loading
در حال بررسی درخواست شما
شکست ناپذیران
شکست ناپذیران

شکست ناپذیران

۲۰ سال پیش، یکی از بااستعدادترین تیم‌هایی که فوتبال انگلیس تا به حال به خود دیده است، نام خود را در تاریخ این ورزش جاودانه کرد. دستاورد آن‌ها در شکست نخوردن در طول یک فصل لیگ، در دوران مدرن بی‌نظیر است و بعد از دو دهه، همچنان بر اعتبار آن افزوده می‌شود.

بذرهای موفقیت آن‌ها در ابتدای فصل ۲۰۰۲/۰۳ کاشته شد، زمانی که آرسن ونگر، پس از کسب دومین دبل دوران مربیگری خود، به بازیکنانش گفت که توانایی شکست‌ناپذیری را دارند.

بسیاری از افراد خارج از تیم، با تمسخر سخنان ونگر را رد کردند، به ویژه پس از اینکه در ۱۰ بازی شکست خوردیم. اما سرمربی افسانه‌ای ما، با روحیه انقلابی‌گری که داشت، بر این باور بود که غیرممکن، ممکن است.

در ۱۰ بازی ابتدایی فصل ۲۰۰۳/۰۴، ما در اولدترافورد مقابل منچستریونایتد به تساوی فلاکت‌باری رسیدیم و در سه بازی متوالی، رقبای اصلی خود برای قهرمانی، نیوکاسل، لیورپول و چلسی را شکست دادیم. با نزدیک شدن به زمستان، روند پیروزی‌های ما سرعت گرفت.

در ماه فوریه، رکورد باشگاه را در شکست نخوردن در ۲۳ بازی ابتدای فصل شکستیم و با یک تساوی دیگر مقابل منچستریونایتد در هایبری، رکورد جدیدی برای لیگ‌های انگلستان با ۳۰ بازی بدون شکست ثبت کردیم، هرچند که رویای کسب سه گانه به دلیل فشردگی بازی‌ها از دست رفت.

اما با رهبری و گل‌های تیری آنری، ستاره بی‌جانشین تیم، فرم خوب خود در لیگ را با پیروزی هیجان‌انگیز مقابل لیورپول حفظ کردیم. رقبای ما که تحت فشار قرار گرفته بودند، از دور خارج شدند و ما شیرین‌ترین قهرمانی ممکن را در خانه تاتنهام به دست آوردیم.

این اتفاق ما را به نزدیک کردن به دستاوردی رساند که تنها تیم پرستون نورث‌اند در فصل ۱۸۸۸/۸۹ به آن دست یافته بود: یک فصل کامل بدون شکست. پیش‌بینی ونگر محقق شد و ما با نباختن در چهار بازی پایانی، اولین قهرمانی بدون شکست در ۳۸ بازی را به دست آوردیم.

این چیزی باورنکردنی بود، اما دستاوردی حیرت‌انگیز به شمار می‌رود. آن‌ها برای همیشه، شکست‌ناپذیر خواهند ماند.

شروع آتشین

فصل با تلاش ما برای پس گرفتن جام قهرمانی لیگ برتر از منچستریونایتد آغاز شد، اما چلسی به عنوان تهدیدی جدید با سرمایه‌گذاری‌های کلان رومن آبراموویچ، قدرت‌نمایی می‌کرد. لیورپول و نیوکاسل نیز در فصول اخیر مدعی بودند و ما باید در دو ماه ابتدایی با هر چهار تیم روبرو می‌شدیم.

بازی شماره ۱ - ۱۶ آگوست ۲۰۰۳

آرسنال ۲
اورتون ۱

ما فصل جدید را با پیروزی در یک بازی پرحادثه آغاز کردیم. با وجود اخراج سول کمپل در دقیقه ۲۵ به دلیل خطای حرفه‌ای، ۱۰ دقیقه بعد با ضربه پنالتی تیری آنری پیش افتادیم.

با وجود اینکه از نظر تعداد بازیکن در مضیقه بودیم، در نیمه دوم به حملات خود ادامه دادیم و زمانی که رابرت پیرس با وجود واکنش های خوب دروازه‌بان سابق‌مان، ریچارد رایت، گل دوم را به ثمر رساند، پاداش خود را گرفتیم.

اما درست زمانی که به نظر می‌رسید به راحتی به پیروزی می‌رسیم، توماش رادزینسکی با شوت محکمی در دقیقه ۸۴ برای اورتون امیدوارکننده ظاهر شد. با این حال، اخراج دیرهنگام تای لی تعداد بازیکنان دو تیم را برابر کرد و پیروزی در روز افتتاحیه را برای ما تضمین کرد.

آنری: مردم فراموش می‌کنند که شروع فصل کار آسانی نبود. فکر می‌کنم شما فقط می‌خواهید خوب شروع کنید – مهم نیست چه کسی گل می‌زند.

بازی شماره ۲ - ۲۴ آگوست ۲۰۰۳

میدلزبرو ۰
آرسنال ۴

ما با پیروزی قاطعانه در ورزشگاه ریورساید به صدر جدول اولیه لیگ برتر صعود کردیم. بازی پس از ۲۲ دقیقه دیگر یک رقابت واقعی به حساب نمی‌آمد. تیری آنری تنها پس از ۵ دقیقه، روی توپ برگشتی از ضربه لیونبرگ، ما را پیش انداخت. سپس ژیلبرتو سیلوا با اولین گل خود در لیگ برتر، برتری ما را دو برابر کرد.

سیلوین ویلتورد در دقیقه ۲۲ کار را تقریباً تمام کرد و نتیجه را ۳-۰ به سود ما رقم زد. رابرت پیرس، آنری را در سمت چپ زمین پیدا کرد و او پاس فوق‌العاده‌ای برای ویلتورد در محوطه جریمه فرستاد که توپ را از کنار مارک شوارزر به درون دروازه هدایت کرد.

گل چهارم در دقیقه ۱۵ نیمه دوم به ثمر رسید. پاس بلند سول کمپل از داخل زمین میانی، لیونبرگ را در سمت راست محوطه جریمه پیدا کرد. بازیکن سوئدی با یک پاس ایثارگرانه توپ را در مقابل دروازه برای ویلتورد فرستاد تا او با یک ضربه چیپ، دومین گل خود را به ثمر برساند.

ژیلبرتو سیلوا: با بازیکنانی مثل تیری، رابرت پیرس، فردی، دنیس، کانو، ویلتورد – در برهه‌ای از بازی شما هم دلتان می‌خواست وارد زمین شوید و بازی کنید!

بازی شماره ۳ - ۲۷ آگوست ۲۰۰۳

آرسنال ۲
استون ویلا ۰

در نهایت توانستیم سد دفاعی ویلا را با دو گل در نیمه دوم بشکنیم. تیری آنری در نیمه اول روی پاس فوق العاده‌ای از کولو توره، فرصت داشت تا گل اول را به ثمر برساند، اما ضربه او با اختلاف کمی به بیرون رفت و نیمه اول با تساوی بدون گل به پایان رسید.

با این حال، زمان زیادی طول نکشید که پس از بازگشت به زمین، به گل رسیدیم. سول کمپل ۱۲ دقیقه بعد از شروع نیمه دوم، روی اشتباه مدافعان حریف، با یک ضربه سر محکم گلزنی کرد.

این تیری آنری بود که با یک حرکت دور زدن دروازه‌بان، برتری ما را قطعی کرد. حرکت آنری پس از آن آغاز شد که دنیس برکمپ توپ ارسالی اولاف ملبرگ را قطع کرد. با این برد، ما صدرنشینی خود را بالاتر از منچستریونایتد حفظ کردیم – تنها تیم دیگری که بعد از سه بازی، آمار ۱۰۰ درصد پیروزی را داشت.

آنری: مردم فراموش می‌کنند که شروع فصل کار آسانی نبود. فکر می‌کنم شما فقط می‌خواهید خوب شروع کنید – مهم نیست چه کسی گل می‌زند.

بازی شماره ۴ - ۳۱ آگوست ۲۰۰۳

منچستر سیتی ۱
آرسنال ۲

با وجود اینکه یک گل به خودی عجیب دریافت کردیم، توانستیم بازی را ببریم و به چهارمین برد از چهار بازی خود دست پیدا کنیم. گل اول سیتی به همان اندازه که غیرمنتظره بود، باورنکردنی هم بود. لاورن تحت فشار ترور سینکلر، توپ را به اشتباه به دروازه خودی زد و از کنار ینس لمن عبور داد. اما ما خودمان را جمع کردیم و به دنبال باز کردن دروازه دیوید سیمن، دروازه‌بان جدید سیتی که سابقه بازی در آرسنال را داشت، رفتیم.

در دقیقه ۴۷ با پاس سیلوین ویلتورد که پس از همکاری خوب رابرت پیرس و اشلی کول صاحب توپ شده بود، به گل تساوی رسیدیم. ویلتورد با خونسردی و از میان پاهای سیمن، دروازه‌بان افسانه‌ای سابق ما، توپ را به تور دروازه فرستاد.

روحیه تیمی ما به خوبی در زمین نمایان شد. ما متوجه شدیم که باخت منچستریونایتد در همان روز، پیروزی در این دیدار و شروع ماه سپتامبر با سه امتیاز بیشتر می‌تواند برای ما حیاتی باشد. در نهایت با ۱۸ دقیقه باقی مانده، لیونبرگ از اشتباه مدافعان حریف استفاده کرد و اولین گل خود در این فصل را به ثمر رساند.

کیون: این اولین فصل کولو توره به عنوان مدافع میانی بود. یادم می‌آید در بازی مقابل سیتی با او همبازی بودم. او به معنای واقعی کلمه دور من می‌دوید، انگار سعی داشت از من محافظت کند!

بازی شماره ۵ - ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۳

آرسنال ۱
پورتموث ۱

آغاز مقتدرانه ما با نمایشی از تیمی که یکی از گزینه‌های اصلی سقوط به دسته پایین به شمار می‌رفت، متوقف شد. پورتموث با درخشش تدی شیرینگهام که در دقیقه ۲۶ با ضربه سر دروازه را باز کرد، ثابت کرد که می‌تواند برای ماندن در لیگ برتر بجنگد.

یاکوبو، مهاجم دیگر پومپی، برای خط دفاعی ما یک دردسر همیشگی بود و می‌توانست چند دقیقه زودتر تیمش را پیش بیاندازد اما ضربه او به آغوش ینس لمن رسید.

در اواخر نیمه اول، ما جان تازه‌ای گرفتیم و در حالی که ۵ دقیقه به پایان نیمه اول باقی مانده بود، رابرت پیرس در محوطه جریمه سرنگون شد. داور ابتدا پنالتی را تکرار کرد و سپس تیری آنری پشت ضربه پنالتی ایستاد تا بازی را به تساوی بکشاند. با این حال، هیچ یک از دو تیم نتوانستند در نیمه دوم برنده از زمین خارج شوند.

ویرا: این تیم پر از کیفیت بود، اما به نظر من مهم‌ترین کیفیت، قدرت ذهنی برای باور به بازگشت به بازی بود.

بازی شماره ۶ • ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۳

منچستر یونایتد ۰
آرسنال ۰

این بازی که در تاریخ لیگ برتر ثبت شده است، در اکثر دقایق ۹۰ جدالی کسل‌کننده بود و دو تیم تا ۱۰ دقیقه پایانی نتوانستند به یکدیگر ضربه بزنند. اما در ۱۰ دقیقه پایانی، ‌آتش زیر خاکستر بالا زد.

داور، استیو بنت، بعد از خطای متقابل با رود فن نیستلروی، پاتریک ویرا را به دلیل دریافت کارت زرد دوم از زمین اخراج کرد که منجر به درگیری ۲۱ نفره شد.

در وقت‌های تلف‌شده، مارتین کیون با دیگو فورلان، مهاجم تعویضی، در محوطه جریمه درگیر شد و داور نقطه پنالتی را نشان داد. اما ضربه پنالتی فن نیستلروی به تیرک دروازه برخورد کرد و باعث شادی غیرقابل کنترل هواداران ما شد که بعد از سوت پایان هم ادامه داشت. با این حال، این یک امتیاز باارزش بود، امتیازی که صدرنشینی ما را در جدول لیگ تثبیت کرد.

پیرس: وقتی ضربه پنالتی نیستلروی به گل تبدیل نشد، همه خیلی خوشحال شدند - به خصوص مارتین کیون! انگار می‌خواست او را تکه تکه کند!

لاورن: بزرگترین یادگاری من از آن بازی جریمه سنگینی است که خوردم! هنوز از آن عصبانی هستم!

ویرا: وقتی به عقب نگاه می‌کنم و تصاویر آن را می‌بینم، لبخند می‌زنم!

لمن: تا به حال در هیچ تونلی چنین صحنه‌ای ندیده بودم که سرمربیان دو تیم رو در روی هم قرار بگیرند. این به طور کامل نشان‌دهنده رقابت شدید بین دو تیم بود.

کیون: به نظر می‌رسید هر تیم دیگری در اولدترافورد فرو می‌پاشد، اما ما هرگز این کار را نمی‌کردیم. ما آن را فرصتی برای اثبات اینکه از آن‌ها بهتر هستیم، می‌دانستیم.

بازی شماره ۷ - ۲۶ سپتامبر ۲۰۰۳

آرسنال ۳
نیوکاسل ۲

در دیداری مهیج که بارش شدید نیمه اول نتوانست شور آن را کم کند، موفق شدیم با نتیجه‌ای نزدیک از سد تیم نیوکاسل که در ابتدای فصل جزو مدعیان قهرمانی بود، عبور کنیم.

روی گل اول، تیری آنری با فرصت‌طلبی دروازه حریف را باز کرد. ارسال از جناح راست توسط لاورن به نظر می‌رسید توسط تیتوس برامبل دفع شود اما آنری با زیرکی توپ را وارد دروازه کرد. با این حال، مصدومیت پاتریک ویرا باعث خروج او از زمین شد و نیوکاسل با پاس کیرون دایر و ضربه لوران روبرت، بازی را به تساوی کشاند.

در نیمه دوم، بارش باران متوقف شد اما سرعت بازی همچنان بالا بود. ضربه سر محکم ژیلبرتو سیلوا ما را دوباره پیش انداخت. نیوکاسل باز هم با یک ضربه دیدنی از الیویه برنارد بعد از چهار دقیقه پاسخ داد، اما در حالی که ۱۰ دقیقه به پایان بازی باقی مانده بود، جرمن جناس توپ ارسالی از روی کرنر توسط رابرت پیرس را با دست دفع کرد و داور نقطه پنالتی را نشان داد. آنری پشت ضربه پنالتی ایستاد و با یک چیپ جسورانه توپ را از بالای سر شی گیون به دروازه فرستاد.

لاورن: جای من در رختکن کنار پنجره‌ای بود که به خیابان مشرف می‌شد. می‌شد شور و هیجان تماشاگران را دو سه ساعت قبل از بازی حس کرد. آن‌ها تمام انرژی‌ای را که برای عملکرد خوب نیاز داشتیم به ما می‌دادند.

بازی شماره ۸ - ۴ اکتبر ۲۰۰۳

لیورپول ۱
آرسنال ۲

با درخشش رابرت پیرس که با یک ضربه شگفت‌انگیز در اواسط نیمه دوم دروازه حریف را باز کرد، توانستیم در آنفیلد به پیروزی برسیم و روند شکست‌ناپذیری خود در لیگ را به هشت بازی برسانیم.

ما که از سفری اروپایی به مسکو بازگشته بودیم، بازی را با احتیاط آغاز کردیم و به میزبان فرصت و فضا دادیم. در دقیقه ۱۴، هری کیول با استفاده از اشتباه ما، با یک ضربه والی دروازه لمن را باز کرد. قرمزپوشان فرصت‌های دیگری برای افزایش اختلاف داشتند، اما خوشبختانه نتیجه همچنان ۱-۰ باقی ماند.

با یک گل به خودی از سامی هیپیا، در حالی که نیمه اول رو به اتمام بود، به گل تساوی رسیدیم. سپس در حالی که ۲۲ دقیقه به پایان بازی باقی مانده بود، ادو در نزدیکی محوطه جریمه لیورپول توپ را از حریف گرفت و برای پیرس پاس داد. او با یک ضربه چیپ از ۲۵ یاردی با پای راست توپ را به کنج دروازه فرستاد و هیچ شانسی به یرزی دودک نداد.

پیرس: در آن زمان زندگی شخصی من بسیار سخت بود. به همین دلیل است که بعد از گلزنی خیلی احساساتی شدم، و این را در شادی گل من می‌بینید. به آن گل نیاز داشتم.

بازی شماره ۹ - ۱۸ اکتبر ۲۰۰۳

آرسنال ۲
چلسی ۱

برای چهارمین بازی متوالی به مصاف مدعی قهرمانی رفتیم و این دیدار دراماتیک لندنی ما را یک امتیاز بالاتر از منچستریونایتد قرار داد. شروع ما به روشنی آفتاب در هایبری که غرق در نور بود، درخشان بود. تیری آنری در دقیقه دوم از پاس کاتبک سیلوین ویلتورد استفاده کرد و سه دقیقه بعد، ضربه ایستگاهی ادو با برخورد به ری پارلور، کارلو کودیچینی را مغلوب کرد.

این برتری تنها سه دقیقه به طول انجامید. پاس هوشمندانه کلود ماکلله، هرنان کرسپو را پشت لاورن قرار داد. مهاجم آرژانتینی با یک برش به داخل، توپ را روی پای راست خود آورد و ضربه‌ای چرخشی زد که از کنار ینس لمن به گوشه بالا سمت راست دروازه رفت.

گل برتری با ۱۵ دقیقه باقی مانده و به لطف اشتباه کودیچینی به ثمر رسید. رابرت پیرس از سمت راست توپ را به محوطه جریمه ارسال کرد و دروازه‌بان ایتالیایی برای تصاحب توپ پیش از آنری بیرون آمد، اما در تلاش برای جمع کردن توپ، از دستانش لیز خورد و به زانوهای مهاجم ما برخورد کرد و سپس وارد دروازه خالی شد.

ادو: اگر از من در مورد خاطرات بزرگم از آن فصل بپرسید، یک گل، بازی یا لحظه خاص نیست - بلکه نحوه باهم بودن و روحیه‌ای که در تیم داشتیم است.

کورس قهرمانی 

دو ماه گذشت و به نظر می‌رسید که رقابت برای کسب جام، سه طرفه خواهد بود. ما بعد از انجام ۹ بازی، صدرنشین جدول بودیم و منچستریونایتد با یک امتیاز اختلاف، و چلسی هم با وجود اولین باختشان، در فاصله نزدیک قرار داشتند. هر سه تیم تا پایان سال به صدر جدول رسیدند، در حالی که برای کسب جایگاه بهتر و پیدا کردن فرم مناسب با هم رقابت می‌کردند.

بازی شماره ۱۰ - ۲۶ اکتبر ۲۰۰۳

چارلتون ۱
آرسنال ۱

بعد از اینکه روز قبل به رتبه دوم سقوط کردیم، به لطف یک ضربه ایستگاهی کلاسیک از تیری آنری مقابل چارلتون، دوباره به صدر لیگ برتر بازگشتیم.

شاگردان ایان داوی، در ابتدای بازی فشار بیشتری آوردند، اما با وجود برتری نسبی در دقایق ابتدایی، تا دقیقه ۲۷ دروازه ینس لمن را تهدید نکردند. جایی که پائولو دی کانیو بعد از خطای لاورن روی مت هالند (که به نظر بسیاری سختگیرانه گرفته شد) پنالتی را با چیپی زیبا از بالای سر دروازه‌بان به گل تبدیل کرد.

آنری با یک ضربه فوق العاده از ۲۵ یاردی که به تیر دروازه برخورد کرد، تقریبا بازی را مساوی کرد، اما او پنج دقیقه قبل از نیمه وقت، از فاصله‌ای مشابه دروازه دین کیلی را با یک ضربه کات دار به گوشه بالا تسلیم کرد و یک امتیاز باارزش کسب کرد که رکورد بدون باخت ما را همچنان حفظ کرد.

آلیادیر: وقتی عملکرد خوبی نداشتیم، باز هم راهی برای کسب نتیجه پیدا می‌کردیم. ما فقط باور داشتیم که شکست نمی‌خوریم.

بازی شماره ۱۱ - ۱ نوامبر ۲۰۰۳

لیدز یونایتد ۱
آرسنال ۴

در این برد، تیم آرسن ونگر در بهترین فرم روان و هجومی خود ظاهر شد. به لیدز اجازه مالکیت توپ در مناطقی از زمین را دادیم که خطری برای ما نداشتند و سپس با ضدحملات ویرانگر آن‌ها را غافلگیر کردیم. به همین ترتیب، تیری آنری و رابرت پیرس بعد از ۱۶ دقیقه ما را ۲-۰ پیش انداختند.

آنری قبل از نیمه وقت گل دیگری به ثمر رساند. ری پارلور از سمت راست نفوذ کرد و دنیس برکمپ را صاحب توپ کرد. ضربه برکمپ، پل رابینسون را مغلوب کرد، به تیر دروازه برخورد کرد و به پای آنری رسید که دومین گل خود را از زاویه‌ای بسته به ثمر رساند.

پنج دقیقه پس از شروع نیمه دوم، پاس عرضیِ رابرت پیرس توسط سول کمپل به اشتباه زده شد، اما توپ به ژیلبرتو در تیر دوم رسید و او با خونسردی توپ را وارد دروازه کرد تا نتیجه را ۴-۰ کند. آلن اسمیت تنها گل تسلی بخش لیدز را به ثمر رساند.

برکمپ: آن حسی که وقتی می‌دانید از حریف قوی‌تر هستید، جادویی است. می‌دانستیم که برنده خواهیم شد، فقط سؤال این بود که با چه نتیجه‌ای.

بازی شماره ۱۲ - ۸ نوامبر ۲۰۰۳

آرسنال ۲
تاتنهام ۱

با دو گل در نُه دقیقه پایانی نیمه دوم، از شکست مقابل اسپرز برگشتیم و غنایم روز دربی را به دست آوردیم. اما تنها بعد از پنج دقیقه، دارن اندرتون با ضربه ای دقیق، ینس لمن را مغلوب کرد.

برتری تاتنهام برای بیش از یک ساعت دوام آورد، اما درست زمانی که صبر هواداران به ناامیدی تبدیل می‌شد، گل تساوی ما به ثمر رسید. ارسال بلند ری پارلور، تیری آنری را از تله آفساید تاتنهام خارج کرد و ضربه این مهاجم به طرزی عجیب به پای پیرس در تیر دوم رسید و او توپ را به تور دروازه چسباند.

ما به دنبال گل برتری بودیم و در دقیقه ۷۸، نوانکو کانو، فردی لیونبرگ را در حال پیشروی از جناح چپ پیدا کرد. او خودش را به گوشه محوطه جریمه رساند و با وجود اینکه موقعیت چندان خاصی نداشت، به سمت دروازه ضربه زد. ضربه او به پای استیون کار برخورد کرد، از بالای سر کیسی کلر عبور کرد و وارد دروازه شد تا پیروزی را برای ما به ارمغان بیاورد.

پیرس: نمی‌دانم چرا من مقابل تاتنهام زیاد گل می‌زدم. عجیب است، اما برای من، تاتنهام همیشه قربانی ایده‌آل بود!

بازی شماره ۱۳ - ۲۲ نوامبر ۲۰۰۳

بیرمنگام ۰
آرسنال ۳

با عدم شکست در ۱۳ بازی ابتدایی فصل، رکوردی جدید در لیگ برتر به ثبت رساندیم و تنها پس از چهار دقیقه پیش افتادیم. دنیس برکمپ، توپ را از کنی کانینگهام گرفت و تیری آنری را در گوشه محوطه جریمه پیدا کرد. او پاس زیبایی به فردی لیونبرگ فرستاد و هافبک سوئدی به راحتی مایک تیلور را مغلوب کرد.

۱۰ دقیقه مانده به پایان بازی، خود را برای یک پایان دلهره‌آور آماده می‌کردیم، اما برکمپ ما را از آن نگرانی نجات داد. او کاری را انجام داد که بارها برای انجامش تهدید کرده بودیم - گلزنی در ضدحمله. آنری معمار این گل بود، توپ را در زمین خودمان دریافت کرد و پاس در عمقی برای کاپیتان فرستاد. برکمپ با سرعتی بالا به سمت دروازه حرکت کرد و ضربه ای فوق العاده زد، توپ را با آرامش از بالای سر تیلور عبور داد.

سپس رابرت پیرس با ضربه ای ساده، سه امتیاز را برای ما قطعی کرد. این بار هم برککمپ پاس گل داد تا پانصدمین گل لیگ در دوران سرمربیگری ونگر به ثمر برسد.

کلیشی: وقتی به حضورم در ترکیب اصلی آن بازی نگاه می‌کنم، از اینکه چقدر خوش‌شانس بودم که در آن تیم، در کنار احتمالا هشت یا نه بازیکن برتر در پست‌هایشان بازی کنم، سپاسگزارم.

بازی شماره ۱۴ - ۳۰ نوامبر ۲۰۰۳

آرسنال ۰
فولام ۰

با این تساوی بدون گل مقابل فولام در هایبری، به رده دوم لیگ برتر سقوط کردیم و چلسی صدر جدول را از آن خود کرد.

اینکه این نتیجه ناامید کننده را به خاطر خودباوری بعد از پیروزی ۵-۱ مقابل اینتر میلان در سن سیرو در اواسط هفته بدانیم، ساده به نظر می‌رسد، اما دلیل اصلی درخشش دروازه‌بان غول‌پیکر کلبه‌داران، ادوین فن در سار بود.

این ملی‌پوش هلندی در نیمه اول که ما بازی را در دست داشتیم، چندین مهار تماشایی انجام داد. تیم ونگر در نیمه دوم هم به دنبال باز کردن دروازه فولام بود، اما شاید واضح‌ترین موقعیت برای استید مالبرانگ در اواسط نیمه دوم رقم خورد، اما خوشبختانه او با ضربه سر، روی یک سانتر عالی، توپ را به بیرون از دروازه لمن فرستاد، در حالی که دروازه در مقابلش خالی بود.

لمن: من باثبات بودم و در مواقع لازم، سیوهای خوبی انجام دادم. نمی‌توانم بگویم که در یک بازی خاص، مجبور به انجام سیوهای زیادی شدم یا تیم را نجات دادم - چون در طول آن فصل، اصلاً بازی‌ای نبود که ما در آن مغلوب حریف شده باشیم!

بازی شماره ۱۵ - ۶ دسامبر ۲۰۰۳

لستر سیتی ۱
آرسنال ۱

در حالی که گیلبرتو در دقیقه ۶۰ ما را پیش انداخته بود، اما کریگ هیگنت با تقریبا آخرین ضربه بازی، پیروزی را از ما گرفت.

دنیس برکمپ در جناح چپ صاحب توپ شد و سانتر خوبی به تیر دوم فرستاد. جایی که هافبک برزیلی ما با ضربه سر محکمی توپ را به تور دروازه چسباند. این زوج (برکمپ و گیلبرتو) باز هم همکاری خوبی داشتند و ضربه والی گیلبرتو را ایان واکر، دروازه‌بان لستر، با واکنشی عالی دفع کرد.

بازی در دقیقه ۷۲ تغییر کرد، جایی که اشلی کول به دلیل خطا روی بن تاچر از زمین اخراج شد. درست زمانی که فکر می‌کردید تیم آرسن ونگر با این برد به صدر جدول باز خواهد گشت، در وقت‌های تلف شده، جیمز اسکروکرفت با ضربه سر، توپ یک ارسال بلند را به محوطه جریمه انداخت و هیگنت با ضربه‌ای ساده، توپ را از کنار ینس لمن عبور داد.

گیلبرتو: از نظر من، آماده‌سازی همه چیز بود. می‌دانستم وقتی وارد زمین می‌شوم، باید آماده رویارویی با هر حریفی باشم. باید تیز و آماده می‌بودم.

بازی شماره ۱۶ - ۱۴ دسامبر ۲۰۰۳

آرسنال ۱
بلکبرن ۰

با وجود اینکه کار سختی برای شکست دادن بلکبرن دونده و سرسخت داشتیم، باز هم با سه امتیاز از زمین خارج شدیم و بالاتر از چلسی، به صدر جدول لیگ برتر صعود کردیم.

تیم آرسن ونگر، خوش‌شانس بود که بلافاصله پس از سوت آغاز بازی، از حریف عقب نیفتاد. جایی که دوایت یورک از داخل محوطه جریمه، توپ را به بیرون زد. هواداران بلکبرن که از راه دور به ورزشگاه آمده بودند، حسابی حسرت این موقعیت از دست رفته را خوردند، چرا که در دقیقه ۱۱، پاس کولو توره بعد از یک حرکت خوب، به دنیس برکمپ رسید و او با خونسردی و تکنیک خاص خودش، توپ را به تور دروازه چسباند.

در نیمه دوم، تیم مهمان به دنبال جبران نتیجه بود و حملاتی را با طراحی هافبک ترک‌تبارشان، توگای، ترتیب می‌داد. با این حال، خط دفاعی ما، به خصوص توره، درخشان ظاهر شدند.

توره: هر هفته تمام تلاشم را می‌کردم تا در ترکیب تیم باقی بمانم. همیشه این حس را داشتم که هر بار بازی می‌کنم، باید به سرمربی ثابت کنم که توانایی انجامش را دارم.

بازی شماره ۱۷ - ۲۰ دسامبر ۲۰۰۳

بولتون ۱
آرسنال ۱

یار تعویضی، هنریک پدسن، با ضربه‌ای والی تماشایی در حالی که ۷ دقیقه به پایان بازی باقی مانده بود،  پیروزی را در ورزشگاه ریباک از ما گرفت.

شاگردان سم آلاردایس در نیمه اول تیم برتر میدان بودند و ینس لمن با واکنشی عالی، ضربه کوین نولان را دفع کرد، اما در حالی که ما در جریان بازی بهتر بودیم، در دقیقه ۵۷ به گل رسیدیم. ضربه فردی لیونبرگ با واکنش یوسی یاسکلاینن، دروازه‌بان بولتون، دفع شد، اما رابرت پیرس در مقابل دروازه حاضر بود تا از ریباند استفاده کند.

کمتر کسی می‌توانست انکار کند که بولتون با توجه به فشار زیادی که در دقایق طولانی بازی ایجاد کرد، مستحق کسب یک امتیاز بود. درست زمانی که به نظر می‌رسید توانسته‌ایم امتیاز از دست رفته را جبران کنیم، ضربه سر پاسکال سیگان برای دفع توپ به پدسن در گوشه محوطه جریمه رسید و مهاجم بولتون با شوت محکمی به گوشه بالا دروازه، یک امتیاز برای تیمش به ارمغان آورد.

پارلر: ۱۲ بار مساوی کردیم چون در شرایطی که باید می‌باختیم، موفق شدیم امتیاز بگیریم. این به خاطر قدرت بالای تیم و بازیکنان ذخیره بود.

بازی شماره ۱۸ - ۲۶ دسامبر ۲۰۰۳

آرسنال ۳
ولورهمپتون ۰

آرسن ونگر برای کریسمس سه امتیاز می‌خواست و به آرزویش رسید. ما در دیداری که فاصله بین تیم‌های بالای جدول و پایین جدول لیگ برتر را به خوبی نشان می‌داد، ولورهمپتون را شکست دادیم.

در این بازی، مدافعان ولوز مانند شخصیت اسکروچ در داستان سرود کریسمس چارلز دیکنز، خساست به خرج دادند، اما جودی کرادوک مدافع ولورهمپتون بیشتر شبیه بابانوئل بود تا اسکروچ! او به طور ناخواسته در به ثمر رسیدن دو گل اول ما نقش داشت. در دقیقه ۱۳، ضربه کرنر تیری آنری خطرناک بود و ضربه سر ضعیف پاتریک ویرا با برخورد به کرادوک، وارد دروازه شد.

هفت دقیقه بعد، ویرا توپ را از کرادوک گرفت و به سمت دروازه حرکت کرد. کاپیتان ما، مدافع بدشانس را جا گذاشت و برای آنری موقعیت ایجاد کرد. آنری هم از فاصله ۱۰ یاردی به راحتی دروازه را باز کرد. با این دو گل، عملاً کار تمام شد، اما هواداران خانگی در دقیقه آخر، شاهد هنرنمایی دیگری از آنری بودند. او مدافع را دریبل زد و با شوت محکمی، توپ را به گوشه دروازه کوبید.

پیرس: در آن زمان، تیری بهترین مهاجم اروپا بود.

بازی شماره ۱۹ - ۲۹ دسامبر ۲۰۰۳

ساوتهمپتون ۰
آرسنال ۱

ما سال ۲۰۰۴ را با یک امتیاز کمتر از منچستریونایتد صدرنشین آغاز کردیم، این پس از کسب پیروزی‌ای دشوار در زمین ساوتهمپتون بود. رابرت پیرس ۱۰ دقیقه مانده به استراحت بین دو نیمه، روی پاس تیری آنری گل برتری را به ثمر رساند، اما این پیروزی چیزی نبود که تیم آرسن ونگر استحقاقش را نداشته باشد.

ما برای مدت زیادی تیم برتر میدان بودیم و اگر آنتی نیِمی، دروازه‌بان ساوتهمپتون، در ابتدای نیمه دوم یک واکنش فوق العاده مقابل فردی لیونبرگ نشان نمی‌داد، به راحتی برنده می‌شدیم.

با توجه به این که در دو بازی خارج از خانه اخیر مقابل لستر و بولتون در دقایق پایانی گل تساوی را دریافت کرده بودیم، امیدوار بودیم که در ۲۰ دقیقه پایانی مقاومت کنیم. آنری تمام تلاشش را کرد تا با عبور از گوشه محوطه جریمه و نواختن ضربه‌ای محکم که به بیرون رفت، فاصله را بیشتر کند، و سپس نیِمی با یک واکنش تماشایی در ۹ دقیقه مانده به پایان، مانع از رسیدن مهاجم فرانسوی به گلی که لیاقتش را داشت، شد.

سیگان: در آن فصل بدون شکست، ما حس قدرت داشتیم. این حس حتی پیش از ورودمان به زمین به شکل ترس در چشمان حریفان دیده می‌شد.

بازی شماره ۲۰ - ۷ ژانویه ۲۰۰۴

اورتون ۱
آرسنال ۱

پس از اینکه اورتون در گودیسون پارک با یک گل در ۱۵ دقیقه پایانی بازی، امتیاز مساوی را از آن خود کرد، ما صدرنشینی در لیگ برتر را از دست دادیم.

نوانکو کانو در دقیقه ۲۹ با نبوغ خود، نایجل مارتین را جا گذاشت و پس از پاس عالی فردی لیونبرگ، توپ را به تور چسباند و ما را پیش انداخت. بعد از گل اول، به دنبال زدن گل دوم حیاتی فشار آوردیم و لیونبرگ و همچنین تیری آنری به گلزنی نزدیک شدند.

اما این اتفاق نیفتاد و اورتون در نهایت برای سماجت خود پاداش گرفت و توانست امتیازات را تقسیم کند. فرانسیس جفرز، بازیکن قرضی آرسنال، روی پاس اشتباه اشلی کول صاحب توپ شد، و در حالی که ینس لمن توپ او را دفع کرد، اما توماس رادزینسکی توپ برگشتی را به درون دروازه فرستاد و با انصاف، نمی‌شد از تساوی با تافی‌ها ناراحت بود.

آنری: ما یک تیم متحد بودیم. بدون بازیکنانی مثل لاورن، ری پارلور، اشلی کول، ادو، کانو، سیلوین نمی‌توانید به چیزی برسید.

در مسیر پیروزی

سال ۲۰۰۴ با تعقیب منچستریونایتد در صدر جدول آغاز شد و چلسی با اختلاف هفت امتیازی در تعقیب ما بود. حالا وقت آن بود که برای کسب امتیاز تلاش کنیم، و ما قطعا این کار را در طول یک دوره توقف‌ناپذیر از ۹ برد متوالی انجام دادیم و رقبای قهرمانی خود را پشت سر گذاشتیم و در کورس قهرمانی پیشتاز شدیم.

بازی شماره ۲۱ - ۱۰ ژانویه ۲۰۰۴

آرسنال ۴
میدلزبورو ۱

به دلیل برگزاری چند بازی جام حذفی، این اولین دیدار از چهار تقابل با تیم "بورو" در ژانویه بود و ما دور اول را با نمایشی درخشان که حریف را گیج و سردرگم کرد، پیروز شدیم.

بعد از واکنش عالی ینس لمن برای مهار ضربه دوریوا، قفل دروازه حریف در دقیقه ۳۸ شکسته شد. پاتریک ویرا در محوطه جریمه توسط مارک شوارزر سرنگون شد و ضربه پنالتی تیری آنری با خونسردی به گل تبدیل شد. هفت دقیقه بعد، آنری یک ضربه ایستگاهی از ۳۰ متری زد و فرانک کئودرو به اشتباه توپ را وارد دروازه خودی کرد تا برتری ما دو برابر شود.

نیمه دوم را همانطور که نیمه اول را تمام کرده بودیم آغاز کردیم. رابرت پیرس بعد از اینکه گرت ساوت گیت توپ را به او تقدیم کرد، با ضربه‌ای محکم دروازه حریف را باز کرد. فردی لیونبرگ با زدن پنجاهمین گل خود برای باشگاه، بعد از ظهری عالی را تکمیل کرد. ماسیمو ماکارونه در لحظات پایانی از روی نقطه پنالتی گل تسلی بورو را به ثمر رساند، اما در آن زمان دیگر خیلی دیر شده بود.

برکمپ: فکر می‌کنم در آن دوره نزدیک به کمال بازی کردیم. سرعت بازی باورنکردنی بود - من به این باور دارم که در این زمینه می‌توانستیم به طور واقعی با فوتبال حال حاضر رقابت کنیم.

بازی شماره ۲۲ - ۱۸ ژانویه ۲۰۰۴

استون ویلا ۰
آرسنال ۲

با نمایشی حرفه‌ای مقابل یکی از تیم‌های آماده لیگ و کمی زیرکی از تیری آنری، به صدر جدول صعود کردیم.

در ۴۵ دقیقه ابتدایی بازی را در کنترل داشتیم و توماس سورنسن، دروازه‌بان ویلا، با دو مهار دیدنی مانع از گلزنی رابرت پیرس شد. در دقیقه ۲۸، آنری فرصتی دید و با ضربه‌ای چیپ و زیرکانه، در حالی که بازیکنان ویلا هنوز در حال چیدن دیواره دفاعی بودند، دروازه حریف را گشود.

هفت دقیقه بعد از شروع نیمه دوم، او از روی یک ضربه ایستگاهی دیگر، خودی نشان داد. اولوف ملبرگ روی نوانکو کانو در محوطه جریمه مرتکب خطا شد و شماره ۱۴ ما از روی نقطه پنالتی گل دوم را به ثمر رساند. در ادامه بازی توانستیم برتری خود را حفظ کرده و سه امتیاز ارزشمند را کسب کنیم.

توره: برد برای ما انتخابی نبود، بلکه عادت بود. ما در هر شرایطی می‌خواستیم برنده شویم و برای رسیدن به آن، همه کار را انجام می‌دادیم.

بازی شماره ۲۳ - ۱ فوریه ۲۰۰۴

آرسنال ۲
منچستر سیتی ۱

پیش از آغاز بازی، کل هایبری - از جمله هواداران تیم مهمان - ایستادند و یکصدا برای دیوید سیمن که به تازگی بازنشسته شده بود، احترام ویژه‌ای قائل شدند. او برای آخرین بار با عبور از تونلی از بازیکنان، قدم به چمن آشنای خود گذاشت.

هرچند هرگز در روان‌ترین حالت خود نبودیم، اما لیاقت پیروزی را داشتیم که برابری می‌کرد با رکورد تیم تحت هدایت جرج گراهام در فصل ۱۹۹۰/۹۱ که فصل را با ۲۳ بازی بدون شکست آغاز کرده بود. مایکل تارنات، مدافع تیم مهمان، با پاس اشتباه خود، سانتر تیری آنری را ۶ دقیقه مانده به پایان نیمه اول به دروازه خودی فرستاد تا به ما برتری بدهد. در حالی که ۷ دقیقه به پایان بازی باقی مانده بود، ستاره فرانسوی ما با یک ضربه سهمگین، گل دوم را به ثمر رساند.

نیکولا آنلکا، مهاجم سابق آرسنال، در لحظات پایانی از فاصله نزدیک گلزنی کرد اما بلافاصله بعد از آن به دلیل درگیری با اشلی کول در تلاش برای پس گرفتن توپ، کارت قرمز دریافت کرد. در همین بازی، خوزه آنتونیو ریس، خرید جدید باشگاه، از روی نیمکت به زمین آمد.

آنری: اگر تیمی می‌خواست مقابل ما بازی کند، ما هم بازی می‌کردیم. اگر درگیری می‌خواستند، ما هم می‌توانستیم انجامش دهیم.

بازی شماره ۲۴ - ۷ فوریه ۲۰۰۴

ولورهمپتون ۱
آرسنال ۳

با کسب پیروزی ارزشمند در مولینکس، در حالی که همچنان به فشار بر رقبا برای کسب عنوان قهرمانی ادامه می‌دادیم، رکورد باشگاه را شکستیم و توانستیم ۲۴ بازی بدون شکست را از ابتدای فصل به ثبت برسانیم.

با توجه به اینکه ولورهمپتون در ۸ بازی خانگی اخیر خود در لیگ شکست نخورده بود، این نتیجه پیامی واضح مبنی بر کنترل اوضاع توسط ما بود. دنیس برکمپ در دقیقه ۹ ما را پیش انداخت اما ویو گانیا اواسط نیمه اول گل تساوی را به ثمر رساند و در زمان استراحت، بازی به تساوی کشیده شد.

اما سطح بازی خود را بعد از شروع دوباره نیمه دوم بالا بردیم و تا دقیقه ۶۳ بازی را از چنگ ولورهمپتون درآوردیم. پاس فوق العاده دقیق رابرت پیرس به تیری آنری اجازه داد تا توپ را به گوشه پایین دروازه بفرستد، و سپس کولو توره پس از اینکه پاتریک ویرا توپ را در زمین نگه داشت، با ضربه سری از فاصله نزدیک گل سوم را به ثمر رساند.

کمپل: از اینکه چنین رابطه فوتبالی‌ای با کولو ایجاد کردم، بسیار خوشحال بودم. او جوان و پرشور بود، مشتاق یادگیری، و من عاشق به اشتراک گذاشتن آن مسیر با او بودم.

بازی شماره ۲۵ - ۱۰ فوریه ۲۰۰۴

آرسنال ۲
ساوتهمپتون ۰

دو گل تیری آنری، صدمین و صد و یکمین گل او در لیگ برتر، برای غلبه بر ساوتهمپتون در هایبوری و رساندن تیم آرسن ونگر به فاصله پنج امتیازی صدرنشینی کافی بود.

روی گل اول، آنری در دقیقه ۳۱ روی پاس هموطنش رابرت پیرس صاحب توپ شد و آن را به خانه فرستاد. در آن زمان، برتری کمی اغراق آمیز به نظر می‌رسید؛ قدیسان سهم خود را از بازی در نیمه اول پر زد و خورد داشتند.

در ۴۵ دقیقه ابتدایی، ساوتهمپتون ما را تحت فشار قرار داد اما در نیمه دوم بهتر بودیم. این بازی نمایشی از غیرت و عزم راسخ بود - که با کمی چاشنی درخشش خاص آنری همراه شده بود. او در لحظات پایانی، زمانی که تیم میزبان در حال وقت کشی بود، گل دوم را به ثمر رساند. او با خونسردی دروازه خود را انتخاب کرد و توپ را به گوشه بالا زد تا برتری ما در صدر جدول را تثبیت کند.

برکمپ: در آن مقطع از دوران حرفه‌ایم، از اینکه فقط نقش همخوان برای تیری را بازی کنم، خوشحال بودم! وظیفه من هماهنگی با هافبک‌ها و سپس تغذیه کینگ تیری بود!

بازی شماره ۲۶ - ۲۱ فوریه ۲۰۰۴

چلسی ۱
آرسنال ۲

شاگردان آرسن ونگر، درست شش روز پس از تکرار همین سناریو در هایبوری در چارچوب مرحله پنجم جام حذفی، در استمفورد بریج موفق شدند از پس از شکست اولیه، بر چلسی غلبه کنند. این پیروزی حساب شده و باکیفیت، فاصله ما را در صدر جدول به هفت امتیاز رساند.

این پیروزی زمانی بعید به نظر می‌رسید که ایدور گودیانسن تنها در ثانیه ۲۷ چلسی را پیش انداخت. اما درست مانند هفته گذشته، با دو گل سریع پاسخ دادیم. پاتریک ویرا در دقیقه ۱۵ پاس هوشمندانه دنیس برکمپ را به گل تبدیل کرد و سپس شش دقیقه بعد، ضربه سر ادو پس از خروج نامطمئن نیل سالیوان از دروازه مقابل کرنر ارسالی آنری، وارد دروازه شد.

 آبی‌ها بلافاصله پس از شروع نیمه دوم، دروازه ما را تهدید کردند، اما با اخراج گودیانسن به خاطر دریافت کارت زرد دوم، امیدهایشان نقش بر آب شد. گیلبرتو دو موقعیت عالی برای گلزنی داشت، اما در نهایت در روزی که برای کورس قهرمانی حیاتی به نظر می‌رسید، بازی را تحت کنترل به پایان رساندیم.

لاورن: وقتی وارد زمین می‌شدم، انگار آدم دیگری بودم. عاشق فشار بودم. عاشق دیدن انتظار هواداران بودم. این زیستگاه من بود و جایی بود که زنده می‌شدم.

بازی شماره ۲۷ - ۲۸ فوریه ۲۰۰۴

آرسنال ۲
چارلتون ۱

با وجود اینکه هر دو گل خود را در چهار دقیقه ابتدایی به ثمر رساندیم، اما برتری ما با این پیروزی خفیف مقابل چارلتون به ۹ امتیاز افزایش یافت.

هنوز حتی ۱۰۰ ثانیه از بازی نگذشته بود که رابرت پیرس، پس از اینکه فردی لیونبرگ و تیری آنری با هم همکاری کردند، از فاصله چند قدمی دروازه توپ را به تور چسباند و پنجاهمین گل خود برای آرسنال را جشن گرفت. سپس آنری نیز وارد کار شد و پاس دقیق پاتریک ویرا به او اجازه داد تا با شوتی غیرقابل مهار دروازه دین کیلی را باز کند و اینطور به نظر می‌رسید که می‌خواهیم حریف را درهم بشکنیم.

با این حال، چارلتون که در آن زمان در جمع پنج تیم برتر قرار داشت، درست قبل از دقیقه ۶۰ پاسخ داد. ضربه ایستگاهی کلاوس ینسن به تیر دروازه برخورد کرد و در حالی که ینس لمن چاره‌ای نداشت، وارد دروازه شد. این اتفاق باعث ایجاد دقایق پایانی پرتنشی شد و در وقت‌های تلف شده ضربه قیچی برگردان جاناتان یوهانسون به تیر دروازه اصابت کرد، اما ما توانستیم مقاومت کنیم و به رکورد ۳۰۰ روز بدون شکست در لیگ برسیم.

پیرس: در دوران حضورم در آرسنال به بهترین عملکرد فوتبالی‌ام رسیدم. بازیکنان بسیار خوبی در کنارم بودند و بازی کردن با دنیس، کانو و فردی برایم لذت بخش بود.

بازی شماره ۲۸ - ۱۳ مارس ۲۰۰۴

بلکبرن ۰
آرسنال ۲

با گل‌های تیری آنری و رابرت پیرس، در حالی که ۱۰ بازی تا پایان فصل باقی مانده بود، همچنان با ۹ امتیاز اختلاف در صدر جدول قرار گرفتیم.

در دقیقه ۲۶، آنری فکر کرد که اولین گل بازی را به ثمر رسانده است. او در حالی که برد فریدل، قصد شروع مجدد بازی را داشت، توپ را از او گرفت و وارد دروازه کرد، اما گل مردود اعلام شد. با این حال، او برای مدت طولانی از رسیدن به گل باز نماند.

ده دقیقه بعد از شروع نیمه دوم، اشلی کول توپ را به آنری رساند که با سرعت در حال حرکت بود. مهاجم فرانسوی درست بیرون از محوطه جریمه توسط کریگ شورت سرنگون شد و ضربه ایستگاهی حاصل از آن را به زیبایی به تور دروازه چسباند. این یک راه فوق العاده برای رسیدن به سی‌امین گل او در تمام رقابت‌های فصل بود. سه دقیقه مانده به پایان بازی، پیروزی خود را قطعی کردیم. ضربه ژیلبرتو به تیر دروازه برخورد کرد و برگشت توپ به پیرس رسید تا او کار را تمام کند.

کمپل: تنها فکری که باقیمانده بازی‌ها به ذهنم خطور می‌کرد این بود که هر اتفاقی ممکن است در کورس قهرمانی رخ بدهد. به رکوردها فکر نمی‌کردم، فقط می‌خواستم قهرمان لیگ شوم.

بازی شماره ۲۹ - ۲۰ مارس ۲۰۰۴

آرسنال ۲
بولتون ۱

ضربات نهایی تماشایی رابرت پیرس و دنیس برکمپ برای حفظ فاصله نه امتیازی ما بعد از یک جدال دیگر با بولتون کافی بود.

تیری آنری در دقیقه ششم با شوتی محکم که به تیر دروازه برخورد کرد، تقریباً ما را پیش انداخت، اما ۱۵ دقیقه بعد، ادو توپ را به برکمپ در گوشه محوطه جریمه رساند و مرد هلندی با پاس خود، پیرس را صاحب توپ کرد و او با یک ضربه غیرقابل مهار توپ را به کنج بالای دروازه فرستاد. فشار ما به حدی بود که گل دوم نیز به زودی به ثمر رسید. آنری توپ را برای برکمپ کاشت و او با یک ضربه بدون مکث توپ را وارد دروازه کرد.

پنج دقیقه مانده به پایان نیمه اول، بولتون با شوت رو به بالای ایوان کامپو که از سد ینس لمن عبور کرد، اختلاف را کم کرد. سپس استلیوس جاناکوپولوس ضربه سر زد که به تیر دروازه برخورد کرد و آنچه به نظر می‌رسید یک برد پرگل باشد، ناگهان کم رنگ شد و نیمه دوم پر از تنش را رقم زد که در آن مجبور شدیم با تمام قوا بجنگیم و نتیجه را حفظ کنیم.

آنری: دنیس هر روز زودتر از همه می‌آمد و می‌خواست در همه جنبه‌های بازی بهترین باشد. فکر می‌کردید: ''چطور میتونم با او هم سطح باشم؟'' او اینجا یک خداست.

تاریخ‌سازان

در حالی که چند ماه به پایان فصل باقی مانده بود، کسب سه گانه (قهرمانی در لیگ، جام حذفی و لیگ قهرمانان اروپا) به یک رؤیای واقع‌بینانه تبدیل شده بود، اما فشردگی بازی‌ها باعث حذف ما در مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان مقابل چلسی شد و بعد از آن منچستریونایتد در نیمه‌نهایی جام حذفی ما را شکست داد. این اتفاقات می‌توانست در طول رویارویی‌های ما با چهار تیم برتر دیگر لیگ در چند هفته متوالی، بر فرم ما در لیگ تأثیر بگذارد، اما مقاومت و انعطاف‌پذیری ما درخشید. پیروزی به یاد ماندنی در وایت هارت لین، قهرمانی لیگ را قطعی کرد و تنها چهار بازی پایانی باقی ماند تا فصلی بی‌نظیر را به پایان برسانیم.

بازی شماره ۳۰ - ۲۸ مارس ۲۰۰۴

آرسنال ۱
منچستر یونایتد ۱

با ثبت رکورد جدیدی برای بیشترین تعداد بازی بدون شکست از ابتدای فصل، عملا امیدهای قهرمانی را برای سر الکس فرگوسن از بین بردیم.

تیری آنری با یک شوت تماشایی از ۳۰ متری، اندکی پس از نیمه دوم، ما را پیش انداخت، اما در اواخر بازی، با ضربه لوئیس ساها به تیر دوم دروازه، که تنها چهار دقیقه به پایان بازی مانده بود، از رسیدن به پیروزی بازماندیم.

در دقایق پایانی بازی دو موقعیت برای کسب سه امتیاز داشتیم. ابتدا ضربه نزدیک آنری با واکنش عالی روی کارول مهار شد. سپس او توپ را برای لاورن ارسال کرد که در محوطه جریمه منچستریونایتد ظاهر شده بود. مدافع کناری ما می‌توانست پاس را برگرداند، اما ضربه او به خوبی مهار شد.

پارلور: وقتی حدود هشت بازی باقی مونده بود، اون موقع بود که فهمیدیم شاید بتونیم بدون شکست بمونیم.

بازی شماره ۳۱ - ۹ آوریل ۲۰۰۴

آرسنال ۴
لیورپول ۲

با اینکه قبل از این بازی از لیگ قهرمانان و جام حذفی حذف شده بودیم، با دو بار بازگشت از عقب‌افتادگی مقابل لیورپول، شجاعت زیادی از خود نشان دادیم. در این بازی تیری آنری موفق شد هت‌تریک کند.

ضربه سر سامی هیپیا در دقیقه ۵، شروع ایده‌الی را برای قرمزها رقم زد، اما ما با گل تساوی آنری در دقیقه ۳۱، به خوبی پاسخ دادیم. با وجود این، خط دفاعی ما همچنان شکننده به نظر می‌رسید و پاس عمقی عالی استیون جرارد، مایکل اوون را در موقعیت تک به تک با لمن قرار داد و او پنج دقیقه مانده به پایان نیمه اول، توپ را به تور دروازه ما چسباند.

چهار دقیقه بعد از شروع نیمه دوم، رابرت پیرس بار دیگر ما را به بازی برگرداند و چند ثانیه بعد، آنری توپ را نزدیک به خط میانی گرفت و با دریبل از کنار چند مدافع عبور کرد و با یک ضربه پای چپ، توپ را از کنار یرژی دودک عبور داد. این گلی بود که هایبری را به وجد آورد و آنری برای اطمینان از عبور از این مانع بزرگ در مسیر رسیدن به جاودانگی، هت‌تریک خود را با یک گل اتفاقی تکمیل کرد.

آنری: خسته بودم. فکر نمی‌کردم بتونم بازی کنم؛ همسترینگم اذیتم می‌کرد. اما در شرایط سختی قرار داشتیم و به خودم گفتم: ''برو جلو. اگه پاره بشه، بشه. مهم نیست.''

بازی شماره ۳۲ - ۱۱ آوریل ۲۰۰۴

نیوکاسل ۰
آرسنال ۰

با گذشت ۴۸ ساعت از پیروزی مقابل لیورپول، فصل ما با کسب تساوی پرشور در سنت جیمز پارک در روز یکشنبه عید پاک، گام دیگری به سمت یک پایان خوشایند برداشت.

در حالی که این به طرز باورنکردنی چهارمین بازی ما در ۹ روز بود، نیوکاسل با هدفمندی بازی را شروع کرد و در اوایل بازی، کریگ بلامی توپی را به سمت دروازه فرستاد که به نظر می‌رسید وارد دروازه شود، اما ینس لمن با کشش فوق العاده‌اش توپ را به بیرون از تیر دروازه فرستاد.

به جز آن، موقعیت‌های زیادی برای گلزنی وجود نداشت. سیلوین ویلتورد باید ما را در ثانیه‌های پایانی نیمه اول پیش می‌انداخت، در حالی که ضربه تیری آنری در اواسط نیمه دوم به تیر دروازه برخورد کرد، و سپس در وقت‌های تلف شده، ضربه سر کولو توره از روی کرنر به بیرون رفت. با اینکه نتوانستیم امتیاز دیگری به دست بیاوریم، اما همچنان بدون شکست باقی ماندیم.

ونگر: مردم زیاد در مورد خط دفاعی فوق‌العاده ما – اشلی کول، لاورن، کولو و سول کمپل – صحبت می‌کردند، اما این حرف‌ها ارزان به دست نیومد. حتی با احتساب ینس، هزینه خرید آن‌ها کمتر از ۱۰ میلیون پوند بود.

بازی شماره ۳۳ - ۱۶ آوریل ۲۰۰۴

آرسنال ۵
لیدز یونایتد ۰

ما با نمایش خیره کننده‌ای که تیری آنری در طول یک بازی هیجان انگیز، چهار گل از بهترین نوع آن را به ثمر رسوند، یک گام شیک به سمت قهرمانی لیگ برتر نزدیک‌تر شدیم.

این غوغا در دقیقه ششم آغاز شد. دنیس برکمپ، رابرت پیرس را در موقعیت تک به تک قرار داد و هافبک ما با یک ضربه فنی، توپ را از شیرجه ناامیدانه پل رابینسون، دروازه‌بان لیدز عبور داد. آنری اولین گل خودش رو در دقیقه ۲۷ بعد از یک پاس عمقی عالی از گیلبرتو به ثمر رسوند و سپس سه دقیقه بعد، زمانی که لیدز به خاطر خطای هند پنالتی داد، پنالتی رو با ضربه‌ای چیپ از بالای رابینسون وارد دروازه کرد.

دومین هت‌تریک این بازیکن فرانسوی در سه بازی، پنج دقیقه بعد از شروع نیمه دوم رقم خورد، جایی که ویلتورد او را صاحب توپ کرد تا با سرعت از مدافعان خسته لیدز عبور کند و یک ضربه دیگر رو به تور دروازه بفرستد. در سی و هشتمین گل فصل او، بازیکن کلیدی ما یک بار دیگر از سرعت خودش برای جا گذاشتن مدافعان حریف استفاده کرد و یک گل کلاسیک دیگر به سبک آنری به ثمر رساند.

لاورن: قبل از بازی‌ها توی تونل، من ته صف بودم و می‌تونستم چهره حریف‌ها رو ببینم. می‌شد دید که ترسیده بودن.

بازی شماره ۳۴ - ۲۵ آوریل ۲۰۰۴

تاتنهام ۲
آرسنال ۲

مساوی در وایت هارت لین برای ما برای قهرمانی در لیگ برتر، ادامه فصل بدون شکست و شروع جشن‌های دیوانه‌وار بعد از بازی کافی بود، زیرا در خانه‌ی بزرگ‌ترین رقیب‌مان قهرمانی را به دست آوردیم.

بعد از اینکه پاتریک ویرا تنها در دقیقه ۳ ما را پیش انداخت، دیگر جای شکی برای کسب جام باقی نماند. تیری آنری کرنر تاتنهام را جمع کرد، با سرعت به سمت بالا دوید و دنیس برکمپ را پیدا کرد که یک سانتر عالی برای کاپیتان در حال حمله ارسال کرد تا او توپ را وارد دروازه کند. سپس در دقیقه ۳۵، با پاس ویرا، رابرت پیرس یک حرکت فوق‌العاده ۱۲ پاسه را تبدیل به گل کرد و باعث شادی دوباره هواداران حاضر در ورزشگاه شد.

تاتنهام با شوت ۲۵ یاردی جیمی ردنپ که به تور دروازه ما چسبید، به بازی برگشت، و در ثانیه‌های پایانی، برخورد بین ینس لمن و رابی کین باعث شد تا مهاجم ایرلندی با یک ضربه پنالتی در آخرین ضربه بازی، گل تساوی را به ثمر برساند. اما سوت پایان به معنای شروع رسمی جشن قهرمانی بود.

ویرا: اینکه فرصت قهرمانی در خانه تاتنهام رو داشته باشیم؟ شیرینی بهتر از این نمی‌تونه باشه! این فرصتی بود که باید ازش استفاده می‌کردیم.

آنری: اون روز برای همیشه در تاریخ ما باقی خواهد موند. یه روز فوق‌العاده‌ست، یه داستان فوق‌العاده‌ست.

کمپل: اینکه به این شکل اتفاق افتاد، فوق‌العاده‌ست. فوتبال به شکل عجیبی کار می‌کنه، درسته؟ انگار یه رمان‌نویس اون رو نوشته، خیلی رمانتیکه.

ادو: تصمیم گرفتیم دوباره به زمین برگردیم. بیرون دویدم و گفتم 'همه کجا رفتن!؟' به جز هوادارای خودمون تو اون گوشه، ورزشگاه کاملاً خالی بود.

پارلور: مسئولین ورزشگاه بهمون گفتن نمی‌تونیم جشن بگیریم. ما هم گفتیم: 'ما بعد از هر بردی اینجا جشن می‌گیریم، قطعاً برای قهرمانی جشن می‌گیریم!'

بازی شماره ۳۵ - ۱ می ۲۰۰۴

آرسنال ۰
بیرمنگام ۰

با تساوی بدون گل مقابل بیرمنگام، به حفظ روند بدون شکست خود نزدیک‌تر شدیم. بعد از جشن‌های قهرمانی، تیم آرسن ونگر برای بازی در ساعت ناهار با مشکل روبرو شد و در حالی که توپ را با اعتماد به نفس قهرمانان جابجا می‌کردند، هرگز دروازه آبی‌ها را به طور جدی تهدید نکردیم.

تنها موقعیت‌های ما در این بازی نصیب خوزه آنتونیو ریس شد که در نیمه اول پس از سانتر دنیس برکمپ، والی خود را به بیرون زد و تیری آنری که لحظاتی قبل از دقیقه ۶۰، یک ضربه ایستگاهی سریع را به سختی از دست داد.

بیرمنگام هم موقعیت‌هایی داشت، جایی که استیون کلمنس با یک ضربه زمینی سرضرب، ینس لمن را محک زد، اما در نهایت، بزرگ‌ترین تشویق روز زمانی به پا شد که مارتین کیون در دقیقه آخر به جای برکمپ وارد زمین شد تا با انجام هفتمین بازی فصل خود، همچنان در رقابت برای کسب مدال لیگ برتر باقی بماند.

پیرس: دو روز بعد از بازی با تاتنهام، ونگر گفت: ''کار تموم نشده. می‌خوام بدون شکست قهرمان بشیم.''

بازی شماره ۳۶ - ۴ می ۲۰۰۴

پورتموث ۱
آرسنال ۱

در یک بازی تماشایی در فراتون پارک، ما با وجود عقب افتادن از حریف، توانستیم با یک امتیاز زمین مسابقه را ترک کنیم و همچنان بدون شکست باقی بمانیم. تنها دو بازی تا پایان فصل باقی مانده بود، اما این یک امتیاز برای ما به سختی به دست آمد، چرا که در نیم ساعت ابتدایی بازی، یاکوبو برای میزبان گلزنی کرد.

با این گل، رکورد بدون شکست ما در خطر قرار گرفت، اما این ترس با گل به موقع خوزه آنتونیو ریس پس از شروع نیمه دوم برطرف شد. ارسال تیری آنری با ضربه سر دفع شد و به بیرون از محوطه جریمه رسید. مهاجم جوان ما با پای چپ خود ضربه‌ای محکم به توپ زد و آن را به گوشه پایین دروازه و دور از دستان شاکا هیسلاپ فرستاد تا اولین گل خود در لیگ برتر را به ثمر برساند.

در ادامه هر دو تیم می‌توانستند برنده بازی باشند. ریس کمی بعد فرصتی طلایی برای زدن گل دوم را از دست داد و در دقایق پایانی لمن با واکنش های دیدنی خود ضربات یاکوبو و دژان استانوویچ را دفع کرد. در نهایت، کسب تساوی احتمالا نتیجه‌ای عادلانه بود و پورتموث به همراه منچستر یونایتد به تنها تیم هایی تبدیل شدند که در فصل ۲۰۰۳/۰۴ در لیگ برتر مقابل ما شکست نخوردند.

پارلور: ما در پورتموث کاملا تحت فشار قرار گرفتیم. هرگز نفهمیدم چطور آنجا مساوی گرفتیم. آنها می‌توانستند ۵-۱ برنده شوند، اما لمن بازی فوق العاده ای انجام داد.

بازی شماره ۳۷ - ۹ می ۲۰۰۴

فولام ۰
آرسنال ۱

تنها ۹۰ دقیقه تا تکمیل یک فصل رویایی بدون شکست در لیگ برتر فاصله داشتیم. پیروزی باارزش مقابل فولام، به لطف اشتباه ادوین فن در سار و گلزنی خوزه آنتونیو ریس در دقایق ابتدایی، ما را به این هدف نزدیک‌تر کرد.

پیش از گل ریس، فردی لیونبرگ در همان دقایق ابتدایی فرصت داشت تا قفل دروازه را باز کند، اما او نتوانست از این موقعیت استفاده کند. فولام توپ و میدان را در اختیار داشت، اما حقیقتا به جز ضربه موریتز فولتس، بازیکن سابق آرسنال، که با اختلاف کمی از کنار دروازه به بیرون رفت، به سختی لمن را محک زدند.

در ادامه، ما به زدن گل دوم نزدیک شدیم. یونیچی ایناموتو، بازیکن سابق دیگر آرسنال، با یک پاس اشتباه توپ را به سمت دروازه خودی فرستاد، اما فن در سار آبروی او را حفظ کرد. در طرف دیگر زمین، لمن با واکنش به موقع با پا مانع از گلزنی لوئیس بوآمورته، بازیکن اسبق ما، شد و روند پیروزی های ما را ادامه داد.

ادو: ما قهرمانی خود را قطعی کرده بودیم، اما بعد از آن چالش بزرگی برای حفظ تمرکز و ادامه دادن روند بدون شکست داشتیم. به یاد می آورم که ادامه دادن این روند واقعا سخت بود.

بازی شماره ۳۸ - ۱۵ می ۲۰۰۴

آرسنال ۲
لستر سیتی ۱

شکست ناپذیران پس از شکست دادن لستر سیتی، رسما قهرمان شدند. با این حال روباه‌ها که قبلا سقوطشان قطعی شده بود، اصلا حریف دست و پا بسته ای نبودند. پل دیکوف، بازیکن سابق آرسنال، در دقیقه ۲۵ با ضربه سر از مقابل لمن که دستانش به توپ نرسید، گلزنی کرد و کم مانده بود که کام ما را تلخ کند.

با پایان نیمه اول، ما عقب بودیم و رکورد بدون شکست در خطر قرار داشت، اما بازیکنان با انگیزه‌ای دو چندان به نیمه دوم رفتند و تنها دو دقیقه بعد از سوت شروع، به گل تساوی رسیدند. اشلی کول در محوطه جریمه توسط فرانک سینکلر سرنگون شد و تیری آنری با یک پنالتی مطمئن نتیجه را به تساوی کشاند.

از آن لحظه به بعد، هواداران آرسنال کمی آرام گرفتند و ۲۰ دقیقه بعد، پاتریک ویرا با پاس فوق العاده ای از دنیس برکمپ، گل برتری را به ثمر رساند و نام خود را در کنار این رکورد تاریخی ثبت کرد. با سوت پایان بازی، هایبوری منفجر شد و صدای "ما شکست ناپذیر هستیم" به گوش می‌رسید. کاپیتان ما، جام قهرمانی لیگ برتر را به آسمان بلند کرد تا این فصل رویایی را به بهترین شکل به پایان برساند.

پیرس: ما عقب بودیم و یادم می‌آید که آرسن ونگر در رختکن چقدر عصبانی بود. او فریاد می‌زد و از الفاظ رکیک استفاده می‌کرد، که برای او کار عادی‌ای نبود. اما او ذهنیت ما را تغییر داد.

لاورن: وقتی داور سوت پایان را زد، احساس آرامش عمیقی کردم، اما بعد به اطراف نگاه کردم و دیدم همه از خوشحالی غیر قابل وصفی لبریز بودند.

کلیشی: با بالا بردن جام، جلوی هواداران راه می‌رفتم. ده ماه قبل با کان در دسته سوم بازی می‌کردم.

کمپل: در سوت پایان، روی زمین نشسته بودم و احساس تکامل عجیبی در بدنم جاری می‌شد.

ویرا: این یک دستاورد باورنکردنی است و همه ما بسیار مفتخریم که بخشی از آن بوده‌ایم.

دستاوردهای تیم ۲۰۰۳/۰۴، به طور قطع،  جایگاهی ابدی در تاریخ باشگاه برایشان تضمین کرده است.

در آن فصل، ۲۰ بازیکن که در حداقل ۱۰ بازی لیگ برتر به میدان رفته بودند، موفق به کسب مدال شدند و در پایان فصل، آرسن ونگر نظر خود را در مورد عملکرد آنها در طول فصل ارائه کرد.

ینس لمن (۳۸ بازی، ۱۵ کلین شیت): او یک برنده است، یک تلاشگر سرسخت و هرگز در منطقه امن قرار نمی‌گیرد. من او و نگرشش را بسیار تحسین می‌کنم. بدیهی است مواقعی وجود داشته که او اشتباه کرده است، اما این برای هر بازیکنی در هر پستی اتفاق می‌افتد، فقط زمانی که مربوط به دروازه‌بان باشد بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرد. نکته مهم این است که او اشتباهات کمتری نسبت به دیگران انجام می‌دهد.

اشلی کول (۳۲ بازی، ۳ پاس گل): اشلی عزم راسخ فوق العاده ای دارد، دوباره در آخرین روز فصل که یک گل عقب افتادیم، او برای گرفتن پنالتی جلو رفت. به نظر من این بهترین فصل او، کامل ترین فصل او بوده است. او از نظر ذهنی هم خیلی بالغ شده است. او در تمام زمینه‌ها پیشرفت کرده و من از عملکرد او در امسال بسیار راضی هستم.

لاورن (۳۲ بازی، ۱ پاس گل): لاورن دوره‌ای داشت که کمی از فرم ایده‌آلش دور بود، اما در مجموع فکر می‌کنم این بهترین سال او بوده است. او بسیار خوشحال‌تر به نظر می‌رسد و به خوبی در فوتبال انگلیس جا افتاده است. به رکورد او از زمان پیوستن به ما نگاه کنید، این چیزهای زیادی به شما می‌گوید. او عالی بوده است و بازیکنان دیگر او را به عنوان مدافع راست تیم منتخب فصل خود انتخاب کردند که فوق العاده است، زیرا به طور معمول زیاد در مورد او صحبت نمی‌شود.

گائل کلیشی (۱۲ بازی): می‌گویم او اشلی کول جدید است. او چابک، سرعتی، تیز و در حمله خوب است. به بازی‌های بزرگی که قبلا برای ما انجام داده نگاه کنید - فوق العاده است. من برای او بسیار خوشحالم زیرا برای آوردن او به اینجا قمار بزرگی کردم. بازیکنان خوب در سراسر جهان وجود دارند و وقتی سفر می‌کنید می‌توانید آنها را پیدا کنید.

سول کمپل (۳۵ بازی، ۱ گل، ۱ پاس گل): سول کاملاً فوق العاده بوده است. او در خط دفاعی امنیت را تضمین می‌کند و وقتی او در تیم است، می‌دانیم که همیشه شانس داریم محکم باشیم و بازی را ببریم.  وقتی ستون فقرات تیم درست باشد، تیم خوبی دارید و ما امسال آن را نشان داده‌ایم. سول نیز به بهترین دو سه سال دوران حرفه‌ای خود نزدیک می‌شود. او در اوج است.

کولو توره (۳۷ بازی، ۱ گل، ۱ پاس گل): ستاره‌ی این فصل. او در مرکز خط دفاع فصل تاثیرگذاری داشته است. با ثبات، بسیار با انگیزه و همیشه آماده. برای اولین فصل کامل او در تیم، این یک دستاورد به طور کامل فوق العاده بوده است. تایید استعداد در فصل دوم همیشه سخت‌تر است و این هدف اوست. من مطمئن هستم چون او این ویژگی‌ها را دارد.

پاسکال سیگان (۱۸ بازی): وقتی لاورن بیرون بود، او ۱۰ بازی متوالی را در مرکز خط دفاع انجام داد و ۱۰ بازی بدون نقص. من او را بسیار تحسین می‌کنم، همه کارکنان اینجا او را تحسین می‌کنند و او خیلی کمک کرده است. او اعتباری که سزاوارش بوده را نگرفته است. در خط دفاع رقابت زیادی وجود دارد اما ما به پاسکال نیاز داریم و او حالا در انگلیس جا افتاده است. انتظار دارم او بسیار با انگیزه برگردد.

مارتین کیون (۱۰ بازی): به خاطر کارهایی که مارتین درون و بیرون زمین برای ما انجام داده، از اینکه او را از دست بدهیم بسیار ناراحت خواهم شد. او با ارزش است - او تضمین کننده روحیه باشگاه است. او از اولین لحظه‌ای که رسید حرفه‌ای بود، و اگر او را در آخرین دقیقه آخرین جلسه تمرینی‌اش با ما دیده بودید که همه چیز را می‌داد، آن وقت می‌فهمیدید که او چه نوع بازیکنی برای ما بوده است.

پاتریک ویرا (۲۹ بازی، ۳ گل، ۴ پاس گل): وقتی چیزی را به دست می‌آورید، رهبر شما باید اعتبار آن را بپذیرد. او تیم را در زمین هدایت می‌کند و همچنین کار خود را در رختکن در این فصل به خوبی انجام داد. این بخش از شخصیت او به طور قابل توجهی بهبود یافته است. خوشحالم که او در وایت هارت لین و مقابل لستر گل‌های مهمی به ثمر رساند - باز هم این نشانه‌ای از پذیرش مسئولیت است.

ادو گاسپار (۳۰ بازی، ۲ گل، ۳ پاس گل): ادو به طرز چشمگیری بهترین فصل خود را پشت سر گذاشت، یکی از ستاره‌های این فصل. او اکنون برای جایگاه هافبک رقابت می‌کند و با تمام بازیکنان شراکت‌های خوبی برقرار می‌کند. او بازیکن هوشمندی است، از نظر تکنیکی عالی است و برای مبارزه نیز آماده است. او به سطحی رسیده که من انتظار داشتم وقتی او را در برزیل دیدم، باشد.

گیلبرتو سیلوا (۳۲ بازی، ۴ گل، ۴ پاس گل): او بخش مهمی از تیم ماست و روحیه عالی دارد. آمار من به من می‌گوید که او در این فصل بیشترین مسافت را در زمین نسبت به هر بازیکن دیگری طی کرده است. او به سرعت از دفاع به حمله و برعکس حرکت می کند، بنابراین به تیم ما تعادل خوبی می‌بخشد. او بازی را بسیار ساده جلوه می‌دهد و این یک کیفیت بسیار مهم است، وقتی در مرکز زمین بازی می‌کنید.

فردی لیونبرگ (۳۰ بازی، ۴ گل، ۵ پاس گل): فردی به خاطر مصدومیت‌های جزئی دچار مشکل شده است. هر بار که به بهترین فرم خود نزدیک می‌شد، یک مصدومیت جزئی او را متوقف می‌کرد. اما در کل، فردی یک برنده و بازیکن بازی‌های بزرگ است. مهمترین چیز برای او برنده شدن است و او یک پسر با روحیه‌ی رقابت است. او تعداد پاس گل بیشتری نسبت به تصور شما نیز داشت. من هنوز احساس می‌کنم که او پتانسیل بیشتری دارد.

رابرت پیرس (۳۶ بازی، ۱۴ گل، ۹ پاس گل): رابرت تعداد باورنکردنی گل به ثمر رسانده است. این بهترین فصل او تا به حال بوده است. فکر می‌کنم او در سراسر جهان دست کم گرفته می‌شود، اعتباری که به نظرم سزاوارش است را دریافت نکرده است. نمی‌دانم چرا، چون او همه چیزهایی را دارد که برای ستاره شدن در فوتبال نیاز دارید. از هر دروازه‌بانی بپرسید، آنها همین را به شما خواهند گفت - تمام کنندگی او فوق العاده است، به اندازه هر مهاجمی خوب است.

ری پارلور (۲۵ بازی): تیم در زمان مصدومیت ری به شدت او را از دست داد. شما می‌دانید که همیشه از ری سطح بالایی دریافت می‌کنید و من می‌دانم که می‌توانم روی او حساب کنم. فکر می‌کنم او دید خود را به طور قابل توجهی بهبود بخشیده و به یک پاسور خوب توپ تبدیل شده است. ما در خط هافبک رقابت زیادی داریم، اما همه آنها توانایی حضور در زمین را دارند. او به شدت کمک کرده و مورد احترام کل تیم است.

تیری آنری (۳۷ بازی، ۳۰ گل، ۶ پاس گل): او هر سال پیشرفت می‌کند و هدف من این است که بیشتر از او بهره ببرم. این وظیفه او در سال های آینده است و کار من هم همینطور. شما همیشه می‌توانید پیشرفت کنید، این به نگرش شما بستگی دارد و من می‌دانم که این بازیکن هرگز از چیزی که دارد راضی نخواهد بود، او همیشه تلاش خواهد کرد تا بیشتر به دست آورد. شما می‌خواهید بازیکنان‌تان به خودشان باور داشته باشند و همچنین هدفی برای رسیدن داشته باشند، و این او را قوی‌تر خواهد کرد.

دنیس برکمپ (۲۸ بازی، ۴ گل، ۷ پاس گل): سهم کلی او فوق العاده بوده و از نظر فیزیکی عملکرد او بالاتر رفته است. مشکل بزرگ برای ما زمانی خواهد بود که دنیس کفش‌هایش را آویزان کند، به همین دلیل بسیار خوشحالم که او یک سال دیگر اینجا است. من هنوز فکر می‌کنم او به خاطر درخششش می‌تواند در سطح بالا بازی کند. فکر نمی‌کنم در دنیا بازیکن دیگری در سن دنیس در سطحی که او بازی می‌کند وجود داشته باشد.

خوزه آنتونیو ریس (۱۳ بازی، ۲ گل، ۱ پاس گل): او را در ژانویه خریدم تا با لیگ سازگار شود و برای شروع دوباره در فصل بعد آماده شود. فکر می‌کنم ریس واقعی را خواهیم دید. آن چه که او تا به حال نشان داده است، فقط اشتها را تحریک کرده است. هواداران او را دوست دارند زیرا او سریع، تیز و دارای هوش فوتبالی خوبی است. مطمئن هستم که فصل بعد چیزهای بیشتری از او خواهیم دید.

سیلوین ویلتورد (۱۲ بازی، ۳ گل): سیلوین شروع خوبی داشت، اما بعد از آن مچ پایش اذیتش کرد و دیگر بهترین عملکردش را از او ندیدیم. من سیلوین را بسیار تحسین می‌کنم، اما او بعد از آن چند ماه اول هرگز به بهترین فرم خود بازنگشت. این آخرین فصل او در هایبری بود و خاطرات خوبی از دوران حضورش در اینجا دارم. من عشق او به بازی را تحسین می‌کنم و او یکی دیگر از بازیکنانی است که فکر می‌کنم دست کم گرفته می‌شود.

نوانکو کانو (۱۰ بازی، ۱ گل، ۲ پاس گل): وقتی او را در زمین دارید می‌دانید که کسی وجود دارد که می‌تواند کاری انجام دهد. او به اندازه‌ای که سزاوارش بود بازی نکرد، زیرا نگرش او در تمرین کاملاً عالی بود. او قبل از رفتن به جام ملت های آفریقا به طور مرتب بازی می‌کرد، اما برای رفتن به آنجا هزینه زیادی پرداخت کرد زیرا دیگر نمی‌توانست به تیم بازگردد.

جرمی آلیادیر (۱۰ بازی): امسال سهم خوبی از او دریافت کردیم، در سال‌های گذشته یا خیلی جوان بوده یا مصدوم. مطمئن هستم او فصل بعد فشار بیشتری وارد خواهد کرد. من هرگز از قرار دادن او در ترکیب اصلی نمی‌ترسم، او را مقابل لیورپول در آنفیلد، مقابل منچستریونایتد و همچنین میدلزبورو بازی دادم، بنابراین وقتی او آماده باشد نمی‌ترسم.

آمار و ارقام باورنکردنی

در طول فصل ۲۰۰۳/۰۴ در هیچ بازی‌ای بیش از یک گل عقب نیفتادیم – این اتفاق تنها چهار بار در طول کل تاریخ لیگ برتر رخ داده است.

ینس لمان تنها بازیکنی بود که در ۳۸ بازی ما یک دقیقه را هم از دست نداد، و رکورد طولانی‌ترین شروع بدون شکست برای یک بازیکن در لیگ برتر را با ۴۷ بازی متوالی بدون باخت به ثبت رساند.

۱۴ تا از ۲۶ برد ما با اختلاف یک گل به دست آمد، که در آن زمان، بیشترین تعداد برد با اختلاف یک گل برای قهرمان در یک فصل ۳۸ تیمی بود.

تیری آنری از زمان رونی روک در فصل ۱۹۴۷/۴۸، اولین بازیکن آرسنال شد که در یک فصل از لیگ برتر بیش از ۳۰ گل به ثمر رساند.

۳۶ بازی سول کمپل در فصل ۲۰۰۳/۰۴، بخشی از رکوردشکنی او با ۵۶ بازی بدون شکست بود که یک رکورد در لیگ برتر به شمار می‌رود.

آخرین اخبار آرسنال

جزئیات خبر
avatar تاریخ انتشار : ۱۴۰۳/۳/۶ ۱۶:۰۷
به قلم عباس رضایی
دسته‌بندی: خاطرات شکست ناپذیران
منبع : Arsenal.com
بازدید: ۲۱۲ بار
این صفحه را به اشتراک بگذارید
بازی بعدی آرسنال
آرسنال
آرسنال
VS
بورنموث
بورنموث
لیگ های دیگر - استادیوم امارات
۱۴۰۳/۵/۴ ۰۶:۰۰
بازی قبلی آرسنال
آرسنال
آرسنال
2 - 1
اورتون
اورتون
لیگ برتر - استادیوم امارات
۱۴۰۳/۲/۳۰ ۱۸:۳۰