اخبار باشگاه آرسنال
۱۴ حضور ستاره‌های آرسنال در جمع نامزدهای برتر توپ طلا
با وجود تاریخ پرافتخار آرسنال، هیچ بازیکنی از این باشگاه توپ طلا را نبرده است. بااین‌حال، توپچی‌ها در ۱۴ نوبت نماینده‌ای در میان ۱۰ نفر برتر این جایزه داشته‌اند؛ از لیام بردی و دنیس برکمپ تا تیری آنری که در سال ۲۰۰۳ تا رتبه دوم پیش رفت.
۱۴ بار که ستاره‌های آرسنال تا فتح توپ طلا پیش رفتند
هیچ بازیکنی از آرسنال تاکنون توپ طلا را نبرده است؛ موضوعی که با توجه به تاریخ پربار این باشگاه و دستاوردهای نمادین بازیکنانش واقعاً شگفت‌آور است. البته آرسنال در رقابت‌های اروپایی موفقیت چندانی نداشته و شاید همین مسئله مانع از آن شده باشد که بازیکنانش این جایزه معتبر سالانه را ببرند.
بااین‌حال، بازیکنان آرسنال بارها تا آستانه کسب توپ طلا پیش رفته‌اند. در واقع، در ۱۴ نوبت بازیکنی از این باشگاه در میان ۱۰ نفر برتر قرار داشته است.
در ادامه، ۱۴ باری را مرور می‌کنیم که یک بازیکن آرسنال به جمع ۱۰ نفر برتر رسید.
ینس لمن، رتبه دهم در سال ۲۰۰۶
ینس لمن، دروازه‌بان افسانه‌ای آرسنال، با وجود دریافت کارت قرمز در فینال لیگ قهرمانان ۲۰۰۶، به‌خاطر کسب رتبه دهم توپ طلا در همان سال مورد توجه قرار گرفت.
لمن در سراسر فصل ۰۶-۲۰۰۵ فوق‌العاده بود و قطعاً شایسته قدردانی بود. فینال لیگ قهرمانان ۲۰۰۶ با حاشیه‌های زیادی همراه شد، اما شاید آرسنال بدون لمن اصلاً به فینال نمی‌رسید. مهار پنالتی سرنوشت‌ساز او در دقایق پایانی نیمه‌نهایی را فراموش نکنیم.
الکسیس سانچز، رتبه دهم در سال ۲۰۱۵
دوران الکسیس سانچز در آرسنال پایان خوبی نداشت، اما شروعش فوق‌العاده بود. بسیاری این ملی‌پوش شیلیایی را تا پیش از قهرمانی آرسنال در لیگ برتر، بهترین بازیکن دوران ورزشگاه امارات می‌دانستند.
الکسیس در فصل ۱۵-۲۰۱۴ در کنار بهترین‌ها قرار داشت. او بهترین بازیکن لیگ برتر بود و از جناح آرسنال ۱۶ گل به ثمر رساند. توپچی‌ها لیگ برتر را در رتبه سوم به پایان بردند، اما قهرمان جام حذفی انگلیس شدند و الکسیس هم در فینال گل زد.
لیام بردی، رتبه نهم در سال ۱۹۸۰
فصل ۸۰-۱۹۷۹ برای آرسنال تا حد زیادی دلخراش بود. این تیم در آن سال دو فینال، فینال جام حذفی و جام برندگان جام اروپا، را باخت. اما شاید تلخ‌ترین اتفاق این بود که آن فصل، آخرین فصل حضور لیام بردی با پیراهن قرمز آرسنال بود.
اسطوره توپچی‌ها به تنها شیوه‌ای که بلد بود از تیم جدا شد: با به‌دوش‌کشیدن بار خلاقیت آرسنال. آن فصل آخرین فصلش در باشگاه بود، اما این هوادار قدیمی آرسنال با شکوه از تیم جدا شد؛ در تیم منتخب سال اتحادیه بازیکنان حرفه‌ای انگلیس قرار گرفت و البته نامزد توپ طلا شد.
تیری آنری، رتبه نهم در سال ۲۰۰۱
تیری آنری برای هواداران آرسنال نیازی به معرفی ندارد، بنابراین حضورش در این فهرست تعجب‌آور نیست.
سال ۲۰۰۱ برای آنری بدون جام گذشت، اما او بازیکن برجسته لیگ برتر در آن سال بود. آنری فصل ۰۱-۲۰۰۰ را با بردن کفش طلای لیگ برتر به پایان رساند؛ اتفاقی که البته قابل پیش‌بینی بود. شاید نمادین‌ترین لحظه‌اش هم همان ضربه والی مقابل منچستریونایتد بود. خودتان می‌دانید کدام گل را می‌گویم؛ اما اگر ندیده‌اید، ویدیویش را در پایین گذاشته‌ام.
دنیس برکمپ، رتبه هشتم در سال ۱۹۹۸
بدون دنیس برکمپ، تیری آنری‌ای هم وجود نداشت. شاید او یکی از دست‌کم‌گرفته‌شده‌ترین بازیکنان تاریخ باشد و اینکه هرگز توپ طلا را نبرد، واقعاً جای تعجب دارد.
۱۹۹۸ سالی واقعاً درخشان برای آرسنال بود و دنیس برکمپ یکی از چند بازیکن برجسته این تیم در آن سال به شمار می‌رفت. در فصل ۹۸-۱۹۹۷ که آرسنال قهرمان لیگ برتر و جام حذفی شد، برکمپ بهترین گلزن تیم بود. توانایی فنی او از بهترین چیزهایی است که می‌توانید ببینید، اما برای بردن توپ طلای ۱۹۹۸ کافی نبود.
سسک فابرگاس، رتبه هشتم در سال ۲۰۰۷
سسک فابرگاس یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان تاریخ آرسنال است، حتی اگر میراثش نزد بخشی از هواداران این‌طور نشان ندهد. البته احتمالاً دلیلش این است که آن‌قدر خوب بود که هواداران از پیوستنش به چلسی ناراحت شدند.
بااین‌حال، فصل ۰۷-۲۰۰۶ فابرگاس بود که بیش از همه به چشم آمد. آرسنال در دوره‌ای انتقالی قرار داشت، اما فابرگاس نشانه‌ای از روزهای بزرگ پیش رو بود. او در آن فصل در تمام بازی‌های لیگ برتر به میدان رفت و در چنین سن کمی به مرکز خلاقیت آرسنال تبدیل شد. درخشش او، حتی در ۲۰سالگی، از نگاه رأی‌دهندگان توپ طلا پنهان نماند و در رتبه هشتم قرار گرفت.
لیام بردی، رتبه هفتم در سال ۱۹۷۹
اینکه لیام بردی نخستین بازیکن غیر‌بریتانیایی برنده جایزه بهترین بازیکن سال اتحادیه بازیکنان حرفه‌ای انگلیس شد، واقعاً قابل توجه است؛ اما در سال ۱۹۷۹ نمی‌شد از او حمایت نکرد. آرسنال جام حذفی را برد و خود بردی نقشی کلیدی در پیروزی برابر منچستریونایتد در فینال داشت؛ او واقعاً چهره اصلی توپچی‌ها بود.
سال ۱۹۷۹ نخستین رتبه از دو حضور پیاپی بردی در جمع ۱۰ نفر برتر توپ طلا بود و اوج دورانش در آرسنال را نشان می‌داد. چه زیبا که وقتی در اوج بود رفت و مدت‌ها پیش از جدایی‌اش، جایگاه خود را به‌عنوان اسطوره آرسنال تثبیت کرد.
تیری آنری، رتبه ششم در سال ۲۰۰۲
تیری آنری در سال ۲۰۰۲ واقعاً فوق‌العاده بود؛ همین‌جا جمله را تمام می‌کنم.
از لحظه‌های مهم آنری در سال ۲۰۰۲ می‌توان به گل انفرادی‌اش برابر تاتنهام و هت‌تریک مقابل رم در لیگ قهرمانان اشاره کرد. او در فصل ۰۳-۲۰۰۲ نیز ۳۲ گل زد و ۲۸ پاس گل داد. بله، این اعداد واقعی‌اند و مجموع همه رقابت‌ها را شامل می‌شوند.
دنیس برکمپ، رتبه چهارم در سال ۱۹۹۷
دنیس برکمپ در سال ۱۹۹۷ فصل برجسته‌ای برای آرسنال داشت؛ فصلی که آرسن ونگر افسانه‌ای هدایت تیم را بر عهده داشت. این بازیکن هلندی در اوت ۱۹۹۷ کار خارق‌العاده‌ای کرد و در رده‌بندی گل ماه لیگ برتر، رتبه‌های اول، دوم و سوم را به خود اختصاص داد. دنیس، کمی هم برای بقیه بگذار!
تیری آنری، رتبه چهارم در سال‌های ۲۰۰۰، ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵
در آغاز هزاره جدید، آنری برای نخستین‌بار در جمع ۱۰ نفر برتر توپ طلا قرار گرفت و با فاصله کمی از سکو جا ماند. البته آن سال برای او از نظر شخصی درخشان بود و همراه فرانسه قهرمان یورو ۲۰۰۰ شد.
آنری در سال ۲۰۰۴ نیز رتبه چهارم را تکرار کرد؛ عنوانی که خودش گویای همه‌چیز است. آرسنال در فصل ۰۴-۲۰۰۳ بدون شکست قهرمان لیگ برتر شد و آنری در سراسر فصل بهترین بازیکن تیم بود.
یک سال بعد، آنری بار دیگر رتبه چهارم را به دست آورد؛ در فصلی که شاید بهترین فصل انفرادی‌اش بود. او پس از قهرمانی آرسنال در فصل شکست‌ناپذیرها، در سال ۲۰۰۵ به بهترین گلزن تاریخ باشگاه تبدیل شد و بازوبند کاپیتانی آرسنال را هم بر بازو بست.
تیری آنری، رتبه سوم در سال ۲۰۰۶
آنری در سال ۲۰۰۶، پس از دو رتبه چهارمی پیاپی، در جایگاه سوم توپ طلا قرار گرفت. این آخرین باری بود که او با پیراهن قرمز آرسنال در جمع ۱۰ نفر برتر جایزه قرار گرفت.
تیری آنری، رتبه دوم در سال ۲۰۰۳
جای تعجب ندارد که نزدیک‌ترین بازیکن آرسنال به توپ طلا، تیری آنری بود. بهترین بازیکن تاریخ آرسنال در سال ۲۰۰۳ فاصله‌ای نفس‌گیر با این جایزه داشت، اما پاول ندود در نهایت برنده شد.
ندود، طبیعتاً، فوق‌العاده بود. بااین‌حال، هواداران آرسنال نمی‌توانند احساس نکنند که در حق آنری کم‌لطفی شد. آنری در ۵۸ بازی ۶۰ مشارکت در گل داشت و بهترین بازیکنی است که هرگز توپ طلا را نبرد.
