سه نکته از شکست آرسنال مقابل دورتموند در امارات کاپ

روند چهار قهرمانی متوالی آرسنال در جام امارات روز یکشنبه به‌یک‌باره قطع شد؛ چرا که توپچی‌ها در ورزشگاه امارات با نتیجه ۳ بر ۲ مغلوب بروسیا دورتموند شدند. تیم آلمانی پس از برتری مقابل تیم میکل آرتتا در یک نبرد جذاب و دیدنی در شمال لندن، جام پیش‌فصل را بالای سر برد؛ جامی که برای اولین بار در سال ۲۰۰۷ پایه‌گذاری شد و نام اسپانسر اصلی پیراهن آرسنال را بر خود دارد. آرسنال پیش از سوت آغاز بازی از خرید جدید خود، برونو گیمارش، رونمایی کرد، اما حضور او نتوانست خوش‌شانسی فوری برای تیم به همراه داشته باشد. دورتموند تنها پس از هفت دقیقه پیش افتاد؛ جایی که ساموئل ایناسیو ۱۸ ساله روی پاس عمقی و هوشمندانه فلیکس انمچا صاحب توپ شد و با یک ضربه زمینی کپا آریزابالاگا را مغلوب کرد.

تیم مهمان در دقیقه ۲۹ برتری خود را دو برابر کرد؛ کنستانتینوس کارِتساش با شوتی تماشایی توپ را به کنج بالای دروازه فرستاد تا کار آرسنال برای بازگشت بسیار دشوار شود.

توپچی‌ها اندکی پس از شروع نیمه دوم یکی از گل‌ها را جبران کردند. اتان نوانری در دقیقه ۵۴ روی پاس کریستوس زولیس، دیگر خرید تابستانی آرسنال، دروازه را باز کرد. اما دورتموند تنها چند لحظه بعد دوباره فاصله‌اش را به دو گل رساند؛ آرسنال در دفع کامل ضربه کرنر ناکام ماند تا ژوان گادو از فاصله نزدیک توپ را وارد دروازه کرده و نتیجه را ۳ بر ۱ کند.

ویکتور یوکرش در دقیقه ۶۹ از روی نقطه پنالتی امیدها را زنده کرد و دقایق پایانیِ پرتنشی را رقم زد. توپچی‌ها برای زدن گل مساوی همه‌چیز را به خط زدند و همه‌جانبه حمله کردند، اما دورتموند در برابر فشارهای اواخر بازی مقاومت کرد تا کاپ قهرمانی را مال خود کند.

1- زولیس فوق‌العاده و پرانرژی نشان داد

اگرچه آرسنال در مجموع روزی فراموش‌شدنی و تلخ را سپری کرد، اما یک ستاره درخشان در ترکیب توپچی‌ها حضور داشت: کریستوس زولیس، خرید جدید تابستانی.

وینگر یونانی در مرکز تمامی کارهای مثبت آرسنال در زمین بود. او با یک پاس به‌عقب (کات‌بک) زیبا در داخل محوطه جریمه پاس گل نوانری را داد و در ادامه نیز پنالتی منجر به گل یوکرش را گرفت.

زولیس هر بار که توپ را دریافت می‌کرد، خطرناک نشان می‌داد. این وینگر در مواجهه مستقیم با مدافع روبه‌رو، بی‌باک و صریح عمل می‌کرد و بارها توانست یک موقعیت نهایی خلق کند؛ خواه ارسال یک سانتر خطرناک باشد، خواه یک پاس به‌عقب هوشمندانه یا گرفتن یک ضربه کرنر.

این همان چیزی بود که آرسنال فصل گذشته بارها در پست‌های تهاجمی کناری از کمبودش رنج می‌برد؛ چرا که گابریل مارتینلی و نونی مادوئکه اغلب برای گذاشتن تأثیری مداوم در یک‌سوم دفاعی حریف با چالش روبه‌رو بودند.

زولیس در برابر دورتموند ۴ موقعیت خلق کرد؛ یعنی بیشتر از هر بازیکن دیگری در زمین. اگر این عملکرد نشانه‌ای از آینده باشد، آرسنال ممکن است یک وینگر فوق‌العاده جدی و شش‌دانگ پیدا کرده باشد.

2- ادامه آزمایش هاورتز

کای هاورتز چه در چلسی و چه حالا در آرسنال، همیشه تا حدی شبیه به یک معما بوده است. آیا او یک شماره ۱۰ است؟ یک مهاجم نوک؟ یک ۹ کاذب؟ یا شاید یک هافبک وسط؟

عملکرد او در برابر بروسیا دورتموند شاید به پاسخ به حداقل یکی از این پرسش‌ها کمک کرده باشد: خط هافبک قطعاً بهترین پست برای او به نظر نمی‌رسد.

هاورتز که در سمت چپ خط هافبک سه‌نفره در کنار مایلز لوئیس-اسکلی و مارتین اودگارد به میدان رفت، در فاز دفاعی توانایی بسیار کمی ارائه داد و بازی را بدون حتی یک مشارکت دفاعی به پایان رساند. او همچنین در بازی‌سازی و تأثیرگذاری روی حملات نیز دچار چالش بود؛ چند پاس اشتباه داد و در صحنه‌هایی پس از مکث بیش از حد برای تصمیم‌گیری بعدی، توپ را از دست داد.

البته چند فرار هوشمندانه به پشت مدافعان وجود داشت که مشکلاتی را برای خط دفاعی دورتموند ایجاد کرد، اما هاورتز در یک‌سوم تهاجمی فاقد کیفیت لازم برای تبدیل آن روزنه‌ها به موقعیت‌های جدی بود.

در حال حاضر، هاورتز همچنان یک بازیکن چندپسته و کاربردی باقی می‌ماند که می‌تواند در صورت نیاز در چند نقش بازی کند. اما اگر بازی با دورتموند را ملاک قرار دهیم، هافبک وسط پستی است که بعید به نظر می‌رسد آرسنال بتواند بهترین بازی را در آن از او بگیرد.

3- افزایش نگرانی‌ها در خط دفاعی

عنوان قهرمانی آرسنال در فصل ۲۰۲۵/۲۶ لیگ برتر بر پایه یک خط دفاعی فوق‌العاده بنا شده بود. تیم میکل آرتتا در تمام طول فصل تنها ۲۷ گل دریافت کرد؛ کم‌ترین آمار در لیگ و یکی از پایین‌ترین ارقام در تاریخ این رقابت‌ها.

با این حال، بازی‌های پیش‌فصل روایت بسیار متفاوتی را ارائه می‌دهند.

دریافت یک گل در پیروزی ۴ بر ۱ مقابل ژیرونا جای نگرانی زیادی نداشت، اما دو شکست متوالی در برابر رئال بتیس و بروسیا دورتموند، با دریافت سه گل در هر بازی، برخی نقاط ضعف نگران‌کننده را در خط عقب تیم برملا کرده است.

غیبت ویلیام سالیبا کاملاً احساس می‌شود. انتظار می‌رود این مدافع فرانسوی ماه‌های ابتدایی فصل جدید لیگ برتر را از دست بدهد و این موضوع آرسنال را با خلأ بزرگی روبه‌رو کرده است.

کریستین موسکرا همچنان جوان و در این سطح نسبتاً کم‌تجربه است، در حالی که ریکاردو کالافیوری، اگرچه توانایی بازی در مرکز خط دفاع را دارد، اما یک مدافع وسط تخصصی نیست. بنابراین کاملاً درک‌پذیر است که چرا توپچی‌ها پیش از آغاز فصل برای جذب یک مدافع دیگر فشار می‌آورند.