الکس جیمز یکی از بهترین بازیکنانی بود که زمین فوتبال را زینت بخشید و بدون شک دنیس برگکمپ زمان خود بود، او ستاره زمان خود و شخصیت محوری در آرسنال در دهه 1930 بود.
جیمز که به خاطر شورتهای گشادش معروف بود، گل اول را در فینال جام حذفی 1930 به ثمر رساند تا آرسنال را به سمت اولین جام بزرگ خود هدایت کند. او پس از یک قهرمانی دیگر در جام حذفی در سال 1936 آرسنال را ترک کرد و همچنین در طول حضورش در هایبوری چهار عنوان قهرمانی را نیز کسب کرد. مقایسه های برگکمپ قابل درک است. جیمز به عنوان یک مهاجم داخلی بازی می کرد و شرایط را برای افرادی مانند کلیف باستین، تد دریک و دیوید جک فراهم می کرد تا آنها گلزنی گنند. پاس های بی عیب و نقص اسکاتلندی، او را به خط تامین موقعیتهای گلزنی برای تیم پرکار آرسنالِ هربرت چپمن تبدیل کرد.
جیمز در سال 1929 برای پیوستن به انقلاب چپمن، پرستون را ترک کرد و در 31 آگوست همان سال مقابل لیدز یونایتد اولین بازی خود را انجام داد. اولین فصل او بی نظیر بود - جیمز بخش زیادی از آن را به دلیل مصدومیت به استراحت پرداخت - اما او به موقع آماده شد تا نقش اصلی را در فینال جام حذفی 1930 ایفا کند.
جیمز به گلزنی معروف نبود، او تنها 27 گل در 261 بازی برای این باشگاه به ثمر رساند، اما او در ومبلی گلزنی کرد. ضربه این بازیکن اسکاتلندی باعث پیروزی 2-0 مقابل هادرسفیلد تاون شد و آرسنال اولین جام بزرگ خود را به دست آورد. (لینک بازی)
اوضاع بهتر از آنچه شد که تصور میشد، آرسنال برای اولین بار قهرمان لیگ در سال 1931 شد. تأثیر او با وقایع سال بعد مشخص شد: مصدومیت جیمز را برای بخش عمده ای از فصل از بازی دور کرد و آرسنال مجبور شد به مقام دوم در لیگ و جام حذفی بسنده کند. جیمز دوباره به تیم بازگشت تا به آرسنال کمک کند تا بین سال های 1933 و 1935 سه عنوان قهرمانی کسب کند. ماشین پاس گل اسکاتلندی به توپچی ها کمک کرد تا رکورد باشگاه با 118 گل لیگ در سال 1933 را بدست آورند و دو سال بعد، جیمز نقش عمده ای در 42 گلی که "تد دریک" زد، داشت.
جیمز در سال 1936 با پیروزی 1-0 مقابل Sheffield United در ومبلی، آرسنال را به یک قهرمانی دیگر در جام حذفی هدایت کرد. سپس، با افزایش سن و مصدومیت، او در تابستان 1937 دوران بازی خود را به پایان رساند. جیمز در سال 2005 به عنوان قدردانی از مشارکتش در بازی انگلیسی، به تالار مشاهیر فوتبال انگلستان راه یافت. آرسنال خوش شانس بود که بیشترین بهره را از جادوی این اسکاتلندی برد.
در آرتورک قبلی باشگاه آرسنال، بخشی وجود داشت که چند بازیکن پشت به شما ، دست درگردن هم انداخته بودند ... نام آنها و شماره (که بعدها با توجه به پست آنها به برخی از آنها نسبت داده شد) مشخص است... یکی از این اسامی james است
