هافبک فرانسوی و ملی پوش توپچی ها فصل گذشته فقط 98 دقیقه برای آرسنال بازی
کرد ولی در این فصل هر سه بازی را از ابتدا شروع کرده است.
ابو می گوید همیشه اطمینان داشته که می تواند سلامتی اش را به دست آورد و توانایی هاش خودش را در تیم آرسن ونگر نشان دهد ، او در مصاحبه با Le Parisien گفت:
" اوقات بسیار سختی داشتم، بعضی روزها وقتی خیلی افسرده بودم و شرایط برایم خیلی سخت بود ولی حتی در آن زمانها هم ایمانم را حفظ کردم، همیشه به خودم می گفتم افرادی هستند که به مراتب شرایط بدتری نسبت به من دارند.
" وقتی به اریک آبیدال نگاه می کنید {که پیوند کبد انجام داده} بیشتر به وضعیت خودتان فکر می کنید، من فقط باید از نظر بدنی آماده می شدم.
" 26 ساله هستم و می دانم در یک برهه کلیدی از دوران بازی ام قرار دارم، به همین خاطر اینکه در این فصل به میادین بازگردم خیلی اهمیت داشت، سال گذشته به خودم گفتم: "دوباره مصدوم شدم، تقریباً 26 ساله هستم و در موقع حساسی از بازی ام هستم، باید به خوبی از پس این مصدومیت بر بیایم در غین اینصورت شرایط برایم خیلی خیلی دشوار می شود."
" حالا در مورد همه جزئیات محتاط هستم، هیچ چیز را به شانس واگذار نمی کنم، بالغ تر شده ام، همچنین برای اولین بار طی چند سال اخیر یک پیش فصل کامل را با تیم گذراندم، این فصل برای من بسیار مهم است و بیشتر از همیشه برای موفقیت تلاش می کنم.
" می خواهم از زمانهایی که از دست دادم انتقام بگیرم، همچنین می خواهم به خودم ثابت کنم که می توانم به مراحل بالاتری برسم، در سنی هستم که باید نشان دهم در زمین چه کارهایی می توانم انجام دهم.
" نمی خواهم هیچ چیزی را از دست بدهم، از کیفیت خودم آگاهم و می خواهم با استفاده از آنها پیشرفت کنم، این فصل سه بازی انجام داده ام، وضعیتم در حال بهتر شدن است ولی من می توانم بهتر از اینها باشم، از نظر فیزیکی تنها 70 درصد آمادگی دارم."
دیابی می گوید در زمان دوری از میادین لحظات دشواری را سپری کرده ولی هیچوقت نا امید نشده است.
" وقتی یک فصل بازی نمی کنید اطمینان خودتان را از دست می دهد، من معمولاً خونسرد هستم ولی فصل قبل این فکر که شاید دیگر نتوانم بازی کنم به سرم می زد.
" در گذشته قبل از بازیها از مصدومیت هراسی نداشتم، احساسم این بود که هرگز مصدوم نبوده ام ولی فصل گذشته قبل از بازی فولام روی نیمکت می لرزیدم چون می ترسیدم دوباره مصدوم شوم، این خیلی عجیب بود.
" تنها خواسته ام دوباره بازی کردن بود، من با یک سرشت جدید متولد شده ام، هیچوقت تسلیم نمی شوم، شاید بعضی از افراد وقتی شرایط من را داشتند تسلیم می شدند ولی من اینگونه نبودم.
" این سرنوشت من بود، بازگشت به فوتبال تقدیر من بود، من باید برای پشت سر گذاشتن آن مصدومیتها و حضور دوباره در زمین فوتبال می جنگیدم."
ابو می گوید همیشه اطمینان داشته که می تواند سلامتی اش را به دست آورد و توانایی هاش خودش را در تیم آرسن ونگر نشان دهد ، او در مصاحبه با Le Parisien گفت:
" اوقات بسیار سختی داشتم، بعضی روزها وقتی خیلی افسرده بودم و شرایط برایم خیلی سخت بود ولی حتی در آن زمانها هم ایمانم را حفظ کردم، همیشه به خودم می گفتم افرادی هستند که به مراتب شرایط بدتری نسبت به من دارند.
" وقتی به اریک آبیدال نگاه می کنید {که پیوند کبد انجام داده} بیشتر به وضعیت خودتان فکر می کنید، من فقط باید از نظر بدنی آماده می شدم.
" 26 ساله هستم و می دانم در یک برهه کلیدی از دوران بازی ام قرار دارم، به همین خاطر اینکه در این فصل به میادین بازگردم خیلی اهمیت داشت، سال گذشته به خودم گفتم: "دوباره مصدوم شدم، تقریباً 26 ساله هستم و در موقع حساسی از بازی ام هستم، باید به خوبی از پس این مصدومیت بر بیایم در غین اینصورت شرایط برایم خیلی خیلی دشوار می شود."
" حالا در مورد همه جزئیات محتاط هستم، هیچ چیز را به شانس واگذار نمی کنم، بالغ تر شده ام، همچنین برای اولین بار طی چند سال اخیر یک پیش فصل کامل را با تیم گذراندم، این فصل برای من بسیار مهم است و بیشتر از همیشه برای موفقیت تلاش می کنم.
" می خواهم از زمانهایی که از دست دادم انتقام بگیرم، همچنین می خواهم به خودم ثابت کنم که می توانم به مراحل بالاتری برسم، در سنی هستم که باید نشان دهم در زمین چه کارهایی می توانم انجام دهم.
" نمی خواهم هیچ چیزی را از دست بدهم، از کیفیت خودم آگاهم و می خواهم با استفاده از آنها پیشرفت کنم، این فصل سه بازی انجام داده ام، وضعیتم در حال بهتر شدن است ولی من می توانم بهتر از اینها باشم، از نظر فیزیکی تنها 70 درصد آمادگی دارم."
دیابی می گوید در زمان دوری از میادین لحظات دشواری را سپری کرده ولی هیچوقت نا امید نشده است.
" وقتی یک فصل بازی نمی کنید اطمینان خودتان را از دست می دهد، من معمولاً خونسرد هستم ولی فصل قبل این فکر که شاید دیگر نتوانم بازی کنم به سرم می زد.
" در گذشته قبل از بازیها از مصدومیت هراسی نداشتم، احساسم این بود که هرگز مصدوم نبوده ام ولی فصل گذشته قبل از بازی فولام روی نیمکت می لرزیدم چون می ترسیدم دوباره مصدوم شوم، این خیلی عجیب بود.
" تنها خواسته ام دوباره بازی کردن بود، من با یک سرشت جدید متولد شده ام، هیچوقت تسلیم نمی شوم، شاید بعضی از افراد وقتی شرایط من را داشتند تسلیم می شدند ولی من اینگونه نبودم.
" این سرنوشت من بود، بازگشت به فوتبال تقدیر من بود، من باید برای پشت سر گذاشتن آن مصدومیتها و حضور دوباره در زمین فوتبال می جنگیدم."
