۱۲ جولای ۱۹۹۸ است و صفحه نخست روزنامه دیلی میرور برای انتشار صبح روز بعد آماده میشود؛ با تیتری که در تاریخ ماندگار شد: آرسنال جام جهانی را برد.
از دوگانه تاریخی تا رویای جام جهانی
کمی به ماه مه ۱۹۹۸ برگردیم؛ زمانی که آرسنال با کسب نخستین دوگانه لیگ برتر و جام حذفی انگلیس، فصلی رؤیایی را پشت سر گذاشت. پاتریک ویرا و امانوئل پتی، زوج خط میانی توپچیها، با اعتمادبهنفسی بالا راهی جام جهانی خانگی فرانسه شدند تا برای خلق تاریخی تازه تلاش کنند.
تا آن زمان هیچ تیمی از فرانسه موفق به فتح جام جهانی نشده بود، اما با حضور دو هافبک مستحکم در قلب میدان، امیدها در سراسر این کشور اروپایی به اوج رسیده بود.
خاطرات ویرا و پتی از تابستان فراموشنشدنی
در سال ۲۰۰۶، پاتریک ویرا و امانوئل پتی در گفتوگویی با جان اسپرلینگ از سال رویایی ۱۹۹۸ و تأثیر آن بر دوران حرفهای خود یاد کردند.
این دو هافبک در فصل ۹۸-۱۹۹۷ مجموعاً در ۶۳ مسابقه لیگ برتر از ابتدا به میدان رفتند و نقش مهمی در قهرمانی تیم آرسن ونگر ایفا کردند؛ تیمی که با نیمفصلی دوم فوقالعاده، بالاتر از منچستریونایتد قرار گرفت. ویرا و پتی همچنین در فینال جام حذفی نیز از ابتدا بازی کردند و در ورزشگاه قدیمی ومبلی، با پیروزی ۲ بر صفر مقابل نیوکاسل یونایتد، دوگانه تاریخی آرسنال را کامل کردند.
با این حال، آنها کمتر از یک ماه فرصت داشتند تا خود را برای جام جهانی خانگی آماده کنند؛ مسابقاتی که نخستین دیدار فرانسه برابر آفریقای جنوبی در ۱۲ ژوئن آغاز میشد و زمان چندانی برای استراحت باقی نمیگذاشت.
«بعد از قهرمانی در دوگانه با آرسنال، مدتی طول کشید تا ذهنم را از فصل لیگ جدا کنم و کاملاً روی جام جهانی تمرکز داشته باشم. بسیاری از مردم فرانسه در جوامعی چندفرهنگی زندگی میکنند و خیلی از اعضای تیم ۱۹۹۸ نیز پیشینههای متفاوتی داشتند. همانطور که هواداران آرسنال همیشه به من یادآوری میکردند، ریشههای من به سنگال بازمیگردد.»
«بعد از فصلی که با آرسنال داشتیم، احساس میکردی روی ابرها حرکت میکنی. دوست داشتی بازیها هیچوقت تمام نشوند. آن تابستان واقعاً فوقالعاده بود.»
پتی درست میگفت؛ مسابقات یکی پس از دیگری از راه رسیدند. او در دیدارهای مرحله گروهی مقابل آفریقای جنوبی و دانمارک از ابتدا به میدان رفت و در پیروزی ۲ بر ۱ برابر دانمارکیها نیز گلزنی کرد. ویرا نیز در کنار او مقابل دانمارک بازی کرد تا فرانسه بهعنوان صدرنشین راهی مرحله حذفی شود.
مسیر قهرمانی فرانسه
فرانسه سپس در مراحل حذفی از سد پاراگوئه، ایتالیا و کرواسی عبور کرد. پتی در هر سه مسابقه از ابتدا بازی کرد تا در نهایت خروسها به فینال مقابل مدافع عنوان قهرمانی، یعنی برزیل، در ورزشگاه تازهساخت استاد دو فرانس در پاریس برسند.
دو گل زینالدین زیدان فرانسه را در مسیر قهرمانی قرار داد و سپس لحظهای تاریخی رقم خورد؛ جایی که ویرا در وقتهای تلفشده پاس گل سوم را برای پتی ساخت تا آخرین پرده از یکی از فراموشنشدنیترین فینالهای تاریخ جام جهانی تکمیل شود.
«قهرمانی در جام جهانی، بهترین تصویر از فرانسه چندفرهنگی را به نمایش گذاشت و ما را به قهرمانان ملی تبدیل کرد. این رؤیای دوران کودکی من بود. اینکه بعد از فصلی که با آرسنال داشتیم، پاس گل آخر را به مانو دادم، تحقق یک رؤیای دیگر بود. خدا را شکر توپ به سمت دیگر تیرک نرفت!»
«قهرمانی در خانه، فوتبال فرانسه را به سطحی جدید رساند. من و پاتریک در زمین کاملاً با هم هماهنگ بودیم. آن صحنهای که او توپ را برایم فرستاد، لحظهای زیبا بود؛ برای فرانسه و شاید کمی هم برای آرسنال.»
شبی که فرانسه غرق در شادی شد
پس از قهرمانی، خیابانهای پاریس و دیگر شهرهای فرانسه مملو از جمعیتی شد که برای جشن گرفتن به خیابانها آمده بودند. ویرا آن شب را اینگونه به یاد میآورد: دیدن برج ایفل و شانزهلیزه که با رنگهای پرچم فرانسه نورپردازی شده بودند، فراتر از رؤیاهای ما بود. همان لحظه بود که فهمیدم تنها در چند ماه، با آرسنال و فرانسه به چه دستاورد بزرگی رسیدهام.
پتی نیز گفت: تا قبل از آن، فرانسه را مانند برزیل، آرژانتین یا ایتالیا یک قدرت سنتی فوتبال نمیدانستند. توصیف احساس و هیجان گلزنی در چنین مسابقهای واقعاً دشوار است.
تیتری که هرگز فراموش نشد
و اما تیتر تاریخی روزنامههای انگلیس؛ تیتر معروف دیلی میرور نیز از نگاه پتی دور نماند.
«اگر اشتباه نکنم، تیتر میرور این بود: آرسنال جام جهانی را برد. من و پاتریک واقعاً به آن افتخار میکردیم.»
