جاش کرونکه با شنیدن نام گل انفرادی مکس داومن در پیروزی آرسنال مقابل اورتون در ماه مارس لبخند میزند. گلی که به یکی از لحظات نمادین فصل تاریخی توپچیها تبدیل شد و در خانه رئیس مشترک آرسنال هم خاطرهای متفاوت ساخت.
کرونکه میگوید: «آن صحنه واقعاً بامزه بود چون تازه یک تولهسگ جدید آورده بودیم. وقتی مکس استارت زد، از جا پریدم و سگ بیچاره را حسابی ترساندم. همانجا کنار من روی زمین خرابکاری کرد چون داشتم جلوی تلویزیون داد میزدم.»
این فقط یکی از روایتهایی بود که کرونکه در گفتوگویی مفصل با خبرنگاران در کمپ تمرینی آرسنال تعریف کرد؛ گفتوگویی که نشان میداد او و پدرش استن کرونکه، فصل قهرمانی آرسنال را با تمام احساساتش زندگی کردهاند.
اشک شوق، پیام به آرتتا و پایان دوران «Banter Era»
کرونکه از تساوی ۲-۲ مقابل ولورهمپتون در ماه فوریه به عنوان یکی از تلخترین لحظات فصل یاد میکند؛ دیداری که او تنها در خانهاش در دنورِ کلرادو تماشا میکرد.
او میگوید: «آن لحظهای است که آرزو میکنی حداقل یک نفر کنارت باشد تا با او حرف بزنی.»
او هنوز هم شکست برابر منچستریونایتد در ژانویه را فراموش نکرده است: «هنوز هم فکر میکنم هند بود.» این واکنش او به گل ابتدایی پاتریک دورگو بود.
کرونکه سپس به VAR چهار دقیقه و ۱۱ ثانیهای دیدار وستهم اشاره میکند؛ زمانی که گل تساوی چکشها در ورزشگاه لندن مردود شد.
او میگوید: «روی زانوهایم وسط اتاق نشیمن افتاده بودم. فکر میکنم آن لحظه تمام هواداران آرسنال در سراسر دنیا نفسشان را حبس کرده بودند.»
رئیس مشترک آرسنال درباره حمایت از میکل آرتتا در روزهای سخت توضیح میدهد:
«در آن لحظات فقط یک پیام کوتاه میفرستم؛ اینکه “دوام بیاور، با هم از پسش برمیآییم، تنها نیستی.” یا اینکه “روی کارت متمرکز بمان، به حاشیهها توجه نکن.”»
او از ذهنیت دکلان رایس پس از شکست مقابل منچسترسیتی در ماه آوریل هم تمجید میکند:
«ذهنیت دکلان فوقالعاده بود. او میگفت “همهچیز تمام نشده.” خوشحال شدم که هواداران بعدها نامش را فریاد زدند چون واقعاً در آن لحظه همهچیز تمام نشده بود.»
کرونکه ادامه میدهد:
«فکر میکنم بازیکنان ما هنوز باور داشتند، حتی اگر بقیه دنیا امیدشان را از دست داده بودند.»
او بعد از آن بازی در رختکن ورزشگاه اتحاد حضور داشت:
«بازیکنان به هم نگاه میکردند و میگفتند: “ما هنوز میتوانیم این کار را انجام بدهیم.”»
جشن قهرمانی و تماس احساسی با آرتتا
در نهایت، همهچیز به جشن قهرمانی در سلهرست پارک ختم شد؛ جایی که جاش و استن کرونکه جام لیگ برتر را در زمین حمل کردند.
کرونکه میگوید:
«هرگز آن لحظه را فراموش نمیکنم.»
او از فضای رختکن هم با خنده یاد میکند:
«احتمالاً یکی از گرمترین و مرطوبترین محیطهایی بود که تا حالا تجربه کرده بودم. همه آنجا بودند، شامپاین همهجا پخش شده بود و انرژی فوقالعادهای جریان داشت.»
لحظه قطعی شدن قهرمانی آرسنال زمانی رقم خورد که بورنموث مقابل منچسترسیتی مساوی کرد؛ مسابقهای که کرونکه نزدیک بود آن را از دست بدهد چون تنها ۲۴ ساعت قبل، بعد از برد آرسنال مقابل برنلی، به آمریکا برگشته بود.
او توضیح میدهد:
«صبح سهشنبه به آمریکا برگشتم و برنامه داشتم برای بازی پالاس دوباره بیایم. به همه گفته بودم روی بازی یکشنبه تمرکز کنید و مهم نیست فردا چه میشود، ما باید برنده شویم.»
«اما درست وقتی هواپیما فرود آمد، بورنموث گل زد و دیگر نمیشد بیتفاوت ماند.»
کرونکه با تلفن همراهش مسابقه را دنبال کرد و دقایق پایانی را در اتاق خواب خانهاش تماشا کرد:
«فکر نمیکنم کسی میخواست آن حجم از انرژی و هیجان من را تجربه کند.»
او سپس درباره واکنش احساسیاش پس از قطعی شدن قهرمانی میگوید:
«برای چند ساعت کاملاً احساسی شده بودم. داشتم به تمام مسیر و اتفاقاتی که پشت سر گذاشته بودیم فکر میکردم.»
اولین تماس او با پدرش بود:
«فقط سرشار از شادی بودیم.»
دومین تماس؟
«با میکل. فکر میکردم جواب ندهد چون احتمالاً مثل من داشت با خانوادهاش جشن میگرفت و گریه میکرد، اما چند دقیقه بعد تماس گرفت و لحظه فوقالعادهای داشتیم.»
اعتراض هواداران و نقطه عطف باکو
خانواده کرونکه پیش از این هم طعم موفقیت ورزشی را چشیده بودند؛ از قهرمانی لسآنجلس رمز در سوپربول ۲۰۲۲ تا قهرمانی دنور ناگتس در NBA سال ۲۰۲۳. اما مسیر موفقیت در آرسنال بسیار طولانیتر بود.
تنها یک سال بعد از تکمیل مالکیت کامل باشگاه در سال ۲۰۱۸، اعتراضات شدید هواداران علیه مالکان جدید آغاز شد؛ اعتراضاتی با شعار معروف «ما اهمیت میدهیم، شما چطور؟».
کرونکه میگوید:
«آن مقطع برای من خیلی مهم بود چون اعتراضها کاملاً هدفمند بودند. وقتی آنها را دیدم، درکشان کردم؛ اما پشت صحنه زمان، انرژی و احساسات زیادی صرف باشگاه کرده بودم.»
او سپس به دوران انتقال از آرسن ونگر به اونای امری اشاره میکند:
«بعد از ۲۲ سال حضور یک مربی افسانهای، طبیعی بود که ورود به عصر جدید سخت باشد.»
به اعتقاد کرونکه، خروج ایوان گازیدیس و حجم بالای تغییرات در مدت کوتاه، شرایط را پیچیدهتر کرد:
«تغییر برای باشگاهی مثل آرسنال میتواند مفید باشد اما ما در مدت کوتاهی بیش از حد تغییر کردیم.»
او فینال لیگ اروپا مقابل چلسی در باکو را نقطه عطف اصلی میداند:
«برای بدترین ۴۵ دقیقه فصل تا باکو پرواز کردم.»
شکست ۴-۱ مقابل چلسی و از دست رفتن سهمیه لیگ قهرمانان، باعث شد خانواده کرونکه به این نتیجه برسند که باید روی پروژهای بلندمدت و مبتنی بر جوانگرایی تمرکز کنند.
کرونکه میگوید:
«بعد از آن مسابقه به پدرم گفتم شاید لازم باشد یک قدم به عقب برداریم تا بعداً جلو برویم.»
او سپس خاطرهای جالب از گفتوگو با سر چیپس کسویک تعریف میکند:
«وقتی به او گفتم شاید لازم باشد یک قدم به عقب برداریم، لبخند زد و گفت: “فقط لعنتی سقوط نکنید!”»
ماجرای جذب ویلیام سالیبا
بعد از شکست در باکو، اولین خرید مهم پروژه جدید آرسنال ویلیام سالیبا بود؛ مدافعی که بعدها به یکی از ستونهای اصلی تیم آرتتا تبدیل شد.
کرونکه درباره آن تصمیم میگوید:
«بعد از فینال باکو درباره ویرجیل فندایک صحبت کردم و پرسیدم چطور میتوانیم بازیکنی مثل او داشته باشیم؟ پر مرتساکر بدون مکث گفت: “ویلیام سالیبا.”»
سالیبا با ۲۷ میلیون پوند از سناتین جذب شد اما سه سال طول کشید تا به ترکیب اصلی آرسنال برسد؛ موضوعی که در آن مقطع انتقادهای زیادی به همراه داشت.
کرونکه توضیح میدهد:
«من در نقلوانتقالات دخالت نمیکنم. وظیفه من فقط درک دلیل تصمیمهاست تا بعداً مسئولیتپذیری وجود داشته باشد.»
او اضافه میکند:
«وقتی سالیبا قرضی بود و هنوز به تیم برنگشته بود، در آمریکا نشسته بودم و با خودم میگفتم: “خدایا فقط بگذار این پسر موفق شود!”»
دوران کرونا و بحران سوپرلیگ اروپا
کرونکه اعتراف میکند شیوع کرونا ضربه بزرگی به پروژه آرتتا زد:
«به میکل قول داده بودم همیشه کنارش باشم اما ناگهان دنیا متوقف شد.»
او ادامه میدهد:
«ما از نظر مالی فشار زیادی را تحمل میکردیم و کرونا شوک بزرگی به ساختار اقتصادی باشگاه وارد کرد.»
در همین دوران، آرسنال به عنوان یکی از اعضای سوپرلیگ اروپا معرفی شد؛ تصمیمی که خشم شدید هواداران را به همراه داشت.
کرونکه درباره آن روزها میگوید:
«وقتی ما را از تیر چراغ برق آویزان کرده بودند؟»
او ادامه میدهد:
«به آن اتفاق افتخار نمیکنیم اما از آن هم فرار نمیکنیم. اشتباه بزرگی بود و احساسات زیادی را شعلهور کرد.»
کرونکه میگوید در دوران کرونا بارها با گروههای هواداری جلسه برگزار کرده است:
«خوشبختانه جلسات آنلاین بود و کسی نمیتوانست به من گوجه پرتاب کند!»
دکلان رایس و پروژه قهرمانی
پس از پیشرفت تدریجی آرسنال تحت هدایت آرتتا، خانواده کرونکه تصمیم گرفتند سرمایهگذاری بزرگی روی تیم انجام دهند؛ پروژهای که با جذب ۱۰۰ میلیون پوندی دکلان رایس به اوج رسید.
کرونکه میگوید:
«وقتی برای اولین بار درباره این انتقال توضیح دادند، ابروهایم بالا رفت چون مطمئن نبودم وارد آن مرحله شده باشیم.»
او درباره گفتوگو با آرتتا توضیح میدهد:
«فقط پرسیدم اگر قرار است چنین مبلغی هزینه شود، دقیقاً چطور از او استفاده خواهیم کرد؟ چون او باید فوراً وارد ترکیب اصلی شود و تفاوت ایجاد کند.»
کرونکه اضافه میکند:
«وقتی با دکلان صحبت میکنید، شخصیت و تمرکز فوقالعادهاش را درک میکنید و با مبلغ انتقال راحتتر کنار میآیید.»
او تأکید میکند چنین انتقالی پیش از سال ۲۰۱۸ برای آرسنال ممکن نبود.
برنامه ساخت مسیر برای قهرمانی
اکنون آرسنال علاوه بر قهرمانی لیگ برتر، در آستانه فینال لیگ قهرمانان اروپا مقابل پاریسنژرمن قرار گرفته و خانواده کرونکه قصد دارند سلطهای بلندمدت در فوتبال انگلیس و اروپا ایجاد کنند.
کرونکه میگوید:
«فکر میکنیم اینجا فرصتی برای سلطه داریم. زیرساختهای بسیار قدرتمندی ساختهایم و حالا باید در اوج بمانیم.»
او تأکید میکند:
«اگر مدام در حال پیشرفت و تکامل نباشید، یعنی درجا میزنید.»
کرونکه همچنین از احتمال تمدید قرارداد آرتتا و برنامه توسعه ورزشگاه امارات صحبت میکند؛ پروژهای که قرار است ارتباط بصری خود را با ورزشگاه قدیمی هایبری حفظ کند.
او درباره فضای فعلی هواداران آرسنال میگوید:
«زمانی بود که انگار هوادار آرسنال بودن را پنهان میکردی اما حالا همه لندن را با لباسهای آرسنال پر کردهاند و دیدن این صحنهها باعث افتخار من است.»
در پایان، کرونکه مهمترین عامل موفقیت آرسنال را فرهنگ ساختهشده توسط میکل آرتتا میداند:
«لحظاتی بود که فرهنگ تیم به چالش کشیده شد. بعضیها نهتنها داخل قایق نبودند، بلکه زیر آب طناب را گرفته بودند تا ما را عقب بکشند.»
«ما باید آن افراد را پیدا میکردیم و طناب را قطع میکردیم. حالا همه داخل یک قایق هستند و در یک مسیر پارو میزنند.»
و حالا در دنور، تولهسگ خانواده کرونکه شاید باید خودش را برای جشنهای بیشتری آماده کند.
