وودکاک، قهرمان جام حذفی اروپا با ناتینگهام فارست در سال 1979، تصمیم غیرمعمولی برای پیوستن به تیم بوندسلیگایی FA Koln گرفت. او قبل از بازگشت به انگلیس پس از جام جهانی 1982 و امضای قرارداد با آرسنالِ تری نیل، سه سال در آلمان گذراند.
تونی وودکاک: "تد دریک تقریباً 50 سال قبل در همان زمین هفت گل زده بود. در آن زمان، من فقط خوشحال بودم که ما برنده شدیم و البته زدن پنج گل عالی بود. اما به عقب نگاه کنیم، فقط بیش از 30 سال بعد است که من واقعاً آرزو می کردم بیشتر گل بزنم."
آرسنال در تلاش برای حفظ استانداردهایی بود که آنها را در فاصله سه فصل از 1978 تا 1980 به پنج فینال رساند، اما وودکاک به سرعت مستقر شد و در چهار فصل بعد بهترین گلزن باشگاه بود. او سرعت، کنترل و چشم تیزبین برای گلزنی داشت. این مهاجم انگلیسی - او در مجموع 42 بازی ملی انجام داد - در فصل 1983/84 21 گل به ثمر رساند و احتمالاً به خاطر هتریک انفرادی خود در استون ویلا به یاد می آید. در اکتبر 1983، وودکوک پنج بار گلزنی کرد و آرسنال به پیروزی 6-2 رسید. عملکرد وودکاک رکورد جدیدی پس از جنگ برای آرسنال را رقم زد، اما او از رکورد باشگاه کوتاه آمد. این رکورد همچنان در اختیار تد دریک است که به طور طنزآمیز هفت بار در پیروزی 7-1 مقابل همین حریفان در همین مکان در دسامبر 1935 گلزنی کرد.
کار وودکاک در مارس 1985 به دلیل مصدومیت جدی مختل شد و زمانی که جورج گراهام در تابستان 1986 وارد شد، این مهاجم مازاد بر نیاز تشخیص داده شد و به بوندسلیگا بازگشت. با توجه به تلاشهای آرسنال در اوایل و اواسط دهه 1980، وودکاک با رکورد قابل قبولی هایبوری را ترک کرد - 68 گل در 169 بازی.
