ونگر می گوید ونپرسی به این دلیل آرسنال را ترک کرد که گمان می کرد برای کسب قهرمانی ها زمان زیادی ندارد.
رئیس تصمیم رابین مبنی بر جدایی از آرسنال را مانند ترس یک زن که زمان زیادی برای باردار شدن ندارد می داند و می گوید مهاجم هلندی سابقش احساس کرد در یونایتد شانس بهتری برای کسب قهرمانی ها دارد.
" او به سن 29 سالگی رسیده بود و با خودش فکر کرد آیا ما می توانیم قهرمان شویم یا من در جایی دیگر شانس بهتری دارم؟
" همیشه یک برنامه زمان بندی وجود دارد، مثل یک زن 39 ساله که تا کنون بچه دار نشده است. او با خودش فکر می کند زمان زیادی برای این کار باقی نمانده است."
ونگر همچنین از این موضوع احساس خطر می کرد که اگر ونپرسی را برای سال آخر قراردادش در تیم نگه دارد او رفتار خوبی از خودش نشان ندهد و به همین دلیل تصمیم به فروش او گرفت.
رئیس اذعان می کند این یکی از سخت ترین تصمیماتش تا کنون بوده ولی این موضوع را به صراحت اعلام می کند که بیشتر از اینکه باشگاه مایل به دریافت پول بابت فروش ونپرسی باشد این خود بازیکن بود که باشگاه را مجبور به فروش کرد.
" بله، البته که این یکی از سخت ترین تصمیماتم بود. ولی گاهی اوقات شما باید واقع بین باشید. می توانم روزی تمام ماجرا را برای شما تعریف کنم و مطمئنم آن موقع با دید بازتری به این موضوع نگاه خواهید کرد.
" وقتی یک بازیکن نمی خواهد در تیم بماند کار برای بقیه بازیکنان هم سخت می شود، اگر او را مجبور به ماندن می کردیم با علم به اینکه در آخر فصل باشگاه چیزی بابت جدایی او دریافت نخواهد کرد و همچنین او ممکن است تاثیر گذاری خوبی در تیم نداشته باشد آن وقت دو چیز را از دست می دادیم.
" ما بازیکنان بزرگ دیگری مثل هانری و ویرا را هم از دست داده ایم، آنها با باشگاه افتخارات زیادی کسب کرده بودند و در 30 یا 31 سالگی ما را ترک کردند. رابین می توانست به ما در کسب قهرمانی کمک کند چون ما برای چند سال موفق به این کار نشده ایم. اینکه او قبل از کسب قهرمانی اینجا را ترک کرد ناراحت کننده است."
ونگر اعتراف می کند وقتی سر الکس فرگوسن با او بر سر انتقال ونپرسی تماس گرفت تقریباً همه چیز تمام شده بود ولی روی این نکته تاکید دارد که ونپرسی در بیان تصمیمش مبنی بر جدایی از تیم صادقانه برخورد کرد.
" قضیه با رابین کاملاً صادقانه بود. ما خیلی رک و راست نظراتمان را به هم گفتیم. او آدم روراستی است و همیشه به شما حقیقت را می گوید. حقیقت هم چیزی است که شما از ته دل می خواهید. او تا آخرین روز به ما احترام گذاشت و ما نمی توانیم از این بابت شاکی باشیم."
ونگر از هواداران خواسته تا به ونپرسی احترام بگذارند ولی خودش هم می داند این روزها رابین دشمن شماره یک هواداران آرسنال است و به همین دلیل از بازیکنانی می خواهد تحت تاثیر جو منفی ورزشگاه علیه او قرار نگیرند و روی بازی خودشان تمرکز کنند.
در ماه اکتبر و در رویارویی قبلی این دو تیم آندره سانتوس پیراهن خود را با ونپرسی عوض کرد و به این خاطر هرگز از سوی هواداران آرسنال بخشیده نشد و در نهایت با انتقالی قرضی به کشورش بازگشت.
" از آن موقع کار برای سانتوس سخت تر شد. او واقعاً فکر نمی کرد کار بدی انجام می دهد و به این خاطر نبود که بازی برایش اهمیت نداشت، این فقط کاری بود که آنها در برزیل انجام می دهند.
" با این موضوع موافقم که بعضی اوقات نباید چنین کارهایی انجام داد. من مخالف انجام آن هستم ولی در بازیهای دیگر هم چنین موضوعی را دیده ام.
" من از بازیکنانم خواهم خواست تا هر چه در توان دارند در بازی به نمایش بگذارند، تنها در صورتی شانس برد خواهیم داشت که با این تفکر وارد زمین شویم.
" تونل افتخار فقط برای این است که به تیم قویتر از خودتان احترام بگذارید. در زندگی وقتی کسی قویتر از شماست باید به او احترام بگذارید، اگر چه این کار آسانی نیست.
" فکر نمی کنم این موضوع باعث ناراحتی بیش از حد هواداران شود. اینکه خود ما قهرمان نمی شویم برای آنها دردناک است. اینکه کلاس و شخصیت خودمان را نشان دهیم هواداران را آزار نخواهد داد."
رئیس تصمیم رابین مبنی بر جدایی از آرسنال را مانند ترس یک زن که زمان زیادی برای باردار شدن ندارد می داند و می گوید مهاجم هلندی سابقش احساس کرد در یونایتد شانس بهتری برای کسب قهرمانی ها دارد.
" او به سن 29 سالگی رسیده بود و با خودش فکر کرد آیا ما می توانیم قهرمان شویم یا من در جایی دیگر شانس بهتری دارم؟
" همیشه یک برنامه زمان بندی وجود دارد، مثل یک زن 39 ساله که تا کنون بچه دار نشده است. او با خودش فکر می کند زمان زیادی برای این کار باقی نمانده است."
ونگر همچنین از این موضوع احساس خطر می کرد که اگر ونپرسی را برای سال آخر قراردادش در تیم نگه دارد او رفتار خوبی از خودش نشان ندهد و به همین دلیل تصمیم به فروش او گرفت.
رئیس اذعان می کند این یکی از سخت ترین تصمیماتش تا کنون بوده ولی این موضوع را به صراحت اعلام می کند که بیشتر از اینکه باشگاه مایل به دریافت پول بابت فروش ونپرسی باشد این خود بازیکن بود که باشگاه را مجبور به فروش کرد.
" بله، البته که این یکی از سخت ترین تصمیماتم بود. ولی گاهی اوقات شما باید واقع بین باشید. می توانم روزی تمام ماجرا را برای شما تعریف کنم و مطمئنم آن موقع با دید بازتری به این موضوع نگاه خواهید کرد.
" وقتی یک بازیکن نمی خواهد در تیم بماند کار برای بقیه بازیکنان هم سخت می شود، اگر او را مجبور به ماندن می کردیم با علم به اینکه در آخر فصل باشگاه چیزی بابت جدایی او دریافت نخواهد کرد و همچنین او ممکن است تاثیر گذاری خوبی در تیم نداشته باشد آن وقت دو چیز را از دست می دادیم.
" ما بازیکنان بزرگ دیگری مثل هانری و ویرا را هم از دست داده ایم، آنها با باشگاه افتخارات زیادی کسب کرده بودند و در 30 یا 31 سالگی ما را ترک کردند. رابین می توانست به ما در کسب قهرمانی کمک کند چون ما برای چند سال موفق به این کار نشده ایم. اینکه او قبل از کسب قهرمانی اینجا را ترک کرد ناراحت کننده است."
ونگر اعتراف می کند وقتی سر الکس فرگوسن با او بر سر انتقال ونپرسی تماس گرفت تقریباً همه چیز تمام شده بود ولی روی این نکته تاکید دارد که ونپرسی در بیان تصمیمش مبنی بر جدایی از تیم صادقانه برخورد کرد.
" قضیه با رابین کاملاً صادقانه بود. ما خیلی رک و راست نظراتمان را به هم گفتیم. او آدم روراستی است و همیشه به شما حقیقت را می گوید. حقیقت هم چیزی است که شما از ته دل می خواهید. او تا آخرین روز به ما احترام گذاشت و ما نمی توانیم از این بابت شاکی باشیم."
ونگر از هواداران خواسته تا به ونپرسی احترام بگذارند ولی خودش هم می داند این روزها رابین دشمن شماره یک هواداران آرسنال است و به همین دلیل از بازیکنانی می خواهد تحت تاثیر جو منفی ورزشگاه علیه او قرار نگیرند و روی بازی خودشان تمرکز کنند.
در ماه اکتبر و در رویارویی قبلی این دو تیم آندره سانتوس پیراهن خود را با ونپرسی عوض کرد و به این خاطر هرگز از سوی هواداران آرسنال بخشیده نشد و در نهایت با انتقالی قرضی به کشورش بازگشت.
" از آن موقع کار برای سانتوس سخت تر شد. او واقعاً فکر نمی کرد کار بدی انجام می دهد و به این خاطر نبود که بازی برایش اهمیت نداشت، این فقط کاری بود که آنها در برزیل انجام می دهند.
" با این موضوع موافقم که بعضی اوقات نباید چنین کارهایی انجام داد. من مخالف انجام آن هستم ولی در بازیهای دیگر هم چنین موضوعی را دیده ام.
" من از بازیکنانم خواهم خواست تا هر چه در توان دارند در بازی به نمایش بگذارند، تنها در صورتی شانس برد خواهیم داشت که با این تفکر وارد زمین شویم.
" تونل افتخار فقط برای این است که به تیم قویتر از خودتان احترام بگذارید. در زندگی وقتی کسی قویتر از شماست باید به او احترام بگذارید، اگر چه این کار آسانی نیست.
" فکر نمی کنم این موضوع باعث ناراحتی بیش از حد هواداران شود. اینکه خود ما قهرمان نمی شویم برای آنها دردناک است. اینکه کلاس و شخصیت خودمان را نشان دهیم هواداران را آزار نخواهد داد."
