
اخبار باشگاه آرسنال
اسطوره آرسنال درگذشت؛ پیتر استوری در ۸۱ سالگی چشم از جهان فروبست
پیتر استوری، اسطوره باشگاه آرسنال و تیم ملی انگلیس، در ۸۱ سالگی درگذشت. او یکی از مهرههای کلیدی توپچیها در قهرمانی تاریخی دوگانه سال ۱۹۷۱ بود و طی ۱۵ سال حضور در این باشگاه، ۵۰۱ بار به میدان رفت. آرسنال قصد دارد پیش از دیدار مقابل دورتموند در لیگ قهرمانان اروپا، از این اسطوره باشگاه تجلیل کند.
پیتر استوری، ستاره پیشین تیم ملی انگلیس و آرسنال، در ۸۱ سالگی چشم از جهان فروبست. او یکی از مهرههای جداییناپذیر ترکیب آرسنال در فصل ۱۹۷۰-۱۹۷۱ بود؛ فصلی که توپچیها تحت هدایت برتی می قهرمانی لیگ دسته اول انگلیس و جام حذفی را به دست آوردند و موفق به ثبت دوگانه تاریخی شدند.
آرسنال روز سهشنبه با انتشار بیانیهای خبر درگذشت این بازیکن را اعلام کرد. در این بیانیه آمده است:
«تمام اعضای باشگاه آرسنال از درگذشت پیتر استوری، قهرمان دوگانه فصل ۱۹۷۰-۱۹۷۱، عمیقاً اندوهگین هستند. در این روزهای بسیار دشوار، تمام فکر و همدردی ما با خانواده و عزیزان اوست.»
استوری طی ۱۵ سال حضور در آرسنال، ۵۰۱ بار پیراهن این تیم را بر تن کرد و در رتبه هشتم فهرست بازیکنانی قرار دارد که بیشترین تعداد بازی را برای توپچیها انجام دادهاند. باشگاه لندنی قصد دارد پیش از دیدار خود مقابل بوروسیا دورتموند در لیگ قهرمانان اروپا، به این اسطوره باشگاه ادای احترام کند. این هافبک بهخاطر توانایی بازی در پستهای مختلف شهرت داشت و در دوران هدایت آلف رمزی افسانهای، ۱۹ بار پیراهن تیم ملی انگلیس را بر تن کرد. نخستین بازی ملی او در سال ۱۹۷۱ و در جریان پیروزی ۳ بر صفر انگلیس مقابل یونان در ورزشگاه ومبلی رقم خورد.
مسیر فوتبالی استوری از سال ۱۹۶۱ آغاز شد؛ زمانی که بهعنوان بازیکن جوان و کارآموز به آرسنال پیوست. چهار سال طول کشید تا سرانجام، اندکی پس از بیستمین سالگرد تولدش، نخستین بازی رسمی خود را برای تیم بزرگسالان انجام دهد. این ستاره متولد منطقه ساری، در نخستین حضورش در ترکیب اصلی و در پست مدافع چپ مقابل لسترسیتی به میدان رفت؛ مسابقهای که با شکست آرسنال همراه شد. با این حال، عملکرد او بهاندازهای تأثیرگذار بود که در ۲۹ مسابقه باقیمانده آن فصل نیز فرصت بازی پیدا کرد. استوری پس از مصدوم کردن مایک سامربی، اسطوره منچسترسیتی، در فصل ۱۹۶۶-۱۹۶۷ بهتدریج بهعنوان بازیکنی سرسخت و خشن در زمین مسابقه شناخته شد.
با این حال، پس از ورود برتی می، سرمربی اسطورهای آرسنال، استوری جایگاه خود را بهعنوان یکی از اسطورههای این باشگاه تثبیت کرد. او در دوران پیشرفت چشمگیر توپچیها، از پست مدافع چپ به مدافع راست و سپس خط میانی منتقل شد. کارنامه پرافتخار او در آرسنال علاوه بر دوگانه لیگ و جام حذفی، قهرمانی جام بینشهری فیرز را نیز در بر میگرفت.
دوران حضور استوری در آرسنال در شرایطی نهچندان دوستانه به پایان رسید. او بهدلیل خودداری از تمرین با تیم ذخیره باشگاه محروم شد و در نهایت در سال ۱۹۷۷ با انتقالی آزاد به فولام پیوست. استوری به این تیم کمک کرد تا از سقوط به دسته پایینتر فرار کند؛ تیمی که بازیکنانی همچون جورج بست، بابی مور و رادنی مارش را در اختیار داشت. او در میانه فصل بعد کفشهایش را آویخت و از فوتبال خداحافظی کرد.
پس از انتشار خبر درگذشت استوری، پیامهای تسلیت و ادای احترام به او از سوی هواداران و چهرههای مختلف منتشر شد. پیرس مورگان، هوادار مشهور آرسنال، در پیامی نوشت:
«خبر بسیار ناراحتکنندهای است. بازیکنی فوقالعاده و یکی از مهرههای کلیدی تیم بزرگ آرسنال به رهبری فرانک مکلینتاک که باعث شد برای نخستین بار هوادار این باشگاه شوم. روحش شاد، پیتر.»
جیل آرمسترانگ، دختر جورج آرمسترانگ، وینگر پیشین آرسنال، نیز در واکنش به این خبر نوشت:
«از شنیدن خبر درگذشت پیتر بسیار متأسف شدم. برای خانواده و دوستانش عشق و همدردی میفرستم.»
یکی دیگر از هواداران آرسنال نیز در پیامی نوشت:
«از شنیدن خبر درگذشت یکی دیگر از قهرمانان سال ۱۹۷۱ من، پیتر استوری، در ۸۱ سالگی بسیار ناراحت شدم. او یک اسطوره واقعی آرسنال بود. بازیکنی بهشدت سرسخت که بسیار بهتر از آنچه به او اعتبار داده میشد، فوتبال بازی میکرد. روحش شاد و خداوند نگهدارش باشد، پیتر.»
یکی دیگر از هواداران نیز با انتشار پیامی گفت:
«روح پیتر استوری شاد؛ اسطوره آرسنال و عضو نخستین تیم قهرمان دوگانه باشگاه. تو هرگز فراموش نخواهی شد. این ضایعه را به تمام دوستان و اعضای خانوادهاش تسلیت میگویم.»
یکی از هواداران در شبکه اجتماعی ایکس نیز نوشت:
«روح پیتر کول آیز استوری شاد. افتخار بزرگی بود که در دهههای ۶۰ و ۷۰ میلادی دوران بازی تو در آرسنال را از نزدیک تماشا کردم.»
هوادار دیگری نیز در پیامی اضافه کرد:
«روح پیتر استوری شاد. از نظر من، او یکی از بهترین بازیکنانی بود که برای آرسنال به میدان رفت و شاید بتوان گفت، اگر نگوییم سختگیرترین، یکی از سرسختترین تکلزنانی بود که در فوتبال دیدهام. تمام همدردی من با خانواده و دوستانش است.»

پیتر استوری: ۱۹۴۵-۲۰۲۶
تمام اعضای باشگاه آرسنال از درگذشت پیتر استوری، قهرمان دوگانه فصل ۱۹۷۰/۷۱، عمیقاً اندوهگین هستند.
پیتر در سال ۱۹۶۱ بهعنوان بازیکن جوان به باشگاه پیوست و در اکتبر ۱۹۶۵ نخستین بازی خود را برای تیم اصلی مقابل لسترسیتی انجام داد. او دوران حضورش در باشگاه را ابتدا بهعنوان مدافع راست آغاز کرد و طی دهه بعد، در مجموع ۵۰۱ بار به میدان رفت؛ آماری که او را در رتبه هشتم فهرست بازیکنانی با بیشترین تعداد بازی در تاریخ باشگاه قرار میدهد. شهرت او بهعنوان بازیکنی که در تکلزنی بسیار سرسخت بود، کاملاً شایستهاش بود؛ جانی گیلز، بازیکن لیدز یونایتد، اعتراف کرده بود که پیتر سرسختترین بازیکنی بوده که تاکنون مقابلش قرار گرفته است. با این حال، او در کار با توپ نیز مهارت داشت. برتی می و دان هاو این ویژگی را تشخیص دادند و با انتقال او به خط میانی، زمینه را برای کمکش به قهرمانی آرسنال در جام نمایشگاهها در سال ۱۹۷۰ و فتح آن دوگانه تاریخی در سال بعد فراهم کردند.
او یکی از اعضای حیاتی ترکیب آرسنال در فصل ۱۹۷۰/۷۱ بود و نقش تعیینکنندهاش را در مارس ۱۹۷۱ ایفا کرد؛ زمانی که در جریان نیمهنهایی جام حذفی مقابل استوک سیتی در ورزشگاه هیلزبورو، آرسنال در آستانه شکست قرار داشت. پیتر پیشتر با شوتی سهمگین در نیمه دوم، اختلاف دو گله را به یک گل کاهش داده بود، اما به نظر میرسید استوک سیتی آماده است تا پیروزی ۲-۱ خود را قطعی کند و راهی ومبلی شود؛ تا اینکه در وقتهای تلفشده، به دلیل برخورد توپ به دست یکی از بازیکنان این تیم روی خط دروازه، یک ضربه پنالتی به سود آرسنال اعلام شد.
توپچیهای زردپوش از خوشحالی به هوا پریدند، اما پیتر نه. وظیفه دشوار غلبه بر گوردون بنکس، اسطوره فوتبال انگلیس، از فاصله ۱۲ یاردی بر عهده او بود تا رؤیای فتح دوگانه همچنان زنده بماند. او دید که بنکس به سمت راست شیرجه رفت و توپ را با خونسردی هرچه تمامتر، در سمت چپ دروازهبان و در ارتفاعی پایین جای داد تا بازی به تکرار کشیده شود؛ دیداری که آرسنال در آن به پیروزی رسید و در نهایت جام را بالای سر برد. پیتر که در تمام رقابتها ۱۷ گل برای آرسنال به ثمر رسانده بود، در سال ۱۹۷۱ به تیم ملی انگلیس دعوت شد و در ادامه ۱۹ بار پیراهن این تیم را بر تن کرد که بیشتر این بازیها در پست مورد علاقهاش، یعنی خط میانی، بود. او در سال ۱۹۷۷ هایبوری را ترک کرد و دوران پایانی فوتبالش را در فولام سپری کرد؛ پیش از آنکه در سال ۱۹۷۸ بازنشسته شود. در دیدار خانگی پیشروی خود مقابل بوروسیا دورتموند، یاد و خاطره پیتر را گرامی خواهیم داشت.
در این دوران بسیار غمانگیز، تمام افکار و همدردی ما با خانواده و عزیزان اوست.


