اسپانیا با نمایشی مقتدرانه فرانسه را حذف کرد و فینالیست جام جهانی شد

با احترام به سه‌شیرهای انگلیس و آلبی‌سلسته آرژانتین و همچنین هری کین و لیونل مسی که ۲۴ ساعت بعد در آتلانتا مقابل هم قرار می‌گیرند، بسیاری از کارشناسان دیدار نخست مرحله نیمه‌نهایی جام جهانی میان فرانسه و اسپانیا را «فینال قبل از فینال» توصیف کرده بودند.

انبوه ستاره‌های حاضر در زمین، روی نیمکت و حتی بازیکنانی که در خانه مانده بودند، مسیر نسبتاً هموار دو تیم تا جمع چهار تیم پایانی و همچنین فضای پرشور ورزشگاه AT&T در ایالت تگزاس که به جای رنگ‌های آبی و نقره‌ای کابوی‌ها، مملو از رنگ‌های آبی فرانسه و قرمز اسپانیا بود، همگی بر جذابیت این مسابقه افزوده بودند.

واقعاً سخت بود که با این حجم از هیجان و تبلیغات مخالفت کرد.

با این حال، جدالی که انتظار می‌رفت نبردی نزدیک میان دو قدرت بزرگ فوتبال باشد، در نهایت به نمایش برتری مطلق تیمی بی‌نقص به نام اسپانیا تبدیل شد؛ تیمی که با گلزنی در ابتدای هر نیمه و ارائه نمایشی دفاعی کم‌نقص، موفق شد با نتیجه ۲ بر صفر فرانسه را شکست دهد.

شانزده سال پس از نخستین قهرمانی اسپانیا در جام جهانی، لاروخا حالا در فینال روز یکشنبه در ورزشگاه مت‌لایف نیوجرسی به مصاف برنده دیدار آرژانتین و انگلیس خواهد رفت. فرانسه نیز که به دنبال سومین حضور متوالی در فینال بود، باید روز شنبه در میامی برای کسب مقام سوم به میدان برود.

اسپانیا که در هفت مسابقه تنها یک گل دریافت کرده، اکنون در ۳۷ بازی متوالی شکست‌ناپذیر مانده است؛ روندی که از شکست در دیدار دوستانه مقابل کلمبیا در مارس ۲۰۲۴ آغاز شده است. اگر تنها مسابقات رسمی را در نظر بگیریم، آخرین شکست این تیم به مارس ۲۰۲۳ و دیدار انتخابی یورو مقابل اسکاتلند بازمی‌گردد.

میکل اویارسابال از روی نقطه پنالتی گلزنی کرد و پدرو پورو نیز با به ثمر رساندن گل دوم روی یک حرکت ترکیبی زیبا، نقش اصلی را در ششمین پیروزی متوالی قهرمان اروپا ایفا کرد؛ تیمی که رقابت‌ها را با تساوی بدون گل آغاز کرده بود.

فرانسه، قهرمان جام جهانی ۲۰۱۸ و نایب‌قهرمان ۲۰۲۲، در طول پنج هفته مسابقات یکی از آماده‌ترین تیم‌های تورنمنت بود و شش مسابقه قبلی خود را با مجموع تفاضل گل ۱۶ بر ۲ پشت سر گذاشته بود. اما در روز جشن ملی فرانسه، له‌بلو هیچ راهی برای عبور از ساختار دفاعی مستحکم اسپانیا پیدا نکرد.

کیلیان امباپه که پیش از این مسابقه صدرنشین جدول گلزنان جام جهانی بود، فضای بسیار کمی برای خودنمایی پیدا کرد. مدافعان اسپانیا بارها کاپیتان فرانسه را در ضدحملات محاصره کردند و اجازه ندادند او در مناطق خطرناک صاحب توپ شود یا لحظات تعیین‌کننده همیشگی خود را خلق کند.

پیش از مسابقه نیز حاشیه‌هایی شکل گرفته بود؛ پس از آنکه گزارش شد لامین یامال گفته است فرانسه باید از اسپانیا بترسد. رسانه‌ها به این موضوع پرداختند، اما بازیکنان دو تیم چندان وارد این حاشیه نشدند و یامال نیز توضیح داد که صحبت‌هایش به اشتباه تعبیر شده است.

با این وجود، هیچ تردیدی درباره شدت رقابت سنتی دو تیم وجود نداشت؛ رقابتی که در سال‌های اخیر شامل نیمه‌نهایی یورو ۲۰۲۴ و دیدار جذاب لیگ ملت‌های ۲۰۲۵ بود و هر دو بار با برتری لاروخا به پایان رسید. علاوه بر رقابت‌های ملی، بسیاری از بازیکنان دو تیم در سطح باشگاهی اروپا نیز شناخت کاملی از یکدیگر داشتند.

نه اسپانیا و نه فرانسه در شش مسابقه ابتدایی خود در این جام عقب نیفتاده بودند. اسپانیا تا دیدار مرحله یک‌چهارم نهایی مقابل بلژیک هیچ گلی دریافت نکرده بود و فرانسه نیز با سه کلین‌شیت متوالی پا به نیمه‌نهایی گذاشته بود و در چهار مسابقه از پنج بازی اخیر خود نیز دروازه‌اش را بسته نگه داشته بود.

خط دفاعی فرانسه و توانایی این تیم در عبور از پرس اسپانیا، با بازگشت به‌موقع اورلین شوامنی تقویت شده بود؛ هافبکی که به دلیل آسیب‌دیدگی همسترینگ دو مسابقه را از دست داده بود.

حضور لامین یامال در جناح راست، چالش بزرگی برای لوکاس دینیه، مدافع چپ فرانسه، ایجاد کرده بود. دینیه تا دقایق ابتدایی عملکرد مناسبی داشت، اما خطای او روی یامال زمینه‌ساز گل نخست اسپانیا شد.

جالب اینکه این بار نه تکنیک و نه سرعت یامال باعث دردسر شد. روی ارسال مارک کوکوریا از یک سمت محوطه جریمه به سمت دیگر، دینیه تلاش کرد با ضربه سر توپ را برای دفع آماده کند، اما تمرکز خود را روی یامال از دست داد و هنگام چرخش برای ضربه زدن به توپ، با پای خود به ران چپ ستاره جوان اسپانیا ضربه زد.

داور مسابقه، ایوان بارتون، بدون هیچ تردیدی نقطه پنالتی را نشان داد.

در دقیقه ۲۲، اویارسابال ضربه پنالتی را با شوتی محکم به گوشه بالای سمت راست دروازه فرستاد؛ ضربه‌ای که مایک مانیان هیچ شانسی برای مهار آن نداشت و این گل، پنجمین گل او در این دوره از مسابقات بود.

مشکلات فرانسه دقایقی بعد بیشتر شد؛ زمانی که ویلیام سالیبا هنگام تعقیب معمولی توپ و بدون برخورد با حریف دچار مصدومیت شد و نتوانست به بازی ادامه دهد. در نتیجه ماکسانس لاکروا که پیش از این تنها یک بار در مسابقات به میدان رفته بود، جانشین او شد.

فرانسه کاملاً از ریتم بازی خارج شده بود و برای شکستن ساختار دفاعی منظم اسپانیا با مشکلات فراوانی روبه‌رو بود. در مقابل، اسپانیا همچنان خطرساز ظاهر می‌شد و مهم‌ترین موقعیت آن‌ها در دقیقه ۳۸ و پس از پرس شدید و توپ‌گیری در زمین حریف شکل گرفت.

چند پاس یک‌ضرب در فضای فشرده با همکاری لامین یامال و دنی اولمو در سمت راست محوطه جریمه ادامه یافت. یامال توپ را برای فابیان رویس ارسال کرد، اما ضربه او در تیر نزدیک با دخالت به‌موقع دایو اوپامکانو دفع شد.

له‌بلو در حالی راهی رختکن شد که آمار تاریخی به ضررش بود؛ فرانسه تاکنون هیچ مسابقه‌ای در جام جهانی را پس از عقب افتادن در نیمه نخست نبرده بود. این تیم نیمه دوم را نیز با یک تغییر آغاز کرد و مانو کونه به جای آدرین رابیو که کارت زرد گرفته بود، وارد زمین شد.

با ادامه ناکامی تیمش، دیدیه دشان در دقیقه ۵۷ بار دیگر دست به تغییر زد و دزیره دوئه را به جای بردلی بارکولا به میدان فرستاد.

اما تنها یک دقیقه بعد، اسپانیا اختلاف را دو برابر کرد.

پدرو پورو توپ را به دنی اولمو در پشت محوطه جریمه رساند و سپس به سمت فضای خالی حرکت کرد. مانو کونه و دزیره دوئه او را رها کردند. اولمو در حالی که توسط اوپامکانو سرنگون می‌شد، موفق شد پاس خود را به پورو برساند. مدافع راست اسپانیا با نفوذی عالی توپ را کنترل کرد و پیش از رسیدن مانیان، با ضربه‌ای دقیق دومین گل خود در این جام را به ثمر رساند.

لامین یامال نیز تصور می‌کرد کار را تمام کرده است؛ او روی پاس عمقی فوق‌العاده پائو کوبارسی موفق به گلزنی شد، اما این گل به دلیل آفساید میلی‌متری مردود اعلام شد.

فشار فرانسه در ادامه مسابقه افزایش یافت، اما هیچ نتیجه‌ای به همراه نداشت. دشان که کاملاً ناامید شده بود، در دقیقه ۷۳ با انجام دو تعویض آخر خود، تمام سهمیه تغییراتش را مصرف کرد.

بازی فرانسه نیز بیش از هر چیز، ناامیدی را به تصویر می‌کشید. فرصت‌هایی ایجاد می‌شد، اما یکی پس از دیگری از دست می‌رفت.

این روز، از ابتدا تا انتها، کاملاً متعلق به اسپانیا بود.