فصل جدید لیگ برتر فرا رسیده است، بنابراین وقت آن است که نگاهی به ترکیب آرسنال و جدول عمق تیم بیندازیم. در ابتدا، دروازهبان و مدافعانی که توپچیها را برای سه فصل متوالی به بهترین رکورد دفاعی در لیگ برتر رساندهاند. دفاع آرسنال منظم، خسیس (در گل دادن) و فیزیکی است. آنها مشخصاً به خوب دفاع کردن افتخار میکنند و تکلها و بلاکهای بزرگ را مانند گل زدن جشن میگیرند. روبرو شدن با آنها باید ناخوشایند باشد، که این دقیقاً همان چیزی است که شما میخواهید. و اگر موفق شوید از آنها عبور کنید، باید با داوید رایا دست و پنجه نرم کنید.
این گروه به احتمال زیاد بهترین در اروپا است، بهویژه زمانی که با بازیکنان جلوی خود و ساختار میکل آرتتا ترکیب میشود. با این حال، آنها در شروع فصل آزموده خواهند شد. هر دو ویلیام سالیبا و یورین تیمبر — گزینه اول مدافع میانی سمت راست و مدافع راست — آسیب دیدهاند و غایب هستند. شرط میبندم آنها از پس این چالش برمیآیند.
داوید رایا، دروازهبان، ۳۰ ساله - دروازهبان اسپانیایی برنده سه دستکش طلایی متوالی لیگ برتر شده است (بیشترین کلینشیت). او در حال حاضر یکی از بهترین دروازهبانان جهان است، با وجود اینکه گزینه اول اسپانیا نیست، و بهترین گزینه برای سبک بازی آرسنال است. تسلط او روی توپ و بازیسازیاش، پرس کردن تیم را دشوار میکند و پاسهای خطشکن او آغازگر حملات است. سرعت، چابکی و دستهای بزرگ او جثه نسبتاً کوچک او (۶ فوت و ۱ اینچ) را جبران میکند. با وجود علاقه او به مهارهای آکروباتیک در لحظات حساس، رایا در فصل گذشته ۱.۱ گل کمتر از حد انتظار مهار کرد، که این رقم از زمان پیوستن او به آرسنال تقربیاً در همین حد بوده است.
اگر او در کورس رقابت برای چهارمین دستکش طلایی متوالی نباشد، که او را در کنار پتر چک و جو هارت در صدر رکورد تاریخ قرار میدهد، حتماً مشکلی جدی برای او و یا آرسنال پیش آمده است.
کپا آریزابالاگا، دروازهبان، ۳۱ ساله - کپا که تابستان گذشته بهعنوان ارتقایی چشمگیر در پست دروازهبان دوم نسبت به نتو (دروازهبان دوم فصل ۲۰۲۴/۲۵) معرفی شده بود، بسیار پایینتر از حد انتظارات ظاهر شد. عملکرد ضعیف او در فینال جام اتحادیه مثل یک نقطه تاریک به چشم میآید و در بازیهای پیشفصل هم چندان چشمگیر به نظر نرسیده است.
اگر او پس از بسته شدن پنجره نقلوانتقالات همچنان در باشگاه بماند — که ممکن است نماند — در مسابقات جام اتحادیه و جام حذفی بازی خواهد کرد و امیدوارم کل حضورش به همین محدود شود.
ایلان ملیه، دروازهبان، ۲۶ ساله - تابستان امسال با قرارداد آزاد از لیدز یونایتد جذب شد؛ آن هم پس از اینکه نه تنها جایگاهش در ترکیب اصلی را از دست داد، بلکه به دروازهبان سوم تیمش تبدیل شد. او در فصل ۲۰۲۰/۲۱ که پدیده شد، فوقالعاده بود اما دیگر نتوانست آن فرم را در سطح اول فوتبال تکرار کند. به نظر من، او در بازیهای پیشفصل بهتر از کپا نشان داده، اما این استاندارد چندان بالایی برای عبور کردن نیست.
ممکن است در تمام طول فصل او را در هیچ بازی رسمی برای باشگاه نبینیم. امیدواریم تمرین کردن بدون فشار در آرسنال به او کمک کند تا آن چیزی را که پنج سال پیش مردم را شیفته او کرده بود، دوباره پیدا کند. اگر هم اینطور نشد، چه اهمیتی دارد؛ او دروازهبان سوم تیم است. بزرگترین ارزش افزوده او احتمالاً آزاد کردن تامی ستفورد برای رفتن به قرارداد قرضی خواهد بود.
تامی ستفورد، دروازهبان، ۲۰ ساله - این استعداد آیندهدار دروازهبانی به احتمال زیاد این فصل به صورت قرضی از تیم جدا میشود تا فرصت بازی منظم پیدا کند. در حال حاضر، لاس پالماس در دسته دوم اسپانیا محتملترین مقصد او به نظر میرسد.
ویلیام سالیبا، مدافع وسط سمت راست، ۲۵ ساله - این مدافع ستاره فرانسوی در اواخر فصل گذشته با وجود آسیبدیدگی کمر به بازی ادامه داد و در جام جهانی نیز تا زمانی که دیگر رسماً توان بازی نداشت، سختکوشی نشان داد. فکر میکنم لبخوانها حرف او را در بازی نیمهنهایی مقابل اسپانیا ثبت کردند که میگفت «کمرم از دست رفت». شکستگی او برای ترمیم نیازی به جراحی ندارد، اما باعث میشود بخش طولانی از آغاز فصل را از دست بدهد. از نظر داخلی، مطمئنم باشگاه ایدهای از زمان بازگشت او به میدان دارد، اما در فضای عمومی اطلاعات کمی وجود دارد. به نظر من زودترین زمانی که او ممکن است برگردد اواخر اکتبر است. این احتمال هم وجود دارد که تا دسامبر بازنگردد.
شاید این نوعی تسلیدادن خود با خوشبینی افراطی باشد، اما اگر آرسنال بتواند اوایل فصل را بدون او مدیریت کند، این زمان استراحت ممکن است بدترین اتفاق نباشد؛ اگر به این معنی باشد که سالیبا برای مقطع حساس و پایانی فصل آمادهتر و شادابتر خواهد بود. با این حال، او غایب بزرگی است. آرسنال با حضور او ۲٫۲۵ تا ۲٫۳ امتیاز در هر بازی و بدون او ۱٫۶ تا ۱٫۸ امتیاز در هر بازی به دست آورده است.
گابریل ماگالائش، مدافع وسط سمت چپ، ۲۸ ساله - این مدافع وسط برزیلی، بخش کمتر قدردیدهشده و کمسرودهشده از بهترین زوج مدافع وسط جهان در دو یا سه سال گذشته بوده است. اما او خود بهتنهایی یک وزنه است. فریادهای از ته دل و پر از احساسات او تضاد پررنگی با هاله سرد، آرام و مسلط سالیبا دارد. او بخش عظیمی از تهدید آرسنال روی ضربات ایستگاهی است — از زمان پیوستنش به باشگاه در سال ۲۰۲۰، هیچ مدافعی گلهای بیشتری در لیگ برتر نزده است.
او فصل گذشته فوقالعاده بود. آرسنال به یک سال درخشان دیگر از او نیاز خواهد داشت، بهویژه با توجه به اینکه سالیبا بخش زیادی از آغاز فصل را از دست میدهد. شاید او بالاخره آن احترام همهجانبهای را که شایستهاش است به دست آورد.
کریستین موسکرا، مدافع وسط سمت راست / مدافع راست، ۲۲ ساله - این مدافع اسپانیایی فصل را به عنوان گزینه اول مدافع وسط سمت راست و به عنوان جانشین ویلیام سالیبای مصدوم آغاز خواهد کرد. او اولین فصل باثباتی را در شمال لندن داشت، بهویژه زمانی که در نظر بگیرید به طور منظم بازی نمیکرد. علاوه بر این، زمانی که در زمین بود، اغلب بخشی از یک خط دفاعی ناهماهنگ بود که در آن، او تنها بازیکن ذخیرهای نبود که بازی میکرد. کیفیت و خونسردی او بسیاری را شگفتزده کرد که آرسنال او را تنها با ۱۳ میلیون پوند (پیش از پاداشهای عملکرد) خریداری کرده است. او گاهی اوقات با سرعت بازیکن حریف همراه با اشتباه در خواندن بازی غافلگیر میشد که منجر به خطاهای تاکتیکی و کارتهای زرد میگشت. انتظار میرود این مسئله با کسب تجربه بهبود یابد.
هیچ جایگزینی برای ویلیام سالیبا وجود ندارد، اما موسکرا در پست او نقطهضعف نخواهد بود. در واقع، من کاملاً امیدوارم که او از پس این موقعیت برآید و به تحتتأثیر قرار دادن ادامه دهد. او بازیکن خوبی است.
ریکاردو کالافیوری، مدافع چپ / مدافع وسط سمت چپ، ۲۴ ساله - این مدافع کناری تکرو و ساختارشکن ایتالیایی این شانس را دارد که در این فصل به یک بازیکن کلیدی و سرنوشتساز برای آرسنال تبدیل شود. غرایز تهاجمی او، بهویژه تحرکاتش، و کیفیت کار با توپ او، وی را به کابوسی در نبردهای فردی تبدیل کرده و دفاعهای حریف را به هم میریزد. خط حمله با حضور او در زمین به مراتب خطرناکتر به نظر میرسد. مشکل این است که او برای حفظ آمادگی جسمانی و در دسترس بودن در آرسنال دستوپا زده است، موضوعی که باعث شده کل سمت چپ خط حمله برای دو فصل متوالی فاقد هویت و بازدهی باشد. شاید با مصدوم نبودن پیرو هینکاپیه در آغاز فصل (در کنار عملکرد بسیار ضعیف مایلز لوئیس-اسکلی در پست مدافع چپ در فصل گذشته که دقایق بازی را به کالافیوری تحمیل کرد)، میکل آرتتا بهتر بتواند دقایق بازی این بازیکن ایتالیایی را مدیریت کرده و او را سالمتر نگه دارد. تا زمانی که او به اردوهای ملی برود و دچار آسیبدیدگی جزئی شود.
ما آنچه را که کالافیوری به خط حمله آرسنال اضافه میکند در بازی جام خیریه دیدیم — او نفوذ خود را تجدید کرد، زمانبندی حرکت دومش را به شکل عالی تنظیم نمود، از میان مدافعان شیرجه زد و موقعیت را به گل تبدیل کرد. اگر او نزدیک به یک فصل کامل بازی کند، توپچیها تنها به واسطه حضور او ۵ تا ۱۰ گل بیشتر خواهند زد.
پیرو هینکاپیه، مدافع چپ / مدافع وسط سمت چپ، ۲۴ ساله - دوست داشتن پیرو هینکاپیه کار آسانی است. او واقعاً خوب است. با تمام وجود بازی میکند. و آن نگرش شیطنتآمیز و جنگندهای را دارد که هر تیمی حداقل به چند نفر با این ویژگی نیاز دارد. او مدافع بهتری نسبت به کالافیوری است اما در فاز تهاجمی کمی کمتر ارائه میدهد. هینکاپیه بیشتر یک مدافع کناری اورلپکننده (نفوذ از جناحین) است، در مقایسه با کالافیوری که غریزه حرکت به سمت داخل زمین را دارد. این بازیکن اکوادوری چابکتر و کمی سریعتر از همتیمی ایتالیایی خود است (بیشینه سرعت ثبتشده: ۳۵٫۸ کیلومتر بر ساعت در برابر ۳۴٫۵).
امیدواریم هینکاپیه و کالافیوری بیشتر مانند یک زوج ۱A و ۱B (چرخشی و همسطح) عمل کنند که هر دو را آماده و شاداب نگه دارد. فکر میکنم الگوی اصلی این باشد که هینکاپیه بین دقایق ۶۰ تا ۷۰ به جای کالافیوری وارد زمین شود. گمان نمیکنم میکل آرتتا در تغییر این سناریو و فیکس بازی دادن به هینکاپیه در برخی مسابقات هم تردیدی به خود راه دهد.
یورین تیمبر، مدافع راست / مدافع وسط سمت راست، ۲۵ ساله - مدافع راست هلندی فصل را روی نیمکت مصدومان آغاز خواهد کرد و در حال ریکاوری از آسیبدیدگی کشاله ران است که نیاز به یک جراحی جزئی داشت و او را از جام جهانی بازداشت. او فصل گذشته زمانی که آماده بود فوقالعاده ظاهر شد و یک بازیکن کامل است. او خیلی خوب دفاع میکند، توانایی فنی لازم برای مشارکت در حمله را دارد، از توانایی فیزیکی برای رفتوبرگشت در طول زمین برخوردار است و به طرزی غیرمنتظره در نبردهای هوایی خوب عمل میکند.
خوشبختانه به نظر نمیرسد که او زمان زیادی را از دست بدهد. میکل آرتتا اشاره کرد که ممکن است او قبل از اولین وقفه بازیهای ملی برگردد، و اگر برنگردد، بلافاصله بعد از آن خواهد بود. انتظار داشته باشید به محض اینکه آمادگی بدنیاش اجازه دهد، جایگاه اصلی خود را پس بگیرد؛ مگر اینکه بن وایت عقربههای ساعت را سه یا چهار سال به عقب بازگرداند.
بن وایت، مدافع راست، ۲۸ ساله - حاشیهساز و رویاعصابترین بازیکن محبوب ما، فصل را به طور پیشفرض به عنوان گزینه اول پست مدافع راست آغاز خواهد کرد. در حال حاضر، مردی که بخش عمدهای از دو فصل گذشته را با مصدومیت گذرانده (چرا که برای تیم، تاوان شخصی داد و بسیار بیشتر از آنچه باید با تحمل درد بازی کرد — که دمِش هم گرم)، تنها مدافع راستِ بزرگسال، اصلی و آماده آرسنال است؛ موضوعی که بیش از حد کمی نگرانکننده است. وایت در بازیهای پیشفصل خوب به نظر رسیده و مانند دوران پیش از مصدومیتهایش، در طول جناح راست رفتوبرگشت داشته است. در مقایسه با یورین تیمبر، وایت اورلپ کردن (نفوذ از جناحین) را به حرکت به سمت داخل زمین ترجیح میدهد که احتمالاً سازگاری بهتری با بوکایو ساکا دارد. اگر قرار باشد بین نفوذ مدافع راست یا نزدیکتر شدن ساکا به محوطه جریمه و دروازه یکی را انتخاب کنم، من هر بار ساکا را انتخاب میکنم. بن وایت قرار است این فصل دقایق بسیار بیشتری بازی کند. امیدواریم از نظر فیزیکی دوام بیاورد.
بر کسی پوشیده نیست که آرسنال فعالانه به دنبال تقویت خط دفاعی در سمت راست است. ازری کونسا محتملترین گزینه به نظر میرسد، اگرچه توپچیها در تلاش هستند تا استون ویلا را از ارزشیابی ۶۰ میلیون پوندیاش پایینتر بیاورند. حتی اگر ویلیام سالیبا و یورین تیمبر فصل را با آمادگی کامل آغاز میکردند، باز هم میشد ادعا کرد که توپچیها یک مدافع کم دارند. پنج مدافع بزرگسال و آماده، یعنی همان چیزی که آنها فصل را با آن شروع خواهند کرد، کافی نیست. آماده باش، مارلی سالمون! (این مطلب قبل از پیوستن کونسا به آرسنال منتشر شده بود)
هافبکها
آرسنال گروهی عمیق و باتجربه از هافبکها را در اختیار دارد. امیدواریم اضافه شدن برونو گیمارش در تابستان، در کنار اعتماد بیشتر به مایلز لوئیس-اسکلی در پست تخصصیاش یعنی هافبک وسط، باعث شود که آرسنال دکلان رایس را از پا درنیاورد و مارتین زوبیمندی را هم کاملاً مستهلک نکند. دقایق زیادی برای تقسیم کردن وجود خواهد داشت و میکل آرتتا باید کار بهتری در چرخشی بازی دادن آنها انجام دهد؛ در غیر این صورت، باشگاه خود را در همان وضعیت آشنای افتِ اوایل بهار خواهد یافت، در حالی که میان درزهای مبل دنبال پول خرد میگردد تا برای پر کردن باکهای خالی بنزین بخرد!
اگر این جمع بتوانند آماده و سالم بمانند، در میان بهترین خطوط هافبک لیگ برتر و اروپا قرار دارند. به میانگین سنی این گروه توجهی نکنید؛ این یک مشکل نیست. فعلاً.
دکلان رایس، ۲۷ ساله، هافبک دفاعی - دو سوم کره زمین را آب پوشانده و بقیهاش را دکلان رایس! هافبک نادرهکار و استثنایی آرسنال در کاری که انجام میدهد بهترین در جهان است — نابود کردن بازی حریف. او تخریبچی سنتی شما نیست که تکلهای رعدآسا بزند. او بازی را میخواند، مسیر حرکت توپ را پیشبینی میکند و تقریباً همیشه به موقع آنجاست تا بازی را خراب کند. وقتی هم که آنجا نباشد، بیامان توپ را تعقیب میکند. زمانی که آرسنال در بهترین فرم خود قرار دارد، در یکسوم هجومی و میانی، حریف را بدون توپ خفه و مسلوبالاراده میکند و دکلان رایس بخش بزرگی از این فرایند است.
بهترین حالت برای رایس این است که یک (یا دو) پاسور زبده در کنار خود در خط هافبک داشته باشد؛ چرا که اگرچه او بازیساز قابلی است، اما آن بازیکنی نیست که بخواهد با پاسهای خطشکن دفاع حریف را از هم باز کند. با این حال، او میتواند و میخواهد که با دریبلزنی فضاها را طی کند و با گامهای بلند و پرقدرتش مقادیر بهظاهر غیرممکنی از زمین را ببلعد. ارسالهای او روی ضربات ایستگاهی بخش بزرگی از دلیلی است که آرسنال را به بهترین تیم جهان در موقعیتهای توپ مرده تبدیل کرده است. مشارکتهای هجومی او در جریان بازی، فصل گذشته یک گام به عقب برداشت اما این ناشی از کمزهرهتر شدن کل خط حمله آرسنال بود. اگر بازیکنانی مثل مارتین اودگارد، بوکایو ساکا و کای هاورتز بازیهای بیشتری انجام دهند، انتظار میرود این آمار در این فصل دوباره اوج بگیرد.
بزرگترین نگرانی این فصل در مورد رایس این است که آیا او از نظر فیزیکی کم میآورد یا خیر. او فوتبال زیادی بازی کرده و استراحت زیادی هم ندارد. به نظر میرسد از پس مدیریت آن برمیآید، اما مشکلات کمر/لگن او در اواخر فصل گذشته که با وجود آنها تا جام جهانی به بازی ادامه داد، نگرانکننده است. امیدواریم میکل آرتتا بتواند این فصل کمی بیشتر به او استراحت داده و چرخشی بازیاش دهد.
مارتین زوبیمندی، ۲۷ ساله، هافبک دفاعی - در نیمه اول فصل گذشته، مارتین زوبیمندی بهترین خرید لیگ برتر بود. پاسهای روبهجلو، مستقیم و کارآمد او توپ را در جریان نگه میداشت و او بهندرت دچار اشتباه میشد. اجازه ندهید حرفهای دیگران در مورد اینکه او (یا آرسنال) همیشه پاسهای عرضی/روبهعقب میدهند گولتان بزند. او توپ را در طول زمین رو به جلو میبرد. با پیشرفت فصل، میتوانستید متوجه شوید که او دارد خسته میشود. اشتباهات کمکم سر و کلهشان پیدا شد. او در اوایل مارس به بالاترین حد دقایق بازی خود در طول یک فصل رسید و افت بازیاش کاملاً محسوس شد. او در نهایت (بهحق) جایگاهش را به مایلز لوئیس-اسکلی واگذار کرد.
انتظار یک فصل احیا و بازگشت پرقدرت را از او داشته باشید. با توجه به اینکه میکل آرتتا (امیدواریم) دقایق بازی را در خط هافبک تقسیم کند، او باید برای مدت طولانیتری شادابتر بماند و قادر به انجام کارهایی باشد که در طول پاییز باعث میشد ما از شگفتی «بهبه و چهچه» کنیم!
مایلز لوئیس-اسکلی، ۱۹ ساله، هافبک دفاعی - فارغالتحصیل آکادمی هِیل اِند بالاخره ممکن است این شانس را پیدا کند که یک فصل کامل در پست تخصصی خودش بازی کند! لوئیس-اسکلی در اواخر فصل گذشته، زمانی که سوختِ مارتین زوبیمندی تمام شد، فرصت بازی در مرکز زمین را پیدا کرد و این جوان دیگر به پشت سرش هم نگاه نکرده است. او در پیشبردن توپ، چه با دریبلزنی و چه با پاسهای خطشکن، فوقالعاده است. او خونسردی روی توپ را بسیار فراتر از سن و سالش نشان میدهد.
لوئیس-اسکلی چندان سریع نیست، که این موضوع در برابر تیمهایی که به دنبال ضربه زدن به آرسنال روی ضدحملات هستند، کمی نگرانکننده است. همچنین اعتمادبهنفس او در توانایی استفاده از موقعیت بدنی و قدرتش برای دفع فشار حریف ممکن است او را به دردسر بیندازد، بهویژه اگر داورِ آن روز اینگونه خطاها را نگیرد.
عملکرد درخشان او در بازی جام خیریه نشانهای از اتفاقاتی بود که در این فصل رخ خواهد داد. او یک تکنسین باکلاس دیگر با توپ در خط هافبکی است که — عمدتاً به این دلیل که مارتین اودگارد بخش زیادی از دو فصل گذشته را از دست داده — شدیداً نیازمند پاسورهای قابل اعتماد است.
برونو گیمارش، ۲۸ ساله، هافبک دفاعی / هافبک تهاجمی - این بازیکن باتجربه برزیلی خرید بزرگ تابستانی آرسنال است که با مبلغ ۷۵ میلیون پوند به تیم پیوسته؛ بیشترین هزینهای که تا به حال برای یک هافبک بالای ۲۶ سال پرداخت شده است. او یک بازیکن فنی و خلاق دیگر به همراه مقدار زیادی صلابت و سرسختی به مرکز زمین اضافه میکند. انعطافپذیری او فوقالعاده ارزشمند است — او میتواند بخش قابل توجهی از کارهای دفاعی دکلان رایس را انجام دهد و بخش عمدهای از پاسهای خلاقانهای را که مارتین اودگارد ارائه میدهد تأمین کند؛ او هم میتواند جانشین هر یک از آنها شود و هم در کنارشان بازی کند.
او به احتمال زیاد ریسکیترین بازی با توپ را در میان تمام هافبکهای آرسنال خواهد داشت و تحت فشار کاملاً راحت کار میکند. او همیشه به دنبال ساختن حرکتی است که منجر به خلق موقعیت شود. او با خوشحالی یک لمس توپ اضافه انجام میدهد تا روزنهای بهتر برای ارسال یک پاس بلند به پشت دفاع یا رد کردن یک پاس قاتل از میان مدافعان پیدا کند.
مانند مایلز لوئیس-اسکلی، سرعت نقطه قوت او نیست؛ موضوعی که میکل آرتتا هنگام به کارگیری این دو در کنار هم — همانطور که در جام خیریه انجام داد — متوجه آن خواهد بود. از طرف دیگر، امنیت فنی مثلث لوئیس-اسکلی، برونو و اودگارد رویایی است. میتوانید مارتین زوبیمندی را هم به این ترکیب اضافه کنید. ما از داشتن برونو در باشگاهمان لذت خواهیم برد.
مارتین اودگارد، ۲۷ ساله، هافبک تهاجمی - کاپیتان آرسنال دو فصل متوالیِ همراه با مصدومیت را پشت سر گذاشته است. شرط میبندم خودش اولین کسی خواهد بود که به شما میگوید مدتی است در بهترین فرم خود نبوده است. البته ناگفته نماند، آمارهای زیرپوستی و بنیادی او در فصل گذشته زمانی که بازی میکرد فوقالعاده خوب بود — او در آمار به ازای هر ۹۰ دقیقه در چندین شاخص هافبکهای خلاق، یکی از بهترین هافبکها بود — فقط به این دلیل که زمان زیادی را از دست داد، آمارهای کلیاش پایین به نظر میرسید.
او جام جهانی فوقالعادهای داشت و در بازیهای پیشفصل هم عالی نشان داده است. وقتی در بهترین فرم خود باشد، کلاس جهانی دارد. بازیکنان زیادی با ترکیب پاسهای خلاقانه، توانایی هجومی، سرسختی در رهبری پرس، و هوش تاکتیکی / دفاعی او وجود ندارند. او به همان اندازه که توانایی کار در داخل و اطراف محوطه جریمه را دارد، قادر است به عقبتر بیاید تا پیشبرنده اصلی توپ باشد.
بسیاری پیشبینی میکنند که او فصلی بزرگ و همراه با بازگشت به اوج خواهد داشت. من هم با آنها موافقم. مصدومیتهای او بیشتر از روی بدشانسی بوده — یک زمین خوردن عجیب، یک گام اشتباه — و از آن مصدومیتهای نگرانکننده بافت نرم نیست که پس از یک بار بروز، مدام تکرار میشوند. او دلیل بزرگی خواهد بود برای اینکه چرا خط حمله آرسنال در جریان بازی، این فصل به مراتب بهتر به نظر خواهد رسید.
ابرچی ازه، ۲۸ ساله، هافبک تهاجمی / مهاجم کناری - داستان رد کردن پیشنهاد اسپرز توسط ازه برای بازگشت به خانه در آرسنال و عملکرد درخشانش در برابر تاتنهام، بر فصلی که تا حدی ناامیدکننده بود سرپوش گذاشت. هیچ منکری استعداد او نیست. او ذهنیت هجومی دارد، خلاق است و ضربهزن فوقالعادهای به توپ است. او توانایی کمیابی در خلق گل از هیچ و ناکجاآباد دارد که فوقالعاده ارزشمند است. اما او با نوسان در عملکرد و لو دادن توپ دستوپنجه نرم کرد و ۱۰۰٪ مشخص نیست که بهترین جایگاه او در ترکیب کدام است.
فصل پیشرو، فکر میکنم او را هم در مرکز زمین و هم در جناح چپ با متمایل شدن به سمت داخل خواهیم دید. به نظر میرسید با پیشرفت فصل، او راحتتر بازی میکرد. مانند همه بازیکنان، زمانی که به طور مداوم بازی کرد، عملکرد بهتری داشت. مسئله این است که بازیکنان خوب زیادی در آرسنال حضور دارند و پیدا کردن تعادل مناسب برای تقسیم دقایق بازی میتواند دشوار باشد.
میکل مرینو، ۳۰ ساله، هافبک تهاجمی / مهاجم هدف / هر پستی که بشود تصور کرد - شما واقعاً متوجه حضور میکل مرینو در زمین نمیشوید تا زمانی که گلهای صعودبخش و سرنوشتساز را در مراحل حذفی جام جهانی به ثمر میرساند! او استعداد عجیبی برای حضور در زمان درست و مکان درست دارد. او به جایی میرود که قرار است توپ آنجا باشد. او فضاهای خالی را پیدا میکند تا بازی را به هم گره زده و متصل کند. او شاید بهترین مهاجم/گلزن باشگاه باشد.
او فوریه، مارس و آوریل فصل گذشته را از دست داد و تأثیر غیبت او نه به درستی قدر دانسته شد و نه به عنوان بخشی از دلایل افت بازی آرسنال و کم شدن فاصله منچسترسیتی مورد بحث قرار گرفت. او از آن دست بازیکنانی است که مثل چسب تیم را در زمین منسجم نگه میدارد، با توپ و بدون توپ کارهای درست و مثبت انجام میدهد و سطح کلی بازی تیم را چه به عنوان بازیکن فیکس و چه به عنوان تعویضی حفظ میکند. او بازیکنی مهم و کمسرودهشده برای باشگاه است.
ایتان وانری، ۱۹ ساله، هافبک تهاجمی / مهاجم کناری - اسم وانری در وبسایت باشگاه بهعنوان هافبک ثبت شده، بنابراین برای اهداف این پیشنمایش در این بخش گنجانده شده است. او بیشتر یک بازیکن هجومی است اما بیشتر اوقات در پست مربوط به مارتین اودگارد به کار گرفته میشود. بدنم میآمد او را بیشتر در نقشی شبیه به مهاجم کاذب (False Nine) ببینم، اما به نظر نمیرسد این موضوع در دستور کار باشد؛ عمدتاً به این دلیل که او احتمالاً این فصل را در آرسنال نخواهد گذراند. طبق گفتههای میکل آرتتا، باشگاه ترجیح میدهد این محصول آکادمی هِیل اِند را این فصل هم دوباره قرضی بفرستد، اما در صورت رسیدن پیشنهادی مناسب، کلاً مخالف فروش او هم نیستند.
او بازیکنی بااستعداد و چارچوبشناس است، اما با وجود به ثمر رساندن ۹ گل در تمامی رقابتها در دو فصل پیش، نتوانسته کاملاً در شمال لندن به ترکیب اصلی راه پیدا کند. بخش بزرگی از این مسئله به این برمیگردد که او هنوز به سطح بالای انتظاراتی که میکل آرتتا از بازیکنانش در فاز بدون توپ دارد، نرسیده است. این به معنی خرده گرفتن از او نیست؛ این بخش دشواری از بازی است که باید آموزش ببیند. بحث کمکاری و تلاش هم نیست؛ او فقط هنوز به اندازه کافی (در این زمینه) کارآمد نشده است.
بخش دیگر موضوع به فرصت بازی مربوط میشود. بازیکنان نیاز دارند بازی کنند و به دست آوردن دقایق بازی در آرسنال سخت است. وقتی تکتک امتیازها اهمیت دارند، فضای زیادی وجود ندارد که روی اشتباهاتِ ناشی از تجربهاندوزی یک بازیکن جوان ریسک شود تا بازیاش پیشرفت کند. اما هنوز تا حدی فضا وجود دارد و میکل آرتتا میتوانست کار بهتری در پیدا کردن اینگونه فرصتها انجام دهد؛ بهویژه برای بازیکنی که به قول خود آرتتا، یک استعداد خاص است.
فابیو ویرا فعلاً همچنان در باشگاه حضور دارد، اما او پیش از بسته شدن پنجره نقلوانتقالات، قرض داده خواهد شد یا به فروش خواهد رسید. او احتمالاً به هامبورگ بازخواهد گشت، جایی که فصل خوبی را به صورت قرضی سپری کرد. گمان نمیکنم تا پیش از بسته شدن پنجره نقلوانتقالات، کار دیگری در رابطه با هافبکها انجام دهیم. همانطور که این مطلب داشت نوشته میشد، میکل آرتتا تأیید کرد که مایلز لوئیس-اسکلی «۱۰۰٪» در آرسنال میماند. هورا!
خط حمله
گروه خط حملهی آرسنال، پست و بخش تیمی زیر بیشترین ذرهبین [و نقد] در این فصل است. چطور میتواند نباشد؟ توپچیها فصل گذشته پنجمین کمترین گل زدهی تاریخ برای یک قهرمان لیگ برتر را به نام خود ثبت کردند و به رتبهی معمولیِ هفتمین «گل مورد انتظار (xG) در جریان بازی» در لیگ بسنده کردند. از یک نظر، این موضوع اصلاً اهمیتی ندارد چون آنها بالاخره قهرمان لیگ شدند. اما تنها یک اتفاق غیرمنتظره کافی است تا یک برد با ۱ گل، تبدیل به مساوی شود. اگر گلهای بیشتری بزنید و فاصلهی حاشیه امنیت بیشتری ایجاد کنید، خودتان را در برابر تصمیمات غیرقابل پیشبینی خدایان فوتبال بهتر بیمه میکنید.
اگر بازیکنان آمادهتر و سالمتر باشند، انتظار تولید [گل و موقعیت] بیشتری از این جمع (و مارتین اودگاردِ پشت سرشان) داريد. اینها آمار ترکیب اصلی - بازیهای انجام شده در لیگ برتر برای هر کدام است: هاورتز (۷، ۱۲)، اودگارد (۱۶، ۲۴)، و ساکا (۲۵، ۳۱). اگر ابرچی اِزه را هم به این ترکیب اضافه کنید، آرسنال حتی یک بازی در لیگ نداشت که هر چهار مهاجمش همزمان در دسترس باشند. این مقدار زیادی قدرت آتش و کیفیت است که از دست رفته!
بوکایو ساکا، ۲۴ ساله، وینگر راست - وقتی او آماده و سالم است، ساکا بدون شک کاملترین وینگر جهان است. او تقریباً همه کار را در سطحی فوقالعاده انجام میدهد و این شامل کمک در کارهای دفاعی هم میشود. اما آمادگی جسمانی در مورد او یک نگرانی واقعی است. به نظر میرسد تاندون آشیل او یک مشکل مزمن است که به افت تولید [گل و پاس گل] او سال به سال کمک کرده است. زمانی که آرسنال در فاز هجومی واقعاً عالی کار میکرد، آن مثلث سمت راستِ وایت-اودگارد-ساکا به طور مداوم با هم بازی میکردند. حتی اگر جابهجایی وایت با تیمبر را هم در نظر بگیرید، هیچچیزِ حتی نزدیک به ثبات برای این مجموعه پستی وجود نداشته، که به اوضاع ضربه زده است.
اگر او آماده و سالم بماند، حواستان را جمع کنید. من فکر میکنم مردم فراموش کردهاند که او چقدر بازیکن فوقالعادهای است و میتواند باشد، چون اخیراً خیلی به آن اوجِ گذشته نرسیده است. امیدوارم دوباره شانس دیدن آن بازیها را داشته باشیم. تماشای بازی او لذتبخش است.
نونی مادوئکه، ۲۴ ساله، وینگر راست / چپ - این وینگرِ صاعقهآسا و دریبلزنِ باهوش، بازیکنی تا حدی کلافهکننده است. نقاط اوج و روزهای خوب او فوقالعاده هستند، اما محصول نهایی کارش (گل و پاس گل) اغلب لنگ میزند و میتواند با عدم ثبات دستوپنجه نرم کند. با این حال، سرعت چیزی نیست که بشود به کسی آموزش داد و او سرشار از آن است. به غیر از گابریل مارتینلی، باقیِ خط حملهی آرسنال سرعت انفجاری و سرسامآوری ندارند. ساکا، هاورتز و یوکرش به اندازهی کافی سریع هستند اما نه به شکلی که با سرعتشان شما را حیرتزده کنند. مادوئکه تا این حد سریع است — این ویژگی یک بعد متفاوت، یک تغییر ریتم واقعی، به خط حملهی آرسنال میافزاید.
واقعاً دوست دارید ببینید که او مشارکت در گلهایش را در این فصل افزایش میدهد. او خودش را در موقعیتهای بسیار عالی قرار میدهد.
کریستوس زولیس، ۲۴ ساله، وینگر چپ - این وینگر یونانی پس از ثبت آمار و ارقام چشمگیر در کلوب بروژ طی دو فصل گذشته (۳۳ گل، ۳۲ پاس گل)، در تابستان به توپچیها پیوست. او در پیشفصل با ثبت شش پاس گل (از جمله دو پاس گل در جام خیریه) و زدن یک گل، همه را تحت تاثیر قرار داد. لمس توپهای تمیز و بازی هوشمندانهی او کاملاً به چشم آمده است. به نظر میرسد او همیشه بهترین تصمیم را با توپ میگیرد تا اتفاق مثبتی رقم بزند. او جایگزین لئاندرو تروسار شده و کار سختی برای پر کردن جای خالی او دارد. امیدوارم همان ژنِ موفقیت در لحظات حساس را داشته باشد.
من فکر میکنم او به سرعت به یکی از بازیکنان محبوب هواداران در شمال لندن تبدیل خواهد شد. امیدوارم او به شکل معناداری سمت چپ خط حمله را بهبود ببخشد؛ بخشی که چند فصل است به دنبال یک تهدید دائمی و باثبات میگردد.
گابریل مارتینلی، ۲۵ ساله، وینگر چپ - به نظر میرسد این بازیکن برزیلی پس از یک فصل (بهشدت) افتکرده در لیگ برتر که تنها یک گل و چهار پاس گل به نام خود ثبت کرد، از چشمها در شمال لندن افتاده است. او در سایر رقابتها بسیار بهتر بود و ۱۰ گل و سه پاس گل ثبت کرد. با این وجود، او قبل از بسته شدن پنجرهی نقلوانتقالات بهشدت به خروج از امارات لینک شده است. اگر بخواهیم با او منصف باشیم، از نظر آماری احتمال بیشتری داشت که او فصل گذشته شش گل در لیگ برتر بزند تا اینکه فقط به همان تک گلی که زد بسنده کند.
تا جایی که به نظر من مربوط میشود، نمیتوانم ببینم آرسنال او را بدون داشتن یک جانشین مشخص بفروشد؛ مگر اینکه برنامه این باشد از نونی مادوئکه و ابرچی اِزه بیشتر در سمت چپ برای چرخش با تزولیس استفاده کنند. مارتینلی بازیکن مفیدی است. من کاملاً مطمئنم که او سریعترین بازیکن تیم است. او در هر دو انتهای زمین (دفاع و حمله) فوقالعاده سختکوش است. از رفتن او غمگین خواهم شد، اما گمان میکنم این دنیای حرفهای فوتبال است.
مکس داومن، ۱۶ ساله، وینگر راست - این پدیدهی نوجوان به نظر میرسد آماده است تا در این فصل به یک بازیکن نیمهثابت در تیم اصلی تبدیل شود، که این موضوع شگفتانگیز و باورنکردنی است. او تا ۳۱ دسامبر ۱۷ ساله نخواهد شد. او دقایق قابلتوجهی در پیشفصل بازی کرد، اگرچه بخشی از آن به دلیل تعداد مهاجمانی بود که آرسنال پس از بازگشت از جام جهانی در اختیار نداشت. شاید این حقیقت که او در جام خیریه به زمین نرفت گویای همهچیز باشد. میکل آرتتا و باشگاه همچنان میخواهند او را به آرامی رشد دهند، اما اگر او به ساختن لحظات تاثیرگذار در زمان حضورش در زمین ادامه دهد، راه خود را برای گرفتن زمان بازی بیشتر و بیشتر باز خواهد کرد.
ویکتور یوکرش، ۲۸ ساله، مهاجم نوک - با ویکِ بزرگ باید چه کرد؟ ۱۴ گل او در فصل گذشته مقابل تیمهای خارج از ۶ تیم برتر، یقیناً به آرسنال در راه قهرمانی لیگ کمک کرد. میتوانید منطقاً استدلال کنید که همان مسابقات علت اصلی قهرمانی آرسنال در لیگ بودند. آنها تیمهای ضعیفتر را بلعیدند و در برابر باشگاههای بزرگتر نسبتاً معمولی عمل کردند. با این حال، آن نتایج (یا کمبود نسبی آنها) در برابر غولهای لیگ نگرانکننده است، همانطور که آمار صفر گلِ یوکرش مقابل آنها نگرانکننده است.
یوکرش مانند یک چکش است. زمانی که موقعیت نیازمند ابزار دقیقتری باشد، او باز هم واقعاً فقط میتواند یک چکش باشد. در اواخر فصل گذشته نشانههای امیدبخشی وجود داشت، زمانی که او شروع به ترکیب و همکاریِ بهتری با همتیمیهایش کرد و روی دورِ خوبی از افتاد، اما حرکتهای سنگین و لمس توپِ متوسط او همچنان یک عامل محدودکننده خواهد بود. قطعاً اگر همتیمیهایش در تشخیص فرارهای او بهتر عمل میکردند، او میتوانست اوضاع بهتری داشته باشد. آن چرخشِ از روی ناامیدی به سمت عقب و جریان بازی — پس از اینکه توپی در عمق برایش ارسال نمیشد — صحنهای بیش از حد معمول و تکراری بود.
فصل گذشته را هر طور که بخواهید توصیف کنید، بخشی از آن به دلیل مصدومیت کای هاورتز در هفته اول و از دست دادن نصف فصل بود. آن غیبت باعث شد یوکرش بلافاصله و بدون هیچ فرصتی برای جا افتادنِ تدریجی، فیکسِ هر بازی شود. اگر هاورتز امسال سالم بماند، این دو میتوانند ترکیبی عالی و دوضرب از رعد و برق (سرعت و قدرت) بسازند. میکل آرتتا میتواند انتخاب کند که کدامیک برای یک تقابل خاص مناسبتر است و از دیگری به عنوان تعویضی استفاده کند؛ یوکرش چراغ سبز بگیرد تا با بدنزدن و درگیر شدن، دفاع حریف را خسته و نرم کند قبل از اینکه هاورتز برای زدن ضربات نهاییِ ظریف وارد زمین شود، یا اینکه هاورتز بازی را شروع کند و یوکرش وارد شود تا یک خط دفاعی خسته را از هم بپاشد.
کای هاورتز، ۲۷ ساله، مهاجم نوک - پادشاهیِ من در ازای یک فصلِ بدون مصدومیت برای کای! هاورتز نیمهی دوم فصل ۲۵-۲۰۲۴ را به دلیل مصدومیت همسترینگ در ماه فوریه که نیاز به جراحی داشت از دست داد و در اولین بازی فصل ۲۶-۲۰۲۵ نیز دچار مشکل زانو شد که او را تا ماه ژانویه دور از میدان نگه داشت. او زمانی که در ترکیب است، یک بازیکن تحولآفرین است. مانند بسیاری از ستارگان آرسنال، او یک بازیکن کامل است که میتواند نقشهای متعددی را ایفا کند و کارهای مختلف زیادی را به خوبی انجام دهد. او میتواند برای بازی ترکیبی به عقب برگردد، روی هوا قوی است، فرارهای فوقالعادهای با تاخیر به داخل محوطه جریمه انجام میدهد، گل میزند و تلاشهایش در زمان عدم مالکیت توپ (کارهای دفاعی و پرس) قدرنادیده باقی میماند.
او در اولین فصل حضورش در باشگاه روی ۲۰ گل تاثیر مستقیم داشت؛ فصلی که شاید یادتان باشد بسیار کند شروع شد اما در نیمهی دوم فوقالعاده داغ و درخشان ادامه یافت. اگر او آماده و سالم بماند، به این آمار خواهد رسید و حتی از آن عبور خواهد کرد.
در زمان نگارش این مطلب، رییس نلسون و گابریل ژسوس هنوز بازیکن آرسنال هستند، اما احتمالاً قبل از بسته شدن پنجرهی نقلوانتقالات فروخته خواهند شد. به نظر میرسد نلسون با مبلغ ۳ میلیون پوند راهی وستهمِ تازهسقوطکرده میشود. گابریل ژسوس بهشدت به ناپولی لینک شده است، اما کاملاً مشخص نیست که آیا این باشگاه ایتالیایی حاضر به پرداخت یک رقم معقول هست یا اینکه خود بازیکن ۱۰۰ درصد با این انتقال موافق است یا خیر.
