اخبار باشگاه آرسنال
بازخوانی نبرد اولدترافورد؛ تقابل تاریخی و جنجالی منچستریونایتد و آرسنال
نبرد اولدترافورد در سپتامبر ۲۰۰۳ یکی از جنجالیترین دیدارهای تاریخ لیگ برتر بود؛ مسابقهای پر از اخراج، پنالتی دقیقه نودی و درگیری شدید بازیکنان که در نهایت راه شکستناپذیری آرسنال را هموار کرد.
«نبرد اولدترافورد» نامی است که به دیدار لیگ برتری بین دو تیم منچستریونایتد و آرسنال در روز یکشنبه، ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۳ در ورزشگاه اولدترافورد منچستر داده شد. نتیجهٔ پایانی این مسابقه، یعنی تساوی صفر - صفر، در نهایت برای آرسنال بسیار سرنوشتساز شد؛ چرا که آنها موفق شدند فصل لیگ را بدون حتی یک شکست به پایان برسانند؛ دستاوردی که در تاریخ فوتبال انگلستان پیش از آن تنها یک بار توسط پرستون نورث اند در فصل ۱۸۸۸/۸۹ ثبت شده بود.
دقایق حساس و اخراج جنجالی پاتریک ویرا
از مهمترین لحظات این دیدار میتوان به اخراج پاتریک ویرا، کاپیتان آرسنال، با دریافت کارت زرد دوم به دلیل صحنهای که منجر به دریافت کارت زرد برای رود فن نیستلروی، مهاجم نوک منچستریونایتد نیز شد، و همچنین تصمیم استیو بنت، داور مسابقه، مبنی بر اعلام یک ضربهٔ پنالتی به سود منچستریونایتد در آخرین دقیقهٔ بازی اشاره کرد. پس از پایان بازی، بازیکنان هر دو تیم از سوی اتحادیه فوتبال انگلستان (FA) به دلیل رفتارها و واکنشهایشان متهم شدند؛ در این میان، پنج بازیکن آرسنال و دو بازیکن منچستریونایتد مجبور به پرداخت جریمهٔ نقدی گردیدند.
این نام بعدها برای دیدار همین دو تیم در فصل بعد نیز به کار رفت.
ریشههای دشمنی دیرینه و تاریخچه درگیریها
دیدارهای منچستریونایتد و آرسنال در فصلهای پیشین نیز شاهد حوادث جنجالی متعددی بود. رقابت میان این دو باشگاه از زمان شکلگیری لیگ برتر در سال ۱۹۹۲ شدت بیشتری یافته بود؛ بهطوری که از آن زمان تا آن تاریخ، تمام جامهای قهرمانی لیگ برتر به جز یک مورد به منچستریونایتد یا آرسنال رسیده بود (بلکبرن روورز در فصل ۱۹۹۴/۹۵ قهرمان شده بود). با این حال، ریشهٔ این رقابت شدید را میتوان در اولین تقابل الکس فرگوسن به عنوان سرمربی یونایتد برابر آرسنال در سال ۱۹۸۷ جستوجو کرد؛ جایی که دیوید روکاسل از زمین اخراج شد و یک درگیری لفظی شدید شکل گرفت. فصل بعد، براین مککلر یک پنالتی را برای یونایتد در جام حذفی از دست داد و نایجل وینتربرن عمداً به تحریک و روی اعصاب رفتن او پرداخت. مککلر انتقام خود را در سال ۱۹۹۰ گرفت: پس از تکل خشن وینتربرن روی دنیس اروین، مککلر و اروین هر دو زمانی که وینتربرن روی زمین افتاده بود به او لگد زدند و درگیری دستهجمعی ۲۱ بازیکن را رقم زدند. هر دو تیم با جریمهٔ نقدی و کسر امتیاز مواجه شدند و اغلب از این حادثه به عنوان نقطهٔ عطفی در روابط دو باشگاه یاد میشود. این رقابت با پیوستن «مردان سرسخت» و تنومندی چون پاتریک ویرا، روی کین و مارتین کیون به دو تیم، بیش از پیش شدت گرفت.
بازیهای تنشزا در هایبری و جام حذفی
دیدار قبلی دو تیم در لیگ در آوریل ۲۰۰۳ در ورزشگاه هایبری، مسابقهای بسیار درگیرانه و پر تنش بود. در آن دیدار که با تساوی ۲–۲ به پایان رسید، سول کمپبل به دلیل رفتار خشونتآمیز و زدن ضربهٔ آرنج به صورت اوله گونار سولشر با کارت قرمز مستقیم اخراج شد. منچستریونایتد در نهایت توانست اختلاف هشت امتیازی خود با آرسنال در ابتدای مارس ۲۰۰۳ را جبران کرده و با پنج امتیاز اختلاف، جام قهرمانی را از چنگ آرسنال برباید.
این دو باشگاه همچنین در دور چهارم جام حذفی در فوریه ۲۰۰۳ به مصاف یکدیگر رفتند. پل اسکولز و رود فن نیستلروی از منچستریونایتد و پاتریک ویرا از آرسنال، همگی در هفت دقیقهٔ نخست بازی کارت زرد دریافت کردند و جف وینتر، داور مسابقه، مجبور شد ویرا و روی کین را فرا بخواند تا همتیمیهای خود را آرام کنند. خود کین نیز در نیمهٔ اول کارت زرد گرفت و رایان گیگز یک دروازهٔ خالی را از ۱۸ قدمی به اوت زد. آرسنال در نهایت این بازی را ۲–۰ برد و این نتیجه چنان الکس فرگوسن، سرمربی منچستریونایتد را خشمگین کرد که کفشی را در رختکن پرتاب کرد که به بالای چشم چپ دیوید بکام اصابت کرد.
سپر خیریه ۲۰۰۳؛ پیشدرآمدی بر نبرد بزرگ
از آنجا که منچستریونایتد و آرسنال به ترتیب قهرمانان لیگ برتر و جام حذفی بودند، یک ماه پیش از این دیدار، در مسابقهٔ پربرخورد دیگری در ورزشگاه میلنیوم برای کسب جام خیریه ۲۰۰۳ به مصاف هم رفتند. فیل نویل در همان دقیقهٔ اول به دلیل خطا روی پاتریک ویرا کارت زرد گرفت و یک دقیقه بعد، اشلی کول به دلیل خطا روی اوله گونار سولشر با کارت زرد جریمه شد. کارتهای زرد دیگری نیز به کوئینتون فورتشن و پل اسکولز برای یونایتد و پاتریک ویرا برای آرسنال داده شد؛ فرانسیس جفرز، بازیکن تعویضی آرسنال، به دلیل لگد زدن به فیل نویل کارت قرمز مستقیم گرفت و سول کمپبل نیز، اگرچه در جریان بازی جریمه نشد، بعداً از سوی اتحادیه فوتبال به دلیل لگد پرتاب کردن به سمت اریک جمبا-جمبا با محرومیت سه جلسهای مواجه شد. بازی در ۹۰ دقیقه ۱–۱ مساوی شد و یونایتد در نهایت در ضربات پنالتی ۴–۳ به پیروزی رسید. ضربهٔ پنالتی رود فن نیستلروی توسط ینس لمان، دروازهبان تازهوارد آرسنال مهار شد، اما همتای او و دیگر دروازهبان تازهوارد یعنی تیم هاوارد با مهار پنالتیهای جووانی فن برونکهورست و روبر پیرس به قهرمان یونایتد تبدیل شد.
اوضاع دو تیم پیش از آغاز نبرد اولدترافورد
آرسنال پس از انجام پنج بازی و با حفظ رکورد شکستناپذیری که از اواخر فصل قبل آغاز شده بود، در ردهٔ دوم جدول لیگ برتر قرار داشت. منچستریونایتد با یک امتیاز کمتر در ردهٔ سوم بود، اما آنها پیش از این، یک شکست در آن فصل را برابر ساوتهمپتون در سه هفته قبل تجربه کرده بودند.
آرسنال به دلیل درگذشت پدر سول کمپبل، این مدافع خود را در اختیار نداشت و آرسن ونگر، سرمربی تیم، روبر پیرس و سیلوین ویلتورد، وینگرهای خود را نیمکتنشین کرد تا از ری پارلور و فردی لیونبرگ استفاده کند و خط هاپبکی فیزیکیتر بسازد. تاکتیکهای ونگر جواب داد، چرا که خط دفاعی آرسنال در برابر فشارهای خط حملهای منچستریونایتد مقاومت کرد. یونایتد نیز پل اسکولز را به دلیل مصدومیت در ترکیب نداشت و با سیستم ۱–۲–۳–۴ بازی میکرد که در آن فیل نویل، روی کین و کوئینتون فورتشن، خط هافبکی با گرایشهای دفاعی را تشکیل داده بودند.
گزارش فنی و صحنههای حساس مسابقه
هنگامی که کریستیانو رونالدو در دقیقهٔ ۱۳ در جناح راست و در ۴۰ متری دروازه دچار خطا شد، اولین شانس بازی نصیب رایان گیگز گردید؛ ضربهٔ آزاد گیگز که به قصد ارسال سانتر زده شده بود، به تیر عمودی خارج ضربه خورد. خطای دیگری روی رونالدو اندکی بعد شانس دیگری به گیگز داد تا با یک سانتر ضربهٔ آزاد فشار بیاورد، اما رود فن نیستلروی در حالی که ینس لمان، دروازهبان آرسنال جا مانده بود، تنها توانست توپ را با ضربهٔ سر به بالای خطی دروازه بفرستد. بازی هجومی آرسنال فاقد جاهطلبی همیشگی بود و بهترین فرصت آنها در دقیقهٔ ۷۵ رقم خورد؛ جایی که لمس توپ ظریف دنیس برکمپ نزدیک بود پاتریک ویرا را در محوطهٔ جریمه صاحب توپ کند.
ماجرای اخراج ویرا و پنالتی دقیقه ۹۰
این دیدار با خطاهای بسیار زیادی همراه بود — ۱۳ خطا توسط یونایتد و ۱۸ خطا توسط آرسنال — و استیو بنت داور مسابقه به هر تیم چهار کارت زرد نشان داد، اگرچه اکثر این کارتها بر اثر درگیریهای انتهای بازی داده شد. ویرا در دقیقهٔ ۷۷ به دلیل خطا روی کوئینتون فورتشن کارت زرد گرفت و مدت کوتاهی بعد، در دقیقهٔ ۸۰، کارت زرد دوم را دریافت کرد. در جدال برای تصاحب یک توپ هوایی در بیرون محوطهٔ جریمهٔ آرسنال، فن نیستلروی روی پشت ویرا پرید. ویرا به زمین افتاد و به تلافی به سمت فن نیستلروی لگد پرتاب کرد که باعث شد مهاجم منچستریونایتد به سمت عقب بپرد.
فن نیستلروی به دلیل خطای اولیه کارت زرد گرفت، و اگرچه لگد ویرا به مهاجم هلندی اصابت نکرد، داور معتقد بود که سوءنیت وجود داشته است و کارت زرد دوم را به ویرا نشان داد که منجر به اخراج او شد.
با وجود ۱۰ نفره شدن آرسنال، نتیجهٔ بازی مساوی باقی ماند تا اینکه بازی وارد آخرین دقیقهٔ خود شد؛ زمانی که دیگو فورلان در تلاش برای رسیدن به سانتر گری نویل، با برخورد مارتین کیون، مدافع آرسنال، در محوطهٔ جریمه سرنگون شد. داور این صحنه را خطا تشخیص داد و یک ضربهٔ پنالتی اعلام کرد. فن نیستلروی در حالی پشت توپ ایستاد که دو پنالتی قبلی خود برای منچستریونایتد را از دست داده بود. لمان تلاش کرد با حرکت به چپ و راست روی خط دروازه تمرکز او را برهم بزند و به نظر میرسید این روش جواب داد: ضربهٔ او به تیر افقی خورد و به زمین بازگشت، و مهاجم هلندی بلافاصله با هجوم و خشم مارتین کیون مواجه شد. ظرف مدت یک دقیقه، سوت پایان بازی به صدا درآمد و مسابقه با تساوی بدون گل تمام شد.
درگیریهای پس از سوت پایان؛ حمله به فن نیستلروی
با شنیده شدن سوت پایان، فن نیستلروی بلافاصله توسط بازیکنان آرسنال شامل مارتین کیون، لورن، ری پارلور، اشلی کول و کولو توره محاصره شد. کیون کنار فن نیستلروی به هوا پرید و بازوهایش را با شدت روی پشت مهاجم هلندی فرود آورد، در حالی که لورن از پشت فن نیستلروی را هل داد و پارلور و کول به او اهانتهای لفظی کردند.
فن نیستلروی هیچ واکنشی نشان نداد و توسط روی کین، کاپیتان منچستریونایتد، به بیرون هدایت شد، اما حادثه دور از آنها بالا گرفت. در دفاع از همتیمی خود، بازیکنان منچستریونایتد شامل رایان گیگز، کریستیانو رونالدو، گری نویل، میکائیل سیلوستره، کوئینتون فورتشن و ریو فردیناند نیز وارد معرکه و درگیری شدند.
واکنشها و اظهارنظرهای جنجالی
در مصاحبههای پس از بازی، فن نیستلروی از سوی ویرا و آرسن ونگر، سرمربی آرسنال، متهم شد که تمارض کرده تا باعث اخراج ویرا شود، در حالی که الکس فرگوسن، سرمربی یونایتد از بازیکن خود دفاع کرد و دایک کردن (تمارض) او را تکذیب نمود. آلن اسمیت، بازیکن سابق آرسنال که به عنوان کارشناس در شبکهٔ اسکای اسپورتس حضور داشت، رفتار بازیکنان آرسنال را محکوم کرد و گفت که آنها زیادهروی کردهاند، و در مقالهای در روزنامهٔ دیلی تلگراف نیز انتقادات بیشتری را متوجه ونگر ساخت و این حادثه را با درگیری دستهجمعی دو تیم در سال ۱۹۹۰ مقایسه کرد.
احکام، جریمهها و محرومیتهای سنگین اتحادیه
در پی این رفتارها، شش بازیکن آرسنال، دو بازیکن منچستریونایتد و خود باشگاه آرسنال از سوی اتحادیه فوتبال به رفتار نامناسب متهم شدند. آرسنال به عنوان یک باشگاه به عدم تضمین رفتار مناسب بازیکنان خود متهم شد، در حالی که اتهامات بازیکنان آنها طیفی از یک اتهام رفتار نامناسب برای اشلی کول به دلیل حضور در درگیری با کریستیانو رونالدو پس از سوت پایان تا دو مورد رفتار خشونتآمیز برای لورن به دلیل لگد زدن به کوئینتون فورتشن پس از اعلام پنالتی و هل دادن محکم رود فن نیستلروی از پشت پس از سوت پایان و دو مورد رفتار نامناسب برای درگیری با فن نیستلروی پس از اخراج پاتریک ویرا و درگیری با رایان گیگز پس از سوت پایان را شامل میشد.
منچستریونایتد به عنوان یک باشگاه متهم نشد، اما رایان گیگز به دلیل حضور در درگیری با لورن پس از پایان بازی و کریستیانو رونالدو به دلیل درگیری با مارتین کیون در پایان مسابقه به رفتار نامناسب متهم شدند. به فیل نویل نیز در خصوص رفتارهای آیندهاش هشدار داده شد.
آرسنال و بازیکنانش اتهامات خود را پذیرفتند، اما با این حال با جریمهٔ ۱۷۵٬۰۰۰ پوندی مواجه شدند که سنگینترین جریمهٔ نقدی تاریخ اتحادیه برای یک باشگاه تا آن زمان بود. لورن، مارتین کیون، پاتریک ویرا و ری پارلور همگی بین یک تا چهار جلسه محروم شدند: لورن چهار جلسه محرومیت — نصف حداکثر محرومیت ممکنه — و ۴۰٬۰۰۰ پوند جریمه دریافت کرد؛ کیون سه جلسه محروم شد و مجبور به پرداخت ۲۰٬۰۰۰ پوند جریمه گردید؛ به ویرا و پارلور محرومیتهای یکجلسهای داده شد و به ترتیب مجبور به پرداخت ۲۰٬۰۰۰ و ۱۰٬۰۰۰ پوند شدند. ینس لمان ابتدا متهم شده بود اما این اتهام بعداً پس گرفته شد. اشلی کول محروم نشد اما ۱۰٬۰۰۰ پوند جریمه شد. رایان گیگز و کریستیانو رونالدو هر دو اتهام مشارکت در درگیری را نپذیرفتند، اما پس از یک جلسهٔ استماع پنج ساعته در دسامبر ۲۰۰۳، گیگز ۷٬۵۰۰ پوند و رونالدو ۴٬۰۰۰ پوند جریمه شدند و به هر دو در مورد رفتار آیندهشان هشدار داده شد.
میراث نبرد اولدترافورد؛ فصل شکستناپذیران
آرسنال فصل لیگ را بدون حتی یک شکست به پایان رساند و لقب «شکستناپذیران» را به دست آورد؛ لقبی که پیش از آن تنها به تیم پرستون نورث اند در فصل ۱۸۸۸/۸۹ داده شده بود، یعنی تنها تیمی که پیشتر یک فصل لیگ را بدون شکست گذرانده بود.
بنابراین، پنالتی از دست رفتهٔ فن نیستلروی لحظهای حیاتی در فصل آرسنال بود. بازی برگشت دو تیم در هایبری با تساوی ۱–۱ به پایان رسید و بدون حادثهٔ خاصی بگذشت. منچستریونایتد پس از چلسی در ردهٔ سوم جدول لیگ قرار گرفت، اما در فینال جام حذفی ۲۰۰۴ میلوال را شکست داد و قهرمان شد. مسیر آنها تا فینال شامل پیروزی در نیمهنهایی برابر آرسنال با تک گل پل اسکولز بود. فصل بعد، پس از آنکه منچستریونایتد به روند ۴۹ بازی بدون شکست آرسنال پایان داد، این دو باشگاه درگیر حادثهٔ دیگری در اولدترافورد شدند که به نامهای مختلفی چون «نبرد بوفه» یا صرفاً نبرد اولدترافورد معروف شد.
