این بازیکن 21 ساله به عنوان بخشی از تیم ملی فوتبال بریتانیا تا مرحله ی
یک چهارم نهایی با این تیم پیش رفت و تنها به علت باخت در ضربات پنالتی در
مقابل کره جنوبی به کاپیتانی پارک چو یونگ از حضور در مراحل بعدی باز ماند.
با وجود این ناامیدی اما هافبک ولزی تقریبا در تمام دقایق بازی کرد.
"به طور شخصی این تجربه برای من عالی بود.حضور در این تورنومنت عالی است که تعداد زیادی این کار را انجام نداده اند."
"آنچه که در پایان مسابقات اتفاق افتاد برای ما ناامیدکننده بود.ما در ضربات پنالتی باختیم که هر چیز دیگری هم می توانست اتفاق بیفتد.به طور کلی یک تجربه ی بزرگ بازی من بود و همه ی قهرمانان در این مسابقات خوب بودند.حالا این به عنوان قسمتی از زندگی من در ذهنم باقی می ماند."
رمزی می گوید زمانی که پیراهن تیم ملی بریتانیا را پوشیده بود هیجان زده شده بود و به ورزشکارانی مانند مو فرح و جسیکا انیس به عنوان رقیب نگاه می کرد.
"مسلما ما در همهمه ی هواداران محو شدیم هر روز روزنامه ها را می خواندیم.این یک رویداد بزرگ بود که به خوبی از آن میزبانی کردیم.همه در اینجا لذت خودشان را می بردند.این یک موقعیت عالی برای ما و کشورمان بود."
"ما نتوانستیم مدالی ببریم.ما فکر می کردیم که شانس زیادی برای بردن جام داریم ولی نتوانستیم آن ار انجام دهیم.اما مقدار تلاش و تمرین ما برای مردم به اندازه فرح و انیس که مدال طلا بردند ارزش داشت.ما از آنها الهام می گرفتیم."
به غیر از هیجان در مورد اولین بازی های رسمی رمزی برای بریتانیا او می گوید این یک تجربه ی آموزشی بود.
"قطعا این بازی ها نسبت به بازی برای تیم ملی ولز متفاوت بود.بدیهی است که ولز هنوز برای حضور در رقابت های نهایی ساخته نشده است.بنابراین این 3 بازی در یک هفته واقعا تمایز داشت."
"حالت مسابقات بسیار فرق می کرد و من یاد گرفتم که چگونه خودم را برای حضور در این حالت مدیریت کنم."
"امیدوارم ولز روزی بتواند به این سطح برسد و من می دانم که کیفیت قهرمانی را داریم.من فکر می کنم تعداد بازیکنی که برای حضور در این سطح مورد نیاز است را در حال حاضر ولز دارد."
با وجود این ناامیدی اما هافبک ولزی تقریبا در تمام دقایق بازی کرد.
"به طور شخصی این تجربه برای من عالی بود.حضور در این تورنومنت عالی است که تعداد زیادی این کار را انجام نداده اند."
"آنچه که در پایان مسابقات اتفاق افتاد برای ما ناامیدکننده بود.ما در ضربات پنالتی باختیم که هر چیز دیگری هم می توانست اتفاق بیفتد.به طور کلی یک تجربه ی بزرگ بازی من بود و همه ی قهرمانان در این مسابقات خوب بودند.حالا این به عنوان قسمتی از زندگی من در ذهنم باقی می ماند."
رمزی می گوید زمانی که پیراهن تیم ملی بریتانیا را پوشیده بود هیجان زده شده بود و به ورزشکارانی مانند مو فرح و جسیکا انیس به عنوان رقیب نگاه می کرد.
"مسلما ما در همهمه ی هواداران محو شدیم هر روز روزنامه ها را می خواندیم.این یک رویداد بزرگ بود که به خوبی از آن میزبانی کردیم.همه در اینجا لذت خودشان را می بردند.این یک موقعیت عالی برای ما و کشورمان بود."
"ما نتوانستیم مدالی ببریم.ما فکر می کردیم که شانس زیادی برای بردن جام داریم ولی نتوانستیم آن ار انجام دهیم.اما مقدار تلاش و تمرین ما برای مردم به اندازه فرح و انیس که مدال طلا بردند ارزش داشت.ما از آنها الهام می گرفتیم."
به غیر از هیجان در مورد اولین بازی های رسمی رمزی برای بریتانیا او می گوید این یک تجربه ی آموزشی بود.
"قطعا این بازی ها نسبت به بازی برای تیم ملی ولز متفاوت بود.بدیهی است که ولز هنوز برای حضور در رقابت های نهایی ساخته نشده است.بنابراین این 3 بازی در یک هفته واقعا تمایز داشت."
"حالت مسابقات بسیار فرق می کرد و من یاد گرفتم که چگونه خودم را برای حضور در این حالت مدیریت کنم."
"امیدوارم ولز روزی بتواند به این سطح برسد و من می دانم که کیفیت قهرمانی را داریم.من فکر می کنم تعداد بازیکنی که برای حضور در این سطح مورد نیاز است را در حال حاضر ولز دارد."
