آخرین بازی آرسنال در پیراهن قرمز و سفید در ورزشگاه هایبوری مقابل اورتون در ۱۱ می ۲۰۰۵ (۲۱ اردیبهشت ۱۳۸۴)
آخرین بازی خانگی آرسنال در فصل ۲۰۰۴/۰۵ بنا به دلایل فراوانی بازی ویژه ای بود.
تصمیم باشگاه برای استفاده از پیراهن های شرابی رنگ در آخرین سال حضور در هایبوری بدین معنی بود که پیراهن های قرمز و سفید آخرین بار در ورزشگاه مشهور و قدیمی آرسنال به تن خواهند شد.
آرسنال با نمایشی فوق العاده از فوتبال تهاجمی و پیروزی برابر اورتون با ۷ گل بهترین وداع با پیراهن قرمز و سفید را در هایبوری رقم زد و همچنین بهترین نتیجه تیم تحت رهبری آرسن ونگر در آرسنال رقم خورد.
دنیس برگکمپ که تصور میشد آخرین فصل حضور او در آرسنال خواهد بود نمایش فوق العاده ای را در بازی ارائه کرد و در دقیقه ۷۷ نیز دروازه اورتون را باز کرد. فریاد های "یک سال دیگر" از سوی هواداران سر داده شد که آرزو داشتند به مرد یخی پیشنهادی جدید برای تمدید قراردادش ارائه شود.
ادو نیز بازی احساسی را پشت سر گذاشت که قصد داشت در پایان آن فصل آرسنال را ترک کند. او در دقیقه ۷۰ و به خواست سایر بازیکنان برای پشت تا توپ ایستادن در برابر جایگاه شمالی از روی نقطه پنالتی گلزنی کرد تا وداع خاطره انگیزی به آرسنال داشته باشد.
رابین ونپرسی٬ رابرت پیرس (۲)٬ پاتریک ویرا و متئو فلامینی نیز ۵ گل دیگر را به ثمر رساندند تا آرسنال شبی فراموش نشدنی را در پیراهن قرمز و سفید رقم بزند. بار آینده که توپچی ها پیراهن معروف قرمز و سفید را به تن کردند٬ ورزشگاه اَشبرتون گِرُو میزبان شاگردان ونگر بود.
