استادیوم امارات( اَشبرتون گِرُو)

 

ورزشگاه اَشبرتون گِرُو یا امارات، در منطقه آیلنگتون واقع شده. این ورزشگاه در ماه جولای سال 2006 افتتاح شد و در مجموع گنجایش 60.335 نفر را دارد و از این جهت، پس از اولدترافورد، دومین ورزشگاه بزرگ فوتبال در انگلستان و سومین ورزشگاه پس از ومبلی و توئیکنهام در بین انواع استادیوم ها در لندن است. امارات در مجموع، پنجمین  ورزشگاه بزرگ فوتبال در بریتانیاست. این ورزشگاه در ابتدا و پیش از آنکه نام آن در اکتبر 2004 به خطوط هواپیمایی امارات فروخته شود، به دلیل مستقر بودن در جاده ای با نام  اشبرتون گِرُو، به همین نام شناخته می شد. پروژه ی ساخت و ساز این ورزشگاه 390 میلیون پوند هزینه برداشت.

 

  استادیوم

این ورزشگاه ، دارای 4 ردیف صندلی و در بالای سکوه های تماشاچیان، دارای سقف می باشد ، ولی در مجموع ورزشگاه سرپوشیده محسوب نمی شود. تیم طراحی این ورزشگاه ، شامل گروه معماری HOK Sport ( هم اکنون با نام Populous فعالیت می کند) ، مشاورین ساختمانی AYH و شرکت مهندسی Buro Happold  می شود.

استادیوم توسط Sir Robert McAlpine در محل املاک صنعتی Ashburton Grove ، چند صد متر آنطرف تر از استادیوم قبلی آرسنال ، Highbury ،بنا نهاده شد. قسمت بالایی (26,646) و قسمت پایینی (24,425) شامل صندلی های سایز استاندارد هستند. برای فصل 2006-07 ، قیمت بلیط ها برای بزرگسالان ، برای اکثر بازی ها ، بین 32 تا 66 پوند، برای کودکان و اعضای کلوپ Cannon ، فقط در قسمت خانوادگی که "Category B" نام گذاری شده است تنها 13 پوند بود. این ارقام برای "Category A"  و در بازی برابر تیم های بزرگ بین 46 تا 94 پوند و برای کودکان در قسمت خانوادگی ، به حدود 20 پوند افزایش پیدا می کند. قیمت بلیط تمام فصل ، برای فصل 2006-07 بین 885  تا 1,825 پوند برآورد شده است.

ردیف اصلی و میانی ، که با نام "Club Level" شناخته می شود ، دارای قیمت بالاتری است و شامل جایگاه ویژه هیئت مدیره و روئسا نیز می باشد. در این ردیف ، 7,139 صندلی  وجود دارد که با اعطای مجوزی با اعتبار بین 1 تا 4 ساله فروخته می شود. قیمت این صندلی ها برای فصل 2006-07 بین 2,500 تا 4,750 پوند در هر فصل برآورد شده است و تمام بازی های خانگی در لیگ و همچنین تمام بازی ها خانگی آرسنال در رقابت های لیگ قهرمانان ، جام حذفی و جام اتحادیه را پوشش می دهد. تمام این صندلی ها تا ماه مه سال 2006 ، به فروش رفتند.

بالای این ردیف صندلی ها ، ردیف کوچکی شامل 150 جایگاه ویژه ی 10، 12 و 15 نفره وجود دارد. مجموع افراد حاضر در این طبقه ، 2,222 نفر می باشد. قیمت جایگاه های ویژه از سالیانه 65 هزار پوند به علاوه ی مالیات بر ارزش افزوده ،شروع می شود و تمام بازی های خانگی آرسنال در لیگ ، لیگ قهرمانان ، جام حذفی و جام اتحادیه را تحت پوشش قرار می دهد. وِیژه ترین قسمت ورزشگاه "Diamond Club" نام دارد که تنها به صورت دعوتنامه ای است و قیمت آن ، به صورت پیش پرداخت 25 هزار پوند و به ازای هر سال ، 25 هزار پوند دیگر است. این بلیط ها شامل حق استفاده از سالن استراحت خصوصی،
یک رستوران مجلل و بار ، پارکینگ همراه با خدمتگذار و نگهبان است. تقاضای بالا برای بلیط ها و همچنین متمول بودن هواداران لندنی آرسنال ، بدین معنی است که سود عاید از صندلی های مخصوص و جایگاه های ویژه ، به اندازه ی تمام سود حاصل از تمام صندلی های هایبوری است.

ابعاد زمین 68*105 متر است . ابعاد چمن کلی ورزشگاه ، 76*113 متر است و مانند هایبوری ، از شمال به جنوب است. تونل ورود بازیکنان و جایگاه مربیان و بازیکنان ذخیره در غرب زمین چمن و زیر دوربین اصلی تلویزیونی قرار دارد. هواداران تیم میهمان در ضلع جنوب شرقی طبقه ی پایین قرار می گیرند. تعداد هواداران تیم میهمان می تواند بین 1500 تا 4500 صندلی ، پشت دروازه ی جنوبی و در طبقه ی پایین باشد. همچنین امکان اضافه کردن 4500 صندلی دیگر در طبقه ی بالا نیز وجود دارد که با این حساب ، مجموع صندلی های تیم میهمان را به 9000 می رساند. ( بر اساس قانون ، برای رقابت های حذفی ، مانند جام حذفی و جام اتحادیه ، 15% صندلی ها باید سهم تیم میهمان باشد)

 

طبقه ی بالای ورزشگاه به گونه ای طراحی شده که در گوشه های زمین فضای خالی وجود داشته باشد و شیب سقف ورزشگاه به درون است. ورزشگاه به این دلیل اینگونه طراحی شده تا امکان استفاده ی هرچه بیشتر از جریان هوا و نور خورشید وجود  داشته باشد. باشگاه آرسنال به داشتن یکی از بهترین زمین های چمن در دنیا ، معروف است و طراحی استادیوم جدید ، این نکته را نیز مورد توجه قرار داده است. هوادارانی که در یک طرف طبقه ی بالا حضور دارند ، امکان مشاهده ی هواداران حاضر در ضلع مقابل  خود در طبقه ی بالا را ندارند. در ضلع های شمال غربی و جنوب شرقی ، دو صفحه نمایش بزرگ وجود دارد که از سقف آویزان شده اند. در حال حاضر ، باشگاه در حال بررسی کردن این است که آیا در ضلع شمال شرقی نیز صفحه نمایش جدیدی قرار دهند یا نه.

استادیوم جدید ، به خانه ی قدیم آرسنال ، هایبوری ،احترام می گذارد . دفاتر درون باشگاه ، رسما " Highbury House" خوانده می شوند و در شمال شرقی ورزشگاه قرار دارند.مجسمه ی هربرت چاپمن و سه مجسمه ی دیگر  که در هایبوری وجود داشتند ، Claude Ferrier ( طراح جایگاه شرقی ورزشگاه هایبوری) ، Denis Hill-Wood ( رئیس اسبق آرسنال و پدر رئیس کنونی باشگاه ، پیتر هیلوود) و آرسن ونگر ( سرمربی کنونی باشگاه)، به ورزشگاه جدید منتقل شدند و در حال حاضر ، در مقابل در ورودی قسمت Diamond Club در معرض دید قرار دارند.

 

به علاوه ، دو پلی که از بالای راه آهن عبور می کنند و به سمت شرق استادیوم می روند و آن را به پارک دریتون (Drayton Park) متصل می کنند ، ضلع ساعت و پل های سکوی شمالی نام دارند.
به افتخار جایگاه تماشاچیان در هایبوری ، ساعتی که اسمش به "ضلع ساعت قدیمی " تبدیل شده بود ، به ورزشگاه امارات منتقل و رو به پلی با همین اسم ، نصب شد. پس از وجود فشارهایی از طرف هواداران و تلاش هایی برای انجام دادن عمل "آرسنالیزیشن ( Arsenalisation)" یا همان "آرسنالی کردن" ، به دلیل حمایت های فراوان ایوان گازیدیس ، باشگاه بر این شد تا  نمونه ی بزرگتری از این ساعت را در ورزشگاه نصب کند که این کار پس از پایان فصل 2009-10 عملی شد. یکی از خاطره انگیزترین نتایج طرح "آرسنالیزیشن" ، ارائه ی دوباره ی  اسامی ضلع های ورزشگاه هایبوری بود. چهار ضلع ورزشگاه ، ضلع ساعت ، سکوی شمالی ، جایگاه های شرقی و جایگاه های غربی نامگذاری شدند. موزه ی باشگاه فوتبال آرسنال ، که پیش از این در سکوی شمالی ورزشگاه قرار داشت ، در سال 2006 افتتاح شد و در حال حاضر در شمال ورزشگاه،درون ساختمان های سه گوش شمالی ، قرار دارد.

 

 

نام استادیوم

در تاریخ 5 اکتبر سال 2004 اعلام شد که خطوط هواپیمایی امارات ( Emirates Airline) برای خرید حق نام ورزشگاه ، با باشگاه قراردادی 15 ساله ، به ارزش 100 میلیون پوند بسته است.همچنین ، این مبلغ شامل پول قراردادی 8 ساله برای چاپ نام امارات بر روی لباس آرسنال نیز بود. قراردادی که از فصل 2006-07 شروع شد. نام ورزشگاه اغلب به صورت خلاصه ، "The Emirates" خوانده می شود ، هرچند که بعضی از هواداران ، مخصوصا کسانی که با اصل وجود قراردادهای مالی برای نام ورزشگاه ها مخالف اند ، همچنان از نام قبلی ورزشگاه ، یعنی  اشبرتون گِرُو  (Ashburton Grove) و یا حتی "The Grove" استفاده می کنند. این ناهمخوانی بین نام رسمی و غیر رسمی ، مشابه با مسائل ورزشگاه پیشین آرسنال یعنی "ورزشگاه آرسنال ( Arsenal Stadium)" است
که تقریبا به صورت جهانی ، چه از جانب هوادارن و چه از جانب رسانه ها و حتی خود باشگاه ، با نام هایبوری شناخته می شد.
بنابر قوانین فیفا مبنی بر اسپانسر های ورزشگاه ها ، در حین برگزاری مسابقات لیگ قهرمانان اروپا ، نام ورزشگاه به صورت رسمی ، "ورزشگاه امارات" نیست ، زیرا شرکت هواپیمایی امارات جزو حامیان مالی رسمی مسابقات لیگ قهرمانان محسوب نمی شود. دیگر ورزشگاه ها ، مانند آلینس آرنا نیز پیش از این به دلیل وجود این قانون ، با مشکل روبرو شده اند.
یوفا ورزشگاه را با نام "ورزشگاه آرسنال" که پیش ازین ، نام رسمی ورزشگاه هایبوری بود ، می شناسد.

 تاریخچه
 

 

نیاز به ورزشگاه جدید

آرسنال در اواخر دهه ی 90 ، به فکر ساختن ورزشگاهی بزرگتر شد ، زیرا ورزشگاه آن زمان آنها ، هایبوری ، زمانی که در سال 93 توسعه داده شد ،تنها گنجایش 38,419 نفر را داشت که در مقایسه با اکثر باشگاه های بزرگ اروپایی ، کوچکترین ورزشگاه بود. برای گسترش دیگر جایی وجود نداشت زیرا درست در کنار ضلع شرقی ، خیابان بود و سه ضلع دیگر ورزشگاه نیز  به مجمتع های مسکونی منتهی می شد. ساکنان محله های مسکونی ، به هرگونه گسترش بخشیدن به ورزشگاه اعتراض کرده بودند. آرسنال لیست انتظار بلند بالایی برای فروش بلیط های کل فصل داشت که اعضای آن بالغ بر 20 هزار نفر می شدند و بنابراین از بدست آوردن مقدار زیادی سود محروم مانده بود. با این حال ، پیدا کردن زمین مناسب برای احداث ورزشگاه جدید در لندن ، بسیار دشوار بود.

باشگاه مایل بود تا در صورت لزوم ، مکانی در حوالی اتوبان M25 را نیز بررسی کند ولی آنها مکانی در اطراف London Borough of Islington ، نزدیک به هایبوری را به شدت ترجیح می دادند.
در برحه ای از زمان ، آنها به فکر نقل مکان به ورزشگاه ومبلی نیز افتادند. ( آرسنال بازی های لیگ قهرمانان خود در فصل های 98-99 و 99-2000 را در ومبلی قدیم برگزار می کرد) ولی در آخر از این تصمیم منصرف شدند.
زمانی که ورزشگاه ومبلی در سال 2002 در حال بازسازی و مرمت بود ، با وجود اینکه باشگاه در آن زمان در حال مذاکره بر سر پروژه ی  اشبرتون گِرُو بود ، شایعاتی مبنی بر این وجود داشت که پس از پایان تعمیرات وملبی ، آرسنال و تاتنهام به این ورزشگاه نقل مکان خواهند کرد.

 

  انتخاب اَشبرتون گِرُو
سرانجام باشگاه زمین مورد نظر را انتخاب کرد.زمینی صنعتی در  اشبرتون گِرُو که تنها 500 یارد با هایبوری فاصله داشت. برنامه ها در سال 1999 اعلام شد و تاریخ افتتاح ، ماه آگوست سال 2003 مقرر شد. این تاریخ بعدها به دلیل مشکلات مالی و برنامه ریزی ، به تابستان 2006 موکول شد. زمین اشبرتون گِرُو ، ساکنین زیادی داشت که بزرگترین آنها ، کارخانه بازیافت Islington London Borough Council's و  اداره ی پست Royal Mail Holloway بود. به منظور گسترش دادن مساحت زمین ، باشگاه باید ادارات و ساکنین کنونی زمین را می خرید و هزینه ی انتقال آنان به مکان دیگری را نیز پرداخت می کرد
( آرسنال به منظور احداث کارخانه ی بازیافت جدید ، 40 هزار متر مربع از خطوط راه آهن سابق در جاده ی Lough و جاده ی Caledonian را خرید . اداره ی پست Royal Mail  نیز به پارک همیلتون نقل مکان کرد.) این فعل و انفعالات ، مخارج سنگینی را در پی داشت.

 

  مخالفت ساکنان بومی

با وجود حضور 80 ساله ی آرسنال در Islington ، همچنان ساکنان و اداراتی بومی وجود داشتند که با ساخت استادیوم جدید مخالف بودند. عده ای از آنان که مجبور به نقل مکان بودند ،  در ماه جولای سال 2002 ، از باشگاه شکایت کردند ، که البته در پایان ادعای آنها پوچ خوانده شد. استادیوم جدید ، در انتخابات محلی سال 2006 ، به یک مشکل بزرگ تبدیل شده بود . پلیس شهری نیز  درخواست کرده بود تا وسایل نقلیه ی هواداران در نزدیکی مرکز ورزشی Sobel پارک شوند نه در پارکینگ های زیرزمینی. همچنین آنها خواستار محدود کردن دسترسی به 14 خیابان در روزهای بازی بودند.
مجوز سلامت و امنیت ، تا زمانی که باشگاه این خواسته ها را عملی نمی کرد ، صادر نمی شد. مجوزی که بدون آن ، امکان گشایش ورزشگاه وجود نداشت. بحث عدم دسترسی به خیابان ها در جلسه ای تصویب شد ولی پس از آن تحت بازبینی قرار گرفت.
 

  مراحل ساخت

مراحل ساخت، در واقع در تاریخ فوریه ی 2004 شروع شد. به علاوه ی استادیوم ، دو پل بر بالای خطوط راه آهن Northern City ساخته شد که استادیوم را به پارک دریتون متصل می کردد. این پل ها در تابستان 2004 ساخته شدند.
استادیوم در آگوست 2005، پیش از موعد مقرر و درست با بودجه ی پیشبینی شده ، ساخته شد. باشگاه اعلام کرد که تمام جایگاه های ویژه مخصوص مهمانان ساخته شده اند و تا تاریخ فوریه ی 2006 ، 90%از صندلی های بخش Club، به فروش رفته بودند
و تا ماه ژوئن 2006 ، بقیه ی آنها نیز فروخته شد. اولین صندلی در ورزشگاه جدید ، به صورت نمادین ، در تاریخ 13 مارس 2006 ، در مراسمی توسط آبو دیابی ، هافبک تیم ، نصب شد. نورافکن های استادیوم برای اولینبار در تاریخ 25 ژوئن با موفقیت آزمایش شدند و یک روز پس از آن،
تیرک های دروازه ها نیز نصب شدند.
 

  افتتاح رسمی

ورزشگاه امارات توسط پرنس فیلیپ دوک ادینبورگ ( دوک لقبی است موروثی برای اعیان انلگستان) ، همسر ملکه الیزابت ، در 5 شنبه ، 25 اکتبر 2006رسما افتتاح شد. پیش از این ، برنامه ریزی شده بود تاملکه الیزابت انلگستان ، شخصا ورزشگاه را افتتاح کند ولی او در آن روز دچار مشکلی از ناحیه ی کمر شد و قادر به شرکت در مراسم نبود. پرنس فیلیپ با خنده به حاضران در ورزشگاه گفت: " شاید شما همسر من را در اختیار نداشته باشید ، ولی دومین فرد با تجربه در افتتاح کردن در دنیا را در اختیار دارید" . این دیدار سلطنتی از باشگاه ، یادآور حضور عموی شاهزاده ، پرنس ولز  در مراسم افتتاح رسمی ضلع غربی هایبوری در سال 1932 بود. پس از تغییر برنامه ها ، ملکه الیزابت افتخار دعوت کردن از رئیس باشگاه ، سرمربی و بازیکنان تیم اصلی را داد تا در تاریخ 15 فوریه ی 2007 ، در کنار او در قصر Buckingham ، چای عصرانه بنوشند. باشگاه آرسنال ، اولین باشگاهی است که برای چنین امری به قصر دعوت شده است.


 اتفاقات برجسته

به منظور کسب جواز برای افتتاح ، ورزشگاه سه رویداد بدون تماشاگر را میزبانی کرد. اولین آنها جلسه ی عمومی سهامداران در روز 18 جولای 2006 بود. دومین رویداد ، جلسه ی تمرینی در مقابل 20 هزار نفر از اعضای انتخاب شده ی Club در 20 جولای و سومین آنها نیز اولین بازی در ورزشگاه در تاریخ 22 جولای بود:
 

  اولین بازی انجام شده در ورزشگاه امارات ، بازی خداحافظی دنیس برکمپ در برابر تیم سابقش ، آژاکس بود. بازی شامل 4 تیم بود. در نیمه ی اول ، تیم های کنونی آرسنال و آژاکس با یکدیگر رقابت کردند  و در نیمه ی دوم ، دو تیم ، ترکیبی از "اسطوره ها" ی خود را به میدان فرستاند. آرسنال بازی را 1-2 پیروز شد. کلاس یان هونتلار از آژاکس ، به اولین بازیکنی تبدیل شد که در ورزشگاه امارات گلزنی کرده است و تیری هانری ، اولین گل در تاریخ ورزشگاه برای آرسنال را به ثمر رساند و سپس نوانکو کانو با گل دقیقه ی 81 ، توانست بازی را به نفع آرسنال کند.

  اولین بازی رسمی آرسنال در این ورزشگاه ، دیدار با استون ویلا در لیگ برتر بود که با نتیجه 1-1 به پایان رسید. اولاف ملبرگ اولین گل بازی و اولین گل  در لیگ برتر در ورزشگاه امارات را به ثمر رساند. آرسنال برای اولین پیروزی خانگی خود ، مجبور بود تا 23 سپتامبر 2006 صبر کند ، آنها در این تاریخ ، شفیلد یونایتد را 0-3  شکست دادند.

  اولین بازی اروپایی در امارات ، بازی برگشت از دور سوم مسابقات انتخابی لیگ قهرمانان ، در تاریخ 23 آگوست 2006 ، برابر دیناموزاگرب بود.

  اولین بازی ملی در این ورزشگاه ، در 3 سپتامبر 2006 ، بازی دوستانه بین آرژانتین و برزیل بود که با نتیجه ی 0-3 و با دو گل از الانو و تک گل کاکا به نفع برزیل به پایان رسید

  اولین شکست آرسنال در امارات ، در بیست و سومین بازی خانگی ، در تاریخ 7 آوریل 2007 ، مقابل وستهم و با نتیجه ی 0-1 بود. وستهم همچنین آخرین تیمی بود که در خانه ی قدیمی آرسنال ،هایبوری ، این تیم را در 1 فوریه ی 2006 ، شکست داده بود.

  بیشترین تعداد تماشاچی در این استادیوم ( 60,161نفر) به تاریخ 3 نوامبر 2007 بر می گردد. جایی که آرسنال در خانه میزبان منچستریونایتد بود. بازی با نتیجه ی 2-2 به پایان رسید.

  در 10 ماه می سال 2009 ، چلسی توانست سنگین ترین شکست خانگی آرسنال را رقم بزند. آنها توانستند شاگردان ونگر را با نتیجه 1-4 شکست دهند. ( پیش از این نتیجه ، سنگین ترین شکست آرسنال در خانه ، باخت 0-2 برابر استون ویلا بود)

  در اواخر همان سال ، در 29 نوامبر 2009 ، چلسی توانست بار دیگر آرسنال را 0-3 در خانه شکست دهد تا اولین تیمی باشد که توانسته باشد آرسنال را در دو بازی ، با اختلاف 3 گل شکست دهد. آنها اینکار را در ظرف 6 ماه انجام دادند.

  پیش از فصل 2011-2010 ، ساعت تاریخی آرسنال که " ساعت هایبوری" نام داشت ، به ورزشگاه امارات منتقل شد و جایگاه تماشاچیان نیز مانند نام جایگاه ها در هایبوری ،به "سکوهای شرقی" ، "سکوهای غربی" ، "ضلع جنوبی " و " ضلع ساعت" تغییر نام داده شدند.
 

 احتمال افزایش ظرفیت

تقاضای بالا برای بلیط ها ، همچنان از میزان صندلی ها در ورزشگاه بسیار بیشتر است، تا جایی که 47 هزار نفر در لیست انتظار بلیط تمام فصل هستند. آرسنال در اینباره به صورت علنی اظهار نظری نکرده ولی گزارش ها حاکی از آن است که باشگاه به دنبال افزایش ظرفیت ورزشگاه می باشد.

 آرسنالیزیشن ( Arsenalisation )

در پاسخ به انتقادات هواداران مبنی بر اینکه ورزشگاه هیچگونه اشاره ای به تاریخ غنی باشگاه ندارد ، آرسنال تصمیم گرفت تا پروژه ی "آرسنالیزیشن" یا همان "آرسنالی کردن" را آغاز کند.پروژه ای که توسط مدیر اجرایی تازه منصوب شده ی آرسنال، ایوان گازیدیس ، رهبری شد. از زمان شروع تغییرات پس از پایان فصل 2009 ، این دستاوردها حاصل شده است:

صندلی های سفید در طرح نشان باشگاه ، در جایگاه های طبقه ی پایین ، روبروی تونل ورودی ، نصب شدند.

مقبره ی "روح هایبوری" که تمام بازیکنانی که در تاریخ 93 ساله ی حضور آرسنال در هایبوری ، برای این تیم بازی کرده اند را نشان می دهد.

نصب کردن هشت نقاشی بزرگ در نمای بیرونی ورزشگاه ، که همچنان نیز ادامه دارد. هرکدام از این نقاشی ها ، 4 اسطوره ی آرسنال را در حالی نشان می دهد که دست در دست یکدیگر ایستاده اند. در پایان این پروژه ، 32 اسطوره ی آرسنال ، در حلقه ای ، دور تا دور ورزشگاه را محاصره خواهند کرد.

در طبقات پایین تر ، نقاشی هایی وجود دارد که 12 تا از " برترین لحظات" در تاریخ آرسنال را نمایش می دهند.

تغییر دادن نام جایگاه های ورزشگاه ، به نام قدیمی آنها در هایبوری

نصب یک ساعت ، به نشانه ی تجلیل از ساعت هایبوری ، در بالای سکوهایی که به تازگی اسم آنها به " ضلع ساعت" تغییر یافته است.
 

  دیگر استفاده ها

ورزشگاه امارات ، علاوه بر ورزشگاه فوتبال ، به عنوان مرکز کنفرانس و سالن موسیقی نیز کاربرد دارد. در 27 مارس 2008 ، ورزشگاه به دلیل بودن نمادی برای همکاری بین دولت های بریتانیا و فرانسه ، میزبان نشستی بین گوردون براون و نیوکلا سارکوزی بود. بروس سپرینگستین ( Bruce Springsteen ) و گروه ای استریت ( E Street Band) اولین گروه هایی بودند که در 30 و 31 مه 2008 ، در ورزشگاه امارات کنسرت برپا کردند. در تاریخ 28 جولای 2009 ، ورزشگاه امارات میزبان برنامه ی رادیویی Capital FM' بود. برنامه ای که در آنهنرمندانی مانند لایونل ریچی (Lionel Richie) ، لئونا لویس ( Leona Lewis) و بلو (Blue) حضور داشتند. زمانی که فدراسیون جهانی راگبی ، اعلام کرد که انگلستان میزبان جام جهانی راگبی در سال 2015 خواهد بود ، نام ورزشگاه امارات نیز به عنوان یکی از ورزشگاه های میزبان مسابقات ذکر شد. در حال حاضر مشخص نیست که چه تعداد مسابقه  در این ورزشگاه انجام خواهد شد ولی استفاده از آن برای دیدارهای گروهی و بازی رده بندی تایید شده است. ورزشگاه امارات همچنین در پیشنهاد انگلستان برای میزبانی جام جهانی فوتبال در سال 2018 یا 2022 نیز وجود دارد.

 

 تعداد تماشاگران

ظرفیت ورزشگاه در حال حاضر 60,355 نفر می باشد که کمی از ظرفیت اولیه(60,432 نفر) در زمان افتتاح در سال 2006 کمتر است. بیشترین میزان حاضرین در ورزشگاه تا کنون ، 60,161 نفر و برای بازی با منچستریونایتد  در 3 نوامبر 2007 که با نتیجه 2-2 به پایان رسید بوده است. میانگین تعداد جمعیت حاضر در ورزشگاه برای مسابقات رسمی تیم اصلی ، در اولین فصل بازگشایی ورزشگاه در سال 2006 ، 59,837 و میانگین تعداد تماشاچی در لیگ برتر ، 60,045 نفر بوده است. امارات پس از اولدترافورد ، بیشترین گنجایش در لیگ برتر را دارد. میانگین تماشاچیان حاضر در بازی های لیگ، در دومین سال حضور آرسنال در ورزشگاه ، به 60,070 نفر افزایش یافت.

 

 مسائل مالی

هزینه ی 470 میلیون پوندی ورزشگاه ، به علاوه ی هزینه های دیگری که باشگاه به غیر از ساخت ورزشگاه ، متحمل شد ، به مشکلی بزرگ برای آرسنال تبدیل شد. به خصوص که آنها در خواست هیچگونه کمک هزینه ی عمومی نکردند. باشگاه برای تامین مخارج این پروژه با مشکلات زیادی روبرو بود و عملیات ساخت و ساز ، اندکی پس از شروع ، متوقف شد. پس از آن ، آرسنال با کمک وامی 260 میلیون پوندی که از بنگاه ائتلافی چند بانک ، که در راس آنها رویال بانک اسکاتلند بود، پروژه را ادامه داد. در آگوست 2005 ، آرسنال اعلام کرد که تمامی قرض ها را به وسیله ی اوراق قرضه و بهادار ، پرداخت خواهد کرد. آرسنال در تاریخ 13 جولای 2006 ، درخواست 210 میلیون وام به ارزش 13.5 سال اوراق قرضه با سود 52 امیتاز بر اساس قوانین دولتی بریتانیا و 50 میلیون پوند به ارزش 7.1 سال با سود 22 امتیاز بر اساس قوانین LIBOR کرد. این اقدام ، اولین درخواست علنی یک باشگاه اروپایی برای درخواست اوراق قرضه بود. این اوراق ظرف دوره ای 25 ساله پرداخت خواهند شد. این حرکت، بدهی سالیانه ی باشگاه را تا مرز 20 میلیون پوند کاهش داده است. در تاریخ 31 مه 2007 ، مجموع بدهی های باشگاه 262.1 میلیون پوند اعلام شد.

از سمت دیگر ، منابع درآمدی زیادی نیز برای باشگاه وجود دارد. باقیمانده ی زمین های جاده ی Lough و فضاهای مازاد در اطراف استادیوم در اشبرتون گِرُو ،برای خانه سازی مورد استفاده قرار گرفته است. هایبوری در حال حاضر به واحدهای مسکونی و آپارتمان تبدیل شده است و بیشتر آنها به فروش رفته اند. در مجموع ، بالغ بر 2 هزار خانه ، در سه محل ساخته خواهند شد و باشگاه بر روی سود عایده از فروش این ساختمان ها ، حساب ویژه ای برای پرداخت بدهی های خود می کند. دیگر منابع درآمد ، شامل مبلغ 100میلیون پوندی برای فروش نام ورزشگاه می باشد که در طول مدت قرارداد ، پرداخت خواهد شد.همچنین کمک هزینه ی 15 میلیون پوندی شرکت Delaware North که برای تهیه ی مواد خوراکی ورزشگاه، قراردادی 20 ساله بسته است ،  در آخر ، درآمدهای حاصله از خود ورزشگاه. در سال 2005 ، مدیر اجرایی وقت آرسنال ، کیث ادلمن (Keith Edelman) در مورد استادیوم جدید گفت که انتظار می رود حجم معاملات آرسنال را از 115 میلیون پوند به حدود 170 میلیون افزایش دهد.
پس از پایان یافتن اولین سال آرسنال در امارات در ماه می 2007 ، محاسبات نشان داد که گردش مالی و حجم معاملات باشگاه به 200.8 میلیون پوند رسیده است. این شاخص در سال گذشته 137.2 میلیون گزارش شده بود. همچنین سود عملیاتی باشگاه نیز 51.2 میلیون پوند افرایش پیدا کرده بود. حتی پس از پرداخت قرض ها و کم شدن مبالغ از حساب ها ، حجم معاملاتی باشگاه ، حداقل سالی 20 میلیون بیشتر شده است. ( در سال 2006-07 ، باشگاه مبلغ 37 میلیون پوند ، مازاد داشت)

 

 احتمال شرکت در جام جهانی 2018

این امکان وجود دارد که در صورت موافقت برای میزبانی انگلستان ، ورزشگاه امارات در جام جهانی 2018 مورد استفاده قرار بگیرد. تا به اینجا ، تایید شده که امارات می تواند میزبان بازی های زیادی در دور گروهی و همچنین نیمه نهایی باشد.



 دسترسی و راه های ورودی به ورزشگاه

ورزشگاه امارات توسط تعدادی از ایستگاه های حمل و نقل زیزمینی و خطوط اتوبوس ، در دسترس قرار می گیرد. برای رسیدن به بخش شمالی ورزشگاه ، ایستگاه Arsenal tube نزدیک ترین ایستگاه است و ایستگاه های هایبوری و Islington tube به بخش جنوبی ورزشگاه ختم می شوند. با این وجود که ایستگاه  Holloway Road tube  نزدیک ترین ایستگاه به بخش جنوبی است ، ولی به دلیل جلوگیری از ازدحام جمعیت ، دسترسی به این بخش تنها قبل و پس از بازی ها امکان پذیر است. ایستگاه پارک دریتون که دیوار به دیوار ضلع ساعت است ، در روزهای بازی ، تعطیل است زیرا این ایستگاه در آخر هفته ها و پس از ساعت 10 شب ، خدمات ارائه نمی کند.
مبلغ 7.6 میلیون پوند برای کسب جواز و مرمت جاده های پارک دریتون و Holloway کنار گذاشته شده است هرچند که اداره ی حمل و نقل لندن ، به دلیل بالا بردن استفاده از ایستگاه های Highbury & Islington و Finsbury Park که هر دوی آنها مجهز به سیستم حمل و نقل زیر زمینی هستند و فاصله ی آنها حداکثر 10 دقیقه با پای پیاده است ، تصمیم بر عدم مرمت و بازسازی این ایستگاه ها گرفت.

همچنین تعداد زیادی خطوط اتوبوسرانی در این مسیر وجود دارد. به دلیل وجود مقررات سختگیرانه برای پارک کردن وسایل نقلیه در روزهای بازی ، آمدن به امارات با وسیله شخصی به هیچوجه توصیه نمی شود. به علاوه ، یک ساعت پیش و پس از بازی ، عبور و مرور هرگونه وسیله ی نقیله ممنوع می باشد.

اصولا درهای ورزشگاه برای اشخاصی که از پیش بلیط دارند ، 2 ساعت پیش از بازی باز می شود.. برای دسترسی راحت ، ورزشگاه به چهار بخش با رنگ های متفاوت تقسیم شده است.( نارنجی و آبی در ضلع شمالی و زرد و سبر در ضلع جنوبی) . این تقسیم بندی ها پیش از شروع فصل 2011-2010 تغییر کرد و نارنجی به سکوی شمالی ، آبی به جایگاه های شرقی ، زرد به جایگاه های غربی و سبز به ضلع ساعت تبدیل شدند. فروشگاه اصلی باشگاه که "The Armoury" یا "توپخانه" نام دارد ، و مسئولین بلیط در اطراف ضلع زرد هستند و یک فروشگاه اضافی در ضلع شمالی به نام " All Arsenal" و فروشگاه " Arsenal Store" کنار ایستگاه پارک Finsbury وجود دارد.

ورزشگاه دارای سیستم الکترونیکی برای بلیط هاست. اعضای "The Arsenal" (اعضای طرح هوادرای باشگاه) از کارت عضویت خود برای ورود به ورزشگاه استفاده می کنند که با وجود اینکار ، دیگر نیازی به استفاده از  درهای هوشمند و گردان نیست. افرادی هم که عضو نیستند ، یک عدد بلیط کاغذی با نشان RFID دریافت خواهند کرد که به وسیله ی آن اجازه ی ورود به ورزشگاه را خواهند داشت.

 

 

 

با تشکر فراوان از هدایت روحانی