهیا کرد تا گل دیگری برای سلسائو رقم بخورد.
چهارمین و مهمترین پاس گل او نیز در مرحله یکشانزدهم نهایی برابر ژاپن به ثبت رسید؛ جایی که با حفظ آرامش، گابریل مارتینلی را در دقیقه ۹۶ صاحب موقعیت کرد تا برزیل به پیروزی دراماتیک دست یابد.
به این ترتیب، گیمارش به چهارمین بازیکنی تبدیل شد که در قرن بیستویکم موفق شده در یک دوره جام جهانی ۴ پاس گل ثبت کند؛ پس از میشائیل بالاک آلمان در سال ۲۰۰۲، فرانچسکو توتی ایتالیا در سال ۲۰۰۶ و خوان کوادرادو از کلمبیا در سال ۲۰۱۴. البته اندکی بعد مایکل اولیسه فرانسوی نیز به این جمع پیوست.
هافبک برزیل همچنین با خلق ۹ موقعیت، سومین هافبک برتر جام جهانی از این حیث به شمار میرود. دوندگی خستگیناپذیر او نیز در آمارها کاملاً مشهود است؛ چرا که طی چهار بازی خود تاکنون، در مجموع ۴۴.۴ کیلومتر دویده که تقریباً معادل یک ماراتن کامل است.
